Tibetan
པ་དང་། སེམས་ཅན་ལ་ཆོས་ཀྱིས་ཕན་འདོགས་པ་གཉིས་ཁེབས་གང་ཆེ་ལགས་ཞུས་པས། སྟོན་པའི་ཞལ་ནས། རང་རྒྱུད་ལ་ཉམས་རྟོགས་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ལས་དང་པོ་བའི་གང་ཟག་གིས་སེམས་ཅན་ལ་ཆོས་ཀྱིས་ཕན་བཏགས་ཀྱང་མི་ཐོགས་ཏེ། བྱིན་རླབས་སྣོད་སྟོང་པ་བྱོ་བ་དང་འདྲ་སྟེ། བྱིན་རླབས་ལ་འོང་རྒྱུ་མེད། གདམས་ངག་སྦང་མ་མ་མནན་པར་བསིང་བའི་ཆང་དང་འདྲ་སྟེ། གདམས་ངག་ལ་རོ་བཅུད་མེད། དྲོད་ཐོབ་ལ་བརྟན་པ་མ་ཐོབ་པའི་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་གང་ཟག་གིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱར་མི་བཏུབ་སྟེ། བྱིན་རླབས་བུམ་པ་གང་བྱོ་དང་འདྲ་སྟེ། གཞན་གང་ཙམ་ན་རང་ ཉིད་སྟོང་པར་འགྱུར། གདམས་ངག་སྒྲོན་མེ་ལག་བརྒྱུད་དང་འདྲ་སྟེ། གཞན་གསལ་ཙམ་ན་རང་ཉིད་འགྲིབ་པར་འགྱུར། ས་ཐོབ་ན་མར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྲུབ་ཚད་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། བྱིན་རླབས་བུམ་པ་བཟང་པོའི་དངོས་གྲུབ་དང་འདྲ་སྟེ། གཞན་ཐམས་ཅད་སྨིན་པར་བྱས་ཀྱང་། རང་ཉིད་ལ་གང་སྟོང་མེད། གདམས་ངག་མར་མེའི་གཞི་མ་དང་འདྲ་སྟེ། གཞན་གསལ་བར་བྱས་ཀྱང་། རང་ལ་འགྲིབ་པ་མེད་པ་ཡིན། དེས་ན་ད་ལྟ་སྙིགས་མའི་དུས་འདིར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོས་དབེན་པར་བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་བློ་གོམས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར། སེམས་ཅན་ལ་དངོས་སུ་ཕན་གདགས་པའི་དུས་མ་ཡིན། རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྲུང་བའི་དུས་ཡིན། དཔེར་ན་སྨན་ཆེན་པོའི་ལྗོན་ཤིང་གི་མྱུ་གུ་དེ་བཅད་པའི་དུས་མ་ཡིན། སྲུང་བའི་དུས་ཡིན་གསུངས། དེས་ན་དངོས་སུ་སེམས་ཅན་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་ནི་ཅུང་ཟད་དཀའ། རང་གིས་ཉམས་སུ་མ་བླངས་པར་ཆོས་གཞན་ལ་བཤད་པ་འདིས་ནི་གཞན་ལ་ཕན་ཅི་ཡང་མི་ཐོགས། ཆོས་བཤད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འབུལ་བ་དང་རྙེད་ནོར་བསྡུ་བ་ནི། རྒྱ་གར་དམ་པས། ནོར་སྒྲུབ་པའི་ཟོང་ཆོས་ལ་བྱེད་གསུངས་པ་དེ་ཡིན་པས། རང་འདོད་མ་ཟད་ཀྱི་བར་དུ། གཞན་དོན་བྱེད་པ་ལ་མི་རིངས་པར་རང་གིས་ཁ་ཏོན་དང་བཟླས་ བརྗོད། རྒྱལ་བའི་བཀའ་གསུང་རབ་བཀླག་པ་སོགས་དཀར་ཕྱོགས་ཀྱི་ལྷ་འདྲེ་རྣམས་ཀྱིས་ཉན་ནས་རྒྱུད་གྲོལ་བའི་སྨོན་ལམ་བྱེད། ཆུ་གཏོར་དང་ལུས་སྦྱིན་ལ་སོགས་པའི་མཇུག་ཏུ། སྡིག་པ་ཅི་ཡང་མི་བྱ་སོགས་ཆོས་སྦྱིན་ཡོད་པ་དེ་ཙམ་གྱིས་འཐུས་པར་བྱ། རང་འདོད་ཟད་པའི་དུས་སུ། ཞི་བདེ་དང་སོས་དལ་གྱི་དབང་དུ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མ་ལུས་པར་གཞན་དོན་ཁོ་ན་གཙོ་བོར་བྱ་བའི་དུས་ལ་བབ་པ་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་བྱ། མི་འཇིགས་པ་སྐྱབས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ནི། སེམས་ཅན་སྐྱབས་མེད་པ་ལ་སྐྱབས། མགོན་མེད་པ་ལ་མགོན།
Chinese
請問，對眾生以佛法利益和自身修行哪個更重要？佛陀說：對於自身沒有任何證悟的初學者來說，即使以佛法利益眾生也沒有用，就像把加持倒入空容器一樣，加持不會到來。就像沒有壓榨的酒糟釀出的酒一樣，教言沒有味道和精華。對於獲得暖相但尚未獲得穩定的信心者來說，為眾生做事是行不通的，就像把加持倒入滿的瓶子一樣，利益他人越多，自己就越空虛。教言就像手遞手的燈，照亮他人越多，自己就越黯淡。一旦證悟了，利益眾生就能圓滿，就像加持充滿美好寶瓶一樣，即使使一切眾生都成熟，自己也不會空虛。教言就像燈的燈芯，照亮他人越多，自己也不會減少。因此，現在這個五濁惡世，每個人不應該在寂靜處修習慈悲菩提心，現在不是直接利益眾生的時候，而是守護自身煩惱的時候。例如，不能砍伐大藥樹的幼苗，而是要守護它。因此，直接給予眾生佛法佈施是相當困難的。如果自己沒有修持，而向他人宣講佛法，對他人沒有任何利益。依靠講經說法來收集供養和財物，就像印度聖人所說的，把佛法當作積累財富的商品。在自己的慾望沒有耗盡之前，不要急於利益他人，自己要念誦和持咒，讀誦佛經等，讓白方的神鬼聽到，發願解脫。在水施和捨身等結束時，以不做任何惡事等佛法佈施就足夠了。當自己的慾望耗盡時，不要有片刻的安寧和閒暇，那時就是完全以利益他人為主的時機，所以要這樣做。無畏的救護佈施是：給予無依無靠的眾生救護，給予無怙無依的眾生依怙。
English
When asked which is more important, benefiting sentient beings with Dharma or one's own practice, the Buddha said: For a beginner who has no realization in their own mind, even if they benefit sentient beings with Dharma, it is useless, like pouring blessings into an empty vessel, blessings will not come. Like wine brewed from unpressed dregs, the instructions have no taste or essence. For someone who has gained warmth but has not yet gained stable faith, it is impossible to work for the benefit of sentient beings, like pouring blessings into a full vase, the more one benefits others, the more one becomes empty oneself. Instructions are like a lamp passed from hand to hand, the more one illuminates others, the more one diminishes oneself. Once one has attained the ground, benefiting sentient beings will be accomplished, like blessings filling a good vase, even if one ripens all beings, one will not become empty oneself. Instructions are like the wick of a lamp, the more one illuminates others, the more one does not diminish oneself. Therefore, now in this degenerate age, each individual should not cultivate loving-kindness and compassion, the mind of enlightenment, in solitude, now is not the time to directly benefit sentient beings, but the time to protect one's own afflictions. For example, one should not cut down the sprout of a great medicinal tree, but protect it. Therefore, directly giving Dharma to sentient beings is quite difficult. If one has not practiced oneself, and preaches Dharma to others, it is of no benefit to others. Relying on preaching the Dharma to collect offerings and wealth is like what the Indian saint said, using the Dharma as a commodity to accumulate wealth. Before one's own desires are exhausted, do not rush to benefit others, one should recite and chant mantras, read the scriptures, etc., so that the white side gods and demons hear and make aspirations for liberation. At the end of water offerings and body offerings, it is sufficient to give Dharma by not doing any evil deeds, etc. When one's own desires are exhausted, do not have a moment of peace and leisure, that is the time to focus entirely on benefiting others, so do so. The gift of fearlessness and refuge is: giving refuge to sentient beings who have no refuge, giving protection to sentient beings who have no protector.
Tibetan
དཔུང་གཉེན་མེད་པ་ལ་དཔུང་གཉེན་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་དང་། ཁྱད་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདུས་བྱས་ཀྱི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ལས། སེམས་ཅན་གྱི་སྲོག་སྐྱབས་པ་ཕན་ཡོན་ཆེ་བར་གསུངས་པས། དབང་ཡོད་རྣམས་ནས། རི་རྒྱ་དང་ཀླུང་རྒྱ་སྡོམ་པ་དང་། གཞན་དག་ནས་ཀྱང་། གསོད་སར་ཁྲིད་པའི་བཤས་ལུག་བསླུ་བ་དང་། འཆི་བར་ཉེ་བའི་ཉ་དང་འབུ་སྦྲང་གི་སྐྱབས་བྱེད་པ་སོགས་དངོས་སུ་ཐབས་སྣ་ཚོགས་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་འདོགས་པ་ལྷུར་ལེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྦྱིན་པའི་རྣམ་པ་འདི་དག་ནི། གསང་སྔགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་གི་ཡང་གཙོ་ཆེ་ཤོས་ཡིན་ཏེ། རིགས་ལྔའི་སྡོམ་བཟུང་ལས། རིན་ཆེན་རིགས་ཀྱི་ དམ་ཚིག་ཏུ། །སྦྱིན་པ་རྣམ་བཞི་རྟག་ཏུ་སྦྱིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ། ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་གསུམ་ཡོད། དང་པོ་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི། ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་གཞན་དོན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་མི་དགེ་བ་བཅུ་པོ་ཐམས་ཅད་དུག་བཞིན་དུ་སྤོང་བ་དེ་ཡིན། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཆ་ཕྲ་མོ་རེ་ཡན་ཆད་དུས་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཅི་འགྲུབ་གང་འགྲུབ་དུ་བྱེད་པ་དེ་ཡིན། ལར་འཇིག་རྟེན་པ་ཕལ་པའི་ཁ་སྐད་ལ་ཡང་། དགེ་བ་ཁ་ཞོར་ལག་ཞོར། སྡིག་པ་འགྲོ་ཞོར་འདུག་ཞོར་ཟེར་བ་ལྟར། རང་གི་དུས་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དྲན་ཤེས་དང་བག་ཡོད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བརྟགས་ཏེ། སྤང་བླང་གི་གནས་ལ་མ་འབད་ན། ཐ་ན་རྩེད་མོ་ཙམ་གྱི་ཞོར་ལའང་སྡིག་པ་ཚབ་པོ་ཆེ་དུ་མ་སོག་འགྲོ་བ་ཡིན་པས། ཇི་སྐད་དུ། སྡིག་པ་ཆུང་ངུ་ཙམ་ལ་ཡང་། །མི་གནོད་སྙམ་དུ་བརྙས་མི་བྱ། །མེ་སྟག་ཕྲ་མོ་གཅིག་གིས་ཀྱང་། །རྩཱ་ཕུང་རི་ཙམ་སྲེག་པར་བྱེད། །ཞེས་གསུངས། དེ་བཞིན་དུ་དུས་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ། དྲན་དང་ཤེས་བཞིན་གྱིས་བཟུང་ནས་ཉམས་སུ་བླངས་ན། དགེ་བའི་ཚོགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡང་ ཞར་དང་ཞོར་ལ་འགྲུབ་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། ཐ་ན་ལམ་ཁ་ཞིག་ན་མ་ཎི་རྡོ་མཁར་ཞིག་ཡོད་ཀྱང་དེ་ལ་ཞྭ་ཕུད་དང་ཞེས་བྱ། དེ་གཡས་ཕྱོགས་སུ་བཞག་སྟེ་བསྐོར་བའི་ཚུལ་གྱིས་འགྲོ། དེ་ཡང་དམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཟིན་པར་བྱས་ན། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ནོར་བར་འགྲོ་བས། ཇི་སྐད་དུ། དགེ་བ་ཕྲ་མོ་ཙམ་ལ་ཡང་། །མི་ཕན་སྙམ་དུ་བརྙས་མི་བྱ། །ཆུ་ཡི་ཐིགས་པ་བསགས་པ་ཡིས། །སྣོད་ཆེན་རིམ་གྱིས་གང་བར་འགྱུར།
Chinese
所有对于无依无靠者施予救助的行为，尤其世尊曾说，在所有有为善行中，救护有情生命功德最大。因此，有权势者会禁止山林和河流的滥用，其他人也会赎回被带往屠宰场的待宰羊，救护濒临死亡的鱼类、昆虫和蜜蜂等，以各种实际可行的方法努力利益众生。像这样的布施行为，是密宗誓言中最重要的一项。如五部戒律中所说，宝生部的誓言是：“恒常行持四种布施。” 第二，关于持戒波罗蜜，有三种戒律：断恶行戒、集善法戒、饶益有情戒。首先，断恶行戒是指从身语意三门，像避毒一样断除所有不利于他人的十不善业。集善法戒是指对于哪怕是最微小的善根，都时时刻刻、尽己所能地去行持。一般来说，世俗之人常说：“行善只是顺便，作恶却是随时随地。”因此，在任何时候都要以正念和谨慎来观察，如果不努力取舍善恶，即使只是玩耍，也可能会造下许多严重的罪业。正如所说：“莫轻小罪以为无害，星星之火，亦能焚毁如山草堆。”同样，在任何时候，如果能以正念和觉知来摄持并修行，就能顺带成就不可思议的善行。例如，即使路边有一个嘛呢石堆，也要脱帽致敬，并以顺时针方向绕行。如果能以三宝加持，就能成为获得圆满菩提的无误之因。正如所说：“莫轻小善以为无益，点滴之水，亦能渐满大器。”
English
All acts of providing assistance to those without support, and especially the Blessed One has said that among all conditioned virtues, saving the lives of sentient beings is the most beneficial. Therefore, those in positions of power will prohibit the abuse of mountains and rivers, and others will also redeem sheep being led to slaughter, protect fish, insects, and bees nearing death, and diligently benefit sentient beings through various practical means. Such acts of generosity are the most important of the tantric vows. As stated in the Five Families of Vows, the vow of the Ratna family is: "Always give the four types of generosity." Second, regarding the perfection of discipline, there are three disciplines: the discipline of abstaining from negative actions, the discipline of accumulating virtuous dharmas, and the discipline of benefiting sentient beings. First, the discipline of abstaining from negative actions is to abandon all ten non-virtuous actions that are not for the benefit of others through body, speech, and mind, as if they were poison. The discipline of accumulating virtuous dharmas is to do whatever is possible to accomplish even the smallest root of virtue at all times and in all ways. Generally, worldly people often say, "Doing good is just incidental, but doing evil is anytime and anywhere." Therefore, at all times, one must examine with mindfulness and prudence. If one does not strive to adopt good and abandon evil, even in the midst of mere play, one may accumulate many serious sins. As it is said: "Do not despise small sins, thinking they are harmless. A single small spark can burn a pile of grass as big as a mountain." Similarly, at all times, if one can be mindful and aware, and practice accordingly, then immeasurable collections of virtue can also be accomplished incidentally. For example, even if there is a mani stone mound on the road, one should take off one's hat and pay respect, and walk around it clockwise. If this is done with the blessing of the Three Jewels, it will become an infallible cause for attaining perfect enlightenment. As it is said: "Do not despise small virtues, thinking they are useless. By accumulating drops of water, a large vessel will gradually be filled."