Tibetan
སློབ་དཔོན་རྒས་ཤིང་གཡོག་གིས་ཕོངས་པས། གཡོག་ཞིག་དབུལ་བར་འདོད་ནས་ཁྱེད་ཀྱི་བཙུན་མོ་དང་སྲས་སློང་དུ་མ་ཆིས་སོ་བྱས་པས། རྒྱལ་པོས་ཀྱང་གནང་ངོ། །དེས་ཀྱང་ཁྱེར་ཏེ་སློབ་དཔོན་ལ་ཕུལ་ལོ། །རྒྱལ་ པོ་བཟོད་དཀའ་གླང་པོ་ལ་ཆགས་ནས་རང་གི་ཡུལ་དུ་ལོག་སྟེ། གླང་པོ་ང་ལ་སྦྱིན་དགོས་ཟེར་བའི་འཕྲིན་བཏང་བས། གླང་པོ་བྲམ་ཟེ་ལ་བྱིན་ཚར་བྱས་ཀྱང་མ་ཉན་པར། གླང་པོ་མི་སྟེར་ན་དམག་བྱེད་ཟེར་ནས། དམག་ཁྱེར་བྱུང་བ་ལ། རྒྱལ་པོ་གཙུག་ན་ཤིན་ཏུ་ཡིད་དབྱུང་བར་གྱུར་ཏེ། ཀྱེ་མ་འདོད་པའི་དབང་གིས་མཛའ་བཤེས་ཀྱི་དམ་པ་ཉིད་ཀྱང་སྐད་ཅིག་གིས་དགྲའི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་ཏོ། །བདག་གི་གཡུལ་བཤམས་ན་བདེ་བླག་ཏུ་ཐུབ་སྟེ། སེམས་ཅན་མང་པོ་ལ་གནོད་པས་བདག་རང་འབྲོས་པར་བྱ་དགོངས་པ་དང་། རང་སངས་རྒྱས་བཞི་དྲུང་དུ་བྱོན་ནས། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ནགས་སུ་གཤེགས་པའི་དུས་ལ་བབ་བོ་གསུངས་ནས་རྫུ་འཕྲུལ་གཞན་བརྟེན་གྱིས་ནགས་སུ་གཤེགས་སོ། །དེར་བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མ་རུ་ཙེ་ཅན་དུ་སྲས་སློང་དུ་ཕྱིན་པས་དེས་ཀྱང་བྱིན་ནོ། །དེ་ནས་སྲས་ཀྱིས་དམག་དཔོན་བྱས་ཏེ་འཐབས་པས་བཟོད་དཀའ་ཕམ་ནས་རང་གི་གནས་སུ་བྲོས་སོ། །དེར་བཟོད་དཀའ་བསམ་སྦྱོར་ངན་པའི་དབང་གིས་ཡུལ་དེར་ནད་དང་མུ་གེ་ཆེན་པོ་བྱུང་བ་ལ། བཟོད་དཀས་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ལ་ཅིས་ཕན་དྲིས་པས། རྒྱལ་པོ་གཙུག་ནའི་གཙུག་ཏོར་གྱི་ནོར་བུ་དེ་ཡོད་ན་ཕན་པས་སློང་དུ་ཕྱིན་པ་དྲག་ཟེར་རོ། །མི་སྟེར་ལས་ཆེ་བྱས་པས། དེ་ལ་སློང་བ་ལ་མི་སྟེར་བ་མེད་ཅེས་ གྲགས་པས་ཅིས་ཀྱང་སྟེར་ཟེར་ནས། བྲམ་ཟེ་ཞིག་སློང་དུ་བཏང་ངོ ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་གཙུག་ན་ནགས་ཚལ་གྱི་གནས་རྣམས་ལྟ་ཞིང་སོང་སོང་བས་མ་རུ་ཙེའི་གནས་དང་ཉེ་བ་ཞིག་ཏུ་ཕྱིན་ཏོ། །དེའི་ཚེ་གཙུག་ནའི་བཙུན་མོས་རྩ་བ་དང་ལོ་མ་ལ་སོགས་ཚོལ་བ་ལ་ནགས་སུ་རྒྱུ་བ་དང་། རྔོན་པ་ཞིག་དང་འཕྲད་ནས། རྔོན་པས་བཙུན་མོ་གཙེས་པས་ཉེན་ཏེ། རྒྱལ་པོ་གཙུག་ན་བདག་བསྐྱབ་ཏུ་གསོལ་ཞེས་སྨྲེ་སྔགས་བཏོན་པས། རྒྱལ་པོས་རྒྱང་རིང་པོ་ནས་ཚོར་ཏེ། ཅི་ཡིན་སྙམ་ནས་ལྟར་ཕྱིན་པས། རྔོན་པས་རྒྱང་རིང་པོ་ནས་འོང་བ་མཐོང་ནས་དྲང་སྲོང་དུ་རྟོག་སྟེ། དམོད་པས་འཇིགས་ནས་བྲོས་སོ། །རྒྱལ་པོས་བཙུན་མོ་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་བདེ་བ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ། སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་དེ་ལྟ་བུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གཟིགས་པས་ཐུགས་དབྱུང་སྟེ། ཀྱེ་མ་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་གང་ལ་ཡང་ཡིད་བརྟན་པ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་དགོངས་སོ། །དེའི་ཚེ་བཟོད་དཀས་བཏང་བའི་བྲམ་ཟེས་རྒྱལ་པོ་གཙུག་ནའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ཏེ་ལོ་རྒྱུས་བརྗོད་ནས། གཙུག་ཏོར་བསླངས་པས་ཁྱོད་རང་ཆོད་ལ་ཁྱེར་གསུངས་པས། །བྲམ་ཟེས་ཀྱང་གཙུག་ཏོར་བཅད་ནས་ཕྱིན་པས། བཟོད་དཀའི་ཡུལ་གྱི་ནད་དང་མུ་གེ་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་ཆད་དོ། །རྒྱལ་པོ་གཙུག་ན་གཙུག་ཏོར་བཅད་པའི་ ཟུག་གིས་རྐྱེན་བྱས་ནས། ཚ་དམྱལ་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེས་ནས་བརྒྱལ་ཏེ་ས་ལ་འགྱེལ་ལོ། །དེའི་ལྟས་བཟང་པོས་བསྐུལ་ཏེ་ལྷའི་ཚོགས་མང་པོ་དང་རྒྱལ་པོའི་འཁོར་མང་པོ་དེར་འདུས་ནས། རྒྱལ་པོ་ལ་ཅི་ནོངས་ཞུས་པས། རྒྱལ་པོ་ཡར་ཙོག་གིས་བཞེངས། གདོང་གི་ཁྲག་རྣམས་ཕྱག་གིས་ཅུང་ཟད་ཕྱིས་ནས། བཟོད་དཀའ་གཙུག་ཏོར་སློང་དུ་བྱུང་ནས་བྱིན་པ་ཡིན་གསུངས། དེ་བྱིན་པ་ལ་ཐུགས་འདོད་ཅི་བདོག་ཞུས་པས། བཟོད་དཀའི་ཡུལ་གྱི་ནད་དང་མུ་གེ་སོགས་ལ་ཕན་དུ་རེ་བ་མ་གཏོགས་རང་འདོད་གཅིག་ཀྱང་མེད། འོན་ཀྱང་འདོད་པ་ཆེན་པོ་གཅིག་རྟག་ཏུ་ཡོད་གསུངས། དེ་གང་ལགས་ཞུས་པས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བསྐྱབ་པར་འདོད་པ་ཞིག་ཡིན་གསུངས། འོ་ན་འགྱོད་པར་མ་གྱུར་རམ་ཞུས་པས། འགྱོད་པ་མེད་གསུངས། འོ་བརྒྱལ་བའི་རྣམ་འགྱུར་ལ་བལྟས་ན་ཡིད་མི་ཆེས་སོ། །ཞུས་པས། ངས་གཙུག་ཏོར་བཟོད་དཀའ་འཁོར་བཅས་ལ་བྱིན་པ་ལ་འགྱོད་པ་མ་སྐྱེས་ན། ངའི་ལུས་སྔ་མ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་གྱུར་ཅིག །གསུངས་པས། དེ་བཞིན་དུ་གྱུར་ཏོ། །དེར་འཁོར་རྣམས་ཀྱིས་ཕོ་བྲང་དུ་གཤེགས་པར་ཞུས་པས་མ་གནང་བ་ལ། ཡང་རང་སངས་རྒྱས་བཞི་བྱོན་ནས། དགྲ་རྣམས་ལའང་ཕན་པར་མཛད་ན་གཉེན་རྣམས་ཅི་སྟེ་དོར། ད་ནི་ ཕོ་བྲང་དུ་གཤེགས་པར་རིགས་སོ་གསུངས་ནས། དེར་ཕོ་བྲང་དུ་གཤེགས་ཏེ་འཁོར་རྣམས་ཕན་བདེ་ལ་བཀོད་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་གཉིས་པ་འཇུག་པའི་བསླབ་བྱ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ནི། སྦྱིན་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་པ་བརྩོན་འགྲུས་བསམ་གཏན་ཏེ། ཐབས་སྤྱོད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཏེ་དྲུག་ཡིན། དང་པོ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ། ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ། ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ། མི་འཇིགས་པ་སྐྱབས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་དང་གསུམ་ཡིན། ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་དེ་ལ་གཏོང་བ་དང་། གཏོང་བ་ཆེན་པོ། ཤིན་ཏུ་གཏོང་བ་དང་གསུམ་ཡོད། གཏོང་བ་ནི་ཐ་ན་ཇ་ཐེ་བ་དང་། ནས་ཕོར་གང་ཡན་ཆད་རྒྱུ་རྫས་གཞན་ལ་སྦྱིན་པ་དེ་ཡིན། དེ་ལ་རང་གི་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་ན་དངོས་པོ་ལ་ཆེ་ཆུང་མེད་དེ། ལྟུང་བཤགས་ལས་ཀྱང་ཐ་ན་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་སུ་སྐྱེས་པ་ལ་ཟ
Chinese
老师年老体衰，又缺乏仆人，想要施舍一个仆人，就说：‘把你的妃子和儿子给我吧。’国王也答应了。那人就把妃子和儿子带去献给了老师。国王“难忍”贪恋那头大象，回到自己的国家，派人送信说：‘必须把大象施舍给我。’即使说大象已经施舍给婆罗门了，也不听，说：‘不给大象就开战。’于是就带兵来了。国王“顶髻”非常灰心，说：‘唉！由于贪欲的缘故，友谊的誓言也立刻变成了最大的敌人。’我想如果我摆开战场，很容易就能战胜他们，但会伤害很多众生，所以我还是自己逃走吧。这时，四位独觉佛来到他面前，说：‘大国王，您该去森林的时候到了。’然后依靠神通飞往森林。在那里，大臣们去“玛汝策”那里要他的儿子，他也给了。之后，他的儿子担任军队的统帅，与“难忍”作战，“难忍”战败逃回了自己的地方。在那里，“难忍”由于恶劣的用心，导致那个国家发生了严重的疾病和饥荒。“难忍”询问婆罗门们该怎么办才能有益处，婆罗门们说：‘如果有国王“顶髻”的顶髻宝珠，就会有益处，所以派人去索要最好。’“难忍”说：‘那样做太过了，他们不会给的。’婆罗门们说：‘因为有向他索要东西没有不给的说法，所以无论如何他都会给的。’于是派了一个婆罗门去索要。当时，国王“顶髻”正在观赏森林的景色，走着走着，来到了离“玛汝策”的地方很近的地方。当时，“顶髻”的妃子为了寻找树根和树叶等东西而在森林里行走，遇到了一位猎人。猎人想要侵犯妃子，妃子感到危险，于是呼喊道：‘国王“顶髻”，请您救救我！’国王从很远的地方听到了，心想：‘发生了什么事？’于是前去查看。猎人从远处看到有人过来，以为是苦行者，害怕受到诅咒，就逃跑了。国王看到妃子享受着广大的王位安乐，却遭受如此巨大的痛苦，心中非常灰心，心想：‘唉！对于任何因缘和合的事物，都是不能信任的。’
English
The teacher was old and lacking servants. Wanting to give away a servant, he said, 'Give me your queen and son.' The king agreed. He took the queen and son and offered them to the teacher. King 'Intolerable' became attached to the elephant and returned to his own country, sending a message saying, 'The elephant must be given to me.' Even though it was said that the elephant had already been given to the Brahmin, he would not listen. He said, 'If you don't give the elephant, I will make war.' So he brought an army. King 'Crest' became very discouraged and said, 'Alas! Due to the power of desire, the very bond of friendship has instantly turned into the greatest enemy.' I think if I were to set up a battlefield, I could easily defeat them, but it would harm many sentient beings, so I should just flee myself. At that time, four Pratyekabuddhas came to him and said, 'Great King, the time has come for you to go to the forest.' Then, relying on their miraculous powers, they went to the forest. There, the ministers went to Marutse to ask for his son, and he gave him. Then, his son became the commander of the army and fought, and 'Intolerable' was defeated and fled back to his own place. There, due to the evil intentions of 'Intolerable,' a great disease and famine occurred in that country. 'Intolerable' asked the Brahmins what could be done to help. The Brahmins said, 'If there were the crest jewel of King 'Crest,' it would be helpful, so it would be best to send someone to ask for it.' 'Intolerable' said, 'That would be too much, they won't give it.' The Brahmins said, 'Because there is a saying that no one refuses him when asked for something, he will give it no matter what.' So he sent a Brahmin to ask for it. At that time, King 'Crest' was viewing the places in the forest, and as he went along, he came to a place very close to Marutse's place. At that time, the queen of 'Crest' was walking in the forest to search for roots and leaves, and she met a hunter. The hunter threatened to violate the queen, and the queen felt danger, so she cried out, 'King 'Crest,' please save me!' The king heard it from afar and thought, 'What happened?' So he went to see. The hunter saw someone coming from afar and thought it was an ascetic, and fearing a curse, he fled. The king saw the queen enjoying the great happiness of kingship, but experiencing such great suffering, and he became very discouraged, thinking, 'Alas! Nothing compounded can be trusted.'
Chinese
当时，忍辱仙人布施的婆罗门前往国王顶髻处，讲述了事情的经过，并索要顶髻，说：“你自己砍下来拿走。”婆罗门也砍下顶髻离开了。忍辱仙人所在地方的疾病和饥荒全部止息了。国王顶髻因被砍断的疼痛所致，对热地狱的众生生起悲悯之心，昏厥倒地。由于这个好兆头，许多天神和国王的众多眷属聚集在那里，询问国王发生了什么事。国王起身坐直，用手稍微擦拭脸上的血迹，说：“忍辱仙人前来索要顶髻，我已经布施了。”他们问：“您布施顶髻有什么愿望吗？”国王说：“除了希望对忍辱仙人所在地方的疾病和饥荒等有益处外，我没有任何自己的愿望。然而，我一直有一个很大的愿望。”他们问：“那是什么愿望呢？”国王说：“是希望救护一切众生。”他们问：“那么您没有后悔吗？”国王说：“没有后悔。”他们说：“可是看您昏厥的样子，实在让人难以相信。”国王说：“如果我布施顶髻给忍辱仙人及其眷属没有产生后悔之心，那么我的身体就恢复如初吧！”说完，他的身体就恢复如初了。当时，眷属们请国王回宫，国王没有答应。又有四位独觉佛前来，说：“既然您对敌人也能利益，为何舍弃亲人呢？现在应该回宫了。”说完，他们就一起回宫，国王让眷属们都安乐了。第二，进入的学处，六度是：布施、持戒、忍辱、精进、禅定。方便行持方面的度有五种。智慧、般若的集合是第六种。第一，布施度，有财布施、法布施、无畏救护布施三种。财布施又分为施舍、大施舍、极施舍三种。施舍是哪怕是茶渣，乃至一碗青稞，将财物布施给他人。对此，如果自己的发心清净，那么物品的大小并不重要。在《堕忏》中也说，哪怕是布施给转生为旁生之处的众
English
At that time, the Brahmin who had been given alms by the Kshanti ascetic went to King Krki and told the story, asking for the topknot, saying, "Cut it off yourself and take it." The Brahmin also cut off the topknot and left. All the diseases and famines in the land of the Kshanti ascetic ceased. King Krki, due to the pain of having his topknot cut off, felt compassion for the beings in the hot hells and fainted and fell to the ground. Because of this good omen, many gods and many of the king's retinue gathered there and asked the king what was wrong. The king sat up and wiped the blood from his face slightly with his hand, saying, "The Kshanti ascetic came to ask for the topknot, and I have given it." They asked, "What is your wish in giving it?" The king said, "Except for hoping that it will benefit the diseases and famines in the land of the Kshanti ascetic, I have no wish of my own. However, I always have one great wish." They asked, "What is that wish?" The king said, "It is the wish to protect all sentient beings." They asked, "Then you have no regrets?" The king said, "No regrets." They said, "But looking at your fainting appearance, it is hard to believe." The king said, "If I have no regrets in giving the topknot to the Kshanti ascetic and his retinue, then may my body be restored to its former state!" As soon as he said this, his body was restored to its former state. At that time, the retinue asked the king to return to the palace, but the king did not agree. Then four Pratyekabuddhas came and said, "Since you can benefit even enemies, why abandon your relatives? Now you should return to the palace." After saying this, they returned to the palace together, and the king made his retinue happy. Second, the precepts for entering, the six perfections are: generosity, discipline, patience, diligence, meditation. The perfections in terms of skillful means are five. The collection of wisdom and knowledge is the sixth. First, the perfection of generosity, there are three types: material generosity, Dharma generosity, and fearlessness and protection generosity. Material generosity is divided into giving, great giving, and extreme giving. Giving is even tea dregs, or even a bowl of barley, giving material things to others. In this regard, if one's intention is pure, then the size of the object does not matter. In the Confession of Transgressions, it is also said that even giving to those born in the realm of animals,