Tibetan
་སོ། །སྒྲ་དོན༌། ཞེས་པའི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ན། འཛིན་པ་སྟེ་འཁོར་བ་དང་ངན་སོང་གི་ལམ་དུ་མི་འཛིན་ཅིང་ཡང་དག་པའི་ལམ་དུ་འཛིན་པས་ན་ཆོས་སོ། །གསུམ་པ། དགེ་འདུན་ལའང་བཞི་སྟེ། རིག་གྲོལ་གྱི་ཡོན་ཏན་གཉིས་དང་ལྡན་པ་དགེ་འདུན་གྱི་ངོ་བོ། ངེས་ཚིག་ཡང་དག་པ་དགེ་བའི་ལམ་དང་རང་རྒྱུད་མི་ཕྱེད་པར་འདུན་པས་ན་དགེ་འདུན་ནོ། །དབྱེ་ན། ཐེག་དམན་ཉན་རང་གི་དགེ་འདུན་དང༌། ཐེག་ཆེན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་ནོ། །སྒྲ་དོན་ནི། སངྒ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ན་འདུས་པ་སྟེ། འགྲོ་བ་ལྷ་དང་བཅས་པའི་ལམ་ལས་མི་ཕྱེད་པས་ན་དགེ་འདུན་ནོ། །དཀོན་མཆོག་ ཅེས་པའི་སྒྲ་དོན་ནི། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། འབྱུང་བ་དཀོན་ཕྱིར་དྲི་མེད་ཕྱིར། །མཐུ་ལྡན་ཉིད་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི། །རྒྱན་གྱུར་ཉིད་དང་མཆོག་ཉིད་ཕྱིར། །འགྱུར་བ་མེད་ཕྱིར་དཀོན་མཆོག་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ་འཇིག་རྟེན་དུ་སངས་རྒྱས་འབྱོན་པ་དང༌། དེས་ཆོས་གསུངས་པ་དང༌། དེ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་དགེ་འདུན་རྣམས་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་ཨུ་དུམྦ་རའི་མེ་ཏོག་ལྟར་དཀོན་པ་དང༌། མི་མཐུན་པའི་ཉེས་ཚོགས་ཀྱི་དྲི་མ་མེད་པ་དང༌། སྒྲིབ་གཉིས་དང་བདུད་བཞི་སོགས་བཅོམ་པའི་མཐུ་དང་ལྡན་པ་དང༌། གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་རྒྱན་ཏུ་གྱུར་པ་དང༌། འགྲོ་བ་ལྷ་དང་བཅས་པའི་མགོན་དུ་བཞུགས་ཤིང༌། སྲིད་ཞིའི་ཁམས་ན་འགྲན་ཟླ་དང་བྲལ་བས་ན་མཆོག་ཉིད་དང༌། གནས་སྐབས་སུ་ཀུན་ཏུ་ཡོན་ཏན་གྱི་རང་བཞིན་ཉམས་པ་མེད་ཅིང་ཐུགས་རྗེ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པས་ན་འགྱུར་བ་མེད་པ་སྟེ་དཀོན་མཆོག་ཅེས་བྱའོ། །གསུམ་པ་རྩོམ་པར་དམ་བཅའ་བ་ནི། དམ་པའི་ཆོས་མི་འཛིན་པའི་ཕན་ཡོན་ལ་བསམས་ཏེ་རྩོམ་པར་དམ་བཅའ་བ་དང༌། དམ་པའི་ཆོས་མི་འཛིན་པའི་ཉེས་དམིགས་ལ་བསམས་ཏེ་རྩོམ་པར་དམ་བཅའ་བ་གཉིས་སོ། །སྐབས་འདིར་དགོས་འབྲེལ་ཡན་ལག་བཞི་འཆད་པའི་སྲོལ་ལྟར་ན། སྤྱིར་ངག་ཙམ་ལ་ཡོད་པའི་དགོས་འབྲེལ་དང༌། དགོས་འབྲེལ་ངག་ ལ་ཡོད་པའི་དགོས་འབྲེལ། བསྟན་བཅོས་ལུས་ལ་ཡོད་པའི་དགོས་འབྲེལ་རྣམས་ཡོད་ཀྱང༌། དོན་བསྟན་བཅོས་ལུས་ལ་ཡོད་པའི་དགོས་འབྲེལ་ཡིན་པས་སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་ལམ་རིམ་གྱི་ཉམས་ལེན་རྣམས་ནི་བརྗོད་བྱ། དེ་ལྟ་བུའི་བརྗོད་བྱ་དང་ལྡན་པའི་བསྟན་བཅོས་འདི་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་ཐར་པར་འགྲོ་བའི་ལམ་མ་ནོར་བར་ཤེས་པ་ནི་དགོས་པ། །དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་ཉམས་སུ་བླངས་པས་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་གྲུབ་པ་ནི་ཉིང་དགོས། དེ་གསུམ་གཅིག་ལ་གཅིག་བརྟེན་གྱིས་འབྲེལ་བར་གྲུབ་པ་ནི་འབྲེལ་པའོ། །གཉིས་པ་བར་དུ་དགེ་བ་གཞུང་གི་དོན་ལ། །གཞུང་དོན་ལེའུ་བཅུ་གསུམ་ཡོད་པའི། ལེའུ་དང་པོ་དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའི་སྐབས་སུ། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་ལྷ་ཞེས་པ་ནི་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུ་སྟེ། སེམས་རྟོག་མེད་ཀུན་གཞིའི་སྟེང་དུ་ཚོགས་དྲུག་གི་ཤེས་པ་བཀག་ནས་སྒོམ་པ་གོམས་པ་སྟེ། འདི་དང་འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་གི་ཁྱད་པར། འདིར་ཉོན་ཡིད་མ་བཀག་ལ་འགོག་པར་ཉོན་ཡིད་འགོག་པ་དང༌། འདི་ལ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་འཇུག་ཅིང་འཕགས་པ་རྣམས་མི་འཇུག་ལ་འགོག་པར་འཕགས་པ་རྣམས་འཇུག་གི་སོ་སྐྱེ་རྣམས་མི་འཇུག་གོ །ཡང་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་ཐར་པའི་ལམ་དུ་འཁྲུལ་ནས་སྒོམ་ཞིང༌། འགོག་པ་ལ་ཉན་རང་འཕགས་པ་ རྣམས་མཐོང་ཆོས་སུ་བདེ་བར་གནས་ཀྱི་ཕྱིར་སྙོམས་པར་འཇུག་ལ། བྱང་སེམས་འཕགས་པ་རྣམས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་རྩལ་སྦྱང་བའི་ཕྱིར་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །དེ་ལྟ་བུའི་སྙོམས་འཇུག་དེ་གོམས་པས་ཤི་མ་ཐག་ཏུ་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་ལྷར་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཏེ། ལྷ་དེའི་གནས་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་ལྷ་གནས་འབྲས་བུ་ཆེ་བའི་གནས་ན་གྲོང་ལས་དགོན་པའི་ཚུལ་དུ་ཡོད་པར་བཤད་དོ། །དེ་ལས་གཞན་པའི་ལྷ་གནས་རྣམས་སུ་ནི་ཉན་རང་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་འཛིན་པས་ན་མི་ཁོམས་པའི་གནས་མིན་ནོ། །ལེའུ་གཉིས་པ་ཆེ་མི་རྟག་པའི་སྐབས་སྲིད་པ་བརྟན་གཡོ་ཆགས་གནས་འཇིག་སྟོང་སོགས་ཀྱི་དོན། །དང་པོ་ཕྱི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་མས་ནས་ཡར་ཆགས། ནང་བཅུད་ཀྱི་སེམས་ཅན་གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་གནས་ནས་བཟུང་ཡས་ནས་མར་ཆགས་ཏེ་སྣོད་ཆགས་པ་ལ་བར་བསྐལ་གཅིག་དང༌། བཅུད་ཆགས་པ་ལ་བར་བསྐལ་བཅུ་དགུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་ཡོད། གཉིས་པ་གནས་པའི་བསྐལ་པ་དང་པོ་ཚེ་ལོ་དཔག་མེད་ནས་བཅུ་པའི་བར་འགྲིབ་པ་ལ་ཐོག་རིང་མོ་བཅུ་པ་ནས་བརྒྱད་ཁྲིའི་བར་ཡར་འཕེལ་པ་དང༌། བརྒྱད་ཁྲི་ནས་བཅུ་པའི་བར་མར་འགྲིབ་པའི་འཕེལ་འགྲིབ་ཕྲུགས་རེ་ལ་བར་གྱི་ཁུག་པ་གཅིག་ཏུ་བརྩིས་པའི་བར་ཁུག་བཅོ་བརྒྱད་རྫོགས་རྗེས་བཅུ་པ་ནས་དཔག་མེད་ཀྱི་བར་ཡར་འཕེལ་བ་ལ་མ་ཐོག་རིང་མོ་བར་བསྐལ་གཅིག་སྟེ་བསྡོམས་པར་བསྐལ་ཉི་ ཤུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཇིག་པ་ལ་བར་བསྐལ་ཉི་ཤུ། ཞིག་ནས་སྟོངས་ཏེ་ནམ་མཁའ་གཅིག་གི་རང་བཞིན་བར་བསྐལ་ཉི་ཤུར་གནས་པ་རྣམས་བསྡོམས་པས་བར་བསྐལ་བརྒྱད་ཅུ་ནི་བསྐལ་ཆེན་གཅིག་གོ །འཇིག་པའི་ཚེ་དམྱལ་བའི་གནས་སུ་སེམས་ཅ
Chinese
。语源：从“法”这个词引申而来，是执持，即不执持于轮回和恶趣之路，而执持于正确的道路，所以是法。第三，僧伽也有四种：具有觉悟解脱两种功德是僧伽的体性。确切的词义是，不舍弃善良的道路和自己的相续而希求，所以是僧伽。 “宝”的语源是：《宝性论》中说：“生起稀少故，无垢故，具力之性与，世间之庄严，殊胜之性故，不变故是宝。”意思是说，在世间，佛陀出世，以及他说法，和修持这些法的僧伽，就像世间的优昙婆罗花一样稀少，没有与不和合的过患聚合的垢染，具有摧毁二障和四魔等的力量，是生起暂时和究竟一切圆满的因，所以是世间的庄严，安住于包括天神在内的众生的怙主，在有寂的范围中没有能与之相比者，所以是殊胜，暂时来说，一切功德的自性不会衰退，而且大悲心相续不断，所以是不变的，因此称为宝。第三是立誓造论：思维不舍弃正法的利益而立誓造论，以及思维不舍弃正法的过患而立誓造论两种。此处按照讲解四种必要关联支分的传统，一般有仅存在于口头上的必要关联，必要关联存在于口头上的必要关联，以及论典本身所具有的必要关联。但实际上，论典本身所具有的必要关联是，三士道的次第修持是所诠释的内容。通透理解并具有如此所诠释内容的论典，从而无误地了知通往解脱之路，这是必要。像这样了知后，通过修持，最终的果
English
So. Etymology: Derived from the word "Dharma," it means to hold, that is, not to hold onto the path of samsara and the lower realms, but to hold onto the correct path, therefore it is Dharma. Third, the Sangha also has four aspects: possessing the two qualities of wisdom and liberation is the nature of the Sangha. The precise meaning is that one does not abandon the path of virtue and one's own continuum, but aspires to it, therefore it is Sangha. Classification: There are the Sangha of the Hearers and Solitary Realizers of the Lesser Vehicle, and the Sangha of the Bodhisattvas of the Great Vehicle. The etymology is: Derived from the word "Sangha (梵文，Saṃgha，僧伽，Assembly)," it means assembly, that is, one does not abandon the path of beings including gods, therefore it is Sangha. The etymology of "Jewel" is: The Uttaratantra states: "Because it arises rarely, because it is stainless, because it possesses power, and because it is the ornament of the world, because it is supreme, and because it is unchanging, it is a Jewel." This means that in the world, the appearance of the Buddha, and his teaching of the Dharma, and the Sangha who practice these teachings, are as rare as the udumbara flower in the world, without the defilement of the aggregation of unfavorable faults, possessing the power to destroy the two obscurations and the four maras, etc., and being the cause of generating all temporary and ultimate perfections, therefore it is the ornament of the world, abiding as the protector of beings including gods, and without rival in the realms of existence and peace, therefore it is supreme, and temporarily, the nature of all qualities does not decline, and compassion is continuous, therefore it is unchanging, hence it is called Jewel. The third is to vow to compose: Vowing to compose by thinking of the benefits of not abandoning the sacred Dharma, and vowing to compose by thinking of the faults of not abandoning the sacred Dharma. Here, according to the tradition of explaining the four necessary related branches, there are generally the necessary relation that exists only in words, the necessary relation that exists in words, and the necessary relation that the treatise itself possesses. But in reality, the necessary relation that the treatise itself possesses is that the gradual practice of the three types of individuals is the content to be explained. Thoroughly understanding and possessing a treatise with such content to be explained, thereby unerringly knowing the path to liberation, this is the necessity. Having known in this way, through practice, the ultimate fruit
Chinese
成就即是精华。这三者互相依赖而关联成立，即是关联。第二，中间的善是正文的意义。正文意义有十三章。第一章，闲暇圆满难得时，所谓的“无想天”，是指修习无想定所获得的果报，即是心无分别，在阿赖耶识上遮止六识而修习纯熟。这和灭尽定的差别是：此（无想定）不遮止染污意，而灭尽定遮止染污意；此（无想定）是异生凡夫所入，圣者不入，而灭尽定是圣者所入，异生凡夫不入。还有，无想定是外道们误以为是解脱道而修习，灭尽定是声闻缘觉圣者为了现法安乐而入定，菩萨圣者们为了在三摩地上练习纯熟而入定。像这样的入定修习纯熟后，死后立即转生到无想天。此天处在第四禅天的果实广大天处，以远离村落的寂静处的方式存在。其他的天处，声闻缘觉圣者们也受生，所以不是不闲暇之处。第二章，大的无常时，存在稳固与变动、形成、存在、毁灭、空等意义。第一，外面的器世界从下往上形成。里面的有情，从色界的诸天处开始，从上往下形成，器世界形成需要一个中劫，有情形成需要十九个中劫，合计二十个。第二，安住的劫，首先从寿命无量岁到十岁之间衰减，从十岁到八万岁之间增长，从八万岁到十岁之间衰减，这样的一增一减算作一个中劫的间隙，十八个间隙圆满后，从十岁到无量岁之间增长，这算作最初的长时段中劫，合计二十个劫。同样，毁灭需要二十个中劫，毁灭后空无，成为虚空一体的自性，持续二十个中劫，总共八十个中劫为一个大劫。毁灭时，地狱处的有情
English
Accomplishment is the essence. These three are established in relation to each other through mutual dependence, which is relation. Second, the intermediate virtue is the meaning of the main text. The main text has thirteen chapters. In the first chapter, on the difficulty of obtaining leisure and endowment, the so-called "unconscious gods" refers to the result of meditating on the samadhi of unconsciousness, which is the mind without conceptualization, blocking the six consciousnesses on the basis of the alaya consciousness and becoming accustomed to meditation. The difference between this and the samadhi of cessation is: this (unconscious samadhi) does not block defiled intention, while the samadhi of cessation blocks defiled intention; this (unconscious samadhi) is entered by ordinary beings, not by noble ones, while the samadhi of cessation is entered by noble ones, not by ordinary beings. Furthermore, unconsciousness is meditated on by outsiders who mistakenly believe it to be the path to liberation, while cessation is entered into by Hearers, Solitary Realizers, and noble ones for the sake of happiness in this life, and Bodhisattva noble ones enter into it in order to practice skill in samadhi. Having become accustomed to such samadhi, one is immediately reborn as an unconscious god upon death. The abode of these gods is said to be in the Great Fruit Abode of the Fourth Dhyana Heaven, in a manner like a hermitage away from villages. In other divine abodes, Hearers, Solitary Realizers, and noble ones also take birth, so they are not places of non-leisure. Second chapter, on the impermanence of greatness, the meaning of existence, stability, movement, formation, existence, destruction, emptiness, etc. First, the external container world forms from the bottom up. The internal sentient beings, starting from the abodes of the gods of the Form Realm, form from the top down. The formation of the container world takes one intermediate kalpa, and the formation of sentient beings takes nineteen intermediate kalpas, totaling twenty. Second, the kalpa of abiding, first decreasing from an immeasurable lifespan to ten years, then increasing from ten years to eighty thousand years, and then decreasing from eighty thousand years to ten years. Each such increase and decrease is counted as one intermediate kalpa's gap. After eighteen gaps are completed, increasing from ten years to immeasurable years is counted as one initial long period intermediate kalpa, totaling twenty kalpas. Similarly, destruction takes twenty intermediate kalpas. After destruction, it becomes empty, becoming the nature of one space, lasting for twenty intermediate kalpas. In total, eighty intermediate kalpas are one great kalpa. At the time of destruction, sentient beings in the hell realms