Tibetan
་རྡུགས་ནས་རྟ་རྒན་ཞིག་ཆིབས་རྒྱུ་མ་རྙེད་པ་ག་ལ་ཡིན། ད་ལྟ་རང་རེའི་སེར་མོ་བ་རྣམས་གྲོང་ཆོག་སོགས་ལ་འབྱོན་སྐབས་གཡག་རྒན་རེའི་སྣ་ཨ་ལུང་དུ་ཕུག་ནས་དེར་རྔ་མའི་ཐག་པ་རྩུབ་ངེས་པ་རེ་དྲངས། དེའི་རྒྱབ་ཏུ་ཞོན་ནས་ཕྱག་གཉིས་ཀྱིས་ཤེད་ཕྱུང་སྟེ་ཐག་པ་འཐེན་རེས་ཀྱིས་སྣ་ནང་དུ་དྲུད་པས་གཡག་རྒན་སྣའི་ན་ཚ་མ་བཟོད་པར་སྐོར་ལིང་བྱེད་པ་ན་ཤེད་ཕྱུང་སྟེ་ལྕག་རྒྱུན་གྱིས་བྲབ། དེར་འཕངས་ལ་ལྕག་གིས་བྲབས་པའི་ན་ཚ་མ་བཟོད་པར་རྒྱུག་ཙ་ན་ཡང་སྣ་ནས་འཐེན། ཡང་སྣའི་ན་ཚ་མ་བཟོད་པར་བསྡད་ཙ་ན་ལྕག་གིས་བྲབ། དེ་གཉིས་རེས་མོས་ཀྱིས་སོང་སོང་བས་ལུས་ངལ་དུབ་དང་སྡུག་བསྔལ་དུ་གྱུར། སྤུ་ཉག་མ་རེ་ནས་རྔུལ་ཐིགས་པ་རེ་འབབས། ལྕེ་དོས་ཕྱར་ཙམ་དྲུད་དེ་འགྲོ་མི་ནུས་པར་ དབུགས་ཧར་སྒྲ་འདོན་པའི་ཚེ། ད་དུང་ཡང་འདི་ལེགས་པར་མི་འགྲོ་བ་ཅི་ཡིན་ན་སྙམ་ཞེ་སྡང་ལངས་ནས་ལྕག་ཡུ་དབྱུག་པ་དེས་འཕངས་ལ་བྲབ། དེ་ཡང་ཞེ་སྡང་གིས་ཤེད་ཕྱུང་ཆེས་པས་དབྱུག་པ་དེ་དུམ་བུ་གཉིས་བྱས། ཆག་འཕྲོ་དེ་སྐེད་གསེབ་དུ་དྲངས། རྡོ་མདུང་ཞིག་བླངས། སྒ་ཐོག་ནས་ཕྱིར་ལ་འཁོར་ཏེ་གཡག་རྒན་གྱི་ཚང་ར་ལ་བརྡུང་གྱིན་འགྲོ་བ་དེ་སྙིང་རྗེ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་པས་ལན། ད་དེ་ཙ་ན་གཡག་རྒན་དེ་ལ་རང་ཡིན་པའི་བློ་ཞིག་བཞག །རང་གི་རྒྱབ་ཏུ་མི་ཐེག་པའི་ཁུར་ཆེན་པོ་ཞིག་བསྐུར། སྣ་ཐག་པས་དྲངས། འཕངས་ལྕག་གིས་བྲབ། རྩིབས་མ་ཡོབ་ཆེན་གྱིས་བཅོམ་པས་མདུན་རྒྱབ་དང་གཡས་གཡོན་ཐམས་ཅད་ན་ཟུག་ཚ་ཟུག་གི་ངང་ལ་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་ངལ་གསོ་ལོང་མེད་པར་གྱེན་མཐོན་པོ་ལ་འཛེགས། ཐུར་གཟར་མོ་ལ་བབས། ཆུ་ཆེན་པོ་ལ་འབོག །ཐང་ཆེན་པོ་ལ་བགྲོད། ཟས་ཁམ་གཅིག་ཀྱང་ཟ་ལོང་མེད་པར་ད་ནངས་ནམ་ལངས་ནས་དོ་དགོངས་ཉི་མ་དམར་ཐག་མ་ཆད་བར་མི་འདོད་བཞིན་དུ་འགྲོ་དགོས་བྱུང་ན། དེ་ལ་དཀའ་ཚེགས་དང་ངལ་དུབ་ཅི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡོད། ན་ཚ་དང་བཀྲེས་སྐོམ་ཅི་ལྟ་བུ་ཞིག་མྱོང་སྙམ་ནས་སྡུག་བསྔལ་རང་ཐོག་ཏུ་བླངས་ན། སྙིང་རྗེ་དྲག་པོ་ཤས་མི་བཟོད་པ་ཞིག་མི་སྐྱེ་བའི་ཐབས་མེད། དེ་བཞིན་དུ་སྤྱིར་ བླ་མ་དང་སེར་མོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་རིས་མེད་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐྱབས་དང་སྐྱོབ་པ་མགོན་དང་དཔུང་གཉེན་ཡིན་པ་ལ། རང་ལ་བཟའ་བཏུང་དང་འབུལ་བ་བྱེད་པའི་ཡོན་བདག་དེ་རང་ཕྱོགས་སུ་བཟུང་ནས་དེ་ལ་སྲུངས་ཤིག་དང་སྐྱོབས་ཤིག་ཟེར་ཞིང་དབང་སྐུར་དང་བྱིན་རླབས་བྱེད། ལས་ངན་གྱི་རྒྱུས་འཕངས་པས་ལུས་ངན་བླངས་པའི་ཡི་དྭགས་ད
Chinese
难道因为贫困就找不到一匹老马骑吗？现在我们的一些僧人去村里做法事时，会用粗绳穿过老牦牛的鼻孔，然后骑在它的背上，用双手用力拉绳子，使劲往鼻子里拽，老牦牛忍受不了鼻子的疼痛而打转时，就用力挥鞭抽打。当它因鞭打的疼痛而奔跑时，又拉它的鼻子。当它再次因鼻子的疼痛而停下来时，又用鞭子抽打。就这样交替进行，导致身体疲惫不堪，痛苦万分。每一根毛孔都滴着汗水。舌头几乎拖到地上，无法行走，只能发出粗重的喘息声。这时，他们还心生嗔恨，心想：‘为什么这家伙还是不肯好好走？’于是用鞭子的手柄猛烈抽打。由于嗔恨心生，用力过猛，鞭子被打成两截。他们把断掉的鞭子插在腰间，拿起石矛，从鞍座上转过身来，一边走一边抽打老牦牛的臀部，心中没有丝毫怜悯之情。这时，他们才意识到自己就是那头老牦牛。让它背负着无法承受的重担，用鼻绳牵引，用鞭子抽打，肋骨被粗大的棍棒击打，前后左右都疼痛难忍，没有片刻的休息，只能攀登陡峭的山坡，下降险峻的斜坡，趟过湍急的河流，走过广阔的平原。没有时间吃一口食物，从早上天亮到晚上太阳落山，都不得不违背自己的意愿前进。这其中会有怎样的艰难和疲惫？会感受到怎样的痛苦和饥渴？如果能设身处地地感受这些痛苦，就不可能不生起强烈的怜悯之心。同样，一般来说，所谓的喇嘛和僧人，本应是所有众生无差别的庇护者、救助者、怙主和依靠，却只偏袒那些给自己提供饮食和供养的施主，对他们说：‘保护我，救助我’，并为他们灌顶和加持。那些因恶业的牵引而获得恶劣身体的饿鬼道众生
English
Is it really the case that due to poverty, one cannot find an old horse to ride? Nowadays, when some of our monks go to villages for rituals, they pierce the nose of an old yak with a rough rope, then ride on its back, pulling the rope with both hands, dragging it into the nose. When the old yak, unable to bear the pain in its nose, starts to spin around, they lash it with a whip. When it runs because it cannot bear the pain of being whipped, they pull its nose again. When it stops again because it cannot bear the pain in its nose, they whip it again. This goes on alternately, causing the body to become exhausted and suffer greatly. Sweat drips from every pore. The tongue is almost dragging on the ground, unable to walk, only able to make heavy panting sounds. At this point, they still become angry, thinking, 'Why is this fellow still not walking properly?' So they strike it violently with the handle of the whip. Because of the anger, they exert too much force, and the whip breaks into two pieces. They tuck the broken whip into their waist, pick up a stone spear, turn around from the saddle, and go along beating the old yak's rump, without the slightest compassion in their hearts. Only then do they realize that they are that old yak. They make it carry an unbearable burden on its back, pull it with a nose rope, whip it, and strike its ribs with a large stick, causing pain in all directions, front, back, left, and right, without a moment's rest, having to climb steep slopes, descend dangerous inclines, cross rushing rivers, and walk across vast plains. Without time to eat a single bite of food, from dawn until sunset, they are forced to go against their will. What kind of hardship and exhaustion would that entail? What kind of pain and hunger would they experience? If one could put oneself in their place and feel these sufferings, it would be impossible not to generate intense compassion. Similarly, in general, the so-called lamas and monks, who are supposed to be the impartial protectors, saviors, lords, and supports of all sentient beings, instead favor those patrons who provide them with food and offerings, saying to them, 'Protect me, save me,' and giving them empowerments and blessings. Those pretas (hungry ghosts) who have taken on wretched bodies due to the force of their negative karma