Tibetan
། བསྐྱེད་ཚུལ་ཁྱད་པར་མེད་པས། བདག་བསྐྱེད་མདུན་བསྐྱེད་ཐོལ་བསྐྱེད་དང༌། འབྲུ་བསྐྱེད་བུམ་བསྐྱེད་གང་བྱེད་ཀྱང༌། བསྒོམ་ཁོག་བློ་ལ་བྱང་བ་ གཅེས། གསུངས་པ་ཡིན། དེ་ནས་སྤྱན་འདྲེན། བཞུགས་གསོལ། ཕྱག་འཚལ་སོགས་འདོན་སྒོམ་བསྒྲགས་ནས་བྱེད། ཕྱག་དང་མཆོད་པ་སོགས་ཀྱི་སྐབས་ཀྱང་འཕྲུལ་དགའི་ལྷ་རྣམས་རང་གི་སྤྲུལ་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ལྟར་ལས། ཕྱག་འཚལ་མཁན་དང་འཚལ་ཡུལ་ཐ་དད་དུ་མི་དགོས། ཕྱག་ཞེས་པའང་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གུས་པ་འདུད་པའི་དོན་ཡིན་པས་འཚལ་མཁན་དམིགས་བསལ་མ་དགོས། མཆོད་པ་རྣམས་ཀྱང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འདོད་སྣམ་ལ་འཁོད་པའི་མཆོད་པའི་ལྷ་མོ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པར་མོས་པ་ཡིན། བསྟོད་པ་འདི་རྣམས་རྣམ་དག་དྲན་པའི་དོན་པོ་ཡིན་པས་ཚིག་དོན་ལ་སེམས་གཞོལ་ནས་ལྷར་སྣང་གི་རྣམ་པ་དེ་དག་ཀྱང་དོན་ལ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་རོལ་ལམ། མཚོན་པའི་བརྡར་ཤར་བ་ཙམ་ལས། འཇིག་རྟེན་གྱི་སྣོད་བཅུད་རང་མཚན་པ་ལྟ་བུ་མེད་པའི་དོན་ལ་ངེས་ཤེས་འདྲོང་བར་བྱ། བཟླས་པའི་ཚེ་ལྷ་ཚོགས་ཞི་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཐུགས་ཀར་ཟླ་བ་དང༌། ཁྲོ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་ཀར་ཉི་མའི་གདན་སྲན་མ་བཀས་པ་ཙམ་གྱི་ཆུང་ངུ་དེའི་སྟེང་དུ་རང་སྲོག་ས་བོན་སྤུས་བྲིས་པ་ལྟ་བུ་ཕྲ་མོ་རེ་སྔགས་ཕྲེང་གིས་བསྐོར་བར་སྒོམ་པ་ཡིན། འདི་རྣམས་ཅི་ཙམ་ཕྲ་ན་སེམས་ཟིན་པ་ལ་ཕན་པ་ཡིན། བདག་བསྐྱེད་ཁོ་ན་ལས་མེད་ཚེ་མདུན་བསྐྱེད་ཀྱི་ལྷ་ལ་ཕོག་ཅེས་པའི་ཚིག་བསྒྱུར་ནས་བདག་བསྐྱེད་ཀྱི་ཐུགས་ཀའི་སྔགས་ཕྲེང་ལས་སྤྲོ་བསྡུ་བྱེད་པ་ཡིན་ཀྱང༌། དང་པོའི་རིང་སྔགས་ཕྲེང་རང་ལ་སེམས་མ་འཛིན་པ་ལས་སྤྲོ་བསྡུ་སོགས་མང་པོ་མ་བྱས་ཀྱང་ཆོག་སྔགས་བཟླས་པའི་ཚེ་སྔགས་འབྲུ་རྣམས་ ཀྱང་རང་སྒྲ་ཏི་རི་རི་སྒྲོགས་པ་དང༌། ལྷ་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཞལ་ནས་སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་འུར་དིར་གསུངས་ཤིང༌། སྣོད་བཅུད་སྐྱེ་འགྲོ་རྩི་ཤིང་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལྷའི་རང་བཞིན་གྱུར་ནས་སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་འུར་དིར་རེ་སྒྲོགས་པར་བསམ་པ་ཕན་ཡོན་དང་ནུས་པ་ཆེ་བ་ཡིན། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐབས་སུ་བསྐྱེད་རིམ་ལ་བརྟེན་ནས་ཐ་མལ་གྱི་སྣང་ཞེན་སྦྱོང་བ་ལན་བསྒོམ་པའི་དོན་འབྲས་ཡིན་པས། དེ་ལ་རྣམ་པ་གསལ་བ། རྣམ་དག་དྲན་པ། ང་རྒྱལ་བརྟན་པ་དང་གསུམ་ཡོད། དེ་ཡང་དང་པོ་སྣང་ཞེན་ཞེས་པ་དེ་ལ་སྣང་བ་དང་ཞེན་པ་གཉིས་ཡོད་པའི་དང་པོ་སྣང་བ་ནི། རང་གི་དབང་པོ་ལྔའི་ཡུལ་དུ། གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་ལྔ་དང༌། ཡིད་ཡུལ་དུ་ཆོས་ཁམས
Chinese
由于生起次第没有差别，无论是自生起、对生起、顿生起，还是种子生起、宝瓶生起，都要珍视将观修要点熟记于心。这是所说的。然后是迎请、安座、顶礼等，通过念诵、禅修、唱诵来进行。在顶礼和供养等时候，就像变化喜悦的诸神享用自己化身的受用一样，不需要顶礼者和顶礼处是不同的。顶礼的意思也是身语意三恭敬顶礼，所以不需要特别的顶礼者。供品也观想为安住在坛城欲物上的供养天女们在做供养。这些赞颂是清净忆念的要义，所以要专注于词义，将显现为本尊的那些形象，实际上是显现为五种智慧等的游舞，或者仅仅是象征的符号，要确信没有像世间的器情自相那样的东西。念诵的时候，观想寂静的诸神心间有月亮，忿怒尊的心间有太阳的座垫，像撒了荞麦一样小的微小之上，自己的本命种子字像写在上面一样纤细，被咒鬘围绕。这些越细微，越有助于抓住心。如果只有自生起，就将“击中对生起本尊”的语句改为从自生起本尊心间的咒鬘中放出和收回。但是，最初的时候，不要执着于咒鬘本身，即使不做太多的放出和收回也可以。念诵咒语的时候，咒语的字也发出自己的声音“滴日日”，所有本尊都从口中发出咒语的轰鸣声，所有器情、众生、草木等都变成本尊的自性，发出咒语的轰鸣声，这样想功德和力量更大。所有这些时候，依靠生起次第来清净庸俗的显现和执着，是多次观修的意义和结果。对此有形象清晰、清净忆念、稳固我慢这三点。其中，首先，显现和执着，这里有显现和执着两个，首先显现是，自己的五根的对境，色、声、香、味、触五种，以及意根的对境，法界。
English
Since there is no difference in the method of generation, whether it is self-generation, front generation, sudden generation, or seed generation, vase generation, it is important to cherish having the key points of meditation well-learned in your mind. This is what is said. Then, inviting, offering a seat, prostrations, etc., are done through recitation, meditation, and chanting. During prostrations and offerings, etc., just as the deities of joyful transformation enjoy the enjoyments of their own emanations, there is no need for the prostrator and the object of prostration to be different. The meaning of prostration is also that body, speech, and mind respectfully bow down, so there is no need for a special prostrator. The offerings are also visualized as being offered by the offering goddesses who are seated on the desired objects of the mandala. These praises are the essence of pure mindfulness, so focus your mind on the meaning of the words, and those appearances as deities are actually manifestations of the play of the five wisdoms, or merely symbols that appear as representations. Be sure to understand that there is nothing like the self-characteristics of the container and contents of the world. During recitation, visualize that the peaceful deities have a moon at their heart, and the wrathful deities have a sun as a seat at their heart, on top of that small seat, as small as if scattering buckwheat, your own life-force seed syllable is as thin as if it were written on it, surrounded by a garland of mantras. The more subtle these are, the more helpful it is to grasp the mind. If there is only self-generation, then change the phrase "striking the deity of the front generation" to emitting and withdrawing from the garland of mantras at the heart of the self-generated deity. However, in the beginning, it is okay not to focus on the garland of mantras itself and not do too much emitting and withdrawing. When reciting the mantra, the syllables of the mantra also make their own sound "ti ri ri", and all the deities speak the roaring sound of the mantra from their mouths, and all the container and contents, beings, plants, etc., transform into the nature of the deity and make the roaring sound of the mantra, thinking in this way has greater merit and power. In all these cases, relying on the generation stage to purify ordinary appearances and attachments is the meaning and result of repeated meditation. There are three aspects to this: clarity of appearance, purity of mindfulness, and stability of pride. Among these, first, appearance and attachment, there are two here: appearance and attachment. First, appearance is the objects of one's five senses: the five objects of form, sound, smell, taste, and touch, and the object of the mind sense, the realm of phenomena.
Tibetan
་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་སྣང་བ་དེ་ཡིན་པས། དེ་སྦྱོང་བྱེད་དུ་རྣམ་པ་གསལ་བ་གསུང་སྟེ། སྣོད་བཅུད་ལྷ་དང་གཞལ་ཡས། སྒྲ་གྲགས་སྔགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གསལ་ནས། སེམས་ཡུལ་ལ་མི་འཕྲོ་བ་དེ་ཡིན། ཞེན་པ་ཞེས་པ་ལ། བདག་ཏུ་ཞེན་པ་དང༌། དངོས་པོར་ཞེན་པ་གཉིས་ཡོད་པའི་དང་པོ་བདག་ཏུ་ཞེན་པ་ནི། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་ངའོ་སྙམས་པའི་ངར་འཛིན་འདི་ཡིན་པས། དེའི་གཉེན་པོར་ང་རྒྱལ་བརྟེན་པ་གསུངས་ཏེ་ངའམ་བདག་ཐ་མལ་དུ་འཛིན་པ་དོར་ནས་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་ངེས་ཤེས་བརྟན་པོ་བྱེད་པ་དེ་ཡིན། རྣམ་པ་གསལ་བ་དང༌། ང་རྒྱལ་བརྟན་པ་འདི་གལ་ཆེ་སྟེ། རང་ལྷ་ཡིན་པའི་ངེས་ཤེས་མེད་ན་རྣམ་པ་གསལ་བ་ཡང་རྒྱུད་ཐ་མལ་པ་ཡིན་པས་དོན་མེད། རང་ ངེས་པར་ལྷ་ཡིན་པའི་ང་རྒྱལ་ཡོད་ན་བདག་འཛིན་འཇིག་ཅིང་རྣམ་པའང་ཤུགས་ཀྱིས་གསལ་འོང་བ་ཡིན། དངོས་པོར་ཞེན་པ་ཞེས་པ་དེ་སྣོད་བཅུད་དུ་སྣང་བའི་བདེན་བདེན་རྟག་རྟག་ཏུ་ཡོད་པར་ཞེན་པའི་ཨ་འཐས་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཟེར་བ་དེ་ཡིན་པས་དེའི་གཉེན་པོར་རྣམ་དག་དྲན་པ་གསུངས་ཏེ། སྣོད་བཅུད་ལྷ་དང་གཞལ་ཡས་སུ་སྣང་བ་དེ་ཡང་དོན་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་ལྷ་དང་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་གྲུབ་པ་མེད་དེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་ཡོན་ཏན་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གཞལ་ཡས་ཁང་དང༌། ཡེ་ཤེས་ལྔ་མཚོན་པའི་རིགས་ལྔ་དེ་ཡང་ཆོས་སྐུ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་མཚོན་ཕྱིར་ཞལ་གཅིགཏཧབས་ཤེས་མཚོན་པའི་ཕྱག་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་བརྡའ་ཙམ་མམ་རྣམ་པ་ཙམ་ཡིན་པས། དོན་ལ་ལྷ་དང་ཞལ་ཕྱག །སྐུ་མདོག་ཕྱག་མཚན་སོགས་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འཛིན་པའི་ཞེན་པ་སྤྱོད་པ་ཡིན་པས་འདི་གསུམ་གལ་ཆེ་བས་རེས་མོས་ཀྱིས་བློ་སྦྱངས། འདི་རྣམས་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་ལྟར་སྣང་བའི་གཉེན་པོ་རྡུལ་ཕྲན་དུ་བསིལ་བ་སོགས་དང༌། བདག་གི་གཉེན་པོར་བདག་མེད་བསྒོམ་པ་སོགས་སྤངས་གཉེན་འགལ་བར་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གསང་སྔགས་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས། དཔེར་ན་རྣ་བར་ཆུ་སོང་བ་ཆུ་བླུགས་ནས་འདོན་པ་དང༌། མེའི་ཚིག་པའི་ཟུག་རྔུ་སླར་མེ་ལ་བསྲོ་བ་ལྟར། འཁྲུལ་སྣང་གི་གཉེན་པོ་ལྷ་སྣང་དང༌། བདག་ཏུ་ང་རྒྱལ་བའི་གཉེན་པོར་ལྷའི་ང་རྒྱལ་བསྐྱེད་པ་སོགས། རྣམ་རྟོག་གི་གཉེན་པོར་ རྣམ་རྟོག་བསྒོམ་པས་མ་དག་པའི་རྣམ་རྟོག་མེད་པར་བྱེད་པ་སྔགས་ཀྱི་ཐབས་མཁས་ཡིན་པས་ཐབས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ཟེར་དོན་ཡང་དེ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་རྟོག་དང་ཉོན་མོངས་པ་མི་སྤོང་ཟེར་བ་འདི་ལྟ་བུ་ལ་ཟེར་བ་
Chinese
是故，彼之分别念显现，为彼净治之故，宣说显明相好，器情诸法明现为本尊与宫殿，音声震响明现为咒语之自性，是为心不散于外境。所谓执着，有我执与法执二者，初者我执，乃自无始以来，便觉“我”之我执，为彼之对治，宣说依仗我慢，舍弃执持凡庸之我或自，而生起坚固之定解，谓我乃本尊是也。显明相好与坚固我慢，此二者至关重要，若无自为本尊之定解，则显明相好亦为凡庸之相续，故无意义。若自 定为本尊之我慢，则我执自灭，而相好亦自然显明。所谓法执，乃执着显现为器情之法，实有常有，此乃执着，即所谓法之我执，为彼之对治，宣说清净忆念，显现为器情本尊与宫殿者，实则并无如是之本尊与宫殿成立，乃是佛陀心续中所有之功德，菩提分法三十七品等之自性为宫殿，以及表征五智之五部，亦为表征法身无生之故，一面表征智慧，二手等仅为表征或相好而已。实则对于本尊之面容手足，身色手印等执为实有，乃是执着之行，故此三者至关重要，应轮番修习。此等并非如名相乘之对治，如析为微尘等，亦非以修习无我为我执之对治等，乃是舍弃对治相违之行，以密咒方便善巧之差别，譬如耳中入水，以水倾注而出，火烧之痛，复以火烤之，如是，迷乱显现之对治为本尊显现，于我执生起我慢之对治为生起本尊之我慢等，分别念之对治为 修习分别念，以令不净之分别念消灭，此乃密咒之善巧方便，故所谓生起次第之意义亦在于此。所谓不舍分别念与烦恼，即指如此。
English
Therefore, the appearance of that conceptual thought, for the sake of purifying it, is said to be the clear manifestation of forms. The environment and beings are clear as deities and palaces, and the sound is clear as the nature of mantra. This is when the mind does not wander to external objects. As for "attachment," there are two types: attachment to self and attachment to phenomena. The first, attachment to self, is the ego-grasping that thinks "I" from beginningless time. As an antidote to this, it is said to rely on pride, abandoning the ordinary grasping of "I" or self, and generating a firm conviction that "I am the yidam deity." Manifesting clear forms and maintaining firm pride are crucial. If there is no certainty that one is a deity, then manifesting clear forms is also an ordinary continuum and meaningless. If one certainly has the pride of being a deity, then self-grasping will be destroyed, and forms will naturally become clear. Attachment to phenomena refers to the attachment to the appearance of the environment and beings as truly, truly, permanent, permanent. This is attachment, the so-called self of phenomena. As an antidote to this, it is said to remember purity. Although the environment and beings appear as deities and palaces, in reality, there are no such deities and palaces established. Rather, the qualities in the mindstream of the Buddha, the thirty-seven factors of enlightenment, etc., are the nature of the palace, and the five families representing the five wisdoms are also symbols, representing the unborn dharmakaya. One face represents wisdom, and two hands, etc., are merely symbols or forms. In reality, grasping the deity's face, hands, body color, hand implements, etc., as truly existent is an act of attachment. Therefore, these three are crucial and should be practiced alternately. These are not like the antidotes of the characteristic vehicle, such as dissolving into particles, etc., nor are they like meditating on selflessness as an antidote to self-grasping, etc. Rather, they are abandoning contradictory actions of antidotes, and through the skillful means of secret mantra, just as pouring water into the ear to remove water, or warming the pain of a fire burn with fire again, similarly, the antidote to confused appearances is the appearance of the deity, and the antidote to pride in self is generating the pride of the deity, etc. The antidote to conceptual thought is meditating on conceptual thought, thereby eliminating impure conceptual thought. This is the skillful means of mantra, so the meaning of "generation stage" also lies in this. The so-called not abandoning conceptual thought and afflictions refers to this kind of situation.