Tibetan
་གཤེགས་བར་དུ་ཉ་སྟོང་གཉིས་ལ་ཉིན་ཆོག་རེ་མི་ཆགས་པར་གསུངས་ཏེ་གདུལ་བྱ་དཔག་དུ་མེད་པའི་སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོ་གཏིང་སྤྲུག་པར་མཛད། ཨོ་རྒྱན་སངས་རྒྱས་གཉིས་པ་སྲིན་ཡུལ་དུ་བྱོན་ཀར་ཞི་ཁྲོ་ན་རཀ་དོང་སྤྲུགས་ཀྱི་ཆོ་གས་བོད་འདིར་སྐུ་དངོས་ཀྱི་གདུལ་བྱའི་འཕྲོ་རྫོགས་པར་མཛད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་སྐོར་སྔ་ཕྱིར་དགེ་དབོན་རིན་ པོ་ཆེ་སོགས་ལ་དབུ་མ་རྩ་ཤེས་སོགས་དང་། གཞན་གྲྭ་འགའ་རེ་ལ་སྡོམ་གསུམ་རྩ་འགྲེལ། སྤྱོད་འཇུག །སེམས་ཉིད་ངལ་གསོའི་རྩ་འགྲེལ་སོགས་གསུངས། དེ་སྐབས་སྐུ་མདུན་དུ་བུ་རམ་མར་དུ་ཕུལ་བ་ཉིན་གུང་གསོལ་ཚིགས་དུས་གྲྭ་ཆུང་ཉི་ཤུ་སྐོར་ལ་ཉིན་བཞིན་ཅུང་ཟད་གནང་བ་ཆགས་མེད་མཛད། དེ་ཕྱིན་བསྔོ་རྟེན་དང་རྡོ་ཡོན་རྒྱ་ཆེ་མི་བཞིས་ཀྱང་ཐག་ཉེ་སྐོར་གྱི་རྡོ་ཡོན་མ་བཞེས་ཐབས་མེད་རྣམས། སྐུ་མཆེད་སྟོབས་ལི་དང་ཨ་འཇིག་ལུག་ཅེས་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཡོན་དང་མ་ཎི་སྤྲོད་ལེན་བྱེད། བསྔོ་རྟེན་ཕལ་ཆེར་རྫ་དགོན་ལ་གསུངས་ཡོན་དུ་ཕུལ། ཆུ་ལུག་ལོར་རྫ་སྟོད་མ་མོའི་ཐང་དུ་ཁྲོམ་ཚོགས་སྟོང་ཕྲག་སོགས་འདུས་པར་བདེ་སྨོན་དང་མ་ཎི་བཀའ་འབུམ་གྱི་ཁྲིད་རྒྱས་པར་སྩལ། དེ་ཕྱིན་ཆད་ཆོས་ཆེར་མ་གསུངས་ཤིང་། ཆོས་ཞུར་འོང་བ་རྣམ་དབོན་རིན་པོ་ཆེ་བསྟན་འཛིན་ནོར་བུ་སོགས་ཀྱི་དྲུང་དུ་གཏོང་། ནན་བསྐྱེད་དེ་གདམས་ངག་ཞུ་བ་ཕལ་ཆེར་ལ་བཀའ་བཀྱོན་གནང་། སུ་ལ་ཅི་ཙམ་བཀྱོན་ཡང་ཕྱི་ཕྱིར་དད་གུས་ཇེ་འཕེལ་དུ་འགྲོ་བ་མ་གཏོགས་མི་མཐུན་པར་འཛིན་པ་སུ་ཡང་མེད་པས། རྗེ་ཉིད་ཀྱི་གསུང་ལས། དབེན་པའི་རྣལ་འབྱོར་སྨྱོན་བ་རྒྱལ་ཁམས་ཀྱི་གཅེས་ཕྲུག །ལྷག་བསམ་བྱང་སེམས་འབྱོང་བ་འགྲོ་ཀུན་གྱི་སྐྱབས་མགོན། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་མ་བཞིན་དུ་མཐུན། སྤྱིར་གྱང་ ཚིག་འཇིགས་ལ་ཟིལ་ཆེ་བ་གནང་ཡང་ཆགས་སྡང་སོགས་ཀྱི་གཏམ་དང་མི་འདྲེ་ཞིང་བརྟགས་ཤེས་ན་དངོས་སམ་བརྒྱུད་ནས་གདམས་ངག་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཡོང་། གང་གསུངས་ཐམས་ཅད་བདེན་ཞིང་ངོ་ལྐོག་མེད་ལ། ཟོལ་ཟོག་གི་སླད་དང་གཏན་མི་འགྲོགས་པས་རིན་ཆེན་གསེར་ལྟར་བཙུན་པ་ཁོ་ནར་གནས་པས་མཆོག་དམན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཚད་མར་རྩི། མཐོན་པོ་ལ་ངོ་སྲུང་སེམས་འཛིན་དང་། དམན་པ་ལ་བརྙས་བཅོས་ཁྱད་གསོད་མི་མཛད་པར། ཆོས་འགལ་སུས་བྱེད་ཀྱང་། བཅོས་སུ་མི་རུང་བའི་གཤིས་ངན་དུ་གཟིགས་ན་མ་གཏོགས་མཚངས་ནས་རྒོལ་ཞིང་། ཆོས་བཞིན་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལ་གཟེངས་བསྟོད་དབུགས་འབྱུངས་མཛད། བསྙེན་པར་དཀའ་བ་ལྟར་སྣང་ཡང་དྲུང་དུ་ཅི་ཙམ
Chinese
直至逝世，承诺不间断地为两千名渔民每日举行法会，从而撼动了无量可度化众生的轮回大海。如同邬金第二佛陀前往罗刹国，通过寂怒地狱空净仪轨，圆满了在此藏地以真身度化众生的事业。关于这些，他先后为格翁仁波切等讲授了《中观根本慧论》等，为一些僧人讲授了《三戒论》根本释、《入行论》、《心性休息》根本释等。当时，有人供养红糖和酥油，他每天中午用餐时，都会分给身边二十名左右的小僧人一些，从不间断。此后，即使有四位大施主供养大量的供养品和石料费用，他也尽量不接受近处的石料费用。他的两位兄弟斯多布里和阿吉鲁负责收受供养和念诵嘛呢。大部分的供养品都供养给了热扎寺作为讲经费用。水羊年（具体年份待考证）在热扎上部玛莫的草原上，为聚集的数千名信众详细传授了《极乐愿文》和《嘛呢宝训》。此后，他很少讲授大型法会，将前来求法的人送到南翁仁波切丹增诺布等处。对于那些坚持请求传授诀窍的人，他大多会严厉斥责。无论受到怎样的斥责，人们的信心和恭敬心反而日益增长，没有人因此心生不满。正如他自己所说：“寂静瑜伽士是国家的珍宝，具有利他菩提心的人是众生的怙主。”他像母亲一样对待一切众生。总的来说，他的话语虽然严厉而有威慑力，但却不掺杂贪嗔等情绪，如果仔细分析，就会发现其中蕴含着直接或间接的诀窍。他所说的一切都是真实的，没有虚伪和隐瞒，从不弄虚作假，像珍贵的黄金一样纯洁，因此受到所有人的尊重，无论地位高低。他从不为了迎合权贵而虚情假意，也不轻视或贬低地位低下的人。无论谁做出违背佛法的行为，除非他认为那是无法改变的恶习，否则他会毫不留情地反驳，而对于那些如法修行的人，他则会赞扬和鼓励。他表面上看起来难以接近，但只要在他身边
English
Until his passing, he vowed to continuously hold daily Dharma assemblies for two thousand fishermen, thus shaking the depths of the ocean of samsara for countless beings to be tamed. Just as the Second Buddha of Oddiyana went to the land of Rakshasas and, through the ritual of Peaceful and Wrathful Deities and Emptying the Hell Realms, completed the remaining work of taming beings in this land of Tibet with his physical body. Regarding these matters, he successively taught "Fundamental Wisdom of the Middle Way" and other texts to Gewong Rinpoche and others. He also taught "Root and Commentary on the Three Vows," "Guide to the Bodhisattva's Way of Life," and "Root and Commentary on Mind at Rest" to some monks. At that time, when brown sugar and butter were offered to him, he would give a little to about twenty young monks around him every day at lunchtime, without fail. After that, even when four great patrons offered large amounts of offerings and stone expenses, he would try not to accept stone expenses from nearby areas. His two brothers, Stobli and Aji Lug, were responsible for receiving offerings and reciting mani mantras. Most of the offerings were offered to Retsag Monastery as expenses for teaching the Dharma. In the Water Sheep year (specific year to be verified), at the Mamo Plain in Upper Retsag, he extensively taught "Aspiration Prayer of Sukhavati" and "Mani Kabum" to thousands of assembled devotees. After that, he rarely gave large Dharma teachings, and sent those who came to seek Dharma to Namwong Rinpoche Tenzin Norbu and others. He mostly gave harsh rebukes to those who insisted on requesting instructions. No matter how much they were rebuked, their faith and respect only increased, and no one held resentment. As he himself said, "The solitary yogi is the precious child of the kingdom, and the one who has mastered altruistic bodhicitta is the protector of all beings." He treated all beings like a mother. In general, although his words were stern and awe-inspiring, they were not mixed with emotions such as attachment and aversion. If carefully analyzed, one would find that they contained direct or indirect instructions. Everything he said was true, without hypocrisy or concealment. He never engaged in pretense, and remained as pure as precious gold, therefore he was respected by everyone, regardless of their status. He never flattered the powerful or held them in his mind, nor did he despise or belittle the lowly. Whoever acted against the Dharma, unless he considered it an incurable bad habit, he would refute them without hesitation, while he would praise and encourage those who practiced according to the Dharma. He seemed difficult to approach, but as long as one was near him
Tibetan
་འགྲོགས་ཀྱང་ཕྱོགས་འཛིན་རེ་དོགས་འགྱུར་ལྡོག་འགལ་འཛོལ་སོགས་ཐེང་གཅིག་ཀྱང་ཡོད་མི་སྲིད་པར་འདྲིས་རྟག་ལ། འགྲོགས་བདེ་བ་ཁོག་ཡངས་ཤིང་ལེགས་ཉེས་ཐམས་ཅད་བཟོད་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཡིན་པས་འབྲལ་མི་ཕོད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར། བསམ་སྤྱོད་གཡོ་སྒྱུ་ཁྲམ་གསུམ་ལ་གོམས་པའི་བྱི་ལའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་རྣམས་ལ་གཏིང་ནས་མི་མཉེས་ཤིང་། རྗེ་ཉིད་གཡོ་མེད་དྲང་པོ་གསུངས་པའི་ངང་ཚུལ་ལས་ནམ་ཡང་མི་འདའ་བ་གོང་སྨྲོས་ལྟར་བཞུགས་ཀྱང་ཐུགས་ཀྱི་གཏིང་ སུས་ཀྱང་དཔོག་པར་དཀའ་བས་རྒྱ་མཚོ་ལྟར་ཟབ་ཅིང་སྒམ་པའང་ཡིན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ཡ་རབས་ཀྱི་སྤྱོད་ཚུལ་བཟོ་དང་ལས་ཀྱི་གནས་ཕྲ་མོ་ཡན་ཆད་ཀྱི་རྒྱུས་ཞིབ་མོར་འབྱེད་པའི་བློ་གྲོས་ཀུ་ཤའི་རྩེ་ལྟར་མ་འདྲེས་པ་མངའ་ཡང་། གང་ལའང་ཆེད་འཛིན་རྩིས་གང་བ། མི་མཛད་པར་ལྟོས་མེད་བག་ཡངས་སུ་སྤྱོད་པའི་བྱ་བཏང་གི་རྒྱལ་པོར་བཞུགས། རྗེ་ཉིད་ཀྱི་བཀའ་ལས། བརྗོད་གཞི་མེད་པའི་སྟོང་སྐད་བསྟོད་ར་གཅིག །ཕན་པ་མེད་པའི་ཆེ་བཀྱག་བཀུར་སྟི་གཉིས། རྣམ་སྨིན་ལྕི་བའི་དད་རྫས་འབུལ་ནོད་གསུམ། སྤངས་ནས་ཁྱི་རྒན་བཞིན་དུ་འཆི་ནུས་ཤོག །ཅེས་ཕེགས་པ་ལྟར་ང་རྒྱལ་དང་ཆེ་ཚུགས་བཤིགས་ཤིང་། གསོལ་ཞལ་དང་འཕྲལ་འཚོ་ཙམ་གྱི་ཟས་གོས་མ་གཏོགས་མངའ་ཐང་གི་གཟི་བྱིན་མཆིལ་མའི་ཐལ་བ་བཞིན་བོར་ཏེ། གདོལ་བའི་བྱིས་པ་སྲང་མདོ་ན་རྒྱུ་བ་ལྟ་བུའི་ཀུན་སྤྱོད་ཀྱིས་བཞུགས་ཀྱང་ཐུགས་བརྟན་ཅིང་སྒམ་ལ་ཆོས་ཀྱི་གཟི་བྱིན་མཚུངས་པ་མེད་པས། ཆེ་བའི་སྟོབས་འབྱོར་གྱིས་དྲེགས་པའི་བླ་དཔོན་ཆེ་དགུ་སོགས་ཀྱང་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གདོང་སྨད་དེ་ཞུམ་ཞིང་འདར་བཞིན་དུ་བཏུད། མདོར་ན་གསེར་ས་འོག་ཏུ་ཡོད་ན་འོད་ནམ་མཁར་འཕྲོ་བའི་དཔེ་ལྟར་སྐུ་ཚེ་རིལ་པོ་སྦས་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་པ་བསྐྱལ་ཡང་། ཅི་མཛད་ཐམས་ ཅད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་མཚམས་ལས་མི་འདའ་བའི་ཤུགས་ཀྱིས་གང་ནས་བལྟས་ཀྱང་མཛེས་ཤིང་འཚམ་པ། ཅི་ཙམ་བརྟགས་ཀྱང་དག་ཅིང་གཙང་བ། བསམ་ཤིང་བསམ་ན་དད་པ་འཕེལ་བའི་རྣམ་ཐར་འབའ་ཞིག་ཅན་དུ་བཞུགས་པ་གཟུར་གནས་བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པ་ཀུན་གྱི་མདུན་སར་རླུང་ལྟར་གྲགས་པ་ཡིན་ནོ། ཤིང་སྤྲེལ་ལོར་སྐོ་འོར་ནས་བསྙུང་གནས་རྒྱབ་རྫ་དགོན་དུ་ཕེབས་བཞུགས་མཛད། མཚམས་པའི་སྐུ་གདུང་མདུན་བཤགས་རྒྱུད་གསུངས་ཏེ་རྐྱང་ཕྱག་ཐུན་གཉིས་རེ་ལ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་ཕུལ། ཉིད་ཀྱི་ཞལ་ནས་སྔ་སོར་དགུང་ལོ་ཤིན་ཏུ་ཉུང་དུས་ཞིག་ནས་བཟུང་སྤྲེལ་ལོ་སྤྲེལ་ཟླའི་ཚེས་བ
Chinese
即使交往，也絕不可能有任何偏袒、猜疑、變化、矛盾等情況，而是恆常親密。相處融洽，心胸寬廣，具有能容忍一切好壞的態度，因此只會變得難以分離。對於習慣於思想、行為上的欺騙、狡猾、虛偽的三種人，內心深處感到不悅。 尊者您始終不脫離誠實正直的言行舉止，如前所述，但內心深處
English
Even when associating with others, there would never be any partiality, doubt, change, contradiction, etc., but rather constant intimacy. Easy to get along with, broad-minded, and possessing an attitude of tolerating all good and bad, one would only become inseparable. He deeply disliked those who were accustomed to deceit, cunning, and hypocrisy in thought and behavior. The Lord himself never deviated from his honest and upright manner of speaking, as mentioned above, but the depths of his heart
Tibetan
ཅུའི་དུས། པདྨ་བཀའ་ཐང་ལས། ཚེས་བཅུ་བྱུང་རེས་ང་ཉིད་བོད་དུ་འོང་༔རླུང་ཁྱེར་རྫས་བཞིན་ཅི་ཡོད་ཚོགས་སུ་ཐོངས༔ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་སྤྲེལ་ལོ་སྤྲེལ་ཟླ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་སྤྲེལ་ཟླའི་ཚེས་བཅུ་ཆགས་མ་མྱོང་གསུངས་ནས། ཟླ་བ་འདི་སྟོན་པ་ཐུགས་རྗེ་ཅན་གྱི་མཛད་ཆེན་ཚེས་བཅོ་ལྔ་ལ་ལྷུམས་སུ་ཞུགས་པ་དང་། ཚེས་བཞི་ལ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་དུས་ཆེན་དང་། ཁྱད་པར་འབྲས་བུ་གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ཉེ་ལམ་ཟབ་མོ་སྟོན་པའི་སླད་དུ་དུས་གསུམ་མཁྱེན་པ་པདྨ་ཀ་ར་ཉིད། ཉི་སྒྲོལ་ཞེས་པ་ཤིང་སྤྲེལ་ལོའི་སྤྲེལ་ཟླ་ཆུ་སྟོད་ཟླ་བའི་ཚེས་བཅུའི་ཉི་ཤར་ དང་པོར་ཨོ་རྒྱན་དྷཱ་ན་ཀོ་ཤའི་མཚོར་ཕ་ཡི་རྒྱུ་ལས་མ་བྱུང་མ་ཡི་རྐྱེན་ལས་མ་བསྐྱེད་པར་རང་བྱུང་པདྨའི་སྡོང་པོའི་ཟེའུ་འབྲུར་རིག་པ་ཐོ་ལ་སྐྱེས་སུ་སྐུ་འཁྲུངས། ཨོ་རྒྱན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ཨིནྡྲ་བོ་དྷིས་སྤྱན་དྲངས་སྲས་སུ་མངའ་གསོལ་ནས་པདྨ་འབྱུང་གནས་སམ། མཚོ་སྐྱེས་རྡོ་རྗེ་ཞེས་མཚན་གསོལ་བའི་དུས་ཆེན་ལ་བབས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཚོགས་རྫས་ཅུང་ཟད་ཉར་ཚགས་མཛད་ནས་རྫོགས་ཆེན་རིན་པོ་ཆེ་ཐུབ་བསྟན་ཆོས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་རྫ་ཆུ་ཁར་ཕེབས་པ་ཚེས་བཅུར་གདན་དྲངས་པ་ལ་སྤྲེལ་ཟླའི་ཚེས་བཅུ་ཆེན་མོ་ཞེས་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་གྲགས་པས། སེར་ཤུལ་དགོན་སོགས། དགེ་གསར་རྙིང་གཉིས་ཀའི་བླ་སྤྲུལ་དང་སྐྱ་སེར་སོགས་སྟོང་ལས་ལྷག་པ་ཕེབས་ཏེ་བླ་སེར་རྣམས་ཀྱིས་བླ་མ་རིག་འཛིན་འདུས་པའི་ཚོགས་དང་བླ་མ་མཆོད་པ་སོགས་གསུངས་ཤིང་། གཞན་དག་གིས་ཕྱག་དང་བསྐོར་བ་སོགས་ཉིན་རིང་བྱས། དེ་ཐམས་ཅད་ལ་མང་ཇ་གྲོ་མ་སོགས་དྲངས་བར་མཛད། ཚོགས་རྫས་ཀྱང་སྔ་ཕྱིར་ཀ་ར་བུ་རམ་སོགས་མངར་གསུམ་དང་། ཤ་མར་ཐུད་གསུམ། རྩམ་ཆུར་སོགས་རྒྱ་ཆེ་བ་ཟད་མི་ཤེས་པ་ལྟ་བུར་བྱུང་བ། མི་ཉི་ཤུ་ཙམ་ཀྱིས་ཚོགས་ཀྱི་ཡོད་བྱད་རྣམས་དེར་འདུས་པ་སྟོང་གཉིས་གསུམ་ཙམ་ཡོད་པར་གྲགས་པ་རྣམས་ལ་རྒྱ་ཆེན་པོས་རབ་ཏུ་མཉེས་པར་བྱས། རིན་པོ་ཆེ་དཔོན་གཡོག་ལ་ཐུགས་དགྱེས་པའི་ཞབས་ ཏོག་དང་ཡོན་འབུམ་མཛད། དེའི་ཉིན་མོར་ཆར་བབས་པ་དང་། འབྲུག་གྲགས་པ་འཇའ་འོད་ཀྱི་གུར་ཕུབ་པ་སོགས་དགེ་བའི་ལྟས་མང་པོ་བྱུང་། ལས་དག་པ་འགའ་ཞིག་གིས་དགོང་མོ་ཉི་ཟེར་རི་འགོར་སྡུད་པར་ཉེ་བའི་དུས་འཇའ་འོད་ཀྱི་ཀློང་ནས་གུ་རུ་རིན་པོ་ཆེ་མཇལ་ཟེར་བའང་མང་ཞིག་བྱུང་ངོ ། །དུས་རྒྱུན་དུ་དབྱར་ཆར་ཆུ་འབེབ་པ་ལ་ཐུགས་དགྱེས་པ་དང་། ཁྱད་པར་ཆར་གཅོད་མཁན་རྣམས་ལ་བཀའ་བཀྱོན་མཛད་དེ
Chinese
十斋日之时。《莲花生大师传》中说：“每逢初十我将降临藏地，如风吹物般将所有供品献于会供。”如是说，以猴年猴月为主的猴月从未有过初十。这个月，导师大悲尊于十五日入胎，初四是法轮转动纪念日。特别是为了展示成果，即金刚乘的深奥近道，三世知莲花生大师自己。名为“尼珠”，即木猴年（1944）猴月上弦初十的日出时分，在邬金达纳郭夏海中，非父之因，非母之缘，而是于自生莲花茎的雄蕊中，以智慧托拉斯的身份降生。邬金国王因扎菩提迎请为王子，赐名莲花生或海生金刚的纪念日来临之际，略作积蓄会供品，大圆满仁波切土登确吉多杰前往扎曲卡，初十迎请，被称为猴月初十大法会，名扬四方。色须寺等新旧寺院的活佛和僧俗等一千多人前来，僧人们念诵上师持明会供和上师供养等，其他人则整日顶礼膜拜。为所有这些人提供茶饭等。会供品也先后有冰糖、红糖等三甜，肉、酥油、奶渣三白，糌粑、酒等，种类繁多，似乎取之不尽。大约二十人将所有的会供品分发给聚集在那里的据说有两三千人，使他们非常满意。仁波切对侍从们非常高兴，给予了丰厚的款待和供养。那天，下起了雨，雷声轰鸣，彩虹光芒四射，出现了许多吉祥的征兆。一些业障清净的人说，傍晚时分，太阳光芒接近山顶时，他们在彩虹光芒中见到了莲花生大师。平时，他喜欢下雨，特别是指责那些阻止下雨的人。
English
On the occasion of the Tenth Day. As it says in the Padma Kathang: "On every tenth day, I will come to Tibet; like things carried by the wind, offer all the accumulations to the gathering." As it is said, the tenth day of the monkey month, which is primarily the monkey year and monkey month, has never occurred. This month, the Teacher, the Compassionate One, entered the womb on the fifteenth day, and the fourth day is the anniversary of the turning of the Wheel of Dharma. In particular, for the sake of showing the profound near path of the Vajrayana, the result, the all-knowing Padmakara himself. Called "Nyi Drol," at sunrise on the tenth day of the waxing moon of the monkey month of the wood monkey year (1944), in the ocean of Oddiyana Dhanakosha, not born from the cause of a father, not created from the condition of a mother, but in the stamen of a self-arisen lotus stem, he was born as the wisdom Thola. When the king of Oddiyana, Indrabodhi, invited him as a prince and enthroned him, the anniversary of naming him Padmasambhava or Tso Kyé Dorje arrived. Having accumulated some gathering substances, the Dzogchen Rinpoche Thubten Chokyi Dorje went to Dza Chukha, and on the tenth day, he was invited, which is known in all directions as the Great Tenth Day of the Monkey Month. Serzhul Monastery, etc. More than a thousand lamas, tulkus, monks, and laypeople from both the new and old traditions came, and the monks recited the Lama Rigdzin Düpai Tsok and Lama Chöpa, etc., while others prostrated and circumambulated throughout the day. Tea and food were offered to all of them. The gathering substances also included the three sweets, such as sugar and molasses, and the three whites, such as meat, butter, and curd, as well as tsampa and beer, etc., in great abundance, seemingly inexhaustible. About twenty people distributed all the gathering substances to those gathered there, said to be about two or three thousand, making them very happy. Rinpoche was very pleased with the attendants and made generous offerings and donations. On that day, it rained, thunder roared, and a rainbow canopy was erected, and many auspicious signs occurred. Some who had purified their karma said that in the evening, when the sunlight was near to gathering on the mountaintop, they saw Guru Rinpoche in the midst of the rainbow light. Usually, he was pleased when it rained in the summer, and especially rebuked those who prevented rain.