Tibetan
་པོའི་བཀའ་སྩལ་པ། །ལེགས་ཕྱེ་ལྡེམ་པོར་གསུང་ཞེས་ལག་བརྡར་བའི། །དགེ་བཤེས་འབུམ་ཕྲག་ཚོགས་ཀྱང་ཞུམ་པའི་བློས། །རང་གི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲས་བཞིན་གུས་པར་ཉན། །ཞེས་སོ། །དེར་ཡང་། སྤྱོད་འཇུག་ཆོས་ཐུན་ཞག་ཉི་ཤུའི་སྲོལ་དང་དངུལ་རྡིལ་ཚད་དང་ཞིང་ཐང་གནང་ནས་རྗེ་རིན་པོ་ཆེའི་བདེ་སྨོན་ཕུལ་བྱུང་མའི་བཤད་ཁྲིད་དང་ཕྱག་སྦྱངས་སོགས་ཀྱི་སྲོལ་གནང་བར་མཛད། རྫ་དགོན་དུ་ལོ་རེར་སྤྱོད་འཇུག་ཟླ་ཁྲིད་གསུམ་རེ་དང་། ཞིང་ཐང་གནང་ནས་ཞིང་སྒྲུབ་ཉིན་བདུན་རེ་ལ་བཤད་ཁྲིད་དང་ཕྱག་སྦྱངས་ཀྱི་སྲོལ་བཏོད། དགེ་གོང་དུ་སྤྱོད་འཇུག་དང་ཞིང་སྒྲུབ་ཀྱི་སྲོལ་བཙུགས་པ་ད་ལྟའི་བར་དུ་མ་ནུབ་པར་གནས་པ་འདིའོ། །དགེ་མང་། དགེ་འགབ་སོགས། རྫ་རྒྱུད་སྟོད་སྨད། གསེར་ཐལ། རྡོ་འཛི་སྨྲར་གསུམ། ཞེ་རྫོགས། གླིང་ཚང་སོགས་ཀྱི་དགོན་གནས་ཡུལ་འབྲོག་ཕལ་ཆེར་ཞབས་ཀྱིས་བཅགས་ཤིང་བསྟན་འགྲོ་ལ་སྨན་པའི་བཤད་སྒྲུབ་ ཀྱི་སྐལ་བཟང་དུ་མཛད་དེ་ཡོངས་རྫོགས་བསྟན་པའི་མངའ་བདག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡང་། གསར་རྙིང་གི་གཞུང་གང་བཤད་ཐམས་ཅད་དེ་དག་གི་ལུགས་ལྟར་མ་འདྲེས་པར་བཤད་པ་དང་། ཁྱད་པར་སྤྱོད་འཇུག་ནི། ས་སྐྱ་པའི་ནང་དུ་རྗེ་བཙུན་བསོད་ནམས་རྩེ་མོའི་འགྲེལ་པ་ལྟར་དང་། དགེ་ལུགས་པ་ལ་ཟིན་བྲིས་དང་དར་ཊཱ་ཀ་ལྟར། བཀའ་རྒྱུད་པ་ལ་དཔའ་བོ་གཙུག་ལག་ཕྲེང་བའི་འགྲེལ་པ་ལྟར་དང་། རྙིང་མའི་ནང་ཤེར་འབྱུང་བློ་གྲོས་ཀྱི་འགྲེལ་ཆེན་དང་། ཐོག་འགྲེལ་ལྟར་བཤད་པར་མཛད་ལ། དེ་དག་གི་ཚེ་ཡང་གསར་རྙིང་གི་གྲུབ་མཐའི་ཕྱོགས་འཛིན་དང་། དགག་བཞག་གི་ཟེར་མཆུ་རང་བསྟོད་གཞན་སྨད་སོགས་སྐབས་སུ་མ་བབས་པ་དང་། དུས་ཀྱི་དབང་ལས་ཆགས་སྡང་གི་རྒྱུར་འགྲོ་བའི་གཏམ་རྣམས་ཆ་ཤས་ཙམ་ཡང་མ་འདྲེས་པར་འགྲེལ་པ་མཁན་པོའི་ལུགས་ལྟར་བཤད་པ་དེ་དང་དེའི་རང་བཤད་ཁ་གཙང་གསལ་ཞིང་། དག་ལ་ཟུར་ཕྱིན་པ། དོན་གྱི་གནད་ཐོག་ཏུ་འདྲིལ་ཞིང་། ཧ་ཅང་རྒྱས་བསྡུས་ཀྱི་མཐར་མ་ལྷུང་བ་ཉམས་ལེན་གྱི་སྟེང་དུ་བསྐོར་ནས་གསུངས་པས་ལྷ་ལྡན་སྨོན་ལམ་རབ་འབྱམས་པ་མང་པོས་ཀྱང་ཡི་རངས་ཀྱི་མེ་ཏོག་འཐོར་ཞིང་གུས་པས་བཏུད། ཧོར་ཁང་གསར་སྐྱབས་མགོན་བྱོན་ནས་གདོལ་བའི་དྲང་སྲོང་གི་གཏམ་དུ་གྲགས་པ། གང་གིས་ཁམས་གསུམ་ཁམ་ཟས་སུ། །ཞེས་པའི་དབུ་ཅན་དེ་བཤད་ཁྲིད་ཀྱི་ལུགས་སུ་གསུངས་པར་ཞུས་པས་སྤྱི་དོན་བཀོད་ནས་བཀྲལ་ཏེ་ གསུངས། འདན་པདྨ་རི་མཐོའི་ཤེལ་དཀར་ཕུག་ཏུ་ཡུན་རིང་ཙམ་བཞུགས་སྐབས། སྡེ་དགེའི་གཟིམས་དཔོན་བཀྲ་ཤིས་དགེ་ལེགས་ཀྱིས་ཞུས་ངོར་ལྷ་ཆོས་དང་མཐུན་པའི་གཏམ་པདྨའི་ཚལ་གྱི་ཟློས་གར་ཞེས་བྱ་བའི་ཡ་མཚན་ཅན་དེ་དང་། སྐུ་ཞབས་མཁྱེན་བརྩེའི་གསོལ་འདེབས་ཆེན་མོ་བཀྲ་ཤིས་དགེ་ལེགས་མ་མཛད། ཕྱིས་སུ་གཙོ་བོར་བླ་མ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་གདན་ས་རྫ་རྒྱལ་དགོན་དང་། དེའི་ཉེ་སྐོར་ཉིད་དུ་བཞུགས་ཤིང་། བྱམས་ཆོས་དང་། རྩ་ཤེས་བུདྡྷ་པཱ་ལི་ཏ། སྤྱོད་འཇུག །ཡོན་ཏན་མཛོད། བཟང་སྤྱོད་སོགས་ཀྱི་བཤད་པ་ཅི་རིགས་པར་གནང་། སྔོན་དུས་དཔལ་དགེ་བསམ་གཏན་ཕུན་ཚོགས་ཀྱིས་རྡོ་འབུམ་ཆེན་མོ་བཞེངས་སྐབས་ད་དུང་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མར་ད་ལྟའི་འདི་ལས་རྒྱ་མི་ཆུང་བའི་རྡོ་འབུམ་ཁ་གསོ་བྱེད་རྒྱུ་ཡིན་ཞེས་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པར་གྲགས་པ་ལྟར། ཨ་ཐུབ་ཚང་དཔོན་ཆེན་པོའི་རིགས་ལས་བྱུང་བའི་དད་ལྡན་འཇམ་དབྱངས་བློ་གྲོས་སོགས་ཀྱིས་བསྐུལ་ཞིང་ལོ་བཞི་ལྔ་ཙམ་དུ་མཆོག་དམན་སུས་དད་འབུལ་ཆེ་ཕྲ་བྱུང་ཚད་སྔར་དུས་དང་མི་འདྲ་བར་བརྩེ་བཞེས་མཛད་དེ། རྡོ་རྐོ་བཟང་ལ་མང་བ་བསགས་ནས་སྔོན་གྱི་རྡོ་འབུམ་ལས་ཀྱང་རྒྱ་ཆེ་ཞིང་དབང་མཐོ་བའི་ཁ་གསོ་གནང་ཞིང་། རྡོ་བརྐོས་འབུར་ཐམས་ཅད་རྩིས་ལན་ཞིབ་གཟིགས་ནན་ཏན་དུ་མཛད་པས་ཤིན་ཏུ་དབྱིབས་ལེགས་ཤིང་སྤུས་གཙང་བ་མཐའ་རྒྱས་སུ་གྲུབ། དེ་སྐབས་སྡེ་མཐའ་ཉུལ་བའི་སྤྲང་པོ་མཐོང་དུ་མེད་པ་ལྟ་བུར་ གྱུར། བཀའ་ལས། །རྟེན་བཞེངས་ཀྱི་རིགས་འདི་སེམས་ཅན་མང་པོ་ལ་ཕན་ཐོགས་ཆེ་བར་འདུག་ཀྱང་། ས་འབུམ་དང་ས་སྐུ་སོགས་ནི་ཆར་ཆུས་འཇིག །ཟངས་གསེར་སོགས་ལས་བྱས་པ་ནི་བདག་པོ་ངན་ན་ཆོམ་རྐུན་ཡང་ལྡང་། ལོགས་རིས་དང་ཐང་ཀ་ཡང་རྐྱེན་ཁྱག་ཆུང་། གཙུག་ལག་ཁང་བཞེངས་ན་ནི། ཐིགས་ཚགས་སོགས་ཉར་ཚགས་ལེགས་པོ་བྱེད་པའི་དཀོར་གཉེར་དང་དེའི་ཟས་གོས་སོགས་འབད་རྩོལ་བརྒྱ་ཕྲག་དགོས་ཤིང་། དེ་བྱས་ཀྱང་དཀོར་གཉེར་བཟང་པོ་བརྒྱུད་མར་རྙིད་དཀའ། གསུང་རྟེན་གླེགས་བམ་ཡང་འཐོར་བརླག་ཆུད་ཟོས་སུ་འགྲོ་སླ་ཞིང་སྤར་རྐོ་དུས་སྤར་ཡིག་ལ་ཞུ་དག་ལན་དགུ་རེ་སོགས་བྱས་ཀྱང་ད་དུང་མི་དག་པ་མང་དུ་སྣང་ཟེར་འདུག་པས་ཆད་ལྷག་འཁྲུལ་གསུམ་གྱིས་མ་གོས་པ་དཀའ་ཆོད་རེད། རྡོ་འབུམ་འདི་ནི་བཞེངས་ཚར་ནས་དབྱར་དུས་ཐིགས་ཚགས་དང་། དགུན་དུས་ཁ་བ་ཕྱགས་སྤྲུགས་ཕུག་རོན་དང་བྱི་བ་སྲུང་བ། དཀར་གཉེར་བསྐོ་འཇོག་སོགས་གང་ཡང་མི་དགོས། ཡིག་འབྲུ་དྲུག་པོ་དེ་མ་ནོར་ཕན་ཆད་ཞུ་དག་བྱ་མི་དགོས་ཤིང་། དེ་རྡོ་རྐོ་མི་ནག་པ་རྣམས་ཀྱིའནག་བློ་ལ་ཡོད་པས་དཔེ་གཞན་ལ་མི་ལྟོས། མ་ཎི་འདི་སངས་རྒྱས་ཉིད
Chinese
尊者的开示说：为了善巧地、委婉地说法而打手势，即使是成千上万的格西聚集，也会以谦逊的心，一边讲述自己的宗派，一边恭敬地倾听。如此等等。在那里，还确立了《入行论》讲经二十天的规矩，并赐予一定数量的银元和土地，以及供养宗喀巴大师的《吉祥愿文》的讲解和实修等规矩。在扎寺，每年举行三次《入行论》的月度讲授，并赐予土地，确立了七天实修的讲授和实修的规矩。在德贡，确立了《入行论》和实修的规矩，至今仍然存在。德芒、德嘎等，扎曲上下游，色塔尔、多智斯玛尔松、协佐、林仓等寺院的僧众和牧民，几乎都用足迹走遍，为了利益佛教和众生，做了许多讲经修法的善事，成为了圆满佛教的教主。无论是新派还是旧派的经典，都按照各自的宗派来讲解，不混淆。特别是《入行论》，在萨迦派中，按照杰尊索南孜摩的注释，在格鲁派中，按照笔记和达塔嘎，在噶举派中，按照巴沃祖拉陈瓦的注释，在宁玛派中，按照谢雄洛哲的注释和最初的注释来讲解。在那些时候，也没有新旧宗派的偏袒，以及辩论的言辞、自赞毁他等不合时宜的事情，以及因为时代的缘故而成为嗔恨之源的话语，一点也没有混杂，而是按照注释者的宗派来讲解，那个和那个的自述清晰明了，纯正而深入，意义的要点集中，没有陷入过于繁简的极端，围绕着修行来讲述，因此拉萨祈愿大法会的许多人都抛洒赞叹的鲜花，恭敬地顶礼。霍尔康萨嘉贡前来，请求以讲授的方式讲述被称为“恶劣的仙人的话语”，即“谁以三界为一口食物”的开头的诗句，于是概括要义进行了解释。 在安多白玛日高的夏嘎洞中长期居住期间，德格的寝宫官扎西德
English
The venerable one's instructions stated: 'To gesture in order to speak skillfully and tactfully,' even if hundreds of thousands of Geshes gather, they will listen with humility, speaking their own tenets with respect. So it is. There, the tradition of twenty days of Prajnaparamita lectures, the amount of silver coins, and the granting of fields were established, as well as the explanation and practice of the auspicious aspiration prayer of Je Rinpoche. In Dzogchen Monastery, three monthly Prajnaparamita lectures were held each year, and fields were granted, establishing the tradition of seven days of explanation and practice. In Ge Gong, the tradition of Prajnaparamita and practice was established, and it remains unbroken to this day. De Mang, De Gab, etc., the upper and lower reaches of the Dza River, Sertar, Dozhi Smar Sum, Xie Dzog, Lingtsang, and other monasteries, villages, and nomadic areas were almost all traversed by foot, and many virtuous deeds of explanation and practice were performed for the benefit of Buddhism and sentient beings, becoming the complete masters of the teachings. Whether explaining the scriptures of the new or old schools, all were explained according to their respective traditions, without mixing them. In particular, the Bodhicharyavatara was explained according to the commentary of Jetsun Sonam Tsemo in the Sakya school, according to the notes and Dar Taka in the Gelug school, according to the commentary of Pawo Tsuklak Trengwa in the Kagyu school, and according to the great commentary of Sherjung Lodro and the initial commentary in the Nyingma school. At those times, there was no bias towards the new or old schools, and no inappropriate words of debate, self-praise, or disparagement of others, and no words that would become a source of hatred due to the times were mixed in at all. Instead, the explanations were given according to the tradition of the commentator, and the self-explanation of each was clear and distinct, pure and profound, the essential points of the meaning were concentrated, and it did not fall into the extremes of being too elaborate or too concise, but was spoken in the context of practice. Therefore, many participants in the Lhasa Monlam Chenmo scattered flowers of praise and prostrated with respect. Hor Khang Sar Kyabgon came and requested that the verse known as 'the words of the degraded ascetic,' which begins with 'Who consumes the three realms as a mouthful of food,' be explained in the manner of a lecture, so he summarized the main points and explained them. While residing for a long time in the Sheldrak Cave of Dampa Padma Ri Go, the chamberlain of Derge, Tashi De
Chinese
应ེ་ལེགས་的请求，创作了与佛法相符的名为《莲苑嬉戏》的奇妙故事，并创作了尊敬的钦哲祈请文《吉祥善妙》。后来主要居住在上师观世音菩萨的座寺热振寺（རྫ་རྒྱལ་དགོན།），以及其附近。给予了慈氏五论、中观根本慧论（梵文：मूलमध्यमककारिका，罗马转写：Mūlamadhyamakakārikā，汉语字面意思：根本中观论）、入菩萨行论、功德藏、贤劫经等的各种讲说。以前，当དཔལ་དགེ་བསམ་གཏན་ཕུན་ཚོགས་建造大石堆时，据说他曾承诺来世还要建造一个比现在这个小不了多少的石堆来补全它。正如这样，由出身于ཨ་ཐུབ་ཚང་大官家族的具信心的འཇམ་དབྱངས་བློ་གྲོས་等人劝请，花费四五年时间，不分尊卑，对供养多少都与以往不同地珍视。收集了许多好的石刻，建造了一个比以前的石堆更大更具权威的补全。对所有石刻浮雕都认真仔细地核对，因此最终完成了非常美观且质量上乘的作品。那时，连在村落边缘游荡的乞丐都看不到了。教言中说：建造佛像佛塔这类事物对许多众生都有很大的利益，但是土塔和土像等会被雨水摧毁；用铜金等制作的，如果主人不好，也会有盗贼；墙壁上的绘画和唐卡也容易受到损坏；如果建造寺庙，就需要成百上千的努力来寻找保管好滴水等物的管家，以及他们的食物和衣服等。即使这样做了，也很难找到世代相传的好管家。经书也容易散失、损坏和浪费，即使在印刷时对印刷文本进行了九次校对等，仍然有很多不正确的地方，所以很难不被错漏增删三者所染污。这个石堆建造完成后，夏天不需要处理滴水，冬天不需要清扫积雪，不需要保护鸽子和老鼠，也不需要任命管家等等。只要这六个字（藏文：ཨོཾ་མ་ཎི་པདྨེ་ཧཱུྃ，梵文天城体：ॐ मणि पद्मे हूँ，梵文罗马拟音：oṃ maṇi padme hūṃ，汉语字面意思：嗡 嘛呢 呗美 吽）不弄错，就不需要校对，因为这在石匠们的脑子里，所以不需要看其他范本。嘛呢（藏文：ཨོཾ་མ་ཎི་པདྨེ་ཧཱུྃ，梵文天城体：ॐ मणि पद्मे हूँ，梵文罗马拟音：oṃ maṇi padme hūṃ，汉语字面意思：嗡 嘛呢 呗美 吽）即是佛陀本身。
English
At the request of ེ་ལེགས་, he composed the wonderful story called "The Drama of the Lotus Garden," which is in accordance with the Dharma, and composed the great prayer of Kyentse, "Auspicious Virtue." Later, he mainly resided at and around Rdza Gyal Monastery, the seat of the master Avalokiteśvara. He gave various teachings on the Five Treatises of Maitreya, the Root Wisdom (Sanskrit: मूलमध्यमककारिका, Roman transliteration: Mūlamadhyamakakārikā, literal Chinese meaning: Fundamental Treatise on the Middle Way), the Bodhisattvacaryāvatāra, the Treasury of Qualities, the Bhadracaryāpraṇidhāna, and so on. Previously, when Dpal Dge bSam gTan Phun Tshogs was building the great stone mound, it is said that he promised to build a stone mound in the next life that would not be much smaller than this one to complete it. Just like that, urged by the faithful 'Jam dByangs Blo gros and others from the A thub tshang great official family, and spending four or five years, regardless of high or low status, cherishing the amount of offerings differently than before. Collecting many good stone carvings, he built a completion that was larger and more authoritative than the previous stone mound. He carefully and meticulously checked all the stone-carved reliefs, so that in the end, a very beautiful and high-quality work was completed. At that time, even beggars wandering on the edge of the villages became invisible. The teachings say: Building statues and stupas is very beneficial to many sentient beings, but earth stupas and earth statues are destroyed by rain; those made of copper and gold are subject to thieves if the owner is bad; wall paintings and thangkas are also easily damaged; if a temple is built, hundreds of efforts are needed to find a steward to properly store the dripping water, and their food and clothing, etc. Even if this is done, it is difficult to find a good steward who will continue through the generations. Scriptures are also easily lost, damaged, and wasted, and even if the printed text is proofread nine times during printing, there are still many incorrect places, so it is difficult not to be contaminated by the three: omission, addition, and error. Once this stone mound is built, there is no need to deal with dripping water in the summer, no need to sweep away snow in the winter, no need to protect pigeons and mice, and no need to appoint a steward, etc. As long as these six syllables (Tibetan: ཨོཾ་མ་ཎི་པདྨེ་ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: ॐ मणि पद्मे हूँ, Sanskrit Romanization: oṃ maṇi padme hūṃ, literal Chinese meaning: Om Mani Padme Hum) are not mistaken, there is no need to proofread, because it is in the minds of the black stone carvers, so there is no need to look at other models. The Mani (Tibetan: ཨོཾ་མ་ཎི་པདྨེ་ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: ॐ मणि पद्मे हूँ, Sanskrit Romanization: oṃ maṇi padme hūṃ, literal Chinese meaning: Om Mani Padme Hum) is the Buddha himself.