Tibetan
རུང་། ཁྱད་པར་རང་རེ་གང་དུ་གནས་པའི་ཡུལ་གྲོང་དང་སྡེ་དགོན་སོགས་ན་ཡང་། སྔོན་འབྱོར་ཞིང་དར་བ་རྣམས་ནི། ད་ལྟ་རྒུད་པའི་གནས་སྐབས་སུ་གྱུར། སྔོན་དབུལ་པོ་དང་ཉམ་ཆུང་ལ་སོགས་པ་རྣམས། ད་ལྟ་ཁ་དྲག་དང་སྟོབས་འབྱོར་དུ་འཛོམ་པ་སོགས། མི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་ལས་མ་འདས། རང་རེ་ཁྱིམ་ནང་གཅིག་གི་མི་ཡང་སྔ་རབས་ཀྱི་ཕ་དང་མེས་པོ་ཡང་མེས་ལ་སོགས་པ་སྐྱེས་སོ་ཅོག་ཀྱང་རིམ་པར་ཤི་སྟེ་ད་ལྟ་ནི་མིང་གི་ལྷག་མ་ཙམ་དུ་གྱུར། རང་གི་སྤུན་དང་སྲིང་མོ་ལ་སོགས་པ་དུ་མ་ཡང་ཤི་ཞིང་། དུས་ལ་བབས་ཏེ་ད་ལྟ་གང་ཡོད་དང་འདིར་ཡོད་ཙམ་ཡང་མི་ཤེས། ལོ་སྔ་མ་ལ་བཙན་ཕྱུག་འཕན་དར་ཏུ་འཛོམ་པའི་མི་ཡུལ་ཁམས་ཀྱི་རྒྱན་ལྟ་བུ་རྣམས་ཀྱང་། ད་ལོ་མིང་གི་ལྷག་མ་ཙམ་ལས་མེད་པ་ཡང་དུ་མ་ཡོད། ད་ལྟ་བཙན་ཕྱུགས་ཁ་དྲག་ཏུ་འཛོམས་པ་ཕལ་པའི་ཡིད་སྨོན་གྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་འདི་རྣམས་ཀྱང་སང་ཕོད་ད་ཚོད་དམ་ཟླ་བ་ཕྱི་མ་ཙམ་ལའང་ཡོད་དམ་མེད་སུས་ཀྱང་མི་ཤེས། ཐ་ན་རང་གི་སྒོ་ཕྱུགས་ར་ལུག་ཁྱི་ལ་ སོགས་པ་སྔར་ཅི་ཙམ་ཤི་ད་ལྟ་ཅི་ཙམ་ཡོད། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མཐར་ཅིར་འགྱུར་བརྟག་ན་མི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་ལས་མ་འདས། སྔོན་ཆད་ལོ་བརྒྱའི་གོང་དུ་ཡོད་པའི་མི་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལས་ད་ལྟ་མ་ཤི་པར་ལུས་པ་གཅིག་ཀྱང་མེད། ད་ལྟའི་འཛམ་གླིང་གི་འགྲོ་བ་འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལོ་བརྒྱ་ཚུན་ལ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འཆི་སྟེ་གཅིག་ཀྱང་ལུས་པར་མི་འགྱུར། དེས་ན་ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ལ་རྟག་པ་དང་བརྟན་པ་གཅིག་ཙམ་ཡང་མེད་དེ། སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་སྟེ་འཆི། བསགས་པ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་སྟེ་འཛད། འདུས་པ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་སྟེ་འབྲལ། བརྩིགས་པ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་སྟེ་འགྱེལ། མཐོན་པོ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་སྟེ་ལྟུང་། དེ་བཞིན་དུ་དགྲ་གཉེན་དང་སྐྱིད་སྡུག་བཟང་ངན་དང་རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མི་རྟག་སྟེ། མཐོན་པོ་གནམ་ལྟ་བུ། བཙན་པོ་ཐོགས་ལྟ་བུ། ཕྱུག་པོ་ཀླུ་ལྟ་བུ། མཛེས་པོ་ལྷ་ལྟ་བུ། འཕྱོར་པོ་འཇའ་ཚོན་ལྟ་བུ་སུ་དང་གང་ལ་ཡང་འཆི་བ་གློ་བུར་དུ་སླེབ་ཙ་ན་རང་དབང་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མེད་པར་གཅེར་བུ་ལག་སྟོང་མཆན་དུ་བཅུག་ནས་རྒྱུ་ནོར་རྫས་གཉེན་ཉེ་འབྲེལ་འཁོར་སློབ་མ་སྡེ་མངའ་རིས་བཟའ་བཏུང་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་འབྲལ་མི་ཕོད་བཞིན་དུ་ཤུལ་དུ་བསྐྱུར་ཏེ་མར་གྱི་དཀྱིལ་ནས་སྤུ་བཏོན་པ་བཞིན་ དུ་འགྲོ། གྲྭ་སྟོང་ཕྲག་མང་པོའི་མགོ་དཔོན་གྱི་བླ་མ་ཡིན་ཀྱང་གྲྭ་པ་གཅིག་ཙམ་ཡང་ཁྲིད་ས་མེད། སྡེ་ཁྲི་ཕྲག་མ
Chinese
是的。尤其我们所居住的乡村、城镇、寺庙等地，以前富裕兴旺的，现在都处于衰败的境地。以前贫穷弱小的，现在变得强大富裕。没有超出无常的本性。我们一个家庭中的人，以前的父亲、祖父、曾祖父等，所有出生的人都相继去世，现在只剩下名字。自己的兄弟姐妹等很多人也去世了，时机已到，现在哪些人还活着，哪些人已经不在了，也不知道。去年还兴旺发达，像人间的装饰一样的人们，今年只剩下名字的也很多。现在这些强大富裕，成为众人羡慕的对象的人们，明年这个时候，或者下个月是否还存在，谁也不知道。甚至自己的家畜，如山羊、绵羊、狗等，以前死了多少，现在还剩多少。如果考察这一切最终会变成什么，也无法超出无常的本性。以前一百年前存在的人们，到现在一个也没有留下。现在这个世界上的所有众生，一百年之内都会死去，没有一个会留下。因此，内外器情世间的一切事物，没有一个是恒常不变的。出生的一切都会死亡，积累的一切都会耗尽，相聚的一切都会分离，建造的一切都会倒塌，高耸的一切都会坠落。同样，敌人和朋友、快乐和痛苦、好和坏以及所有的念头都是无常的。高耸如天空，强大如雷电，富裕如龙，美丽如天神，华丽如彩虹，无论对谁来说，死亡突然降临时，都会毫无自主地赤裸着双手离去，不得不将财产、亲友、眷属、弟子、僧团、领地、饮食、受用等一切不舍之物留在身后，就像从酥油中拔出毛一样离开。即使是成千上万僧人的首领，也无法带走一个僧人。即使是拥有成千上万
English
Yes. Especially in the villages, towns, monasteries, and other places where we live, those who were once prosperous and flourishing are now in a state of decline. Those who were once poor and weak are now strong and wealthy. None of this transcends the nature of impermanence. Even within our own family, the fathers, grandfathers, great-grandfathers, and all those who were born in the past have gradually died, and now only their names remain. Many of our own siblings have also died, and when the time comes, we do not know who is still alive and who is no longer here. Those who were prosperous and flourishing last year, like ornaments of the human realm, many of them are now only names. Those who are now strong and wealthy, and are the object of envy for many, no one knows whether they will still be here at this time next year, or even next month. Even our own livestock, such as goats, sheep, and dogs, how many have died in the past, and how many remain now? If we examine what will become of all of this in the end, it cannot transcend the nature of impermanence. Of all the people who existed a hundred years ago, not one remains alive today. All the beings in this world today will die within a hundred years, and not one will remain. Therefore, there is nothing permanent or stable in all these phenomena of the outer and inner worlds. All that is born will die, all that is accumulated will be exhausted, all that gathers will separate, all that is built will collapse, and all that is high will fall. Likewise, enemies and friends, happiness and suffering, good and bad, and all thoughts are impermanent. As high as the sky, as powerful as lightning, as rich as a dragon, as beautiful as a god, as splendid as a rainbow, no matter who it is, when death suddenly arrives, they will leave helplessly with bare hands, forced to leave behind all that they cannot bear to part with, such as wealth, relatives, friends, retinue, disciples, sangha, territory, food, and possessions, leaving like a hair pulled from butter. Even a lama who is the leader of thousands of monks cannot take even one monk with him. Even with tens of thousands of