Tibetan
ང་པོའི་དཔོན་པོ་ཡིན་ཀྱང་གཡོག་པོ་མི་གཅིག་ཀྱང་ཁྲིད་ས་མེད། འཛམ་བུ་གླིང་གི་རྒྱུ་རྫས་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་བདག་པོ་ཡིན་ཀྱང་ཁབ་སྐུད་པ་གཅིག་ཙམ་ཡང་ཁྱེར་དབང་མེད། ཐ་ན་རང་གིས་གཅེས་པར་བསྐྱངས་པའི་ལུས་ཀྱང་ཤུལ་དུ་བསྐྱུར་ནས་འགྲོ་དགོས་ཏེ་དེ་ཙ་ན་གསོན་པའི་དུས་སུ་ལུས་དར་ཟབ་ཀྱི་སྦུབས་ན། ཁ་ཇ་ཆང་གི་ངང་དུ་ཡོད་པའི་མཐོན་པོ་དང་མཛེས་པ་ལྷ་སྐུ་ལྟ་བུའི་ལུས་ཀྱང་རོ་ཞེས་བྱ་བ། མཐོང་ན་འཇིགས་པ་ངམ་གནག་པ། ལྗི་ཡོར་ཡོར་བ་དེར་གནས་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། རྗེ་མི་ལས། རོ་ཞེས་བྱ་མཐོང་ན་འཇིགས་པ་དེ། །དུས་ད་ལྟ་ལུས་ཀྱི་རྩ་ན་གདའ། །ཞེས་གསུངས། དེའི་དུས་སུ་ཐ་གུས་བསྡམ། ཡོལ་བས་བསྒྲིབ། ས་དང་རྡོ་བས་བརྟེན། ཁ་ཕོར་དེ་མགོ་སྔས་སུ་སྦུབས་ནས། གཅེས་དགུ་དམར་དགུ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིན་ཀྱང་། ཡ་ང་བ་དང་སྐྱུགས་བྲོ་བའི་གནས་སུ་བྱེད། ད་ལྟ་ཚར་གོས་དང་ལྤགས་སྦུ་འཇམ་པོར་བརྩེགས་པའི་སྟེང་དུ་སྔས་བྱས་ན་ཡང་གཉིད་ཐུན་གཅིག་བརྒྱབ་འཕྲལ་མི་བདེ་བ་སྐྱེས་ཏེ་གཞོགས་གཡས་གཡོན་སྤོ་དགོས་ཀྱང་། དེའི་དུས་སུ་རྡོའམ་སྤོ་ཏོ་ཞིག་འགྲམ་འོག་ཏུ་བཅུག་ནས་མགོ་ས་ཁ་ལེ་ ཡོད་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལས་མ་འདས། ད་ལྟ་རང་རེས་གཟའ་དཔོན་ནམ་དྲག་ཤོས་ལྟ་བུ་ང་རང་མེད་ན་ཤུལ་མི་འདི་དག་ལྟོག་གྲིའམ་འཁྱག་གྲིར་འཆི་བའམ་དགྲ་ཞིག་ཆུས་ཁྱེར་དུ་འགྲོ་བ་ལས་འོས་མེད། ད་ལྟ་འདི་རྣམས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་དང་བདེ་སྐྱིད་སོགས་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུ་ཡོད་པ་འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ང་རང་ཁོ་ནའི་བདེ་ཡིན་སྙམ་པ་རྣམས་ཀྱང་ཤི་ཙ་ན་ཁོང་ཚོས་རོ་དེ་མེ་ལ་བསྲེགས་སམ་ཆུ་ལ་བསྐྱུར་རམ་དུར་ཁྲོད་ཏུ་འདོར་རམ་མེད་པར་བྱེད་ཐུབ་ནས་བློ་བདེ་བའི་ངང་ལ་གནས་པ་ལས་ཅི་ཡང་མེད། འཆི་ཙ་ན་རང་གཅིག་པུ་བར་དོའི་གནས་སུ་གྲོགས་མེད་གཅིག་པུར་འཁྱམས་དགོས་པ་ཡིན་པས། དེའི་ཚེ་དམ་པའི་ཆོས་ཉག་གཅིག་སྐྱབས་སུ་གྱུར་པས་ད་ལྟ་ཉིད་ནས་དམ་པའི་ལྷ་ཆོས་ཉག་མ་རེ་ཨེ་འགྲུབ་ཅི་ནས་ཀྱང་འབད་དགོས་སྙམ་དུ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བསམ། དེ་བཞིན་དུ་བསགས་པ་ཐམས་ཅད་འཛད་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ཏེ། འཛམ་གླིང་ལ་དབང་བྱེད་པའི་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུ་ཡང་མཐར་སྤྲང་པོར་འགྱུར་བའི་དུས་ཀྱང་ཡོད། ཚེ་སྟོད་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མང་པོ་ཚེ་སྨད་རྒྱུ་ཟས་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ཟད་དེ་ལྟོག་གྲིར་ཤི་བ་དང་། ན་ནིང་གནག་ཕྱུགས་བརྒྱ་ཕྲག་མང་པོ་ཡོད་པ་ཡང་གངས་ཞོད་དང་གོད་ཁས་ཉེན་ནས་ད་ལོ་སྤྲང་པོར་གྱུར་པ་དང་། ཁར་སང་མངའ་ཐང་ལོངས་སྤྱོད་དུ་ འཛོམ་པའི་ཕྱུགས་པོ་ཡང་དགྲས་བརླག་ནས་དེ་རིང་སློང་མོ་བྱེད་པ་སོགས་དུ་མ་རང་རེས་མཐོང་ཆོས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་ན། ལོངས་སྤྱོད་ནོར་རྫས་ལ་ཡང་རྟག་པར་དབང་རྒྱུ་མི་འོང་བས། །སྦྱིན་པའི་རྒྱགས་ཕྱེ་བསྒྲུབ་དགོས་སྙམ་དུ་ཡང་ཡང་བསམ། འདུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མི་རྟག་པར་བྲལ་ཏེ་ཡུལ་ཁམས་ཀྱི་ཚོང་འདུས་ཆེན་པོའམ། ཆོས་ར་ཆེན་པོ་རེ་རེར་ཡུལ་ཐ་དད་པའི་མི་སྟོང་ཕྲག་གམ་ཁྲི་ཕྲག་མང་པོར་འདུས་ཀྱང་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མཐར་རང་རང་སོ་སོའི་ཡུལ་དུ་འགྱེས་པ་བཞིན། ད་ལྟ་རང་རེ་བླ་སློབ་བམ་དཔོན་གཡོག་ཡོན་མཆོད་གྲོགས་མཆེད་སྤུན་ཟླ་བཟའ་ཚང་ལ་སོགས་བརྩེ་བས་འགྲོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་མཐར་ཅིས་ཀྱང་མི་འབྲལ་བའི་ཐབས་མེད། འཆི་བའམ་འཕྲལ་རྐྱེན་དྲག་པོ་གློ་བུར་དུ་བྱུང་ན་ད་ལྟ་རང་ཡང་མི་འབྲལ་བའི་ངེས་པ་མེད། དེས་ན་མཆེད་གྲོགས་དང་བཟའ་ཚང་ལ་སོགས་ད་ལྟ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འདུས་པ་འདི་རྣམས་ཀྱང་འཕྲལ་འཕྲལ་སོ་སོར་འབྲལ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་པས། ཁོང་ཁྲོ་དང་འཐབ་རྩོད་ངན་ཤག་དང་འཐབ་མོ་སོགས་མི་བྱེད་པར་ཡུན་རིང་འགྲོགས་པའི་ངེས་པ་མེད་པས་འཕྲལ་སྣང་ཡུད་ཙམ་པ་འདིར་བརྩེ་བས་འགྲོགས་ཤིང་སྐྱོང་དགོས་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ། ཕ་དམ་པས། བཟའ་ ཚང་མི་རྟག་ཚོང་དུས་མགྲོན་པོ་ལ། །ངན་ཤག་འཐབ་མོ་མ་བྱེད་དིང་རི་བ། །ཞེས་གསུངས། བརྩིགས་པའི་མཁར་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འགྱེལ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་དང་ཞིང་རྒྱས་པའི་གྲོང་སྡེ་དང་། དགོན་གནས་སྟོང་པའི་ཤུལ་འདི་དག་ལའང་སྐྱེས་བུའི་བདག་བཟང་པོ་རེ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། ད་ལྟའི་གནས་སྐབས་ན། བྱ་དང་བྱིའུའི་ཚང་དུ་སོང་། །ལྷ་སྲས་ཁྲི་སྲོང་ལྡེའུ་བཙན་གྱི་རིང་ན། །སྤྲུལ་པའི་བཟོ་བོས་བཞེངས་ཤིང་། ཨུ་རྒྱན་སངས་རྒྱས་གཉིས་པས་རབ་གནས་མཛད་པ། བསམ་ཡས་དབུ་རྩེ་རིམ་གསུམ་ལྟ་བུ་ཡང་མེའི་གནོད་པས་ཞག་གཅིག་ལ་ཞིག །ཆོས་རྒྱལ་སྲོང་བཙན་སྒམ་པོའི་དུས་སུ་དམར་པོའི་རི་ཡི་ཕོ་བྲང་རྣམ་རྒྱལ་ཁང་བཟང་ལ་འགྲན་པ་ལྟ་བུ་ཡོད་པའང་ད་ལྟ་རྨིང་རྡོ་ཙམ་ཡང་མ་ལུས་པ་ཡིན་ན། རང་རེའི་གྲོང་ཁྱིམ་དང་དགོན་གནས་འབུ་ཚང་ལྟ་བུ་འདི་ལ་གཅེས་སྤྲས་སུ་བྱས་ནས་ཅི་ཞིག་བྱེད། དེས་ན་བཀའ་བརྒྱུད་གོང་མའི་རྣམ་ཐར་བཞིན། ཕ་ཡུལ་རྒྱབ་དུ་བསྐྱུར། མི་ཡུལ་དང་དུ་བླངས། གནས་བྲག་རྩ་རུ་བསྡད། གྲོགས་རི་དྭགས་དང་འགྲོགས། གྱོང་ལྟོ་གོས་གཏམ་གསུམ་ལ་བསྐུར་ནས་བློ་ཕུགས་ཆོས་ལ་གཏད། ཆོས་ཕུགས་སྤྲང་ལ་གཏད། སྤྲང་ཕུགས་ཤི་ལ་གཏད། ཤི་ཕུགས་གྲོག་སྟོང་ལ་གཏད་དེ། ཇོ་བོ་བཀའ་ གདམས་པའི་གཏད་
Chinese
即使我是个大官，也带不走一个仆人。即使我是拥有整个世界的财富的主人，也带不走一根针线。甚至连自己珍爱的身体，也要留下而走，到那时，活着的时候，身体在绫罗绸缎的包裹里，口中含着茶酒，高贵美丽如天神般的身体，也会变成名为“尸体”，看到就害怕，阴森黑暗，沉重摇晃的那个状态。米拉日巴尊者说：“名为尸体，看到就害怕的那个，现在就在身体的根本处。”那时，用绳子捆绑，用布遮盖，用土石支撑，把碗口扣在头下当枕头，无论多么珍爱，多么美好，都会变成令人厌恶和作呕的地方。现在即使睡在叠着绫罗绸缎和柔软兽皮的床上，也睡不了一个安稳觉，需要左右翻身，但到那时，只能把石头或土块放在脸颊下，头只能放在凹凸不平的地上。现在我们认为像首领或强者一样，觉得如果没有我，这些留下的人要么会饿死或冻死，要么会被敌人冲走。现在这些人拥有财富和幸福等等，觉得这一切都是为了我自己的幸福，但死后，他们会把尸体烧掉，或扔进水里，或扔进坟墓里，或处理掉，然后安心地生活，除此之外什么也没有。死的时候，自己孤身一人在中阴界游荡，没有朋友，孤苦伶仃。那时，只有神圣的佛法才是唯一的救护，所以现在就要努力修持哪怕一点点的神圣佛法。同样，积累的一切都是耗尽的本性，即使是统治世界的国王，最终也有沦为乞丐的时候。有些人前半生拥有丰富的财富，后半生却耗尽了所有的财产，最终饿死。去年还拥有成百上千头牲畜的人，因为雪灾和灾难而面临困境，今年却变成了乞丐。前几天还拥有权力财富的某
English
Even if I am a great official, I cannot take a single servant with me. Even if I am the master of all the wealth in the world, I cannot take even a single needle and thread. Even the body that I cherish must be left behind. At that time, when alive, the body is wrapped in silk and satin, with tea and wine in the mouth, the noble and beautiful body like a god will become what is called a "corpse," which is frightening to see, dark and gloomy, and heavy and swaying. Lord Milarepa said, "That which is called a corpse, which is frightening to see, is now at the root of the body." At that time, it is tied with ropes, covered with cloth, and supported by earth and stones. The mouth of the bowl is placed under the head as a pillow. No matter how cherished or beautiful it is, it will become a place of disgust and nausea. Now, even if sleeping on a bed stacked with silk and soft fur, one cannot sleep soundly and needs to turn from side to side, but at that time, one can only put a stone or clod of earth under the cheek, and the head can only be placed on the uneven ground. Now we think like leaders or strongmen, thinking that if it weren't for me, these people left behind would either starve or freeze to death, or be washed away by enemies. Now these people have wealth and happiness, etc., thinking that all of this is for my own happiness, but after death, they will burn the corpse, or throw it into the water, or throw it into the cemetery, or dispose of it, and then live in peace, and there is nothing else. When dying, one wanders alone in the Bardo, without friends, lonely and helpless. At that time, only the sacred Dharma is the only refuge, so now one must strive to practice even a little bit of the sacred Dharma. Similarly, everything accumulated is of the nature of exhaustion. Even a king who rules the world will eventually become a beggar. Some people have abundant wealth in the first half of their lives, but in the second half of their lives, they exhaust all their property and eventually starve to death. People who had hundreds or thousands of livestock last year are facing difficulties due to snowstorms and disasters, and this year they have become beggars. The other day, someone who was full of power and wealth
Chinese
勇士也被敌人摧毁，今天乞讨等等诸多事情，我们亲眼所见。享用财富也无法永远拥有，要时常想着积攒布施的资粮。一切聚合终将离散，如同地域间的盛大集市或大法会上，聚集着来自不同地方的成千上万的人，最终都各自返回自己的家乡一样。现在我们师徒、主仆、施主与供养者、朋友、兄弟姐妹、夫妻等等以爱相伴的人们，最终也无法避免离别。如果死亡或突发强烈变故，现在也无法确定不会离别。因此，朋友、夫妻等等现在聚集在一起的这些人，也终将各自离散。不要愤怒、争斗、恶语相向、争吵，因为没有永远相伴的确定性，在这短暂的瞬间，要以爱相伴相处。因此，帕当巴尊者说：“夫妻无常如集市之客，丁日瓦（地名）之人莫要恶语争斗。”所有建造的城堡也终将倒塌。以前繁荣的村庄和寺庙的废墟上，也曾有过优秀的居民，但现在却成了鸟雀的巢穴。在拉萨赤松德赞时期，由化身工匠建造，邬金第二佛陀加持的桑耶寺乌孜三层楼，也在一场火灾中一夜之间被毁。松赞干布时期，与红山王宫南嘉康桑媲美的建筑，现在连地基的石头都不剩了。我们自己的房屋和寺庙如同虫巢一般，又有什么值得珍惜的呢？因此，要像噶举派前辈的传记那样，背弃故乡，接受异地，住在山岩中，与野兽为伴，将吃穿住三事交付出去，将心思放在佛法上，将佛法寄托于乞丐，将乞丐寄托于死亡，将死亡寄托于空谷。这是觉沃噶当派的嘱托。
English
Even warriors are destroyed by enemies, and we witness many things like begging today. We cannot possess wealth and resources forever, so we should constantly think about accumulating the provisions for generosity. All gatherings will eventually disperse impermanently, just like the great markets or Dharma assemblies in various regions, where thousands or tens of thousands of people from different places gather, but eventually, they all return to their respective homelands. Now, we, teachers and students, masters and servants, patrons and offerings, friends, siblings, spouses, and so on, who are together with love, will inevitably have no way to avoid separation in the end. If death or a sudden and violent accident occurs, there is no certainty that we will not separate even now. Therefore, these friends, spouses, and so on, who are gathered together now, will also eventually separate from each other. Do not be angry, fight, speak ill of each other, or quarrel, because there is no certainty of being together forever. In this fleeting moment, we should be together with love and care. Therefore, Father Dampa said, "Spouses are impermanent like guests in a market, people of Dingri (place name), do not speak ill of each other or quarrel." All built castles will also collapse. In the ruins of previously prosperous villages and monasteries, there were also excellent inhabitants, but now they have become nests for birds and sparrows. During the time of Lhasas Trisong Detsen, the Samye Utsé three-story building, built by incarnate craftsmen and consecrated by the second Buddha of Oddiyana, was destroyed in a single night by a fire. During the time of Songtsen Gampo, the building that rivaled the Red Mountain Palace Namgyal Khangzang, now not even the foundation stones remain. What is the point of cherishing our own houses and monasteries like insect nests? Therefore, like the biographies of the Kagyu forefathers, abandon your homeland, accept foreign lands, live in rocky mountains, befriend wild animals, entrust the three things of food, clothing, and shelter, focus your mind on the Dharma, entrust the Dharma to beggars, entrust beggars to death, and entrust death to empty valleys. This is the entrustment of Jowo Kadampa.