Tibetan
་དག་རང་ཡིན་པ་དང་། ཕ་མ་ཡིན་པ་སོགས་ཀྱི་བློ་བཞག་སྟེ། སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་པ་ལ་འབད། མཐར་ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་འདི་ཐམས་ཅད། ནམ་མཁས་གར་ཁྱབ་སེམས་ཅན་གྱིས་ཁྱབ་ཅིང་། སེམས་ཅན་གྱིས་གར་ཁྱབ་ལས་ངན་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཁྱབ་པས། ལས་ངན་དང་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ན་ལ་སྤྱོད་པའི་སེམས་ཅན་འདི་རྣམས་སྙིང་རེ་རྗེ། འདི་ཐམས་ཅད་རིགས་དྲུག་སོ་སོའི་ལས་སྣང་སྡུག་བསྔལ་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ནས། གཏན་གྱི་བདེ་བ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་དུ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་བསྒོམ། དེ་ལྟར་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་པ་དེ་ཡང་དང་པོའི་གནས་སྐབས་སུ་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཉམ་ཐག་པའི་སེམས་ཅན་གང་རུང་རེ་རེ་དམིགས་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་དེ་ཁོ་ན་ལ་བསྒོམ། དེ་ནས་དམ་པ་བཞིན་དུ་བློ་སྦྱང་སྟེ། མཐར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྤྱི་ཁྱབ་ཏུ་བསྒོམ་པ་སོགས་མ་བྱས་ན། སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་པ་དེ་ཡང་སྤྱི་འབྱམས་གོ་ཡུལ་ལྟ་བུར་ཤོར་ནས་ཅི་བཞིན་པ་མི་འོང་། ཁྱད་པར་རང་ལ་བསྟེན་པའི་ཕྱུགས་ལུག་དང་ཁྱེར་རྟ་སོགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་དཀའ་ལས་ལ་བལྟས་ནས་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ། དེ་ཡང་ད་ལྟ་རང་རེ་རྣམས་ནས་རང་གི་སྒོ་ཕྱུགས་ཀྱི་དུད་འགྲོ་རྣམས་ལ་སྣ་འབིགས་པ་དང་། བྱ་གཅོད་པ། སྤུ་བཏོག་པ། གསོན་ཁྲག་འབྱིན་པ་སོགས་དམྱལ་བ་དང་འདྲ་བའི་སྡུག་བསྔལ་དུ་མ་གཏད་ནས། དེ་དག་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཡོད་སྙམ་པའི་སྣང་བ་ཙམ་ཡང་མི་བྱེད་པར་འདུག་པ་འདི། ལེགས་པར་བརྟགས་ན་སྙིང་རྗེ་མ་བསྒོམས་པའི་སྐྱོན་ཡིན། ལེགས་པར་བརྟགས་ན་ད་ལྟ་རང་གི་སྐྲ་ཉག་མ་གཅིག་འཐེན་ནས་བཏོག་ན་ཨ་ཚ་ཚ་ཟེར་ཞིང་བཟོད་མི་ནུས་པ་ལྟ་བུའི་ཟུག་རྔུ་ཡོད། དེ་བཞིན་དུ་གནག་ཕྱུགས་རྣམས་ལུས་ཀྱི་རྩིད་པ་ཅི་ཡོད་ཐམས་ཅད་གཅུས་ཕུར་བརྒྱབ་ནས་ཤེད་ཀྱིས་འཐེན། ཤུལ་དམར་རྗེན་དུ་ཕུད། སྤུ་ཉག་མ་རེ་རེའི་ཤུལ་ནས་ཁྲག་ཐིགས་པ་རེ་འབབས། ན་ཚ་དང་སྡུག་ བསྔལ་མ་བཟོད་པར་འཁུན་བུ་བྱེད་ཀྱང་དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཡོད་སྙམ་པ་མི་བྱེད་པར། རང་གི་ལག་ངོར་ཆུ་བུར་དུ་སོང་བ་ལ་མི་བཟོད་པ་སྐྱེ། དེ་བཞིན་དུ་རྟ་ཁལ་སོགས་ཞོན་ནས་འགྲོ་བའི་ཚེ་ཡང་རང་གི་འཕོར་ན་ནས་སྒ་ཐོག་ཏུ་སྡོད་མི་ནུས་པར་བཟུང་ཏེ་སྡོད་དགོས་སྐབས་ཀྱང་། རྟ་ཁལ་དེ་ལ་ནི་དཀའ་ལས་སམ་སྡུག་བསྔལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་སྙམ་པ་མི་བྱེད། ཅེས་ཀྱང་འགྲོ་མི་ནུས་པར་ཧུ་ཐུག་གོམ་རྡུགས་པའི་སྐབས། ད་དུང་ཡང་འདིས་ངན་གཤིས་བྱས་ནས་མི་འགྲོ་བ་ཡིན་སྙམ་སྟེ། ཞེ་སྡང་ལངས་ནས་རྡེག་བཅོག་བྱེད་པ་ལས་དེ་ལ་ཤ
Chinese
思维我是他们的亲人，父母等，努力修持慈悲心。最终，三界的一切众生，如同虚空般被众生遍布，众生所遍布之处又被恶业和痛苦遍布，这些仅仅遭受恶业和痛苦的众生真是可怜。愿他们都脱离六道各自的业相、痛苦和习气，获得永久安乐的圆满佛果，从内心深处这样修持。 如此修持慈悲心，最初阶段，先以遭受痛苦折磨的任何一个众生作为目标，专注于此进行修持。然后像圣者一样修习心性，最终若不普遍地对一切众生进行修持，那么慈悲心的修持就会变得空泛而无实际意义。特别是看到自己所依赖的牛羊和驮马等的痛苦和辛劳时，修持慈悲心。然而，现在我们中的许多人，对自己的家畜进行穿鼻、断肢、拔毛、取活血等如同地狱般的诸多折磨，却连它们有痛苦的想法都没有。仔细想想，这就是没有修持慈悲心的过错。仔细想想，现在我们自己拔一根头发都会喊“哎哟哟”，感到难以忍受的疼痛。同样，对那些牲畜，将它们身上所有的毛都用夹子夹住，用力拔掉，留下光秃秃的红印，每根毛的根部都滴着血，因疼痛和痛苦而呻吟，却不认为它们有痛苦。而自己手上起了个水泡都无法忍受。同样，骑马或驮运东西时，自己臀部疼痛，无法坐在鞍上，需要抓住才能坐稳的时候，也不会觉得那匹马或牲畜有一点点辛苦或痛苦。甚至在它们走不动路，气喘吁吁、步履艰难的时候，还认为它们是故意使坏不走，于是生起嗔恨心，对它们进行殴打，而不是对它们生起慈悲心。
English
Thinking of them as my own relatives, parents, etc., strive to cultivate compassion. Ultimately, all beings in the three realms are pervaded by sentient beings like the sky, and where sentient beings pervade, it is pervaded by evil deeds and suffering. These beings who only experience evil deeds and suffering are truly pitiful. May they all be free from the karmic appearances, suffering, and habitual tendencies of the six realms, and attain the perfect Buddhahood of permanent bliss. Meditate on this from the depths of your heart. When cultivating compassion in this way, in the initial stage, take any one sentient being who is afflicted by suffering as the object and focus on meditating on that. Then, like the holy ones, train your mind, and if you do not eventually cultivate compassion universally for all sentient beings, then the cultivation of compassion will become vague and meaningless. In particular, when you see the suffering and hardship of the cattle, sheep, packhorses, etc., that you rely on, cultivate compassion. However, now many of us inflict various hell-like tortures on our domestic animals, such as piercing their noses, cutting off their limbs, plucking their wool, and drawing live blood, without even thinking that they have suffering. If you think about it carefully, this is the fault of not cultivating compassion. If you think about it carefully, now if we pull out a single hair from our own head, we will shout "Ouch, ouch!" and feel unbearable pain. Similarly, for those livestock, all the hair on their bodies is clamped and pulled out with force, leaving bare red marks, with drops of blood dripping from the root of each hair. They groan from the pain and suffering, but we do not think that they have suffering. Yet, we cannot bear to have a blister on our own hand. Similarly, when riding a horse or carrying a load, even when our own buttocks hurt and we cannot sit on the saddle, and we have to hold on to stay seated, we do not think that the horse or pack animal has any hardship or suffering. Even when they cannot walk, are panting, and are walking with difficulty, we still think that they are deliberately being bad and not walking, so we become angry and beat them, instead of generating compassion for them.
Tibetan
་ཚ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མི་སྐྱེ། ཁྱད་པར་བཤའ་ལུག་སོགས་གསོད་པའི་སྐབས། དང་པོ་མང་པོའི་ཁྱུ་ནས་བཟུང་བའི་ཚེ། དེ་ལ་འཇིགས་སྐྲག་གི་སྣང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡོད་པས། དང་པོ་གང་དུ་བཟུང་ས་དེར་ཤ་ལ་ཁྲག་ཚོམ་འབྱུང་། དེ་རྗེས་ལུས་གནམ་ས་བསྒྱུར་ཡན་ལག་འབྲེང་པས་བཀྱིག །མཆུ་ཐ་གུས་དཀྲིས། དབུགས་ཕྱི་ནང་གི་རྒྱུ་འགྲུལ་བཅད་དེ་གནད་གཅོད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དོས་དྲག་པོ་མྱོང་བའི་སྐབས་སུ་ཡང་ད་དུང་ཅུང་ཟད་འཆི་བ་འགོར་ན་ཤན་པ་ལས་ངན་པ་ལ་ཆེར་ཞེ་སྡང་ལངས་ནས་འདི་ལ་འཆི་རྒྱུ་མི་འདུག་ཟེར་ཏེ་བརྡུང་རྡེག་སོགས་བྱེད། ཤི་མ་ཐག་དེའི་པགས་པ་བཤུས་ནང་ལྟོ་ཕྱུང་། དེ་མ་ཐག་གནག་ཕྱུགས་ གཞན་ཞིག་ལ་ཁོང་ཁྲག་བཏོན་ཏེ། དེ་ཡང་ལུས་གོམ་ཚུགས་མི་ཐུབ་པར་འཁྱོར་རོ་རོ་འགྲོ་བ་ཞིག་བྱས། ཤི་ཁྲག་དང་གསོན་ཁྲག་གཉིས་བསྲེས་པས་སྔར་བསད་པ་དེའི་ནང་ལྟོ་གཡོས་ནས་ཟ་ཕོད་པ་འདི་ལས་ཀྱི་སྲིན་པོ་དངོས་སུ་འདུག །ད་ལེགས་པར་བསམ་ན་དུད་འགྲོ་དེ་དག་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་བལྟས་ནས། དེ་རང་ཡིན་པར་བསྒོམས་ན་ཅི་འདྲ་ཞིག་འདུག །རང་གི་མཆུ་ལག་པས་བཀབ་ནས་དབུགས་བགགས་ཏེ་ཅུང་ཟད་སྡོད་དང་། དེ་ལ་ན་ཚ་དང་འཇིགས་སྐྲག་ཅི་ལྟ་བུ་ཞིག་འདུག །དེ་ལྟར་ལེགས་པར་བརྟགས་ནས་དེ་ལྟ་བུའི་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོ་ལ་ཁོར་མོར་སྤྱོད་པའི་སེམས་ཅན་དེ་ཐམས་ཅད་སྙིང་རེ་རྗེ། དེ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་གྲངས་དེ་དག་ལས་སྐྱོབ་པའི་ནུས་པ་བདག་ལ་ཡོད་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་དུ་ཡང་དང་ཡང་དུ་བསྒོམ། ཁྱད་པར་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེའི་མངའ་བདག་བླ་མ་སེར་མོ་བ་རྣམས་ཡིན་དགོས་པ་ལས། བླ་མ་དང་སེར་མོ་བ་རྣམས་ལ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་སྤུ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་སེམས་ཅན་སྡུག་ལ་གཏད་པ་ཁྱིམ་པ་རྣམས་ལས་ཀྱང་ཐུ་བ་འདི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་མཐའ་ལ་ཐུག་སྟེ། ཤ་ཟ་དང་སྲིན་པོ་མཆོད་གནས་སུ་བྱེད་པའི་སྐབས་ལ་བབས་པ་ཡིན། སྔོན་བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་་ཐུབ་པ་ཡང་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་སྲིད་ བར་སྐབས་འདིར་དཔེ་ལྡེབ་མ་ཆད་མེད་གྲངས་ནོར་འདུག མཆིལ་མའི་ཐལ་བ་བཞིན་དུ་བོར་ཏེ་རབ་ཏུ་བྱུང་། འཁོར་དགྲ་བཅོམ་པའི་ཚོགས་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་ལྷུང་བཟེད་དང་འཁར་གསེལ་བསྣམས་ཏེ་ཞབས་ཐང་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་ཕེབས་པ་ལས། རྟ་ཁལ་དང་དྲེའུ་སོགས་ཡོད་པ་ལྟ་ཅི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ལ་ཆིབས་པ་ཞིག་ཀྱང་ཆིབས་རྒྱུ་མེད་པ་དེ། སེམས་ཅན་སྡུག་ལ་གཏད་པ་སངས་རྒྱས་པའི་ཆོས་ལུགས་མིན་པར་དགོངས་ནས་མ་ཆིབས་པ་ཡིན་གྱི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐབས
Chinese
即使是一刹那也不会产生快乐。特别是宰杀绵羊等牲畜的时候，最初从众多的羊群中抓住一只时，它内心的恐惧是无法想象的。最初被抓住的地方，肉上会出现血块。之后，身体被倒置，四肢被紧紧捆绑，嘴巴被绳子缠绕，呼吸内外循环被切断，在感受剧烈的痛苦时，如果死亡稍微迟缓，屠夫会对可怜的动物产生极大的憎恨，说这家伙死不了，然后进行殴打等行为。刚死之后，就剥皮取出内脏。紧接着，又从另一头牛身上抽出血，使它身体摇晃，无法站立。将死血和活血混合，用来烹煮之前被杀动物的内脏并食用，这简直就是业力的魔鬼。现在好好想想，看到那些动物的痛苦，观想自己就是它们，会是什么感觉呢？用手捂住自己的嘴巴，屏住呼吸一会儿，感受一下那是什么样的痛苦和恐惧。这样好好观察后，对所有遭受如此剧烈痛苦的众生心生怜悯。反复观想，如果自己有能力从所有这些痛苦中拯救它们该多好啊。特别是，那些本应是慈悲之主的喇嘛和僧侣们，如果对众生没有丝毫的慈悲，反而让众生遭受痛苦，比在家人还要过分，这就是佛教走向末路的征兆，是肉食者和恶魔被奉为供养对象的时代到来了。以前我们的导师释迦牟尼佛，也曾像吐口水一样抛弃了转轮王的王位，然后出家。所有与会的阿罗汉们，都带着钵和锡杖，步行乞食，更不用说骑马和骡子了。世尊自己也没有坐骑，这是因为他认为让众生受苦不是佛教的教义，所以才不骑乘的。世尊的方法
English
Even for a moment, happiness does not arise. Especially when slaughtering sheep and other livestock, when first catching one from a large flock, the fear it experiences is unimaginable. The place where it is first caught will have blood clots in the meat. Afterwards, its body is turned upside down, its limbs are tightly bound, its mouth is wrapped with rope, and the circulation of breath is cut off. While experiencing intense suffering, if death is slightly delayed, the butcher will become extremely hateful towards the poor animal, saying that this fellow won't die, and then proceed to beat it. Immediately after death, its skin is peeled off and its entrails are removed. Immediately afterwards, blood is drawn from another ox, causing it to stagger and be unable to stand. Mixing the dead blood and the living blood, they cook and eat the entrails of the previously killed animal, which is truly the demon of karma. Now, if we think carefully, looking at the suffering of those animals, what would it be like to meditate that we are them? Cover your own mouth with your hand, hold your breath for a while, and feel what kind of pain and fear that is. After observing carefully in this way, feel compassion for all beings who are subjected to such intense suffering. Repeatedly contemplate, how wonderful it would be if I had the power to save them from all these forms of suffering. In particular, those lamas and monks who should be the lords of loving-kindness and compassion, if they have no compassion for sentient beings and instead cause them suffering, even more so than laypeople, this is a sign that the Buddha's teachings are coming to an end, and that the time has come when meat-eaters and demons are being revered as objects of offering. In the past, our teacher Shakyamuni Buddha also abandoned the kingdom of a universal monarch like spitting out saliva, and then renounced. All the assembled Arhats carried bowls and staffs and went on foot for alms, let alone riding horses and mules. The Blessed One himself did not even have a mount to ride, because he thought that causing suffering to sentient beings was not the doctrine of Buddhism, so he did not ride. The Blessed One's methods