Tibetan
། འོད་གསལ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་རྒྱུད་དང་ལམ་རིམ་དང་། ཁྱད་པར་འཇིགས་མེད་རྒྱལ་བའི་མྱུ་གུར་རྫ་ཁྲ་མ་བླ་མ་ཞེས་བཞུགས་གནས་ལས་མཚན་ཆགས་པའི་ཁྲ་མ་ལུང་དུ་སྣོད་ལྡན་མཆོག་གི་འཁོར་འགའ་ཞིག་དང་ལྷན་ཅིག་འཁོར་འདས་རུ་ཤན་ནས་བཟུང་རྫོགས་ཆེན་ཐུན་མིན་གྱི་སྔོན་འགྲོ་དང་། དངོས་གཞི་ཁྲེགས་ཆོད་ཐོད་རྒལ་ཡོངས་རྫོགས་ཀྱི་མྱོང་ཁྲིད་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་སྨིན་པར་མཛད་པ་དང་སྦྲག་ནས་རྗེ་རང་གིས་ཀྱང་ཁྲིད་སྦྱང་ཡུན་རིང་དུ་གནང་། དེ་སྐབས་ཉིན་གཅིག་སྤྲུལ་སྐུ་མིར་ཚང་ལ། ང་ལ་དེ་རིང་བཟའ་རྒྱུའི་ཆུ་ར་ཕྲན་བུ་ཞིག་ཡོད་ཀྱང་། ཁྱིས་ཁྱེར་བའམ་ལག་ནོར་ནས་གཞན་ལ་བྱིན་པ་གང་ཡིན་ཀྱང་མི་འདུག་པས་ཁྱོད་ཀྱི་བཟའ་ཁུག་དེ་ང་ལ་ཁྱེར་ཤོག་གསུངས། ཁོང་དགའ་ནས་སྐུ་མདུན་དུ་ཕུལ། དགོངས་མོ་དེ་རིང་ང་ལ་མར་དང་ཆུ་ར་ཅུད་ཟད་ཞིག་བྱིན་བྱུང་བས་དགོས་མ་བྱུང་ གསུངས་ནས་ཕྱིར་གནང་ཞེས་མི་རས་གསུངས། དགེ་མང་དབོན་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། སྔོན་ཆད་ངེད་ཚོའི་རྫོགས་ཆེན་འདི་ལ་ཐོས་ལོ་དང་བཤད་མདོག་བྱས་ཚད་ཚིག་སྤྱི་ཡམ་མེ་བ་ཙམ་ལས་ཆེར་ཤེས་པ་མ་བྱུང་། ཁྲ་མ་ལུང་དུ་ཉམས་ཁྲིད་བཀའ་དྲིན་བསྐྱང་བ་ནས་བཟུང་ཆོས་འདི་ལ་གོ་རྟོགས་མཐིལ་ཕྱིན་པ་ཞིག་ཐོབ་སྙམ་བྱུང་ཞེས་གྲུབ་ཆེན་སྤྲུལ་སྐུ་ལ་གསུངས། རྫོགས་ཆེན་གྱི་ལམ་སྒྲུབ་པ་པོ་གཉིས་ལས་རིག་པ་རང་སྣང་གི་བློ་ཅན་ཡིན་ཡང་བརྟུལ་ཞུགས་རུ་ཤན་གྱི་སྤྱོད་པ་དང་མོས་གུས་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་དང་སྦྲེལ་ནས་ཉམས་སུ་བླང་ན་བོགས་ཆེ་བས་སྔ་གོང་རུ་དམ་དུ་བཞུགས་དུས་ཀྱང་གངས་ཁྲོད་དང་ཉེ་བའི་རྫ་གསེབ་ཏུ་རུ་ཤན་མཛད་པར་གྲགས་ཤིང་ཕྱིས་སྐུ་ན་ཆེས་མཐོན་པོར་ཕེབས་དུས་ཀྱང་མཚན་མོའི་རིང་ཀློང་སྙིང་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་ཐུགས་དམ་མཛད་དེ། སྲོད་དང་ནམ་གུང་དུས་མང་པོར། རྗེ་བཙུན་ཆེན་པོ་པད་འབྱུང་མཁྱེན། ཞེས་གདུང་དབྱངས་མཛད་པ་ལྕང་མ་ལུང་དུ་སྡོད་སྐབས་བདག་ཅག་གིས་ཀྱང་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་ཞེས་གྲུབ་ཆེན་གསུངས། སྒྲུབ་འབྲས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནི་སྒོམ་རྟགས་ཉོན་མོངས་ཆུང་བ་ཞེས་པ་ལྟར་སྨྱོ་ཤུལ་ལུང་རྟོགས་ཞབས་པད་ཡུན་རིང་བསྟེན་པའི་ཐུགས་ཟིན་གྱི་སློབ་མ་ཡིན་པས་ཆོས་དབྱིངས་མཛོད་ཀྱང་གསུངས། ལན་གཅིག་ཁོང་ལ་ཁྱོད་བླ་མ་སུ་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་ཀྱིན་ཡོད་གསུངས་པར། གསོལ་འདེབས་ཀྱང་ཆེར་མི་ཐུབ་འདུག་ཞུས་པ་དང་། མི་ཐུབ་དུས་དེར་ཟད་ཐུབ་དུས་སུ་ལ་འདེབས་གསུངས། ཁྱེད་ལ་གསོལ་བ་རེ་འདེབས་པ་ཡིན་ཞེས་གཅོམ་ཆུང་ངུས་ཞུས་པས། རྒྱལ་ཁམས
Chinese
光明金刚藏续和道次第，特别是对于吉美嘉瓦的幼苗，被称为惹扎康玛喇嘛，在因居住地而得名的康玛隆，与一些具器之殊胜眷属一起，从轮涅分别开始，进行大圆满独特的前行。以及正行彻却脱噶的全部体验引导，使之非常成熟，并且尊者自己也长期进行引导修习。那时，有一天，他对化身米尔仓说：“我今天本来有一点吃的奶渣，但不知是被狗叼走了，还是不小心给了别人，总之是没有了，把你的食物袋拿给我。”他高兴地献给了尊者。晚上，尊者说：“今天有人给了我一点酥油和奶渣，所以不需要了。”说完就还给了他，这是米拉日巴说的。格芒沃仁波切说：“以前我们这个大圆满，听闻和讲述的程度，都只是泛泛而谈，没有真正理解。自从在康玛隆接受了体验引导的恩德后，才觉得对这个法有了彻底的领悟。”他对成就者化身说。修持大圆满道的修行者，即使是具有自生智慧的人，如果能将苦行鲁山的行为与虔诚的上师瑜伽结合起来修持，效果会更好，因此以前住在鲁丹时，也据说在靠近雪山的岩石缝隙中进行鲁山，后来年纪非常大的时候，也在晚上修持龙钦心髓上师瑜伽。在黄昏和半夜等很多时候，唱诵“至尊莲花生大士垂念”。成就者说，住在香玛隆的时候，我们也亲眼见证了。成就之果的主要标志是，如“修行之验相是烦恼减少”所说的那样，因为是长期依止疯行龙多嘉波的证悟心传弟子，所以也宣讲《法界宝藏论》。有一次，问他：“你向哪位上师祈祷？” 回答说：“祈祷也做不太好。”尊者问：“做不好的时候向谁祈祷，能做好的时候又向谁祈祷？”他谦虚地回答说：“只是向您祈祷。”尊者说：“遍知
English
The Guhyagarbha Tantra and the Stages of the Path, especially for the sprout of Jikme Gyalwai Nyugu, known as Radza Khama Lama, in Khama Lung, named after his residence, together with some of the most excellent disciples, starting from the separation of samsara and nirvana, he gave the unique preliminary practices of Dzogchen. And the actual practice of Trekchö and Tögal, the complete experiential guidance, making them very ripe, and the master himself also practiced the guidance for a long time. At that time, one day, he said to the incarnate Mir Tsang, "I had a little curd to eat today, but I don't know if it was taken by a dog or accidentally given to someone else, but it's not there, so bring me your food bag." He happily offered it to the master. In the evening, the master said, "Today someone gave me a little butter and curd, so I don't need it." Saying this, he returned it, said Milarepa. Ge Mang Wön Rinpoche said, "In the past, our Dzogchen, the extent of hearing and explaining, was just general talk, and we didn't really understand it. Since receiving the grace of experiential guidance in Khama Lung, I feel that I have gained a thorough understanding of this Dharma." He said to the accomplished incarnate. Practitioners who practice the Dzogchen path, even if they are people with self-arising wisdom, if they can combine the practice of ascetic Rushen with devotion to the Guru Yoga, the effect will be better, so in the past when he lived in Rudam, it is said that he practiced Rushen in the cracks of the rocks near the snow mountain, and later when he was very old, he also practiced Longchen Nyingtik Guru Yoga at night. Many times in the evening and midnight, he chanted "Jetsun Padmasambhava, remember!" The accomplished one said that when we lived in Changma Lung, we also witnessed it ourselves. The main sign of accomplishment is, as it is said, "The sign of practice is the reduction of afflictions," because he was a disciple of the enlightened mind transmission of the madman Longtok Zhabpe, who was relied upon for a long time, so he also taught the Chöying Dzö. Once, he was asked, "To which master are you praying?" He replied, "I can't pray very well." The master asked, "When you can't do it, who do you pray to, and when you can do it, who do you pray to?" He humbly replied, "I am only praying to you." The master said, "Omniscient
Tibetan
་ན་བླ་མ་འདིའི་མང་ཉུང་ལ། ང་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་པ་ཅི་ཡིན་གསུངས། རང་ལ་དགེ་སེམས་སྐད་ཅིག་མ་རེ་སྐྱེས་ཀྱང་། འོ་ན་དེ་ཅི་ལས་བྱུང་བསམ་ཙ་ན། ཁྱེད་ཀྱིས་ཆོས་རེ་བཤད་ཀྱིན་བསྡད་པའི་མཐུ་ཁོ་ན་རེད་འདུག་པས་དྲིན་ཆེ་སྙམ་པ་ལགས་ཞུས་པས། དེ་ཡིན་ན་ཨ་ཐོ་བདེན་ཐང་། ད་ནི་གསོལ་བ་རེ་བཏབ་ཀྱང་རུང་བ་འདྲ། ངའི་རྒྱུད་འདི་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཟེར་རྒྱུ་དེ་ཚོ་གཏན་ནས་འཆར་རྒྱུ་མི་འདུག་ཅེས་གསུང་མཐོང་པོ་བྱོན། རྟག་ཏུ་རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་ལྷག་པའི་ལྷ་ནི་རྗེ་བཙུན་འཇམ་པའི་དབྱངས་ཏེ། གསོ་རིག་གི་མན་ངག་དྭངས་མ་འགྲིམ་པའི་རྩ་དགུའི་རྣམ་བཤད་ཁྱད་པར་ཅན་ཅིག་མཛད་པ་ན་མན་ངག་དེ་གཡུ་ཐོག་སྙིང་ཐིག་གི་གསོལ་འདེབས་བསྙེན་པ་མཛད་སྐབས། སྨན་རྒྱལ་གུ་ཎའི་ཞབས་དང་འཇམ་དབྱངས་དབྱེར་མེད་པས་ཞེས་ཞལ་གདམས་དངོས་སུ་གདམས་པ་ཚིག་ཟིན་ལ་ཐོན་ཅིང་། གཞན་དུ་ཡང་། རབ་དཀར་ཀཻ་ལ་ཤ་དཔལ་མཛེས་པ་ལ། །།།།་ཐོར་ཚུགས་བཀོད་དང་ངག་མཚུངས་པ། །འཇམ་དཔལ་དཔའ་བོའི་རྗེས་འཛིན་མཚུངས་མེད་ལྷས། །ཚེ་རབས་ཕྲེང་བ་རྣམས་སུ་སླར་ཡང་སྐྱོངས། །ཞེས་གསུང་པ་འདི་ འདྲའི་རིགས་མང་པོ་ཞིག་སྣང་། དེའི་ཕྱིར་སྐུ་ན་ཤིན་ཏུ་གཞོན་ནུ་ནས་ཇི་སྲིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཀྱི་བར་དུ་ཉིན་མཚན་རྒྱུན་གྱི་འཁོར་ལོ་ཕལ་ཆེ་བར་འཇམ་དཔལ་མཚན་བརྗོད་ཞིག་ཐུགས་དམ་གྱི་མཐིལ་དུ་མཛད། བཀའ་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་ཆོས་གང་ཡང་གཟིགས་པ་ཙམ་གྱིས་དོན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ཅིང་། སྤྱོད་འཇུག་རྩ་བ་དང་མཚན་བརྗོད་ཀྱི་གླེགས་བམ་རེ། རེས་ཡོད་རེས་གཞན་ལ་གནང་ནས་མེད། དེ་ཙམ་མ་གཏོགས་འགྲེལ་པ་དང་བརྗེད་བྱང་སོགས་ཀྱི་དཔེ་ཆ་ཤོག་ལྡེབ་གཅིག་དང་ཐ་ན་སྣག་སྙུག་ཙམ་ཡང་ཉར་ཚགས་མཛད་པ་མེད་པར་ཀོག་དེ་ལངས་ན་གཞི་རྫོགས་པའི་བྱ་བ་དེ་ཁོ་ནར་བཞུགས། གཞན་རྣམས་ལ་མདོ་སྔགས་རིག་གནས་དང་བཅས་པ་ཕལ་ཆེར་ལན་མང་དུ་གནང་ལ། དེ་དག་གི་ཚེ། དང་པོ་བློ་ཆོས་སུ་འགྲོ་བའི་ཀུན་སློང་རྒྱས་པར་བཅོས་ཏེ། དབུ་ཕར་མངོན་པ་སོགས་གཞུང་གང་འཆད་རུང་དཔེ་ཆ་མང་པོ་བསྡུ་རྩོལ་དང་ཐུགས་གསོས་སུ་གཟིགས་རྟོག་སྐྱོར་བའི་རིགས་གང་ཡང་མི་དགོས་པར་རལ་གྲི་ཕྱུང་རྒྱབ་ཀྱི་ཚུལ་དུ་ཐོགས་པ་མེད་པར་བཤད་པས་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཆ་ཤས་ཤིག་ཏུ་མངོན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་རབ་ནི་ལེགས་པར་མ་བསླབ་པའི་ཉེས་པས་ནུབ་ཚུལ་གསུངས་པ་ཐུགས་ལ་བཞག་ནས་རྟག་ཏུ་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཆད་ཉན་གྱི་བྱ་བ་ལ་གཅེས་ སྤྲས
Chinese
说：“对于这位上师的多少，您向我祈祷什么？”回答说：“即使自己生起一刹那的善心，如果思考这从何而来，那完全是因为您不断讲经的威力，所以觉得非常感谢。”于是说：“如果是这样，那倒是真的。现在稍微祈祷一下也可以。我的相续中，那些叫做烦恼的东西根本不会生起。”这样说，并被看见。 总是摄受的殊胜本尊是至尊文殊菩萨，当他撰写一部关于清晰流淌的医学秘诀的九脉的特殊解释时，在进行玉妥宁提的祈祷修持时，口头传授了“药王古纳的足和文殊无二无别”的教言，并落实于文字。 此外，还有“无比洁白的凯拉萨山庄严美丽，发髻的造型和语言相似，文殊勇士的后裔，无与伦比的本尊，请在生生世世的轮回中再次护佑”等等许多类似的说法。 因此，从非常年轻的时候直到涅槃，几乎日日夜夜都将文殊名号念诵作为修持的核心。 无论是佛经的释义，只要看一眼就能领会其中的含义。 《入行论》的根本颂和《名号赞》的经卷，有时有，有时送给别人就没有了。 除此之外，连解释、笔记等书籍的一页纸，甚至连墨水笔都没有保存，而是当身体站立起来时，就只专注于完成基础圆满的行为。 对于其他人，几乎多次传授显密经论和文化知识。 在那些时候，首先充分调整将智慧转化为佛法的动机，无论讲授中观、般若、俱舍等哪一部论典，都不需要收集整理大量的书籍，也不需要为了提神而进行阅读和背诵，而是像拔剑出鞘一样，毫无阻碍地进行讲解，这似乎是圣文殊加持的一部分。 世尊在经藏中说，如来所说的经典，因为没有好好学习的过失而衰败，他将此铭记于心，总是珍视神圣佛法的讲说和听闻。
English
He said, "Regarding the quantity of this Lama, what are you praying to me for?" He replied, "Even if a moment of virtuous thought arises in myself, if I contemplate where it comes from, it seems to be entirely due to the power of your continuous Dharma teachings, so I feel very grateful." Then he said, "If that's the case, then it's true. Now it seems okay to pray a little. These things called afflictions never arise in my mindstream." He said this and was seen. The supreme deity who always protects him is the venerable Manjushri. When he composed a special explanation of the nine pulses of the clear and flowing medical secrets, during the prayer practice of Yuthok Nyingthig, he verbally imparted the instruction, "The feet of the Medicine King Guna and Manjushri are inseparable," which was recorded in writing. Furthermore, there are many similar statements such as, "On the supremely white and beautiful Mount Kailash, with a hairstyle and speech that are similar, the unparalleled deity, the successor of Manjushri the Hero, please protect us again in all lifetimes." Therefore, from a very young age until his passing into nirvana, he made the recitation of the Names of Manjushri the core of his practice for most of the day and night. He understood the meaning of any commentary on the Buddha's teachings with just a glance. He sometimes had the root verses of the "Bodhicharyavatara" and the volumes of the "Namasangiti," and sometimes he gave them away and didn't have them. Apart from that, he didn't keep even a single page of books such as commentaries and notes, or even an ink pen. When he stood up, he focused solely on completing the fundamental and perfect actions. He gave extensive teachings on Sutra, Tantra, and the arts and sciences to others many times. At those times, he first fully adjusted the motivation to transform wisdom into Dharma. No matter which text he taught, whether it was Madhyamaka, Prajnaparamita, or Abhidharma, he didn't need to collect and organize many books, nor did he need to read and recite for refreshment. He explained them without obstruction, like drawing a sword from its sheath, which seemed to be a part of the blessing of the noble Manjushri. The Bhagavan said in the Sutras that the scriptures spoken by the Tathagata decline due to the fault of not studying them well. He kept this in mind and always cherished the activities of teaching and listening to the sacred Dharma.