Tibetan
པ་དེ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ན། ཡུལ་གོང་མ་ལ་དད་པ་དང་དག་སྣང་། འོག་མ་ལ་བྱམས་དང་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ཐུན་མོངས་མ་ཡིན་པ་ཞིག་ སྐྱེ་མི་འོང་བའི་ཐབས་མེད་དེ། མཉམ་མེད་དྭགས་པོ་རིན་པོ་ཆེས། རྗེ་བཙུན་མི་ལ་ལ། ཚོགས་པ་སྐྱོང་བའི་དུས་ནམ་ཡིན་ཞུས་པས། ཇི་ཞིག་ན་ཁྱེད་རང་གི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ད་ལྟའི་འདི་མ་ཡིན་པ་ཐེ་ཚོམ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཞིག་ལྷག་གེར་མཐོང་འོང་སྟེ། དེའི་དུས་སུ་ཕ་རྒན་ང་ལ་ཡང་སངས་རྒྱས་དངོས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཐུན་མོངས་མ་ཡིན་པ་ཞིག་སྐྱེ་ཞིང་། སེམས་ཅན་ལ་བྱམས་སྙིང་རྗེ་ཡང་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པ་ཞིག་སྐྱེ་ངེས་པས། དེའི་དུས་སུ་ཚོགས་པ་སྐྱོངས་ཤིག་གསུངས། དེས་ན་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་གཞི་བཅོལ་ནས་ཆོས་ལ་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་ཡ་མ་བྲལ་བར་ཉམས་སུ་ལེན་དགོས། དང་པོ་ཐོས་པས་སྒྲོ་འདོགས་མ་བཅད་ན་ཉམས་སུ་ལེན་མི་ཤེས་པས། ཇི་སྐད་དུ། ཐོས་པ་མེད་པའི་སྒོམ་པ་དེ། །ལག་རྡུམ་བྲག་ལ་འཛེགས་པ་འདྲ། །ཞེས་གསུངས། ཐོས་པས་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་ཟེར་བ་དེ་ཡང་ཤེས་བྱའི་ཆོས་རྒྱ་ཆེ་ཞིང་གྲངས་མང་བ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་བྱ་མི་དགོས་ཏེ། དེ་ཐམས་ཅད་སྙིགས་དུས་ཚེ་ཐུང་གཅིག་ལ་ཤེས་ཀྱང་མི་ནུས། དེས་ན་རང་གིས་གང་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱ་རྒྱུའི་ཆོས་དེ་ཐོག་མཐའ་བར་གསུམ་དུ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་ཐམས་ཅད་མ་ནོར་བར་ཤེས་ཤིང་། དེ་ལ་བསམ་པས་སྒྲོ་འདོགས་ཐམས་ཅད་ཆོད་དགོས་པ་ཡིན། །སྔོན་ཇོ་བོ་རྗེ་སྙེ་ཐང་ ན་བཞུགས་པའི་ཚེ། ཞང་སྣ་ཆུང་སྟོན་པ་དང་། ཀྱུང་སྟོན་པ་དང་། ལྷང་ཚང་སྟོན་པ་གསུམ་གྱིས་ཚད་མའི་གྲུབ་མཐའ་ཞུས་པས། ཇོ་བོའི་ཞལ་ནས། ཕྱི་རོལ་མུ་སྟེགས་པ་དང་། ནང་པ་སངས་རྒྱས་པའི་གྲུབ་མཐའ་མང་དུ་ཡོད། དེ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཕྲེང་བ་ཡིན། རྣམ་རྟོག་བགྲང་གིས་མི་ལང་དགོས་པ་མེད། ཚེ་ལ་ལོངས་མེད་པས་སྙིང་པོའི་དོན་བསྡུ་བའི་དུས་ཡིན་གསུངས། ཞང་སྣ་ཆུང་སྟོན་པས། སྙིང་པོའི་དོན་ཇི་ལྟར་བསྡུ་ཞུས་པས། ཇོ་བོའི་ཞལ་ནས། ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱང་། དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་ཚོགས་གཉིས་གསོགས་ལ་འབད་པར་གྱིས། དེ་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོས། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་མཚན་ཉིད་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པར་གྱིས་གསུངས། དེ་ལྟར་ཉམས་ལེན་སྙིང་པོ་གནད་དུ་བསྡུ་མ་ཤེས་ན་ཤེས་ཤེས་གོ་གོ་རིག་རིག་མ
Chinese
如果这种品质在相续中生起，那么对于上师会有信心和净观，对于下属会有慈爱和悲悯等等，必定会生起一种与众不同的品质。无与伦比的达波仁波切曾问米拉日巴尊者，何时可以管理僧团，米拉日巴回答说：“当你的心性与现在不同，清晰地看到一种远离一切怀疑的状态时，那时你也会对老父我生起一种与众不同的真实佛陀的观念，并且对众生也一定会生起一种并非虚假的慈悲心。到那时，你就可以管理僧团了。”因此，应当以慈爱和悲悯为基础，以菩提心为根本，不离闻、思、修三者而修持佛法。首先，如果不能通过听闻来断除增益，就无法进行修持。正如所说：“没有听闻的禅修，犹如手无抓处攀登悬崖。”所谓通过听闻断除增益，并非要了解所有广博而众多的知识，因为在五浊恶世的短暂一生中，不可能全部了解。因此，对于自己将要修持的法，必须毫不错误地了解从始至终修持的所有方法，并且通过思考来断除一切增益。过去，阿底峡尊者住在聂塘（Nyetang）时，香纳琼敦巴、炯敦巴和拉仓敦巴三人请教尊者关于量论的宗义。阿底峡尊者说：“外道和内道佛教的宗义有很多，所有这些都是分别念的连串。没有必要数清所有的分别念，因为生命短暂，现在是撷取精华的时候。”香纳琼敦巴问：“如何撷取精华？”阿底峡尊者说：“对如虚空般的无量众生修习慈爱和悲悯菩提心，为了他们的利益，努力积聚福德和智慧二资粮。将所有由此产生的善根，与一切众生共同回向于圆满菩提。并且了知所有这些的自性是空性，是如梦如幻的假象。”如果不能这样将修行的精华要点归纳起来，那么了解了解明白明白
English
If such qualities arise in the mind-stream, then there will be faith and pure perception towards the superiors, and love and compassion towards the inferiors, and there is no way that a unique quality will not arise. The incomparable Dagpo Rinpoche asked Jetsun Milarepa, "When is the time to lead a sangha?" Milarepa replied, "When your mind's nature is different from what it is now, and you clearly see a state free from all doubts, then you will also have a unique perception of me, the old father, as the actual Buddha, and you will definitely have a genuine love and compassion for sentient beings. At that time, you can lead a sangha." Therefore, one should rely on love and compassion, base oneself on the mind of enlightenment, and practice the Dharma without separating the three aspects of listening, contemplating, and meditating. First, if one does not cut off the imputations through listening, one will not know how to practice. As it is said, "Meditation without listening is like a handless person climbing a cliff." The so-called cutting off imputations through listening does not mean that one must know all the vast and numerous objects of knowledge, because it is impossible to know all of them in a short life in this degenerate age. Therefore, one must know without error all the methods of practicing the Dharma that one is going to practice from beginning to end, and one must cut off all imputations through contemplation. In the past, when Jowo Je was staying in Nyetang, Zhang Nachung Tunpa, Kyung Tunpa, and Lhangtsang Tunpa asked the master about the tenets of valid cognition. Jowo said, "There are many tenets of external non-Buddhists and internal Buddhists. All of these are a series of conceptual thoughts. There is no need to count all the conceptual thoughts, because life is short, and now is the time to gather the essence." Zhang Nachung Tunpa asked, "How to gather the essence?" Jowo said, "Cultivate love, compassion, and the mind of enlightenment for all sentient beings as vast as the sky. For their benefit, strive to accumulate the two accumulations of merit and wisdom. Dedicate all the roots of virtue arising from this to perfect enlightenment in common with all sentient beings. And know that the nature of all these is emptiness, and that their characteristics are like dreams and illusions." If one does not know how to summarize the essential points of practice in this way, then knowing, knowing, understanding, understanding, being aware, being aware...
Tibetan
ང་པོས་ཕན་པ་ཅི་ཡང་མེད་དེ། སྔོན་ཇོ་བོ་རྗེ་ལྷ་ཅིག་བོད་དུ་ཕེབས་པའི་ཚེ། ལོ་ཆེན་རིན་ཆེན་བཟང་པོས་གདན་དྲངས་པས། ཇོ་བོས་ལོ་ཙཱ་བ་ལ། ཆོས་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུ་མཁྱེན་ནམ་ཞེས་རིམ་པར་དྲིས་པས་མི་མཁྱེན་པ་མེད་པ་ལྟར་འདུག་པས། ཇོ་ བོ་མགུ་སྟེ་ངོ་མཚར་ཆེ། ཁྱེད་ལྟ་བུའི་མཁས་པ་བོད་ན་བཞུགས་བཞིན་དུ་ཁོ་བོ་བོད་དུ་འོང་མི་དགོས་པར་འདུག་གསུངས། སླར་ཡང་དེ་ཐམས་ཅད་སྟན་ཐོག་གཅིག་ཏུ་ཉམས་སུ་ལེན་ན་ཅི་ལྟར་བྱེད་གསུངས་པས། རང་རང་གི་གཞུང་ནས་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་ལྟར་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཡིན་ཞུས་པས། ཇོ་བོ་མ་དགྱེས་ཏེ། ལོ་ཙཱ་བ་རུལ། ང་བོད་དུ་འོང་དགོས་པར་འདུག་གསུངས། འོ་ན་ཇི་ལྟར་བྱེད་ཞུས་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་གནད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་དགོས་པ་ཡིན་གསུངས། དེས་ན་བླ་མའི་མན་ངག་གི་སྟེང་དུ་ཉམས་ལེན་གྱི་གནད་དྲིལ་བ་དེ་མ་ཤེས་པའི་ཐབས་མེད། དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་ཉམས་སུ་མ་བླངས་ན་ཅི་ཡང་མི་ཕན་སྟེ། རྗེ་མི་ལའི་ཞལ་ནས་ཀྱང་། མི་ལྟོག་པ་ལ་ཟན་གོ་བས་མི་ཆོག་ཟ་དགོས་པ་ལྟར། ཆོས་ཤེས་པས་མི་ཕན་ཉམས་སུ་བླང་དགོས། །ཞེས་གསུངས། དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་བླངས་པའི་དོན་པོ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་དང་བདག་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོར་སོང་བ་ཞིག་ཡོད་དགོས་ཏེ། རྗེ་མི་ལའི་ཞལ་ནས། ཟོས་མ་ཟོས་དམར་ཆུང་བྱད་ལ་ཤེས། །ཟེར་བ་ལྟར། ཆོས་ཤེས་མ་ཤེས་དང་ཉམས་སུ་བླངས་མ་བླངས་བདག་འཛིན་དང་། ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་སོང་མ་སོང་གིས་ཤེས་གསུངས། དེ་བཞིན་དུ་དགེ་བཤེས་སྟོན་པ་ལ། པུ་ཏོ་བས། ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་ པའི་གནམ་ཐིག་གང་ལགས་ཞུས་པས། སྟོན་པའི་ཞལ་ནས། ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་འགྲོ་ན་ཆོས་ཡིན། མི་འགྲོ་ན་ཆོས་མིན། འཇིག་རྟེན་པ་ཀུན་དང་མི་མཐུན་ན་ཆོས་ཡིན། མཐུན་ན་ཆོས་མིན། བཀའ་ལུང་དང་མཐུན་ན་ཆོས་ཡིན། མི་མཐུན་ན་ཆོས་མིན། རྗེས་བཟང་ན་ཆོས་ཡིན། རྗེས་ངན་ན་ཆོས་མིན། གསུངས། ཡང་སློབ་དཔོན་ལྕེ་སྒོམ་གྱི་ཞལ་ནས། ལས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་ནི། དབང་པོ་ཐ་མའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཡིན། ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་དང་སྟོང་པ་དང་རིག་པ་དང་སྟོང་པ་ཟུང་འཇུག་བཞིར་རྟོགས་པ་ནི། དབང་པོ་འབྲིང་གིས་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཡིན། བལྟ་བྱ་ལྟ་བྱེད་རྟོགས་པ་གསུམ་དབྱེར་མེད་པར་རྟོགས་པ་ནི། དབང་པོ་རབ་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཡིན། དམིགས་པ་རྩེ་གཅིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པ་ནི། དབང་པོ་ཐ་མའི་ཡང་དག་པའི་སྒོམ་པ་ཡིན། ཟུང་འཇུག་བཞིའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པ་ནི། དབང
Chinese
我說沒有任何利益，以前阿底峽尊者到西藏的時候，大譯師仁欽桑波迎接，阿底峽問譯師：「這個法和這個法您知道嗎？」這樣依次詢問，似乎沒有不知道的。阿底峽尊者很高興，說：「太稀奇了！像您這樣的智者住在西藏，我好像沒有必要到西藏來。」後來又問：「如果要把這些全部在一個座墊上修持，應該怎麼做？」譯師回答：「按照各自的經論所說的那樣修持。」阿底峽尊者不高興，說：「譯師腐爛了！我必須到西藏來。」問：「那麼應該怎麼做？」回答說：「必須把所有法要歸納為一個要點來修持。」因此，如果不知道將修持的要點濃縮在喇嘛的口訣之上，那是沒有辦法的。如果這樣知道了卻不修持，就沒有任何利益。如米拉日巴尊者所說：「人餓了，知道有食物是不夠的，必須要吃。同樣，知道佛法是不夠的，必須要修持。」這樣修持的要點，必須是對治自己內心的煩惱和執著。如米拉日巴尊者所說：「吃沒吃，看小紅的臉就知道。」說的就是，知不知道佛法，修持沒修持，看是否對治了執著和煩惱就知道。同樣，格西敦巴（དགེ་བཤེས་སྟོན་པ་）問普穹巴（པུ་ཏོ་བ）：什麼是佛法和非佛法的界限？敦巴回答說：「是對治煩惱的就是佛法，不對治煩惱的就不是佛法。與世間人都不一致的就是佛法，一致的就不是佛法。與佛經和教言一致的就是佛法，不一致的就不是佛法。結果好就是佛法，結果不好就不是佛法。」還有學問家勒貢（ལྕེ་སྒོམ་）說：「相信業果是下等根器的正確見解。內外一切法都理解為顯現和空性、明和空性雙運四者，是中等根器的正確見解。能理解所觀、能觀、觀者三者無別，是上等根器的正確見解。安住在專注一境的禪定中，是下等根器的正確禪修。安住於雙運四者的禪定中，是中
English
I say there is no benefit. Previously, when Jowo Je Lhachik (Atisha) came to Tibet, the great translator Rinchen Zangpo invited him. Jowo asked the translator, "Do you know this Dharma and this Dharma?" He asked in sequence, and it seemed that there was nothing he didn't know. Jowo was very pleased and said, "It's amazing! With a scholar like you residing in Tibet, it seems I didn't need to come to Tibet." Later, he asked again, "If you were to practice all of these on one cushion, how would you do it?" The translator replied, "I would practice according to what is taught in each of the scriptures." Jowo was displeased and said, "The translator is rotten! I had to come to Tibet." He asked, "Then how should it be done?" He replied, "All the Dharmas must be condensed into one essential point and practiced." Therefore, if you don't know how to condense the essential points of practice on top of the Lama's instructions, there is no way. If you know this but don't practice, there is no benefit. As Je Mila said, "When a person is hungry, knowing there is food is not enough, you must eat it. Similarly, knowing the Dharma is not enough, you must practice it." The essence of practicing in this way must be to become an antidote to the afflictions and self-grasping in your own mind. As Je Mila said, "Whether you have eaten or not, you can tell by looking at the face of the little red one." This means that whether you know the Dharma or not, whether you have practiced or not, you can tell by whether it has become an antidote to self-grasping and afflictions. Similarly, Putowa asked Geshe Tonpa, "What is the dividing line between Dharma and non-Dharma?" Tonpa replied, "If it is an antidote to afflictions, it is Dharma. If it is not an antidote, it is not Dharma. If it is not in accordance with all worldly people, it is Dharma. If it is in accordance, it is not Dharma. If it is in accordance with the scriptures and instructions, it is Dharma. If it is not in accordance, it is not Dharma. If the result is good, it is Dharma. If the result is bad, it is not Dharma." Also, the scholar Chegom said, "Believing in the law of cause and effect is the correct view of the lowest faculty. Understanding all internal and external phenomena as the union of appearance and emptiness, awareness and emptiness, is the correct view of the middle faculty. Understanding the object of observation, the observer, and the act of observing as inseparable is the correct view of the highest faculty. Abiding in single-pointed concentration is the correct meditation of the lowest faculty. Abiding in the concentration of the four unions is the middl