Tibetan
་པར་དགེ་འདུན་གྱི་ཚོགས་གྲལ་ལྟ་བུར་ངག་འཁྱལ་སྣ་ཚོགས་སྨྲ་བ་ནི། ཚོགས་པ་གྲལ་གང་རེའི་དགེ་བའི་ཚོགས་མི་གཅིག་གིས་གཅོག་ཅིང་སྦྱིན་བདག་གི་ཚོགས་བསགས་ཆུད་གཟན་པ་ཡིན། སྤྱིར་རྒྱ་གར་འཕགས་པའི་ཡུལ་དུ་ལྡན་གྲོལ་གཉིས་གང་རུང་དང་ལྡན་པ་མ་གཏོགས་དགེ་འདུན་གྱི་དཀོར་ལ་སྤྱོད་པར་མི་དབང་ཞིང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མ་གནང་མོད་ཀྱང་། ད་ལྟ་རང་རེ་རྣམས་ཀྱིས་སྔགས་ཆོ་ག་རེ་གཉིས་རེ་བསླབས་ནས་དེ་འདོན་ཤེས་འཕྲལ་དཀོར་ནག་གང་བྱུང་ཟ་བར་འདུག་སྟེ། གསང་སྔགས་ཀྱི་ཆོ་གའི་ སྒོ་ནས་དཀོར་ཟ་བ་འདི་ལ་དབང་ཐོབ་ཅིང་། དམ་ཚིག་དང་ལྡན་པ། བསྐྱེད་རྫོགས་ལ་མཁས་ཤིང་བསྙེན་པ་འཁྱོལ་བ་ཞིག་མེད་ན། གྱ་ཚོམ་དུ་གསང་སྔགས་བོན་དུ་གྱེར་བས་ཉེས་པ་ལྕི་ཞིང་། དཀོར་ནག་པོ་འདི་ལྕགས་བསྲེགས་ཀྱི་རིལ་བུ་འདྲ་བས། བསྐྱེད་རྫོགས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཁྲོའི་འགྲམ་པ་དང་ལྡན་ན་མ་གཏོགས། ཐ་མལ་གྱིས་ཟོས་ན་རྒྱུད་འཚིག་ཅིང་བརླག་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། དཀོར་ནག་པོ་སྲོག་གི་སྤུ་གྲི་ཡིན། ཟོས་དྲགས་ན་ཐར་པའི་སྲོག་རྩ་གཅོད། །ཅེས་གསུངས། དེས་ན་བསྐྱེད་རྫོགས་དང་ལྡན་པ་ལྟ་ཅི། ཚིག་ཙམ་ཤེས་པ་དེ་ཡང་ལེགས་པར་མི་འདོན། ཁྱད་པར་ཆོ་གའི་དོན་པོ་གལ་ཆེ་ཤོས་བསྙེན་པ་ཡིན་པ་ལ། བསྙེན་མཚམས་སུ་བབས་ནས་ངག་འཁྱལ་གྱི་གཏེར་སྒོ་ཕྱེ་སྟེ། ཆགས་སྡང་གི་གཏམ་འབྲེལ་མེད་སྣ་ཚོགས་པས་དུས་འདའ་བ་ནི་རང་གཞན་ཕུང་ལ་སྦྱོར་བ་ཡིན་པས། བླ་མ་སེར་མོ་བ་རྣམས་ནས་རྒྱུན་ཏུ་ངག་འཁྱལ་གྱི་གཏམ་འདི་སྤངས་ནས་སྨྲ་བཅད་དང་བཟླས་བརྗོད་ལ་བརྩོན་པ་གལ་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །བརྒྱད་པ་བརྣབ་སེམས་ནི། གཞན་ཕ་རོལ་གྱི་རྒྱུ་རྫས་ཡིད་དུ་འོང་བ་ལ་དེ་ངའི་ཡིན་ན་དགའ་བ་ལ་སྙམ་དུ་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཡིད་ཀྱིས་བདག་གིར་བྱེད་པ་དང་། དེ་ངས་ལོན་པའི་ཐབས་ཅི་ལྟ་བུ་ཡོད་སྙམ་པ་སོགས། ཡིད་ཙམ་གྱིས་ གཞན་ནོར་ལ་འདོད་པ་སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་ཡིན། དགུ་པ་གནོད་སེམས་ནི། གཞན་ལ་ཞེ་སྡང་དང་ཁོང་ཁྲོའི་སེམས་ཀྱིས་ངས་འདི་དང་འདི་ལ་གནོད་པ་འདི་ལྟ་བུ་བྱའོ་སྙམ་པ་དང་། གཞན་ལ་དཔལ་འབྱོར་ཡོད་པ་ལ་མི་དགའ་ཞིང་། འདི་འདི་ཙམ་དུ་མ་བདེན་མ་སྐྱིད་ན་འདི་ལ་ཡོན་ཏན་འདི་ལྟ་བུ་མེད་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པ་དང་། གཞན་ལ་མི་འདོད་པ་བྱུང་ན་དེ་ལ་དགའ་བ་བསྒོམ་པ་སོགས་གཞན་ལ་གནོད་པར་སེམས་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །བཅུ་པ་ལོག་ལྟ་ནི་རྒྱུ་འབྲས་མེད་པར་ལྟ་བ་དང་། རྟག་ཆད་ཏུ་ལྟ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་དགེ་བ་ལ་ཕན་ཡོན་དང་། སྡིག་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ་སྙམ་
Chinese
此外，在僧团聚会等场合，说各种闲话，会削弱每个僧团成员的善行积累，并浪费施主的供养。一般来说，在印度圣地，除非具备解脱或持戒两种功德之一，否则无权使用僧团的财物。虽然世尊不允许这样做，但现在我们中的一些人学习了一两个密咒仪轨，一旦学会念诵，就随意享用任何僧团的财物。通过密咒仪轨享用僧团财物，必须获得授权，遵守誓言，精通生起次第和圆满次第，并完成闭关。否则，随意将密咒当作世俗之语念诵，罪过深重。这些僧团的财物如同烧红的铁丸，除非具备生起次第和圆满次第双运的钳子，否则普通人食用会烧毁相续，导致毁灭。正如所说：“僧团的财物是生命的剃刀，过度食用会斩断解脱的命脉。”因此，更不用说具备生起次第和圆满次第的人，即使只懂一些词句的人，也不能好好念诵。特别是，闭关是仪轨中最重要的部分。然而，一旦进入闭关，就打开了闲话的宝库，用各种与贪嗔相关的无聊话题来消磨时间，这会将自己和他人推向毁灭。因此，喇嘛僧侣们应该始终避免闲话，努力禁语和念诵咒语，这非常重要。第八，贪心：对于他人令人愉悦的财物，反复在心中想“如果那是我的就好了”，或者想“我该如何得到它”等等，仅仅是心中对他人财物产生欲望，都属于贪心。第九，害心：以嗔恨和愤怒之心想“我要这样那样地伤害这个人”，或者不喜欢他人拥有财富，心想“如果这个人不快乐，没有这种优点就好了”，或者当他人遭遇不幸时感到高兴等等，所有想伤害他人的想法都属于害心。第十，邪见：认为没有因果，或者认为事物是常或断灭。也就是说，认为善行没有益处，恶行没有坏处。
English
Furthermore, speaking all sorts of idle chatter in gatherings such as assemblies of the Sangha, diminishes the accumulation of merit of each member of the assembly and wastes the offerings of the patrons. In general, in the sacred land of India, one is not entitled to use the property of the Sangha unless one possesses either liberation or discipline. Although the Blessed One did not allow it, nowadays some of us learn one or two mantra rituals, and as soon as we know how to recite them, we seem to eat whatever black property of the Sangha comes along. To be entitled to eat the property of the Sangha through the door of secret mantra rituals, one must be authorized, uphold vows, be skilled in the generation and completion stages, and have completed the retreat. Otherwise, reciting secret mantras haphazardly as mundane speech is a grave offense. This black property of the Sangha is like a burning iron ball; unless one has tongs that unite the generation and completion stages, an ordinary person who eats it will burn and destroy the lineage. As it is said, "The black property of the Sangha is a razor of life; if eaten too much, it cuts off the lifeline of liberation." Therefore, let alone those who possess the generation and completion stages, even those who only know a few words do not recite them well. In particular, the most important part of the ritual is the retreat. However, once one enters retreat, one opens the treasure trove of idle chatter, spending time with all sorts of irrelevant topics related to attachment and aversion, which leads oneself and others to ruin. Therefore, it is very important for the lama monks to always abandon this idle chatter and strive for silence and recitation. Eighth, covetousness: repeatedly thinking in one's mind about the desirable possessions of others, "If only that were mine," or thinking, "How can I get it?" and so on. All desires that arise in the mind for the wealth of others are covetousness. Ninth, malice: thinking with hatred and anger, "I will harm this person in this way," or disliking others having wealth, thinking, "If only this person were not happy and did not have this quality," or rejoicing when others encounter misfortune, and so on. All thoughts of harming others are malice. Tenth, wrong view: viewing that there is no cause and effect, or viewing things as permanent or annihilated. That is, thinking that there is no benefit to virtue and no harm to evil.
Tibetan
ནས་རྒྱུ་འབྲས་མེད་པར་ལྟ་བ་ཡིན། རྟག་ཆད་ཏུ་ལྟ་བ་ནི་མུ་སྟེགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་སྤྱིར་ལྟ་ལོག་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུའོ། །ལྟ་ངན་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་སོགས་སུ་དབྱེ་ཡང་བསྡུ་ན་རྟག་ཆད་ཏུ་ལྟ་བ་གཉིས་ལ་འདུ། དེ་ལ་རྟག་པར་ལྟ་བ་ནི། བདག་རྟག་པར་ལྟ་བ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱེད་པོ་དབང་ཕྱུག་དང་ཁྱབ་འཇུག་ལ་སོགས་པ་རྟག་པར་འདོད། ཆད་པར་ལྟ་བ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་བྱུང་བར་འདོད་པས། ཚེ་སྔ་ཕྱི་ལས་རྒྱུ་འབྲས། ཐར་པ་དང་གྲོལ་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་འདོད་དེ། དབང་ཕྱུག་ནག་པོའི་གཞུང་ལས། ཉི་ཤར་ཆུ་བོ་ཐུར་དུ་འབབ་པ་དང་། །སྲན་ཟླུམ་ཚོར་མ་གཟེངས་རིང་རྣོ་བ་དང་། །རྨ་ བྱའི་མདོངས་བཀྲ་བལྟ་ན་སྡུག་པ་རྣམས། །སུས་ཀྱང་མ་བྱས་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་བྱུང་། །ཞེས་བཤད། ཉི་མ་ཤར་ནས་འཆར་བ་འདི་སུས་ཁྲིད་ནས་འོང་བ་མིན། ཆུ་བོ་ཐུར་དུ་འབབས་པ་འདི་སུས་ཀྱང་དེད་ནས་འགྲོ་བ་མིན། སྲན་མ་ཐམས་ཅད་ཟླུམ་པོ་ཡིན་པ་འདི་སུས་ཀྱང་མ་བསྒྲིལ། ཚེར་མ་ཐམས་ཅད་གཟེངས་རིང་ཞིང་རྣོ་བ་འདི་ལ་སུས་ཀྱང་རྩེ་མ་ཕྱུང་། རྨ་བྱའི་མདོངས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་སྣ་ཚོགས་སུ་བཀྲ་བ་འདི་སུས་ཀྱང་བྲིས་པ་མིན་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་ལྟར། འཇིག་རྟེན་ཏུ་བདེ་སྡུག་དང་ལེགས་ཉེས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བྱུང་བ་ཡིན་གྱིས། སྔོན་གྱི་ལས་དང་། ཚེ་སྔ་མ་དང་། སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་ལ་སོགས་པ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་འདོད། དེ་དག་གི་གཞུང་ལ་བདེན་པར་བཟུང་ནས་དེའི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པའམ། མིན་ཀྱང་རང་བཞིན་དུ་རྒྱལ་བའི་བཀའ། བླ་མའི་ལུང་། མཁས་པའི་གཞུང་གང་ལ་ཡང་མི་བདེན་ནོ་སྙམ་དུ་ཐེ་ཚོམ་དང་། སྒྲོ་སྐུར་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལོག་ལྟ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མི་དགེ་བ་བཅུ་པོ་ལས་ཀྱང་སྲོག་གཅོད་དང་ལོག་ལྟ་གཉིས་པོ་འདི་སྡིག་ཆེ་སྟེ། སྲོག་གཅོད་གོང་ན་སྡིག་གཞན་མེད། །མི་དགེ་བཅུ་ལས་ལོག་ལྟ་ལྕི། །ཟེར་བ་དེ་ཡིན། དེ་ཡང་དམྱལ་བ་པ་མ་གཏོགས་སུ་ལ་ཡང་འཆི་བ་ལ་མི་འཚེར་བ་མེད་ཅིང་རང་གི་ སྲོག་འདི་ལས་གཅེས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པས་སྲོག་དེ་གཅོད་པ་སྡིག་པ་ལྷག་པར་ཆེ་ཞིང་། སེམས་ཅན་གཅིག་གི་སྲོག་བཅད་ཀྱང་སྲོག་ལན་ལྔ་བརྒྱ་འཇལ་དགོས་པ་དང་། གཞན་ཡང་སེམས་ཅན་གཅིག་གི་སྲོག་བཅད་ཀྱང་བར་གྱི་བསྐལ་པ་ཞིག་ཏུ་དམྱལ་བར་གནས་དགོས་པར་མདོ་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ལས་གསུངས། དེ་ལས་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་གི་རྟེན་བཞེངས་པ་དང་། དགེ་བ་སོགས་ལ་སྙད་བཏགས་ནས་སྲོག་གཅོད་སོགས་སྡིག་པའི་ལས་བྱེ
Chinese
就是认为没有因果。常断见是外道，总的来说有三百六十种邪见。虽然可以分为六十二种恶见等，但归纳起来就是常断二见。其中，常见就是认为我（梵文：ātman，梵文天城体：आत्मन्，梵文罗马拟音：ātman，汉语字面意思：神我）是常恒的，以及认为世间的造物主大自在天（藏文：དབང་ཕྱུག，梵文：Īśvara，梵文天城体：ईश्वर，梵文罗马拟音：Īśvara，汉语字面意思：自在）和遍入天等是常恒的。断见就是认为一切法都是自性而生的，所以认为没有前世后世的因果，没有解脱和解脱等。如《大自在黑天经》中说：“太阳升起，河流向下流，扁豆是圆的，荆棘尖锐而长，孔雀的羽毛美丽而悦目，这些都不是谁造作的，而是自性而生的。”太阳升起不是谁引导来的，河流向下流不是谁驱赶的。所有的扁豆都是圆的，不是谁揉搓的。所有的荆棘都尖锐而长，不是谁修剪的。孔雀羽毛上的斑点五彩缤纷，不是谁画上去的，而是自性使然。同样，世间显现的各种苦乐、善恶也是自性而生的，所以没有往昔的业、前世和来世等。如果执着于他们的教义，并追随他们，或者自然而然地怀疑和否定佛陀的教言、上师的教诲、智者的论典，这些都是邪见。这样，在十不善业中，杀生和邪见这两种罪过最大。因为“杀生之上无他罪，十不善中邪见重”。这是因为除了地狱众生外，没有人不害怕死亡，没有什么比自己的生命更珍贵，所以杀生罪过极大。杀一个众生要偿还五百条命，而且杀一个众生要在地狱中住一个中劫，这是《念住经》中说的。相比之下，以建造寺庙和行善等为借口而杀生等造恶业
English
It is the view that there is no cause and effect. The views of permanence and annihilation are held by the Tirthikas. Generally, there are three hundred and sixty wrong views. Although they can be divided into sixty-two evil views, they can be summarized into the two views of permanence and annihilation. Among them, the view of permanence is to regard the self (Sanskrit: ātman, Devanagari: आत्मन्, Romanization: ātman, literal meaning: self) as permanent, and to regard the creator of the world, such as Ishvara (Tibetan: དབང་ཕྱུག, Sanskrit: Īśvara, Devanagari: ईश्वर, Romanization: Īśvara, literal meaning: Lord) and Vishnu, as permanent. The view of annihilation is to believe that all phenomena arise from their own nature, so they believe that there is no cause and effect of past and future lives, no liberation, and no release. As stated in the scripture of the Black Ishvara: "The sun rises, the river flows downward, lentils are round, thorns are sharp and long, and the peacock's feathers are beautiful and pleasing to the eye. None of these are made by anyone, but arise from their own nature." The rising of the sun is not guided by anyone, and the downward flow of the river is not driven by anyone. All lentils are round, not kneaded by anyone. All thorns are sharp and long, not trimmed by anyone. The colorful spots on the peacock's feathers are not painted by anyone, but are so by their own nature. Similarly, the various sufferings and joys, good and bad, that appear in the world also arise from their own nature, so there is no past karma, past lives, or future lives. If one clings to their doctrines and follows them, or naturally doubts and denies the Buddha's teachings, the Guru's instructions, or the treatises of the wise, all of these are wrong views. Thus, among the ten non-virtuous actions, killing and wrong views are the most sinful. Because "There is no sin greater than killing, and wrong view is the heaviest among the ten non-virtuous actions." This is because no one except hell beings is not afraid of death, and nothing is more precious than one's own life, so killing is extremely sinful. Killing one sentient being requires repaying five hundred lives, and killing one sentient being requires dwelling in hell for an intermediate kalpa, as stated in the Sutra of Mindfulness. In contrast, using the pretext of building temples and doing good deeds to commit sinful actions such as killing