Tibetan
ན་གསར་དུ་མི་སྐྱེ་བ་ནས་མགོ་བརྩམས་ཏེ་འདོད་ལྷ་དང་མི་རྣམས་འོད་གསལ་གྱི་ལྷར་སྐྱེས་པའི་བར་བར་བསྐལ་བཅུ་དགུ། །། དེ་ནས་སྣོད་འཇིག་པའི་ཚེ་ཉི་མ་བདུན་ཤར་བས་དང་པོས་རྩི་ཤིང་དང་ནགས་ཚལ་ཐམས་ཅད་བསྲེགས། །གཉིས་ཀྱིས་ལྟེང་ཀ་དང་ཆུ་ཀླུང་ཐམས་ཅད་སྐེམ། །གསུམ་གྱིས་ཆུ་ཀླུང་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་སྐེམ། །བཞི་པས་མཚོ་ཆེན་པོ་མ་དྲོས་པ་སྐེམ། །ལྔ་པས་རྒྱ་མཚོ་དཔག་ཚད་བརྒྱ་ནས་རིམ་གྱིས་ཆུ་ཐིགས་གཅིག་ཀྱང་མ་ལུས་པར་སྐེམ། དྲུག་གིས་ས་ཆེན་པོ་གངས་རི་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་བསྲེག །བདུན་གྱིས་རི་གླིང་གསེར་གྱི་ས་གཞིའི་བར་དུ་བསྲེག་གོ །དེ་ལྟ་བུའི་མེ་ལྕེ་གྱེན་དུ་འབར་བས་ཚངས་པའི་གཞལ་མེད་ཁང་སྟོང་པ་རྣམས་བསྲེགས་ཤིང་མེ་ལྕེ་ཐུར་དུ་འཁྱིལ་བས་མནར་མེད་ཀྱི་ས་གཞིའི་བར་བསྲེགས་ཏེ། བསྲེགས་པའི་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་མེས་འཇིག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནས་སྟོངས་ཏེ་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་གཅིག་གི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་ནས་བར་བསྐལ་ཉི་ཤུར་གནས་ཤིང་དེ་ནས་ཡང་སྔར་ལྟར་ཆགས་པའི་བསྐལ་པ་དང་གནས་པ་དང་ཡང་མེས་ འཇིག་པའི་བསྐལ་པ་རྣམས་སྔར་ལྟར་འབྱུང་ལ་དེ་ལྟར་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་བདུན་མེས་འཇིག་པའི་རྗེས་སུ་བསྐལ་པ་གཅིག་ཆགས་བདེ་ཆུས་འཇིག་སྟེ། དེའི་ཚེ་བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་ལྷ་གནས་སུ་སྤྲིན་ཆུའི་སྙིང་པོ་ཅན་འཁྲིགས་པ་ལས་ཆར་བབས་ཏེ། སྟོང་གསུམ་ཐམས་ཅད་ལན་ཚྭ་ཆུར་ཞུ་བ་ལྟར་འཇིག་གོ །དེ་ལྟར་མེས་འཇིག་བདུན་རེའི་མཚམས་སུ་ཆུས་འཇིག་རེ་བྱུང་ནས་ཆུས་འཇིག་བདུན་མེས་འཇིག་བཞི་བཅུ་ཞེ་དགུ་རྫོགས་མཚམས་སུ་རླུང་གིས་སྐོར་གཅིག་འཇིག་སྟེ་འོག་གཞི་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱེན་དུ་འཁྲུགས་ནས་བསམ་གཏན་གསུམ་པའི་གནས་མན་ཆད་ཐལ་བ་རླུང་གིས་གཏོར་བ་ལྟར་འཇིག་པ་ཡིན་ཏེ། །མཛོད་ལས། མེ་ཡིས་བདུན་ནོ་ཆུ་ཡིས་གཅིག །མཐར་ནི་རླུང་གིས་གཏོར་བ། ཅེས་སོ། །ལེའུ་གསུམ་པ་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་སྐབས་སུ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་བཅུ་གསུམ་ལས་དང་པོ། །རིགས་གཟུགས་དབང་ཐང་ལ་སོགས་འཕང་བསྟོད་ཅེས་པ་རྒྱགས་པ་ལྔ་སྟེ། །རྒྱལ་རིགས་དང་བྲམ་ཟེའི་རིགས་ལ་སོགས་རིགས། །ཆེ་བ་དང་མཛེས་པ་ལ་སོགས་གཟུགས། །ལུགས་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་མང་པོ་ཤེས་པའི་ཐོས་པ། །དར་ལ་བབ་པའི་ལང་ཚོ། །སྡེ་རིས་དང་བྲན་གཡོག་ལ་སོགས་ལ་དབང་སྒྱུར་བའི་དབང་ཐང་སྟེ་རྒྱགས་པ་ལྔ། །སྙོམ་ལས་དང་དྲུག །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་མ་རྟོགས་བཞིན་དུ་ རྟོགས་པར་རློམ་པའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་དང་བདུན། །དཀའ་ཐུབ་དཔལ་ལ་སྡང་བའི་སྲིན་པོ་ཆགས་
Chinese
从不再新生开始，到欲界天人和人类转生为光明天之间的十九中劫。之后，器世界毁灭时，七个太阳出现，第一个烧毁所有植物和森林。第二个晒干所有莲池和河流。第三个晒干所有大江。第四个晒干大湖阿那婆达多（Anavatapta）。第五个从一百逾缮那（Yojana）开始，逐渐晒干大海，直到一滴水也不剩。第六个烧毁包括雪山在内的整个大地。第七个烧毁山岛直至金色的地基。像这样，火焰向上燃烧，烧毁所有梵天的空旷宫殿，火焰向下盘旋，烧毁直至无间地狱的地基。这被称为火毁灭的大劫。之后，一切空无，变成单一虚空的自性，持续二十中劫，然后又像以前一样出现形成的劫、持续的劫，以及再次被火毁灭的劫，就这样，七个大劫被火毁灭之后，一个劫形成安住，被水毁灭，那时，在第二禅天的天界，充满云水精华，降下雨水，三千世界就像溶解在盐水中一样毁灭。像这样，每七次火毁灭之间发生一次水毁灭，七次水毁灭，四十九次火毁灭结束时，发生一次风毁灭，下方地基的风轮向上搅动，从第三禅天以下，就像灰尘被风吹散一样毁灭。如《俱舍论》所说：七次为火，一次为水，最终被风摧毁。第三章中，在因果的章节中，世间十三法中的第一个。种姓、外貌、权力等傲慢，即五种骄傲：王族和婆罗门种姓等种姓。高大和美丽等外貌。精通世间和佛法的闻。正当盛年的青春。统治部落和奴仆等的权力，即五种骄傲。懒惰是第六种。不了解法性之义，却自以为是的显现的傲慢是第七种。贪恋憎恨苦行的魔。
English
From the beginning of no new birth, up to the point where desire realm gods and humans are born as gods of clear light, there are nineteen intermediate eons. Then, when the vessel world is destroyed, seven suns appear. The first burns all plants and forests. The second dries up all lotus ponds and rivers. The third dries up all great rivers. The fourth dries up the great Anavatapta lake. The fifth gradually dries up the ocean from a hundred yojanas, until not a single drop of water remains. The sixth burns the entire earth, including the snow mountains. The seventh burns the mountain islands down to the golden foundation. Like this, the flames blaze upwards, burning all the empty palaces of Brahma, and the flames swirl downwards, burning down to the foundation of the Avici hell. This is called the great eon of destruction by fire. Afterwards, everything is empty, becoming the nature of a single space, lasting for twenty intermediate eons. Then, again, the eons of formation and duration appear as before, and again the eons of destruction by fire. Thus, after seven great eons are destroyed by fire, one eon forms and abides, and is destroyed by water. At that time, in the heaven of the second dhyana, clouds filled with the essence of water gather and rain falls, destroying the three thousand worlds as if they were dissolving in salt water. Like this, between every seven destructions by fire, there is one destruction by water. After seven destructions by water, and forty-nine destructions by fire are completed, there is one destruction by wind. The wind mandala of the lower foundation stirs upwards, and everything below the third dhyana is destroyed as if dust were scattered by the wind. As it says in the Treasury of Knowledge: "Seven by fire, one by water, and finally destroyed by wind." In the third chapter, in the section on cause and effect, the first of the thirteen worldly dharmas: Pride in lineage, appearance, power, etc., which are the five prides: Lineage such as the royal and Brahmin castes. Appearance such as greatness and beauty. Hearing, which is knowing many systems of both worldly and Dharma matters. Youth in its prime. Power to rule over tribes, servants, etc., which are the five prides. Laziness is the sixth. The manifest arrogance of presuming to understand the meaning of Dharma nature without actually understanding it is the seventh. Attachment to demons who hate asceticism and glory.
Tibetan
སྡང་གཉིས་དང་དགུ། །རང་ལ་ཡོད་པའི་ཟས་ནོར་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སོགས་ཀྱི་རོ་ལ་ཡང་ཡང་མྱོང་བའི་བརྐམ་པ་དང་བཅུ། །གཞན་གྱི་ཟས་ནོར་སོགས་ལ་བརྣབ་སེམས་སྐྱེ་བའི་ཆགས་པ་དང་བཅུ་གཅིག །རང་ལ་ཡོན་ཏན་མེད་ཀྱང་ཡོད་པ་ལྟར་ཚུལ་འཆོས་པའི་གཡོ་དང་བཅུ་གཉིས། སྐྱོན་ཡོད་ཀྱང་མེད་པ་ལྟར་སྒྲིབ་པའི་སྒྱུ་དང་བཅུ་གསུམ་མོ། །དགེ་བ་བཅུ་ནི་སྲོག་གཅོད་པ་སོགས་མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤོང་བའི་སེམས་བརྟན་པ་དེ་ལས་ལོགས་ན་མེད་ཀྱང༌། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། །སྲོག་གཅོད་སྤངས་ནས་སྲོག་བསྐྱབ། །མ་བྱིན་ལེན་པ་སྤངས་ནས་སྦྱིན་པ་གཏོང༌། འདོད་ལོག་སྤངས་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང༌། །རྫུན་སྤངས་ནས་བདེན་པར་སྨྲ། །ཕྲ་མ་སྤངས་ནས་འཁོན་པ་ཟླུམས། །ཚིག་རྩུབ་སྤངས་ནས་སྙན་པར་སྨྲ། །ངག་འཁྱལ་སྤངས་ནས་ཁ་ཏོན་ལ་བརྩོན། །བརྣབ་སེམས་སྤངས་ནས་གཏོང་སེམས་འཆང༌། །གནོད་སེམས་སྤངས་ནས་ཕན་སེམས་འཆང༌། །ལོག་ལྟ་སྤངས་ནས་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་གནས་པའོ། །ལེའུ་བཞི་པའི་སྐབས་སུ། །བདེན་བཞི་བཤད་པ་ལ། །ངོ་བོ། རྣམ་པ། སྒྲ་དོན། གོ་རིམ་དང་བཞི། དང་པོ་བདེན་བཞི་རང་རང་གི་ངོ་བོ་ནི། སྡུག་བསྔལ་ནི་འཁོར་བའི་སྣོད་བཅུད་གཉིས་པོ་ འདི་ཐམས་ཅད་ཡིན། ཀུན་འབྱུང་ནི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། ལས་ནི་འཁོར་བར་འཕེན་བྱེད་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་སོགས་ཡིན། ཉོན་མོངས་པ་ནི་ལས་དེ་ཀུན་ནས་སློང་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཆགས་སྡང་རྨོངས་གསུམ་ཡིན། འགོག་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་གཉིས་པོ་དེ་ལམ་གྱི་མཐུས་སྤང་བའི་ཆ་དེ་དང༌། སྤང་གཞི་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་གཉིས་ཀ་ཡིན། ལམ་ནི་ཁ་ཅིག་མཐོང་སྒོམ་གཉིས་ཁོ་ན་ལ་འདོད་ཀྱང་གཙོ་ཕལ་ཙམ་ལས་ལམ་ལྔ་ཡོངས་རྫོགས་ཡིན། དེ་དག་གི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་སྟེ། སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་སྐྱེ་འགག་བྱེད་པས་མི་རྟག་པ། གང་ཅི་ཚོར་ཡང་རུང་སྡུག་བསྔལ་ལས་མ་འདས་པས་སྡུག་བསྔལ་བ། ང་ཡི་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་བདག་པོ་མེད་པས་སྟོང་པ། གང་ཟག་གི་གདགས་གཞི་མེད་པས་བདག་མེད་པ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་བཞི། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བས་ཀུན་འབྱུང༌། སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བར་གྱུར་པས་རྒྱུ། །སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོ་འཕྲལ་དུ་སྐྱེས་པས་རབ་སྐྱེ། སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་མཚམས་སྦྱོར་བའི་རྐྱེན་དང་བཞི་སྟེ་ཀུན་འབྱུང་གི་རྣམ་པ། མ་འོངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་གི་རྒྱུན་འགོག་པས་འགོག་པ། འཁྲུལ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་བས་ཞི་བ། ཕུ
Chinese
憎恨二和九。对于自己拥有的食物、财富和享受等，反复体验其滋味的贪求为十。对于他人的食物、财富等产生贪婪之心的执着为十一。自己没有功德却装作有的虚伪为十二。有缺点却掩盖得像没有一样的欺骗为十三。十善业并非脱离了断除杀生等十不善业的坚定之心，而是就其特殊性而言：断除杀生而救护生命；断除不予取而行布施；断除邪淫而守护戒律；断除妄语而说真实语；断除离间语而调解争端；断除恶语而说柔和语；断除绮语而勤于诵读；断除贪心而怀有舍心；断除害心而怀有益心；断除邪见而安住于正确的见解中。在第四品中，关于宣说四圣谛，有本体、相状、词义、次第四方面。首先，四圣谛各自的本体是：痛苦是轮回的器情二者一切。集是业和烦恼二者，业是投生轮回的善与不善等。烦恼是引发这些业的烦恼，即贪、嗔、痴三毒。灭是痛苦和集二者通过道的威力而断除的部分，以及所断除的法性，即真如和二者。道，虽然有些人认为只有见道和修道二者，但实际上是五道全部，只是主次之分。它们的十六种相状是：刹那间生灭，故为无常；无论感受什么，都未超出痛苦，故为痛苦；我的事物没有主人，故为空性；没有补特伽罗的假立之处，故为无我，这是痛苦的四种相状。产生轮回的一切痛苦，故为集；成为一切痛苦的根本，故为因；强烈的痛苦立即产生，故为猛生；体验痛苦的连接之缘，这是集的四种相状。断除未来痛苦和集的相续，故为灭；一切错乱的烦恼都寂灭，故为寂。
English
Hatred two and nine. The craving of repeatedly experiencing the taste of food, wealth, and enjoyment that one possesses is ten. The attachment of generating greed for others' food, wealth, etc., is eleven. The hypocrisy of pretending to have qualities when one does not is twelve. The deception of concealing faults as if they do not exist is thirteen. The ten virtues are not separate from the steadfast mind that abandons the ten non-virtues such as killing, but in terms of their particularity: abandoning killing and protecting life; abandoning stealing and giving charity; abandoning sexual misconduct and guarding morality; abandoning lying and speaking truthfully; abandoning divisive speech and reconciling disputes; abandoning harsh speech and speaking gently; abandoning idle talk and diligently reciting; abandoning greed and cherishing generosity; abandoning harmful intent and cherishing beneficial intent; abandoning wrong views and abiding in correct views. In the fourth chapter, regarding the explanation of the Four Noble Truths, there are four aspects: essence, aspects, meaning, and order. First, the essence of each of the Four Noble Truths is: Suffering is all of samsara, both container and contents. Origin is the two, karma and afflictions. Karma is the virtuous and non-virtuous actions that propel one into samsara. Afflictions are the three poisons of attachment, aversion, and ignorance that incite those actions. Cessation is the aspect of abandoning suffering and origin through the power of the path, and the nature of what is abandoned, suchness and the two. Path, although some consider it to be only the two paths of seeing and cultivation, it is actually all five paths, only with a distinction of primary and secondary. Their sixteen aspects are: impermanent because they arise and cease in an instant; suffering because whatever is felt does not go beyond suffering; empty because things that are 'mine' have no owner; selfless because there is no basis for imputation of a person, these are the four aspects of suffering. Origin because all the sufferings of samsara arise; cause because it becomes the root of all suffering; intensely born because intense suffering arises immediately; condition that connects the experience of suffering, these are the four aspects of origin. Cessation because it stops the continuum of future suffering and origin; peaceful because all deluded afflictions are pacified.