English
Because (Klu Grub) and life are one, Klu Grub will not die until (he) passes away. Klu Grub has power over life, so there is no time to die. Therefore, you say that many of your brothers died without obtaining the kingdom, so the son asked the mother what could be done. The mother said: Teacher Klu Grub is a Bodhisattva, if you offer your head, he will grant it. There is no other way. The son went to Klu Grub and offered his head, (Klu Grub) said, 'Cut it off, take it.' Then he took a sword and no matter how much he struck the neck, it was like throwing it into the air, and he could not cut it off. Then the teacher said: 'The karmic ripening of my being struck by swords has been purified five hundred lifetimes ago, so swords cannot cut me. When picking kusha grass, the karmic ripening of killing insects has not been purified, so strike with kusha grass and it will be cut off.' Then he cut kusha grass and struck, and the head fell to the ground. I said that I am going from here to Sukhavati.
Tibetan
་གྲོང་ཁྱེར་དུ་བྱོན་པ་དང་མཇལ། ཤིན་ཏུ་དད་དེ་སྲན་མ་སྤར་གང་པོ་སངས་རྒྱས་ལ་གཏོར་བས་བཞི་ལྷུང་བཟེད་དུ་སོང་། གཉིས་ཐུགས་ཀར་ཕོག་པའི་རྣམ་སྨིན་གྱིས་འཛམ་བུ་གླིང་དུ་འཁོར་ལོ་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་སྐྱེས། སྔར་སྲན་རྡོག་བཞི་ལྷུང་བཟེད་དུ་ལྷུང་བའི་འབྲས་བུ་གླིང་བཞི་ལ་དབང་བའི་རྒྱལ་སྲིད་ལོ་བརྒྱད་ཁྲིར་བྱས་ཤིང་། གཉིས་ཐུགས་ཀར་ཕོག་པའི་གཅིག་གི་འབྲས་བུ་རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་བདག་པོ་ལོ་བརྒྱད་ཁྲིར་བྱས། གཅིག་གི་འབྲས་བུ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་དུ་བརྒྱ་བྱིན་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་བརྗེས་ཀྱི་བར་ལ་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་རྒྱལ་སྲིད་ཕྱེད་ལ་དབང་བྱས་པ་ཡིན། གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་ལ་དམིགས་ནས་ཐ་ན་མེ་ཏོག་གཅིག་ནམ་མཁའ་ལ་གཏོར་བའི་དགེ་འབྲས་ཀྱིས་བརྒྱ་བྱིན་དང་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ཐོབ་པའི་མཐའ་ཡང་རྙེད་དཀའ་བར་གསུངས། དེ་སྐད་དུ་ཡང་མཛངས་བླུན་ལས། དགེ་བ་ཆུང་ངུ་དག་ལ་ཡང་། །མི་ཕན་སྙམ་དུ་བརྙས་མི་བྱ། །ཆུ་ཡི་ཐིགས་པ་བསགས་པ་ཡིས། །སྣོད་ཆེན་རིམ་གྱིས་གང་བར་འགྱུར། ། ཞེས་དང་། ཡོན་ཏན་མཛོད་ལས་ཀྱང་། ཇི་ལྟར་ས་བོན་ཡུངས་འབྲུ་ཙམ་པའི་ཤིང་། ཨ་ཤོ་ཏ་ཡི་འབྲས་བུ་ལོ་དུས་སུ། །ཡལ་ག་རེ་ལའང་དཔག་ཚད་ཙམ་འཕེལ་བས། །དགེ་སྡིག་གཟུགས་བརྙན་འཕེལ་བའི་དཔེར་མི་ཕོད། །ཅེས་ཤིང་ཨ་ཤོ་ཏ་ཞེས་པ་དེའི་ས་བོན་ཡུངས་འབྲུ་ལས་ཆུང་བ་ཞིག་ལས་མེད་ཀྱང་། ཤིང་དེ་བསྐྱེད་པའི་ཚེ་ལོ་རེ་ལ་ཡལ་ག་དཔག་ཚད་རེ་ཙམ་དུ་འཕེལ་ཡང་། དེས་ཀྱང་དགེ་སྡིག་གི་འབྲས་བུ་འཕེལ་བའི་དཔེ་མི་ཕོད་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་བསླབ་པའི་གནས་ཕྲ་མོ་ཙམ་ལ་འགལ་ན་ཡང་ཉེས་པ་ཆེན་པོ་འབྱིན་པ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་ཨེ་ལའི་འདབ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་གཟུགས་ཀྱིས་འོངས་པ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞལ་ནས། ཁྱོད་ཀྱིས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་རྨ་འབྱིན་པར་མ་ཟད། ངའི་བསྟན་པ་ལའང་རྨ་འབྱིན་པར་བྱེད་དམ། རང་གི་གཟུགས་ཀྱིས་ཆོས་ཉིད་གསུངས་པས། བདག་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་མང་བས་རང་གཟུགས་ཀྱིས་འོང་མི་ནུས་པར་འདུག་ཟེར་བ་ལ། ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་སྲུང་དུ་བཅུག་པས། སྦྲུལ་ཆེན་པོ་དཔག་ཚད་མང་པོ་ཁྱབ་པ་ཞིག་གི་མགོར་ཤིང་ཨེ་ལའི་འདབ་ཀྱི་སྡོང་པོ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་པའི་ལྕིད་ཀྱིས་ནོན་ཞིང་རྩ་བ་འབུས་གཡེང་བས་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་མྱོང་བ་ཞིག་བྱས་ནས་བྱུང་བ། དེའི་རྒྱུ་ མཚན་ཞུས་པས། ཁོ་སྔོན་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་བསྟན་པ་ལ་དགེ་སློང་ཡིན་པ་ལ། ལམ་ཁ་ཞིག་ཏུ་ཤིང་ཨེ་ལ
Chinese
到城市去拜见（佛）。非常虔诚地向佛陀撒了一把豌豆，四颗落入钵中，两颗击中胸口，以这样的果报，转生为赡部洲的转轮圣王。之前四颗豌豆落入钵中的果报是，统治四大部洲的王位八万年。两颗击中胸口的一颗的果报是，成为四大天王的主人八万年。一颗的果报是，在三十三天中，在三十七位帝释天轮换期间，拥有一半的帝释天王位。此外，针对佛陀，哪怕向空中撒一朵花的善果，也能获得帝释天和转轮圣王，这样的结果也是难以获得的。如《贤愚经》中所说：小的善事也，莫轻视以为无益，水滴积聚，大器逐渐盈满。 以及《功德藏》中也说：犹如种子芥子般的树，阿输迦树的果实在时节成熟时，每根树枝也能增长一由旬，善恶形象增长的譬喻也无法比拟。所说的阿输迦树，它的种子比芥子还小，但当这棵树生长时，每年每根树枝能增长一由旬左右，即便如此，也无法比拟善恶果报增长的譬喻。此外，哪怕违背微小的学处，也会产生巨大的罪过。从前龙王埃拉叶，在薄伽梵面前以转轮圣王的形象前来时，薄伽梵说：你不仅在迦叶佛的教法中制造疮疤，还要在我的教法中制造疮疤吗？因为以自己的形象讲述法性，对我造成损害的事情很多，所以无法以自己的形象前来。于是让金刚手守护，结果一条巨大的蛇，覆盖了很多由旬，它的头上长出巨大的埃拉叶树，树的重量压迫着它，树根被虫蛀蚀，正在遭受巨大的痛苦。询问了它的原因，他说：它以前在迦叶佛的教法中是位比丘，在一条路上，
English
He went to the city and met (the Buddha). He had great faith and scattered a handful of peas to the Buddha, four of which fell into the alms bowl. As a result of the two hitting his chest, he was born as a Chakravartin king in Jambudvipa. The result of the four peas falling into the alms bowl was that he ruled the four continents for 80,000 years. The result of one of the two hitting his chest was that he was the master of the Four Great Kings for 80,000 years. The result of one was that in the Thirty-Three Heavens, during the rotation of the thirty-seven Indras, he possessed half of the Indra's kingdom. Furthermore, even the merit of throwing a single flower into the sky towards the Buddha can obtain Indra and Chakravartin, and such a result is difficult to obtain. As it is said in the Damamūka-nidāna: Even small virtues, do not despise them as useless, drops of water accumulate, and great vessels gradually become full. And in the Yönten Dzö it is also said: Just like a tree with a seed the size of a mustard seed, when the fruit of the Ashoka tree matures in season, each branch can grow by one yojana, and the analogy of the growth of good and evil images cannot be compared. The so-called Ashoka tree, its seed is smaller than a mustard seed, but when this tree grows, each branch can grow by about one yojana each year, but even so, it cannot be compared to the analogy of the growth of the fruits of good and evil. Furthermore, even if one violates a small precept, it will produce great sins. Once, when the Naga king Ela-leaf came before the Bhagavan in the form of a Chakravartin king, the Bhagavan said: Not only are you making scars in the teachings of Kashyapa Buddha, but are you also making scars in my teachings? Because speaking of Dharma nature in one's own form causes many things that harm me, so I cannot come in my own form. So he had Vajrapani guard him, and as a result, a huge snake, covering many yojanas, had a huge Ela-leaf tree growing on its head, the weight of the tree pressed down on it, and the roots were being eaten away by insects, and it was suffering greatly. When asked for the reason, he said: He used to be a monk in the teachings of Kashyapa Buddha, on a road,
Tibetan
འི་འདབ་ཀྱི་སྡོང་པོ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་པ་ཞིག་ལ་ཆོས་གོས་འཐོགས་པ་ཁོ་ཤིན་ཏུ་ཁྲོས་ཏེ་བསླབ་པ་ཁྱད་དུ་བསད་ནས། ཤིང་དེ་བཅད་པས་དེའི་ཉེས་པ་ཡིན་པར་གསུངས། དེ་ལྟ་བུའི་དགེ་བ་དང་སྡིག་པའི་ལས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལས་དཀར་ནག་ཏུ་བྱེད་པ་དང་། ལྕི་ཡང་དུ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བསམ་པའི་ཀུན་སློང་ཁོ་ན་གཙོ་ཆེ་སྟེ། དཔེར་ན་ཤིང་སྡོང་པོ་ཆེན་པོ་ཞིག་གི་རྩ་བ་སྨན་ཡིན་ན། དེའི་སྡོང་པོ་དང་ལོ་མ་ཡང་སྨན་ཡིན་ལ། རྩ་བ་དུག་ཡིན་ན་ལོ་མ་དང་སྡོང་པོ་ཡང་དུག་ཡིན་གྱི། དུག་གི་རྩ་བ་ལ་སྨན་གྱི་ལོ་མ་སོགས་སྐྱེ་མི་སྲིད་པ་བཞིན་དུ། ཀུན་སློང་ཆགས་སྡང་གིས་བསྐྱེད་ཅིང་བསམ་པ་རྣམ་པར་མ་དག་ན། ལས་དགེ་བ་ལྟར་སྣང་བ་ཞིག་བྱས་ཀྱང་དོན་དུ་མི་དགེ་བར་འགྱུར་ཞིང་། བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་ན་ལྟར་སྣང་ལ་མི་དགེ་བ་ལྟ་བུ་ཞིག་བྱས་ཀྱང་དོན་དུ་དགེ་བ་ཡིན་ཏེ། ཡོན་ཏན་མཛོད་ལས། རྩ་བ་སྨན་དུ་མཆིས་ན་མྱུ་གུའང་སྨན། །རྩ་བ་དུག་ཡིན་མྱུ་གུ་སྨོས་ཅི་དགོས། །བསམ་པ་དགེ་དང་མི་དགེའི་བྱེ་བྲག་ལས། །དགེ་སྡིག་གཟུགས་བརྙན་ཆེ་ཆུང་རྗེས་མི་འགྲོ། །ཞེས་གསུངས། དེས་ན་རང་འདོད་ཀྱི་འཁྲིས་རྩ་བ་ནས་མེད་ཅིང་བསམ་པ་རྣམ་ པར་དག་ན། རྒྱལ་སྲས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ལུས་ངག་གི་མི་དགེ་བདུན་པོ་དངོས་སུ་གནང་བའི་སྐབས་ཡོད་དེ། དཔེར་ན་དེད་དཔོན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་མི་ནག་མདུང་ཐུང་ཅན་བསད་པ་དང་། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་སྐར་མས་བྲམ་ཟེའི་བུ་མོ་ལ་མི་ཚངས་པ་སྤྱོད་པ་ལྟ་བུ་ཡིན། དེ་ཡང་སྔོན་བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་དེད་དཔོན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོར་སྐུ་སྐྱེ་བ་བཞེས་སྐབས་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་དང་བཅས་རྒྱ་མཚོར་ཕྱིན་པའི་ལམ་དུ་མི་ནག་མདུང་ཐུང་ཅན་བྱ་བའི་ཆོམ་རྐུན་གདུག་པ་ཅན་ཞིག་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་གསོད་དུ་བྱུང་བས། ཁོང་གི་ཐུགས་དགོངས་ལ་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་འདི་དག་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤ་སྟག་ཡིན་པས་འདི་ཐམས་ཅད་མི་གཅིག་གིས་བསད་ན་དེ་བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་བར་དམྱལ་བར་གནས་དགོས་པར་འགྱུར་བས་སྙིང་རེ་རྗེ། དེ་བས་ངས་འདི་བསད་ན་འདི་དམྱལ་བར་མི་འགྲོ་བར་འདུག་པས་ང་རང་དམྱལ་བར་སོང་ཡང་ཐབས་མེད་སྙམ་དུ་བློ་སྟོབས་ཆེན་པོས་དགོངས་ནས་ཆོམ་རྐུན་པ་དེ་བསད་པས་བསྐལ་པ་བདུན་ཁྲིའི་ཚོགས་རྫོགས་པ་ཡིན། དེ་ཡང་ལྟར་སྣང་ལ་མི་དགེ་བ་ཡིན་ཏེ་ཁོང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞིག་གིས་དངོས་སུ་མི་ཞིག་བསད་པ་ཡིན། དོན་དུ་དགེ་བ་ཡིན་ཏེ་ཁོང་ལ་རང་འདོད་ཀྱི་འཁྲིས་མེད་ཅིང་འཕྲལ་དུ
Chinese
说的是，有个人把袈裟挂在一棵生长茂盛的大树上，他非常生气，违背了戒律，砍了那棵树，（佛）说那是他的过错。像这样，一切善与恶的行为，以及业的轻重，都主要取决于内心的动机。例如，如果一棵大树的根是药，那么它的树干和叶子也是药；如果根是毒，那么叶子和树干也是毒。就像有毒的根不可能长出药的叶子一样，如果动机是由贪嗔所生，并且内心不纯净，那么即使做了看似善的行为，实际上也会变成恶行。如果内心纯净，那么即使做了看似不善的行为，实际上也是善行。如《功德藏》中所说：“根是药，苗亦药；根是毒，苗何用？善与非善之别，善恶影像不随大小。”因此，如果从根本上断除自私自利的念头，并且内心纯净，那么菩萨们有时会实际做出身语的七种不善行为。例如，商主大悲杀死了持矛黑人，星宿婆罗门童子对婆罗门女子行不净行等。那是以前我们的导师化身为商主大悲时，带领五百商人出海，途中出现了一个名叫持矛黑人的残暴盗贼，要杀死五百商人。他心想，这五百商人都是不退转的菩萨，如果全部被一个人杀死，那个人将会在地狱中待无数劫，真是可怜。因此，如果我杀死他，他就可以免于堕入地狱，即使我堕入地狱也别无他法。他以极大的勇气这样想着，杀死了那个盗贼，从而圆满了七万劫的资粮。这表面上是不善的行为，因为是一位菩萨亲手杀了一个人。但实际上是善行，因为他没有自私自利的念头，并且立即
English
It is said that a person hung his robes on a large, flourishing tree, and he became very angry, violating the precepts, and cut down the tree. (The Buddha) said that was his fault. Like that, all virtuous and evil actions, and the weight of karma, depend mainly on the intention of the mind. For example, if the root of a large tree is medicine, then its trunk and leaves are also medicine; if the root is poison, then the leaves and trunk are also poison. Just as a poisonous root cannot produce medicinal leaves, if the motivation is born from attachment and aversion, and the mind is not pure, then even if one does something that appears to be virtuous, it will actually become evil. If the mind is pure, then even if one does something that appears to be non-virtuous, it is actually virtuous. As it is said in the *Treasury of Qualities*: "If the root is medicine, the sprout is also medicine; if the root is poison, what need is there to mention the sprout? From the distinction between virtuous and non-virtuous thoughts, the images of virtue and evil do not follow size." Therefore, if the root of selfish desire is completely eliminated and the mind is pure, then bodhisattvas sometimes actually engage in the seven non-virtuous actions of body and speech. For example, the captain Great Compassion killed the black man with a short spear, and the Brahmin boy Star engaged in impure conduct with the Brahmin girl. That was when our teacher, in the past, took birth as the captain Great Compassion, leading five hundred merchants to sea, when a cruel robber named Black Man with a Short Spear appeared on the way, intending to kill the five hundred merchants. He thought, "These five hundred merchants are all irreversible bodhisattvas. If they are all killed by one person, that person will have to remain in hell for countless eons. How pitiful! Therefore, if I kill him, he can be spared from falling into hell, even if I fall into hell myself, there is no other way." Thinking this with great courage, he killed the robber, thereby completing the accumulation of seventy thousand eons. This appears to be a non-virtuous action, because a bodhisattva actually killed a person. But in reality, it is a virtuous action, because he had no selfish intentions, and immediately