Tibetan
འི་ཚེ། འཁོར་བ་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མནར་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དགོངས་ནས་སྙིང་རྗེ་ཁོ་ན་བསྒོམས་ཏེ་བཤུམ་པ་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་གཉིས་པོ་འདི་གལ་ཆེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་མང་པོ་སྤྱན་སྔ་བས་གསུངས་པའི་ཚེ། གླང་ཐང་བས་ཕྱག་མཛད་དེ། བདག་དུས་འདི་ནས་བཟུང་སྟེ་བྱམས་སྙིང་རྗེ་འབའ་ཞིག་སྒོམ་པར་ཞུ་ཞུས་པས། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་པས་དབུ་ཞྭ་ཕུད། ཤིན་ཏུ་ཡང་ཆ་བཟང་ལགས་ཞེས་ལན་གསུམ་གསུངས། རང་རྒྱུད་ཀྱི་སྡིག་སྒྲིབ་སྦྱོང་བ་ལ་ཡང་སྙིང་རྗེ་ལས་ལྷག་པ་མེད་དེ། སྔོན་རྒྱ་གར་དུ་དམ་པའི་ཆོས་མངོན་པ་ལ་དགྲ་ལན་གསུམ་བྱུང་བས་ནུབ་པ་ན། བྲམ་ཟེའི་དགེ་སློང་མ་གསལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱ་བས་བདག་བུད་མེད་དུ་གྱུར་པ། སྐྱེ་བ་དམན་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་གསལ་བར་བྱེད་མི་ནུས་པས་སྐྱེས་པ་དང་འགྲོགས་ཏེ་བུ་བསྐྱེད་ལ། དམ་པའི་ཆོས་མངོན་པ་དང་དུ་གཞུག་གོ་དགོངས་ནས། རྒྱལ་རིགས་ཤིག་དང་འདུས་པ་ལས་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་དང་། བྲམ་ཟེ་ཞིག་དང་འདུས་པས་དབྱིག་གཉེན་འཁྲུངས། སྲས་གཉིས་ཀ་ཆེར་སྐྱེས་ནས་ཕའི་ལས་དྲི་བ་ལ་མ་ན་རེ། ཁྱེད་གཉིས་ཕའི་ ལས་ཀྱི་དོན་དུ་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་དར་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པས་ཆོས་སློབ་ལ། དམ་པའི་ཆོས་མངོན་པའི་བསྟན་པ་དར་བ་ཞིག་གྱིས་ཤིག་ཟེར་བས། དབྱིག་གཉེན་ཁ་ཆེའི་འདུས་བཟང་གི་དྲུང་དུ་མངོན་པ་སློབ་པ་ལ་སོང་། ཐོགས་མེད་ཀྱིས་རི་བོ་བྱ་རྐང་ཅན་དུ་ཕྱིན་ནས་རྒྱལ་བ་བྱམས་པའི་ཞལ་མཇལ་ཏེ་གདམས་ངག་ཞུས་ཆོག་པ་ཞིག་བྱ་དགོངས་ནས་བྱམས་པ་བསྒྲུབ། ལོ་དྲུག་གི་བར་དུ་དཀའ་བ་སྤྱད་དེ་བསྒོམས་པས་རྨི་ལམ་བཟང་པོ་ཙམ་ཡང་མ་བྱུང་། དེར་ཁོང་གིས་ད་མི་འགྲུབ་པ་ཡིན་པ་འདྲ་དགོངས་ཡི་ཆད་དེ་བྱོན་པས། ལམ་ཀ་ཞིག་ན་མི་ཞིག་གིས་ལྕགས་ཀྱི་སྡོང་པོ་ཆེན་པོ་ཞིག་རས་འཇམ་པོས་ཕྱི་ཡིན་འདུག །ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་འདི་ལྟར་ཕྱིས་ནས་ཅི་བྱེད་པ་ཡིན་དྲིས་པས། ང་ལ་ཁབ་མེད་པས། ངས་འདི་ཟད་ནས་ཁབ་ཅིག་བྱེད་འདོད་པ་ཡིན་ཟེར། ཁོང་གི་ཐུགས་དགོངས་ལ་ལྕགས་ཀྱི་སྡོང་པོ་ཆེན་པོ་འདི་རས་འཇམ་པོ་འདིས་ཕྱིས་པས་ཟད་ནས་ཁབ་ཏུ་གྱུར་པའི་དུས་མི་འོང་། བརྒྱ་ལ་འོང་ཡང་དེའི་ཚེ་ཁོ་ག་ལ་ཡོད། འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་དོན་མེད་པའི་ལས་ལ་འདི་ཙམ་གྱི་དཀའ་ལས་བྱེད་པ་ལ་བལྟས་ན། ངས་དམ་པའི་ཆོས་བསྒྲུབ་པ་ལ་སྙིང་རུས་ཡེ་མ་ནུས་པར་འདུག་དགོངས་ཕྱིར་ལོག་ནས་བྱོན་ཏེ། སླར་ཡང་ལོ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་ བསྒྲུབས་ཀྱང་རྟགས་ཙམ་ཡང་མ་བྱུང་། ད་ནི་ངེས་པར་མི་འགྲུབ་པ་འདྲ་དགོངས་ནས་བྱོན་པས། ཡང་ལམ་ཁ་ཞིག་ན་བྲག་རི་ཆེན་པོ་དགུང་ལ་རེག་པ་ཞིག་གི་དྲུང་ན་མི་ཞིག་གིས་བྱ་སྒྲོ་ཞིག་ཆུ་ནང་དུ་ཤན་ནས་བྲག་དེ་ལ་བྱབ་ཅིང་འདུག །ཁྱོད་ཅི་བྱེད་པ་ཡིན་དྲིས་པས། འདིའི་བྲག་འདི་མཐོ་ཆེས་ནས་ང་རང་གི་ཁང་པ་བྲག་འདིའི་ནུབ་ན་ཡོད་པའི་སྟེང་དུ་ཉི་མ་མི་འཆར་བར་འདུག་པས། བྲག་འདི་གཟད་ནས་མེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཟེར། ཁོང་གི་ཐུགས་ལ་ཡང་སྔར་ལྟར་དགོངས་ནས་སླར་ལོག་སྟེ་ལོ་གསུམ་དུ་བསྒྲུབས་ཀྱང་རྨི་ལམ་བཟང་པོ་ཙམ་ཡང་མ་བྱུང་བས་ཁོང་ཡི་ཆད་དེ། ད་ནི་ཅིས་ཀྱང་མི་འགྲུབ་པར་འདུག་དགོངས་བྱོན་འོངས་པས། ལམ་ཁ་ཞིག་ན་ཁྱི་མོ་རྐང་པ་གཉིས་ཞ་བ་ཞིག་ཁོག་སྨད་ཐམས་ཅད་འབུས་གཡེངས་རུང་ད་དུང་གཞན་ལ་ཞེ་སྡང་སྐྱེས་ནས་ཁོག་སྟོད་ཁོང་གི་སྟེང་དུ་ཟུག་ཅིང་ཁོག་སྨད་དྲུད་ནས་འཛིན་དུ་འོང་བ་ལྟར་བྱེད་པ་ལ། ཁོང་སྙིང་རྗེ་དྲག་པོ་ཤས་མི་བཟོད་པ་ཞིག་སྐྱེས། སྐུ་ལུས་ཀྱི་ཤ་བཅད་དེ་བྱིན་ནས་ཁོག་སྨད་ཀྱི་འབུ་བསལ་བར་འདོད་པ་ལ་ཕྱག་གིས་བསལ་ན་འབུ་བསད་ཀྱིས་དོགས། འབུ་འདི་རྣམས་ལྕེས་བླངས་ཏེ་བསལ་དགོས་དགོངས་ཀྱང་ཁྱིའི་ལུས་ཐམས་ཅད་རུལ་བ་དང་རྣག་གིས་གང་བས་མཐོང་བཞིན་དུ་ལྕེས་རེག་མ་ནུས་ ཏེ་སྤྱན་བཙུམ་ནས་ལྗགས་བརྐྱངས་པས། ལྗགས་ཁྱི་རོ་ལ་མ་ཐུག་པར་ས་ལ་ཐུག་སོང་། སྤྱན་ཕྱེས་ནས་བལྟས་པས་ཁྱི་རོ་མི་སྣང་བར་རྗེ་བཙུན་བྱམས་པ་འོད་ཀོར་རེ་བཞུགས་འདུག །ཐུགས་རྗེ་རེ་ཆུང་དེ་ཙམ་དུ་ཞལ་མི་སྟོན་པ་ཞུས་པས། ངས་ཁྱོད་ལ་ཞལ་མ་བསྟན་པ་མིན། ང་དང་ཁྱེད་ལ་འབྲལ་བ་མེད་ཀྱང་། ཁྱོད་སྡིག་སྒྲིབ་ཆེས་བས་མ་མཐོང་བ་ཡིན། ཁྱོད་ཀྱི་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་སྒྲུབ་པ་བྱས་པས་སྡིག་སྒྲིབ་ཅུང་སྲབ་པས་ཁྱི་མོ་རུ་མཐོང་ཞིང་། ད་ལྟ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་པས་སྒྲིབ་པ་ལྷག་མ་མེད་པར་དག་སྟེ་ང་རང་དངོས་སུ་མཐོང་བ་ཡིན། ད་ཡིད་མི་ཆེས་ན་ང་རང་ཕྲག་པར་ཐོགས་ལ་མི་ཐམས་ཅད་ལ་སྟོན་དང་གསུངས། ཐོགས་མེད་ཀྱིས་བྱམས་པ་ཕྲག་པ་གཡས་སུ་ཐོགས་ཏེ། ཚོང་འདུས་སུ་ཕྱིན་ནས་མི་ཐམས་ཅད་ལ་ངའི་ཕྲག་པ་ན་ཅི་འདུག་གསུངས་པས། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཅི་ཡང་མི་འདུག་ཟེར། ཅུང་ཟད་བག་ཆགས་སྲབ་པའི་རྒན་མོ་ཞིག་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་ཕྲག་པ་ན་ཁྱི་རོ་རུལ་པ་ཞིག་འདུག་ཟེར། དེར་ཐོགས་མེད་མགོན་པོ་བྱམས་པས་དགའ་ལྡན་ལྷ་ཡུལ་དུ་ཁྲིད་དེ་བྱམས་ཆོས་སྡེ་ལྔ་སོགས་བསྟན་ནས། སླར་མི་ཡུལ་དུ་བྱོན་ཏེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བསྟན་པ་དར་བར་མཛད་པ་ཡིན།
Chinese
之时，想到轮回中被痛苦折磨的众生，仅仅修习慈悲而哭泣。同样地，当贤者（spyan snga ba）讲述慈爱和悲悯二者如此重要的众多理由时，格朗塘巴（glang thang ba）合掌说道：我从今以后只修慈爱和悲悯。善知识摘下帽子，说了三遍：非常好，非常好。清净自身罪障，没有比悲悯更殊胜的了。从前在印度，正法阿毗达磨遭遇三次敌对而衰落时，一位名叫光明戒律的婆罗门比丘尼心想：我已转生为女人，因卑贱之身无法弘扬佛法，因此应与男子结合生育子嗣，承担起弘扬正法阿毗达磨的责任。于是她与一位国王种姓的人结合，生下了圣者无著（Asaṅga）。又与一位婆罗门结合，生下了世亲（Vasubandhu）。两个儿子长大后询问父亲的职业，母亲说：你们两个不是为了父亲的职业而生的，而是为了弘扬佛法而生的，所以去学习佛法吧，要让正法阿毗达磨兴盛起来。世亲于是前往克什米尔的众贤（Saṃghabhadra）处学习阿毗达磨。无著前往鸡足山（Kukkutapadagiri），心想一定要见到弥勒佛并获得教诲，于是修持弥勒法。六年间精进修持，连一个好梦也没做过。于是他心想看来是无法成就了，感到灰心丧气地离开了。在路上，他看到一个人用柔软的布擦拭一根巨大的铁棒。他问道：你这样擦拭这根铁棒做什么？那人说：我没有针，我想把这根铁棒磨细做成一根针。无著心想：这么粗的铁棒被这柔软的布擦拭，什么时候才能磨成针呢？就算能磨成，到那时他还在吗？世间人为了无意义的事情都如此努力，相比之下，我修持正法却如此缺乏毅力。于是他返回，又修持了三年，但仍然……
English
At that time, thinking of sentient beings tormented by suffering in samsara, he wept, cultivating only compassion. Similarly, when the Venerable One (spyan snga ba) spoke of the many reasons why these two, loving-kindness and compassion, are so important, Langtangpa (glang thang ba) folded his hands and said: From this time on, I will cultivate only loving-kindness and compassion. The virtuous spiritual friend took off his hat and said three times: Very good, very good. There is nothing more excellent than compassion for purifying the sins and obscurations of one's own mind. In the past, in India, when the pure Dharma Abhidharma declined due to three instances of hostility, a Brahmin nun named Bright Morality thought: I have been born as a woman, and because of my inferior birth, I cannot propagate the Buddha's teachings. Therefore, I should unite with a man and bear children, and take on the responsibility of propagating the pure Dharma Abhidharma. So she united with a man of the royal caste and gave birth to the noble Asanga. She also united with a Brahmin and gave birth to Vasubandhu. When both sons grew up and asked about their father's profession, the mother said: You two were not born for the sake of your father's profession, but for the sake of propagating the Buddha's teachings, so study the Dharma and make the pure Dharma Abhidharma flourish. Vasubandhu then went to Saṃghabhadra in Kashmir to study Abhidharma. Asanga went to Kukkutapadagiri, thinking that he must see Maitreya Buddha and receive teachings, so he practiced the Maitreya Dharma. For six years he practiced diligently, but he did not even have a good dream. So he thought that it seemed impossible to achieve, and feeling discouraged, he left. On the road, he saw a man wiping a large iron rod with a soft cloth. He asked: What are you doing wiping this iron rod like this? The man said: I don't have a needle, so I want to grind this iron rod down to make a needle. Asanga thought: How long will it take for this thick iron rod to be worn down into a needle by this soft cloth? Even if it can be worn down, will he still be alive at that time? Worldly people put so much effort into meaningless tasks, and compared to that, I have been so lacking in perseverance in practicing the pure Dharma. So he returned and practiced for another three years, but still...
Chinese
一点征兆也没有出现。现在心想看来一定不会成功了，于是就走了。又在一条路上，在一个高大得顶到天空的巨石山旁，有一个人正用水沾湿鸟毛，擦拭着那块巨石。问道：“你这是在做什么？”他说：“这块石头太高了，我的房子就在这块石头的西边，太阳照不到，所以我要把这块石头磨掉。”他心里又像先前一样想，于是又返回去修行了三年，连一个好梦也没做成，他灰心丧气，心想现在无论如何也不会成功了，就走了。在一条路上，有一条母狗，两条腿瘸了，整个下半身都爬满了虫子，但仍然对其他众生生起嗔恨心，上半身扑向他，下半身拖着，想要抓住他一样。他生起了强烈的无法忍受的悲悯心。想要割下自己身上的肉给它，并清除它下半身的虫子，但又担心用手清除会杀死虫子。心想必须用舌头舔舐才能清除这些虫子，但看到狗的整个身体都腐烂了，充满了脓液，眼看着却无法用舌头触碰，于是闭上眼睛伸出了舌头。舌头没有碰到狗的尸体，却碰到了地上。睁开眼睛一看，狗的尸体不见了，而是尊贵的弥勒菩萨带着光环坐在那里。他问道：“慈悲如此之小，为什么这么晚才显现真容？”（弥勒菩萨）说：“我不是没有对你显现真容，我和你从未分离，只是因为你的罪障太重，所以看不见我。你十二年来修行，罪障稍微减轻，所以才看见了母狗。现在生起了大悲心，所以剩余的罪障全部清净，因此你才真正见到了我。现在如果你不相信，就把我放在你的肩膀上，向所有人展示。”无著就把弥勒菩萨放在右肩上，去集市上，对所有人说：“我的肩膀上有什么？”所有人都说：“什么也没有。”一个业障稍微轻微的老妇人说：“你的肩膀上有一具腐烂的狗尸。”于是无著怙主弥勒菩萨就带他去了兜率天，向他展示了弥勒五论等，之后又返回人间，弘扬了大乘佛法。
English
Not even a single sign appeared. Now, thinking that it seemed impossible to succeed, he left. Again, on a certain road, near a large rock mountain that reached the sky, a person was dipping a bird feather in water and wiping the rock. He asked, "What are you doing?" He said, "This rock is too high, and my house is to the west of this rock, so the sun doesn't shine on it. Therefore, I am wearing down this rock until it is gone." He thought in his heart as before, and returned to practice for three years, but not even a good dream appeared, so he became discouraged, thinking that it was impossible to succeed, and left. On a certain road, there was a female dog with two lame legs, whose entire lower body was infested with worms, but still she generated hatred towards others, and her upper body lunged at him, dragging her lower body, as if trying to catch him. He felt an intense and unbearable compassion. He wanted to cut off the flesh of his own body and give it to her, and to remove the worms from her lower body, but he feared that removing them with his hands would kill the worms. He thought that he had to remove these worms by licking them with his tongue, but seeing that the dog's entire body was rotten and filled with pus, he could not touch it with his tongue even though he saw it, so he closed his eyes and extended his tongue. His tongue did not touch the dog's corpse, but touched the ground. When he opened his eyes and looked, the dog's corpse was gone, and the noble Maitreya Buddha was sitting there with a halo of light. He asked, "Your compassion is so small, why did you not show your face until now?" (Maitreya Buddha) said, "It is not that I did not show you my face, I and you have never been separated, but because your sins and obscurations were too great, you could not see me. Because you practiced for twelve years, your sins and obscurations were slightly lessened, so you saw the female dog. Now, because you have generated great compassion, all the remaining obscurations have been purified, so you have truly seen me. Now, if you do not believe, put me on your shoulder and show me to everyone." Asanga put Maitreya Buddha on his right shoulder, went to the market, and said to everyone, "What is on my shoulder?" Everyone said, "There is nothing." An old woman whose karmic imprints were slightly lighter said, "There is a rotten dog corpse on your shoulder." Then Asanga, the protector Maitreya, took him to Tushita heaven, showed him the Five Treatises of Maitreya, and then returned to the human realm and propagated the Mahayana teachings.