Tibetan
ཕྱི་མའི་རྒྱག་ཕྱེ་བཟང་པོ་རེ་ཚོགས་སུ་ཚུད་པར་བྱས་ནས། ལྟོ་ཀྱི་ན་དང་གོས་ལྷག་སྐྱོ་བ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་ཤེས་པར་བྱ། དེ་བཞིན་དུ་ཚེ་འདི་ཁོ་ན་དོན་དུ་གཉེར་བའི་མི་རྣམས་ནི་བྱིས་པའི་གྲོགས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཕར་ལ་ཕན་པར་བྱས་ཀྱང་། ཚུར་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པས་བྱས་པ་མི་གཟོ་བ། ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་འཐད་པའི་དུས་མེད་པས་མགུ་བར་དཀའ་བ། ཁོ་བས་རང་ལྷག་ན་ནི་ཕྲག་དོག་བྱེད། རང་བས་ཁོ་ལྷག་ན་ནི་ཁྱད་དུ་གསོད་པ། ཇི་ཙམ་འགྲོགས་ བཞིན་མི་དགེ་བ་འཕེལ་ཞིང་དགེ་བ་འགྲིབ་པ་ཡིན་པས་དེ་དག་རིང་དུ་སྤང་། ཚོང་དང་སོ་ནམ་བཟོ་དང་རིག་ཤེས་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མང་པོ་དང་འབྲེལ་ཞིང་དོན་མང་པོས་རྣམ་པར་གཡེང་བ་ནི། འདུ་འཛི་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་རྟག་ཏུ་བྲེལ་ཞིང་དོན་ཆུང་བ། ཇི་ཙམ་བརྩོན་ཀྱང་སྙིང་པོ་མེད་པ། དགྲ་བཏུལ་ཀྱང་མཐའ་མེད་པ། གཉེན་བསྐྱངས་ཀྱང་མཐའ་མེད་པ། ཟིན་པའི་དུས་མེད་པའི་བྱ་བྱེད་དང་རྣམ་གཡེང་ཐམས་ཅད་མཆིལ་མའི་ཐལ་བ་བཞིན་དོར་ཏེ། ཕ་ཡུལ་རྒྱབ་ཏུ་བསྐྱུར། མི་ཡུལ་དང་དུ་བླངས། གནས་བྲག་རྩ་རུ་བསྡད། གྲོགས་རི་དྭགས་དང་འགྲོགས། བབ་ལུས་སེམས་ལ་བསྐུར། གྱོང་ལྟོ་གོས་གཏམ་གསུམ་ལ་བཏད་ནས། མི་མེད་ཀྱི་ལུང་སྟོང་ཁོ་ནར་མི་ཚེ་བསྐྱལ་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། རྗེ་བཙུན་མི་ལ་རས་པའི་ཞལ་ནས། མི་མེད་ལུང་པའི་བྲག་ཕུག་ན། །སྐྱོ་ཆད་དེ་བ་ལ་སངས་དུས་མེད། །བླ་མ་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ལ། །ཡིད་དུང་ངེ་བ་ལ་འབྲལ་བ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་བྱས་ན། ཡིད་སྐྱོ་བའི་གནས་སུ་བསམ་གཏན་འཁོར། །ཟེར་བ་ཡིན་པས་ངེས་འབྱུང་དང་སྐྱོ་ཤས། དད་པ་དང་དག་སྣང་། བསམ་གཏན་དང་ཏིང་འཛིན་ལ་སོགས་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་རང་ཤུགས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་ཡིན་པས། དེ་ལྟ་བུ་ལ་ ཅི་ནས་ཀྱང་འབད། དེ་བས་ན་དབེན་པའི་ནགས་ཁྲོད་ནི། སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཞི་བ་བརྙེས་པའི་གནས། འདུ་འཛི་དང་རྣམ་གཡེང་མེད་པ། ཚོང་དང་སོ་ནམ་མེད་པ། བྱིས་པའི་གྲོགས་དང་བྲལ་བ། བྱ་དང་རི་དྭགས་འགྲོགས་ན་བདེ། ཆུ་དང་ལོ་མ་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ཟས་དང་མཐུན་པ། རིག་པ་ངང་གིས་དྭངས། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཤུགས་ཀྱིས་འཕེལ་བའི་གནས། དེ་ན་དགྲ་མེད། གཉེན་མེད། ཆགས་སྡང་གི་སྒྲོག་ལས་གྲོལ་བ་ཡོན་ཏན་དུ་མ་དང་ལྡན་པའི་གནས་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་དབེན་པའི་གནས་སུ་དངོས་སུ་ཕྱིན་ནས་སྡོད་པ་ལྟ་ཡང་ཅི་སྨོས། ཐ་ན་དབེན་པའི་གནས་དེར་འགྲོ་བསམས་ནས། དེའི་ཕྱོགས་སུ་གོམ་པ་བདུན་པོར་ཡང་
Chinese
为了来世获得好的机会，满足于粗茶淡饭和破旧的衣服。同样，那些只为今生而努力的人被称为“孩童的朋友”，因为他们帮助别人却伤害自己，不知感恩，无论怎么做都无法满足，难以取悦。如果别人比自己强，他们会嫉妒；如果自己比别人强，他们会轻视。交往越久，不善越增长，善行越减少，所以要远离他们。依靠贸易、农业、工业和知识等与许多人交往，并被许多事务分散注意力，这就是喧嚣。它总是忙碌而琐碎，无论多么努力都没有意义，敌人永远无法征服，亲人永远无法照顾周全。抛弃所有永远无法完成的活动和分心之事，就像吐出的灰尘一样。背弃家乡，接受异地，住在岩洞里，与野兽为伴，将身心托付给命运，依靠食物、衣服和言语这三件事，在无人居住的荒野中度过一生。正如至尊米拉日巴所说：在无人山谷的岩洞里，悲伤和疲惫永无止境。对过去、现在、未来的上师和佛陀，心中充满渴望，永不分离。如是行持，在悲伤之地也能生起禅定。据说，因此，出离心和厌离感，信心和清净观，禅定和三摩地等所有道的功德都会自然而然地生起。所以，一定要努力做到这样。因此，寂静的森林是过去诸佛和菩萨获得寂静之地，没有喧嚣和分心，没有贸易和农业，远离孩童的朋友，与鸟兽为伴感到快乐，水和树叶适合苦行者的食物，智慧自然清明，三摩地自然增长之地。在那里没有敌人，没有亲人，从贪嗔的束缚中解脱，是具备诸多功德之地。更何况是真正去到那样寂静的地方居住呢？即使只是想着去那样寂静的地方，朝着那个方向走七步，
English
In order to secure good opportunities in future lives, be content with simple meals and worn-out clothes. Similarly, those who strive only for this life are called "childlike friends," because they help others but harm themselves, are ungrateful, and can never be satisfied or pleased no matter what you do. If others are better than them, they become jealous; if they are better than others, they look down on them. The longer you associate with them, the more non-virtue increases and virtue decreases, so stay far away from them. Relying on trade, agriculture, industry, and knowledge, etc., associating with many people, and being distracted by many affairs is called busyness. It is always hectic and trivial, no matter how hard you try it is meaningless, enemies can never be conquered, and relatives can never be fully cared for. Abandon all activities and distractions that can never be completed, like spitting out dust. Turn your back on your homeland, embrace foreign lands, live in rock caves, befriend wild animals, entrust your body and mind to fate, rely on food, clothing, and speech, and spend your life in uninhabited wildernesses. As the venerable Milarepa said: In the rock cave of a deserted valley, there is no time to be free from sorrow and weariness. Towards the gurus and Buddhas of the three times, the mind is filled with longing and never separated. If you act like this, meditation will arise even in a place of sorrow. It is said that, therefore, renunciation and aversion, faith and pure vision, meditation and samadhi, and all the qualities of the path will arise spontaneously. So, you must strive to do this. Therefore, a secluded forest is a place where the Buddhas and Bodhisattvas of the past also attained peace, free from bustle and distraction, without trade or agriculture, far from childish friends, happy to be with birds and beasts, where water and leaves are suitable for the food of ascetics, where intelligence is naturally clear, and where samadhi naturally increases. There, there are no enemies, no relatives, and liberation from the bonds of attachment and aversion, it is a place endowed with many qualities. What need is there to say more about actually going to live in such a secluded place? Even just thinking about going to such a secluded place, even taking seven steps in that direction,
Tibetan
། བསྐལ་པ་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དུ་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་པ་ཕུལ་བ་ལས་ཀྱང་ཕན་ཡོན་ཆེ་བར། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཟླ་བ་སྒྲོན་མེའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་ལས་གསུངས། དེ་ལྟ་བུའི་གནས་སུ་ཇི་སྐད་དུ། རི་ཁྲོད་དབེན་པའི་གནས་མཆོག་ན། །སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དགེ་བ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར། ཆེད་དུ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ནས་དགེ་བ་མ་བསྒྲུབས་ཀྱང་། ངེས་འབྱུང་དང་སྐྱོ་ཤས། བྱམས་དང་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ ཅད་ངམ་ངམ་ཤུགས་ཀྱིས་སྐྱེ་བས། སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་དགེ་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར། འདུ་འཛིའི་གནས་སུ་འབད་ནས་བཀག་ཀྱང་མི་ཁེག་པའི་ཆགས་སྡང་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། དབེན་པའི་གནས་སུ་སླེབ་པ་ཙམ་གྱིས་རང་ཤུགས་ཀྱིས་ཆུང་དུ་འགྲོ། ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་རང་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་པར་སླ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་དག་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཆོས་ཡིན་པས་ཅི་ནས་ཀྱང་གལ་ཆེ་བས་མེད་ཐབས་མེད་དོ། །བསམ་གཏན་དངོས་ལ། བྱིས་པ་ཉེར་སྤྱོད་ཀྱི་བསམ་གཏན། དོན་རབ་འབྱེད་པའི་བསམ་གཏན། དེ་བཞིན་གཤེགས་དགེའི་བསམ་གཏན་དང་གསུམ་ཡིན། དེ་ཡང་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་ལ་ཞེན་ནས། དེ་ཉིད་ལ་ཆེད་དུ་གཉེར་ཏེ་ཉམས་ཞེན་གྱི་རྩི་དང་བཅས་པར་སྒོམ་པའི་དུས་ན། བྱིས་པ་ཉེར་སྤྱོད་ཀྱི་བསམ་གཏན་ཞེས་བྱ། ཉམས་ཀྱི་ཞེན་པ་དང་བྲལ་ནས་བསམ་གཏན་གྱི་རོ་མྱོང་མེད་ཀྱང་སྟོང་འཛིན་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ལ་ཞེན་ནས་སྒོམ་པའི་དུས་ན། དོན་རབ་འབྱེད་པའི་བསམ་གཏན་ཞེས་བྱ། སྟོང་འཛིན་གཉེན་པོའི་བློ་དང་བྲལ་ཏེ། ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་དགེའི་བསམ་གཏན་ཟེར་བ་ཡིན། དེ་ལྟར་བསམ་གཏན་སྒོམ་པའི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ ལུས་ཀྱི་གནད་དུ་རྣམ་སྣང་ཆོས་བདུན་བྱེད་པ་དང་། མིག་གི་གནད་དུ་ལྟ་སྟངས་བྱེད་པ་སོགས་གལ་ཆེ་སྟེ། ལུས་དྲང་ན་རྩ་དྲང་། རྩ་དྲང་ན་རླུང་དྲང་། རླུང་དྲང་ན་སེམས་དྲང་ཟེར་བ་ཡིན་པས། ཉལ་བ་འཁྲས་པ་ལ་སོགས་མི་བྱེད་པར་ལུས་དྲང་པོར་བསྲངས་ཏེ་ཡིད་གང་དུའང་མི་རྟོག །ཅིར་ཡང་མི་འཛིན་པའི་ངང་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ནི། བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ངོ་བོ་ཡིན། དྲུག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ། ཐོས་པའི་ཤེས་རབ། བསམ་པའི་ཤེས་རབ། སྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་དང་གསུམ། དང་པོ་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ནི། ཆོས་ཀྱི་ཚིག་དོན་ཐམས་ཅད་བླ་མས་གསུངས། རང་གིས་ཉན་ཏེ་གསུངས་པ་བཞིན་གོ་
Chinese
比恒河沙数劫中供养十方诸佛的功德还要大。佛薄伽梵在《月灯经》等经典中如是说。在这样的地方，正如所说：“寂静的深山幽谷中，一切行为皆是善。”即使不特意努力行善，出离心和厌离心，慈爱和悲悯等所有道之功德也会自然而然地生起，一切行为也会自然而然地变成纯粹的善。在喧嚣的地方，即使努力阻止也无法阻止的贪嗔和烦恼，仅仅到达寂静的地方也会自然而然地减少。在自心中生起一切道之功德也很容易。这些是禅定的前行法，因此无论如何都非常重要，不可或缺。真正的禅定有三种：孩童近行禅、意义辨别禅、如来善禅。其中，执着于乐明无念的体验，特意追求它，以体验执着的染污来修持时，称为孩童近行禅。脱离了体验的执着，即使没有体验到禅定的滋味，也执着于空性执着的对治方面来修持时，称为意义辨别禅。脱离了空性执着的对治之心，安住于法性无分别的等持中，这被称为如来善禅。因此，在修持禅定的所有时间里，身体的要点是做毗卢七法坐，眼睛的要点是视线等等非常重要。身体正直则脉正直，脉正直则气正直，气正直则心正直。因此，不要睡觉或弯腰驼背，而是正直地伸直身体，心中什么也不想，安住于什么也不执着的境界中，这就是般若波罗蜜多的体性。第六，般若波罗蜜多有三种：闻慧、思慧、修慧。第一，闻慧是：上师宣说一切佛法的词句和意义，自己听闻并如实理解所说。
English
It is more beneficial than offering to all the Buddhas in the ten directions for as many eons as there are grains of sand in the Ganges River. The Buddha Bhagavan said so in the Sutra of the Moon Lamp and others. In such a place, as it is said, "In the supreme solitary mountain retreat, all conduct is virtuous." Even if one does not deliberately strive to do good, all the qualities of the path, such as renunciation, weariness, love, and compassion, will arise spontaneously, and all conduct will naturally become purely virtuous. All the attachment, hatred, and afflictions that cannot be stopped even if one tries hard in a busy place will naturally diminish as soon as one arrives in a solitary place. It is easy to cultivate all the qualities of the path in one's own mind. These are the preliminary practices of meditation, so they are very important and indispensable. There are three kinds of actual meditation: the meditation of a child's practice, the meditation of discriminating meaning, and the meditation of the Tathagata's goodness. When one is attached to the experience of bliss, clarity, and non-thought, and deliberately seeks it, meditating with the stain of attachment to experience, it is called the meditation of a child's practice. When one is free from attachment to experience, and even if one has not experienced the taste of meditation, one meditates with attachment to the aspect of the antidote to emptiness, it is called the meditation of discriminating meaning. When one is free from the mind of the antidote to emptiness, and abides in the samadhi of the non-conceptual nature of reality, this is called the meditation of the Tathagata's goodness. Therefore, at all times of meditating, it is important to do the seven-point posture of Vairochana as the key point of the body, and the way of looking as the key point of the eyes. If the body is straight, the channels are straight; if the channels are straight, the wind is straight; if the wind is straight, the mind is straight. Therefore, do not sleep or slouch, but straighten the body upright, do not think of anything in the mind, and abide in the state of not grasping anything, which is the essence of the perfection of wisdom. Sixth, the perfection of wisdom has three aspects: the wisdom of hearing, the wisdom of thinking, and the wisdom of meditation. First, the wisdom of hearing is: the teacher speaks all the words and meanings of the Dharma, and one listens and understands what is said as it is.