Tibetan
་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །ལྔ་པ་ནི། རྣམ་བྱང་ཆོས་ལ་དབང་བསྒྱུར་བ་ལས་བདག་པོར་གྱུར་པའོ། །གཉིས་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་འབྲེལ་པའི་ལམ། བཟོད་ཆོས་གཉིས་སུ་སྟོབས་ལྔ་བསྒོམ་པ་དེ་ལ་ལྔ་སྟེ། མཐོང་ལམ་ཕྱི་མར་སྐྱེ་ངེས་དང་པོ། །ཚེ་འདིར་སྐྱེ་ངེས་གཉིས་པ། །ཡུལ་དང་ཚུལ་དང་ངོ་བོ་གསུམ་ནི་སྔ་མ་ལྟར་རོ། །དགོས་པ་ནི། སྦྱོར་ལམ་གཉིས་གྲུབ་པ་དང༌། མཐོང་ལམ་མ་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །སྒྲ་དོན་ནི། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་མ་འདྲེས་པར་གཉེན་པོ་འབའ་ཞིག་འབྱུང་བས་ན་སྟོབས་ཞེས་བྱའོ། །བཞི་པ་སྦྱོར་ལམ་སྤྱིའི་སྒྲ་དོན་ནི། མཐོང་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་སྦྱོར་བས་སོ། །ལྔ་པས་ནི། བསྒོམ་བྱུང་གིས་ངེས་ཤེས་འགྲོང་བ་མོས་པའི་སྤྱོད་པའི་སའོ། །གསུམ་པ་མཐོང་ལམ་ལ། རྟེན་ངོ་བོ་དབྱེ་བ། སྒྲ་དོན་ནི། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་མ་འདྲེས་པར་གཉེན་པོ་འབའ་ཞིག་འབྱུང་བས་ན་སྟོབས་ཞེས་བྱའོ། །བཞི་པ་སྦྱོར་ལམ་སྤྱིའི་སྒྲ་དོན་ནི། མཐོང་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་སྦྱོར་བས་སོ། །ལྔ་པ་ས་ནི། བསྒོམ་བྱུང་གིས་ངེས་ཤེས་འགྲོང་བ་མོས་པའི་སྤྱོད་པའི་སའོ། །གསུམ་པ་མཐོང་ལམ་ལ། རྟེན་་ངོ་བོ་དབྱེ་བ། སྒྲ་དོན། །སའོ། །དང་པོ་ལུས་རྟེན་ནི། སྒྲ་མི་སྙན་མ་གཏོགས་པའི་མི་དད་འདོད་པའི་ལྷ་དྲུག་གོ །ངན་སོང་གསུམ་དང་སྒྲ་མི་སྙན་པ་རྣམ་སྤྲིན་གྱི་སྒྲིབ་པ་ཅན་དང༌། །ཁམ་གོང་མར་སྐྱོ་ཤས་མེད་པས་དེ་དག་གིས་བདེན་པ་མི་རྟོགས་སོ། །སེམས་རྟེན་བསམ་གཏན་ས་དྲུག་གང་རུང་ངམ་བཞི་པའི་དངོས་གཞིར་བརྟེན་ཞེས་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་རང་མཚན་མ་གྲུབ་པའི་དོན་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའོ། །ཡུལ་ཡུལ་ཅན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ ཁམས་གསུམ་གྱི་རྟོག་པ་ལས་གྲོལ་བའི་ཡིད་ཤེས་ཉམས་མེད་དུ་སྐྱེ་བ་གྲོགས་དང་བཅས་པ་སྒྲ་རྟོག་གི་ཡུལ་ལས་འདས་པའོ། །གསུམ་པ་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་སྟེ། དེ་ལ་མཐོང་ལམ་དེར་སྐད་ཅིག་མ་དུ་ཡོད་པ་དང༌། །མཐོང་སྤོང་སྤོངས་ཚུལ་དང༌། སྐད་ཅིག་མ་ཅི་ཙམ་གྱིས་ཡུན་དུ་སྐྱེ་བ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ཐེག་དམན་གྱི་མཛོད་ལྟར་སྐད་ཅིག་བཅོ་ལྔ་དང༌། ཐེག་ཆེན་པས་ཡུམ་རྒྱན་དང་ཀུན་བཏུས་ལ་སོགས་པར་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་དུ་འདོད་དོ། །གཉིས་པ་ནི་མངོན་མཛོད་དུ་ཆོས་བཟོད་བཞིས་འདོད་པའི་མཐོང་སྤང་སྤང་བའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་དང༌། ཆོས་ཤེས་བཞིས་རྣམ་གྲོལ་ལམ་མངོན་དུ་བྱེད་དོ། །རྗེས་བཟོད་བཞིས་སྔ་མ་གཉིས་ལ་དམིགས་ནས་འདི་ནི་འཕགས་པའི་ཆོ
Chinese
能获得。第五是，从对清净法的控制中成为主宰。第二，与现观相关的道。在忍法二者中修习五力，有五种：第一，必定在见道之后产生。第二，必定在此生中产生。第三，境、方式和本体与之前相同。必要是：使加行道二者成就，并且未获得见道。词义是：因为不与相违品相混杂，唯有对治生起，所以称为力。第四，加行道总体的词义是：因为它与见道的真谛相结合。第五，地是：以修所生的定解来满足信欲的行为之处。第三，关于见道，所依、本体、分类。词义是：因为不与相违品相混杂，唯有对治生起，所以称为力。第四，加行道总体的词义是：因为它与见道的真谛相结合。第五，地是：以修所生的定解来满足信欲的行为之处。第三，关于见道，所依、本体、词义。地。第一，身体所依是：除了声音不悦耳之外，不信欲天的六欲天。三恶趣和声音不悦耳者具有烦恼的障碍。因为上界没有厌离心，所以他们不能证悟真谛。心所依是随六禅地中的任何一个，或者依靠第四禅的实有，这是大乘的观点。第二是如实地证悟法性自相不成立的意义。以境和有境不分别的智慧，从三界的分别中解脱，无损地产生伴随的意识，超越了名言分别的境。第三，十六刹那。其中，关于见道中有多少刹那，以及见断的断除方式，以及多少刹那的时间长度这三点。第一点是：按照小乘的《俱舍论》，有十五个刹那。大乘则认为在《现观庄严论》和《集论》等中有十六个刹那。第二点是：在《俱舍论》中，以四法忍作为断除见断的无间道，以四法智作为显现解脱道。以四类比忍缘于前两者，这是圣者的法
English
is able to be obtained. Fifth, it is to become the master from the control of the pure Dharma. Second, the path related to direct realization. In the two, forbearance and Dharma, practicing the five powers, there are five: First, it will definitely arise after the path of seeing. Second, it will definitely arise in this life. Third, the object, manner, and essence are the same as before. The necessity is: to make the two paths of joining accomplished, and not to obtain the path of seeing. The meaning of the word is: because it does not mix with opposing factors, only the antidote arises, therefore it is called power. Fourth, the general meaning of the word for the path of joining is: because it is joined to the truth of the path of seeing. Fifth, the ground is: the place of behavior of satisfying faith and desire by the ascertainment born of meditation. Third, regarding the path of seeing, the basis, essence, and division. The meaning of the word is: because it does not mix with opposing factors, only the antidote arises, therefore it is called power. Fourth, the general meaning of the word for the path of joining is: because it is joined to the truth of the path of seeing. Fifth, the ground is: the place of behavior of satisfying faith and desire by the ascertainment born of meditation. Third, regarding the path of seeing, the basis, essence, and meaning of the word. Ground. First, the physical basis is: the six desire realms of the non-believing desire gods, except for those with unpleasant sounds. The three lower realms and those with unpleasant sounds have the obscuration of afflictions. Because there is no renunciation in the upper realms, they cannot realize the truth. The mental basis is based on any of the six meditative states, or on the actual basis of the fourth dhyana, according to the Mahayana. Second, it is the direct realization of the meaning of the non-establishment of the self-characteristic of Dharma-nature. With the wisdom that does not distinguish between object and subject, the unimpaired arising of consciousness accompanied by friends, liberated from the distinctions of the three realms, transcends the realm of verbal distinctions. Third, sixteen moments. Among them, regarding how many moments there are in the path of seeing, and the manner of abandoning what is to be abandoned by seeing, and how long the duration of the moments is, there are three points. The first point is: according to the Hinayana's Abhidharma-kosa, there are fifteen moments. The Mahayana believes that there are sixteen moments in the Ornament of Clear Realization and the Compendium of Topics, etc. The second point is: in the Abhidharma-kosa, the uninterrupted path of abandoning what is to be abandoned by seeing is with the four Dharma-kshanti, and the path of liberation is manifested by the four Dharma-jñana. The four subsequent kshanti focus on the former two, this is the Dharma of the noble ones.
Tibetan
ས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུའོ། །ཞེས་འཛིན་ལ། རྗེས་ཤེས་བཞིས་དེའི་རྣམ་གྲོལ་རྗེས་བཟོད་ལ་དམིགས་ནས་སྔར་ལྟར་འཛིན། གསུམ་པ་ལ་ལུགས་དང་པོ་ལྟར་ན། སློབ་དཔོན་སེང་གེ་བཟང་པོའི་འགྲེལ་དོན་གསལ་ལོ། །འབྲས་བུ་མངོན་རྟོགས་ལ་ལྟོས་ནས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཡིན་ལ། སོ་སོར་རྟོགས་པའི་མངོན་རྟོགས་ལ་ལྟོས་ན་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་གོ །ཞེས་ཟེར་རོ། །བྱ་བ་བྱེད་ཚུལ་ལ་ལྟོས་ནས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཡིན་ཀྱང༌། བདེན་པ་ལུགས་གཉིས་པ་ལྟར་ན། རེ་རེ་སྒྲོ་འདོགས་གྱི་རྣམ་པ་མི་འདྲ་བ་བཅད་ནས་རྗེས་སུ་ངེས་པ་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་ལ་ལྟོས་ནས་བཅུ་དྲུག །འདི་ལྟར་ན་ཞུགས་གནས་ཀྱི་རྣམ་བཞག་ཀྱང་རུང་ངོ༌། །སོ་སོར་རྟོགས་པའི་མངོན་རྟོགས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཡིན་ནོ། །བདེན་བཞིའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡུལ་ཅན་ཡིད་ཤེས་ཟག་མེད་དུ་སྐྱེ་བས་སླར་མ་མཐོང་བ་མཐོང་རྒྱུ་དང་བདེན་ཞེན་གྱི་རྩ་བ་ཆད་པས་སྒྲོ་འདོགས་ཀྱང་གཅོད་རྒྱུ་མེད་དོ། །ཡང་དབུ་ མ་ནས་བཤད་པའི་རིག་པ་དྲུག་ཅུ་པར་གསུངས་པ་ལྟར་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་ལ་སྐྱེ་འགགས་མེད་པར་ཤེས་པས་སྡུག་ཀུན་ལམ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡང་དེར་རྟོགས་ལ། དེ་ཉིད་འགོགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ན་སྐད་གཅིག་ལས་རིམ་ཅན་དུ་རྟོགས་པ་མེད་དོ། །འོན་ཀྱང་སྐད་ཅིག་བཅོ་ལྔ་དང་བཅུ་དྲུག་དུ་བཞག་པ་ནི་སྤྲོས་པ་ལ་དགའ་བ་རྣམས་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་གཅིག་ཆར་བྱས་ནས་སོ། །གཏན་ལ་ཕབ་པ་བསྡུ་བར། བསྟན་པ་གནས་པ་རྒྱས་པ་རྣམ་པར་བཞག་པ་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། བདེན་གཞིའི་རང་བཞིན་ལ་མི་སྐྲག་པའི་ཆོས་བཟོད་བཞིའི་ཚུལ་བཞིན་དུ་རིག་པས་ཆོས་ཤེས། རྗེས་ཤེས་ཀྱི་ཆ་ཡང་དེ་ལྟར་མི་སྐྲག་ཅིང་རིག་པའི་ནུས་པ་དང་ལྡན་པས་རྗེས་བཟོད་རྗེས་ཤེས་སོ་ཞེས་བཞེད་དོ། །དོན་དམ་པར་རྣམ་པར་བཞག་པ་སོ་སོ་རང་གི་སྤྲོས་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་མཐོང་ལམ་དེར་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ལམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་བསྒོམ་པ་དེ་ལ་ལྔ་སྟེ། ཡུལ་གང་དུ། ཚུལ་ཇི་ལྟར། །ངོ་བོ་དགོས་ཆེད་སྒྲ་དོན། དང་པོ་ནི་བདེན་པ་བཞིའོ། །གཉིས་པ་ནི། དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གིས་དྲན་པས་བདེན་བཞིའི་དམིགས་རྣམ་མི་བརྗེད་པར་འཛིན། ཆོས་རབ་རྣམ་འབྱེད་ཀྱིས་བདེན་བཞིའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཇི་བཞིན་གཏན་ལ་ཕབ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་དེ་ལ་སྤྲོ་བཞིན་དུ་འཇུག །དགང་བས་བདེན་བཞིའི་ཆོས་ཉིད་གསར་དུ་མཐོང་བ་ལ་དགའ་བ་སྐྱེ། ཤིན་ཏུ་སྦྱང་བས་ལུས་དང་སེམས་ལས་སུ་རུང་བར་བྱེད། །ཏིང་ངེ་འཛིན
Chinese
是诸地的因。如是执持。四种后得智以彼之解脱后忍为对境，如前执持。于第三者，如第一种观点，狮子贤论师之释义明晰。就果之现观而言，是一刹那。就个别证悟之现观而言，是十六刹那。如是说。就作用方式而言，虽是一刹那。然就谛实第二种观点而言，依于一一断除增益之不同相状，而生起后得之次第，是十六刹那。如此，安立入住亦可。个别证悟之现观亦是一刹那。以四谛之真如为境之无漏意识生起，故能见未曾见者，且以断除谛执之根本，故亦无须断除增益。又，
English
It is the cause of all the grounds. Thus it is held. The four subsequent cognitions, with their liberation, take the subsequent forbearance as their object and hold it as before. According to the first system for the third, the explanation of the meaning by the teacher Simhabhadra is clear. In relation to the fruit of manifest realization, it is one instant. In relation to the manifest realization of individual realization, it is sixteen instants. So it is said. Although it is one instant in relation to the way of acting, according to the second system of truth, depending on the order of cutting off the different aspects of imputation one by one, and then the arising of subsequent certainty, it is sixteen. In this way, the establishment of abiding is also acceptable. The manifest realization of individual realization is also one instant. Because the uncontaminated mind consciousness with the suchness of the four truths as its object arises, one sees what has not been seen before, and because the root of clinging to truth is cut off, there is no need to cut off imputation. Also,