Tibetan
་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་ནས། ལམ་ལོག་མགོ་རྨོངས་སུ་གྱུར། །ལོང་བ་ཐང་དཀྱིལ་དུ་ལུས་པ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཅན་འདི་རྣམས་སྙིང་རེ་རྗེ། བདག་ད་རེས་དལ་འབྱོར་གྱི་མི་ལུས་ཐོབ་མཚན་ལྡན་གྱི་བླ་མ་མཇལ་ཡང་དག་པའི་ཆོས་ལ་སྤྱོད་དུ་ཡོད་པ་འདི་སྐལ་བ་བཟང་པས། ལེ་ལོ་དང་ཕྱི་བཤོལ་གྱི་དབང་དུ་མི་གཏོང་བར། དམ་པའི་ཆོས་ཟབ་མོ་འདི་ལྟ་བུ་ཉན་ནས་ཉམས་སུ་བླངས་ཏེ་མ་རྒན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རིགས་དྲུག་སོ་སོའི་ལས་སྣང་སྡུག་བསྔལ་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ནས་རྣམ་མཁྱེན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་གལ་ཆེ་བའི་གནད་དམ་པའོ། །གཉིས་པ་ཀུན་སྤྱོད་ལ། སྤང་བྱའི་ཀུན་སྤྱོད་དང༌། བླང་བྱའི་ཀུན་སྤྱོད་གཉིས། དང་པོ་སྤང་བྱའི་ཀུན་སྤྱོད་ལ། སྣོད་ཀྱི་སྐྱོན་གསུམ། དྲི་མ་དྲུག །མི་འཛིན་པ་ལྔ་དང་བཅས་པ་སྤངས་དགོས་ཏེ། །དང་པོ་སྣོད་ཀྱི་སྐྱོན་གསུམ་ནི། རྣ་བ་མི་གཏད་ཁ་སྦུབ་ལྟ་བུའི་སྐྱོན། ཡིད་ལ་མི་འཛིན་ཞབས་རྡོལ་ལྟ་བུའི་སྐྱོན། ཉོན་མོངས་དང་འདྲེས་དུག་ཅན་ལྟ་བུའི་སྐྱོན། ཞེས་སོ། །དྲི་མ་དྲུག་ནི་རྣམ་བཤད་རིག་པ་ལས། ང་རྒྱལ་དང་ནི་མ་དད་དང༌། དོན་དུ་གཉེར་བ་མེད་ཉིད་དང༌། །ཕྱི་རོལ་རྣམ་གཡེངས་ནང་དུ་སྡུད། །སྐྱོ་བས་ཉན་པ་དྲི་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར། །ཆོས་འཆད་པ་པོ་བླ་མ་ལས་ཀྱང་ང་མཁས་བསམ་པའི་ང་རྒྱལ། །ཆོས་དང་བླ་མའི་སྐྱོན་ལ་རྟོག་པའི་མ་དད་པ། །ཆོས་ཐོབ་ཀྱང་རུང་ལ་མ་ཐོབ་ཀྱང་རུང་སྙམ་པ་དོན་གཉེར་མེད་པ། སེམས་ཕྱི་རོལ་ཚོགས་དྲུག་གི་ཡུལ་ལ་གཡེངས་པ། །སེམས་དབང་ནང་དུ་སྡུད་ཆེས་པས་གཉིད་དང་རྨུགས་པར་འཆོར་བ། །ཆོས་ཐུན་རིང་དྲགས་པ་སོགས་ཀྱིས་སེམས་སྐྱོ་སུན་གྱི་དབང་དུ་སོང་བ་རྣམས་སྤང་ངོ༌། མི་འཛིན་པ་ལྔ་ནི། ཚིག་འཛིན་ལ་དོན་མི་འཛིན་པ། །དོན་འཛིན་ལ་ཚིག་མི་འཛིན་པ། །བརྡའ་མ་འཕྲོད་པར་འཛིན༌། གོང་འོག་ནོར་ནས་འཛིན་པ། དོན་གོ་ལོག་ཏུ་འཛིན་པ་རྣམས་སྤང་ངོ༌། །གཉིས་པ་བླང་བྱའི་ཀུན་སྤྱོད་ལ། །འདུ་ཤེས་བཞི་བསྟེན་པ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་ལྡན་པ། །སྤྱོད་ལམ་གཞན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་འདུ་ཤེས་བཞི་བརྟེན་པ་ནི། སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ལ་ནད་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །ཆོས་ལ་སྨན་གྱི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །ནན་ཏན་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་ནད་ཉེ་བར་འཚོ་བའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་སྨན་པ་མཁས་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ནི། ཆོས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མན་ངག་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱུད་ལས། མེ་ཏོག་ སྟན་སོགས་རབ་འབུལ་ཞིང༌། །ས་ཕྱོགས་སྤྱོད་ལམ་སྡོམ་པ་དང༌། །སྲོག་ཆགས་ཀུན་ལ་འཚེ་མི་བྱེད། །བླ་མ་ལ་ནི་གསོལ་བ་འདེབས། མ་ཡེངས་བླ་མའི་གདམས་ངག་ཉན། དོགས་སེལ་ཕྱིར་ན་སྐྱོན་ཚིག་འདྲི། །སྒྲོལ་མ་ཡན་ལག་དྲུག་དང་ལྡན། ཞེས་སོ། །སྤྱོད་ལམ་གཞན་བསྟན་པ་ནི། །མི་དད་པ་ལ་ཆོས་མི་བཤད། །མི་ན་བཞིན་དུ་མགོ་དཀྲིས་དང༌། །གདུགས་དང་མཁར་བ་མཚོན་ཐོགས་དང༌། །མགོ་བོ་གཡོགས་པ་དག་ལ་མིན། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གསུམ་པ་དཔོན་སློབ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་འཆད་ཉན་ཇི་ལྟར་བགྱི་བའི་ཚུལ་ལ། ཆིངས་ཆེན་པོ་ལྔའམ་གསུམ་གྱིས་བཅིངས་ནས་འཆད་དེ། དང་པོ་ཆིངས་ཆེན་པོ་ལྔ་ནི། རྣམ་བཤད་རིགས་པ་ལས། མདོ་དོན་སྨྲ་བར་འདོད་རྣམས་ལ། །མན་ངག་ཅུང་ཞིག་སྦྱིན་པར་བྱ། །དེ་ལ་མན་ངག་འདི་ཡིན་ཏེ། །དགོས་པ་བསྡུས་པའི་དོན་བཅས་དང༌། ཚིག་དོན་བཅས་དང་མཚམས་སྦྱོར་བཅས། བརྒལ་ལན་བཅས་ཏེ་བསྙད་པར་བྱ། ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ཆིངས་གསུམ་ནི། །དཀྱུས་ཀྱི་ས་གཅོད་པ་སྟག་མོའི་མཆོང་སྟབས་ལྟ་བུ། ཚིག་གི་འབྲུ་གནོན་པ་རུས་སྦལ་གྱི་ནུར་འགྲོས་ལྟ་བུ། སྐབས་ཀྱི་མཇུག་བསྡུ་བ་སེངྒེའི་འགྱིང་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་བཤད་བྱ་དངོས་བཤད་པ་ལ། ཐོག་མར་དགེ་བ་ཀླད་ཀྱི་དོན། བར་དུ་དགེ་བ་གཞུང་གི་དོན། ཐ་མར་དགེ་བ་མཇུག་གི་དོན་དང་གསུམ། དང་པོ་ཐོག་ མར་དགེ་བ་ཀླད་ཀྱི་དོན་ལ། མཚན་བརྗོད་པ། མཆོད་པར་བརྗོད་པ། རྩོམ་པར་དམ་བཅའ་བ་དང་གསུམ། །དང་པོ་མཚན་དོན་ཆིངས་ཆེན་པོ་ལྔའི་སྒོ་ནས་འཆད་པ་ལ། དང་པོ་དགོས་པའི་དོན་ནི། དབང་པོ་རབ་རྣམས་མཚན་དོན་ཤེས་པས་གཞུང་དོན་ཡོངས་རྫོགས་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་དང༌། འབྲིང་རྣམས་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གང་གི་ཕྱོགས་སུ་གཏོགས་ཤེས་པ་དང༌། ཐ་ནའང་མིང་དོན་གྱི་འབྲེལ་པ་ཤེས་ནས་གླེགས་བམ་འཚོལ་སླ་བ་སོགས་ཀྱི་དགོས་པ་ཡོད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། མིང་དུ་གདགས་པར་མ་མཛད་ན། །འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་རྨོངས་པར་འགྱུར། །དེ་བས་མགོན་པོ་ཐབས་མཁས་པས། །ཆོས་རྣམས་མིང་དུ་གདགས་པར་མཛད། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་མཚམས་སྦྱོར་གྱི་དོན་ནི། སྤྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་གང་དང་གང་འཆད་ཀྱང་ཐོག་མར་ཀླད་དོན་ནས་འཆད་དགོས་ལ། དེ་ཡང་དང་པོར་མཚན་སྨོས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ལ། མཚན་དེ་ཡང༌། ཆོས་ལ་ཡིད་ཆེས་སྐྱེ། སྐད་ལ་བག་ཆགས་འཇོག །རྒྱུད་ལ་བྱིན་རླབས་འབྱུང་བ་སྟེ་དགོས་པ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་སྐད་གཉིས་ཤན་སྦྱར
Chinese
已经颠倒错乱，歧途迷茫。这些众生犹如盲人滞留于空旷的平原，真是可怜。我今生获得了暇满人身，值遇了具德的上师，能够修持纯正的佛法，这是多么好的福分啊！不能被懒惰和拖延所左右，听闻并修持如此甚深的妙法，愿一切如母有情脱离六道各自的业相、痛苦和习气，获得圆满正等觉的果位，生起这样的发心至关重要。第二，关于行为方面：应断之行为和应取之行为两种。首先，关于应断之行为：必须断除容器的三种过失、六种垢染以及五种不执持。第一，容器的三种过失是：不倾听犹如耳朵不朝向（容器），不铭记于心犹如底部有洞（的容器），与烦恼相混犹如（容器）有毒。六种垢染如《释量论》所说： 我慢以及不信， 无有求法之心， 外散内昏沉， 厌烦听闻是垢染。 如是，对于说法者上师，生起我比他还懂的傲慢；对佛法和上师的功德生起怀疑的不信任；心想得到佛法也好，得不到也无所谓的没有求法之心；心向外散于六根的对境；心过于向内收摄而昏沉睡眠；因为法会时间过长等原因，内心感到厌烦，这些都应断除。五种不执持是：执持词句而不理解意义；理解意义而不记住词句；不理解表述而执持；颠倒先后顺序而执持；误解意义，这些都应断除。第二，关于应取之行为：依止四种想，具足六度，效仿其他（圣贤）的行为。第一，依止四种想是：《宝鬘经》中说：善男子，你应该对自己生起病人的想，对佛法生起药物的想，对精勤修持生起疗养的想，对善知识生起良医的想。如是说。
English
Having become inverted and confused, straying into wrong paths and bewilderment. These sentient beings are like blind people stranded in the middle of a vast plain, how pitiful. Now that I have obtained the precious human body with leisure and opportunity, met a qualified lama, and have the opportunity to practice the true Dharma, this is such good fortune! Without being swayed by laziness and procrastination, having listened to and practiced such profound and sacred Dharma, may all mother sentient beings be separated from the karmic appearances, sufferings, and habitual tendencies of each of the six realms, and attain the state of complete enlightenment, may I generate such a mind, this is the most important point. Second, regarding conduct: there are two types of conduct, conduct to be abandoned and conduct to be adopted. First, regarding conduct to be abandoned: one must abandon the three faults of the vessel, the six stains, and the five non-retentions. First, the three faults of the vessel are: not paying attention like ears not turned (to the vessel), not retaining in mind like a vessel with a hole in the bottom, being mixed with afflictions like (a vessel) being poisonous. The six stains are as stated in the Commentary on Valid Cognition: Pride and disbelief, Lack of interest, External distraction and internal dullness, Listening with boredom are stains. Thus, towards the lama who teaches the Dharma, having the pride of thinking I am more knowledgeable; having disbelief that doubts the qualities of the Dharma and the lama; thinking it's okay whether I obtain the Dharma or not, lacking interest in seeking the Dharma; the mind being externally distracted by the objects of the six senses; the mind being overly withdrawn inward, falling into sleep and dullness; the mind becoming bored due to the Dharma session being too long, etc., all these should be abandoned. The five non-retentions are: retaining the words but not understanding the meaning; understanding the meaning but not remembering the words; retaining without understanding the expression; retaining by reversing the order; misunderstanding the meaning, all these should be abandoned. Second, regarding conduct to be adopted: relying on the four thoughts, possessing the six perfections, emulating the conduct of others (saints). First, relying on the four thoughts is: as stated in the Arrayed Tree Sutra: "Son of good family, you should generate the thought of yourself as a sick person, generate the thought of the Dharma as medicine, generate the thought of diligent practice as nursing the sickness, generate the thought of the virtuous friend as a skilled doctor." Thus it is said.
Chinese
六度：出自《现观庄严论》中关于所有修行诀窍的论述： 供养鲜花、座垫等。 约束行为，遵守戒律。 不伤害一切众生。 向喇嘛祈祷。 不分心，听从喇嘛的教诲。 为了消除疑惑，提出问题。 度母具有六种功德。 其他行为准则如下： 不要为不相信的人讲法。 不要在生病的人面前包头。 不要对着打着伞、拄着拐杖、拿着武器、遮盖头部的人讲法。 等等。 第三，师徒二人如何进行讲授和听闻。通过五大或三大约定来进行讲授。首先是五大约定。出自《释论理》： 想要讲述经文意义的人， 应该给予一些诀窍。 其中的诀窍是： 结合要义的总结， 结合词义，结合上下文， 结合辩论和回答来进行讲述。 其次是三大约定： 像母老虎跳跃般地划分段落。 像乌龟爬行般地强调词义。 像狮子般威严地总结章节。 第二，关于实际讲授的内容，分为三个部分：首先是开头的善，中间是正文的善，最后是结尾的善。首先，开头的善包括：名称的陈述，供养的陈述，以及承诺写作。第一，通过五大约定来解释名称的意义。首先，关于必要性的意义：对于上等根器的人来说，通过了解名称的意义，可以完全确定正文的意义；对于中等根器的人来说，可以了解属于大小乘的哪一方；即使是下等根器的人，也能通过了解名称和意义之间的关系，更容易找到经书等等。正如所说： 如果没有命名， 整个世界都会陷入迷茫。 因此，怙主以善巧方便， 为诸法命名。 第二，关于上下文的意义：一般来说，无论讲授什么法，首先都需要从开头的意义开始讲授。而首先出现的是名称的陈述。这个名称也具有三个必要性：对佛法产生信心，在心中留下印记，以及传承中产生加持。因此，需要结合两种语言。
English
The six perfections: From the treatise on realizing all the key instructions of Dharma practice: Offer flowers, cushions, etc., excellently. Restrain conduct and uphold vows. Do not harm any living beings. Pray to the Lama. Without distraction, listen to the Lama's instructions. Ask questions to dispel doubts. Tara possesses six qualities. So it is said. Other codes of conduct are shown as follows: Do not teach the Dharma to those who lack faith. Do not wrap your head in the presence of the sick. Not to those with umbrellas, canes, weapons, or covered heads. And so on. Third, how the two, teacher and student, should teach and listen. Teach by binding with five or three great bonds. First, the five great bonds: From the Explanation of Reasoning: Those who wish to speak on the meaning of the Sutras Should give some pith instructions. The pith instruction for that is: With the meaning of the condensed purpose, With the meaning of the words and with the connection, With refutation and answer, it should be explained. So it is said. Second, the three bonds are: Dividing the ground of the text is like a tigress leaping. Emphasizing the meaning of the words is like a turtle crawling. Concluding the occasion is like a lion's swagger. Second, in explaining what is to be explained, there are three: the virtue of the head at the beginning, the virtue of the body in the middle, and the virtue of the conclusion at the end. First, the virtue of the head at the beginning includes: stating the name, stating the offering, and promising to compose. First, explaining the meaning of the name through the five great bonds. First, the meaning of the purpose is: For those of superior faculties, by knowing the meaning of the name, the entire meaning of the text is completely determined, and those of intermediate faculties know to which side of the Greater or Lesser Vehicle it belongs, and even those of inferior faculties know the relationship between the name and the meaning, making it easier to find the scriptures, etc. As it is said: If it were not named, All the world would be confused. Therefore, the Protector, with skillful means, Named the dharmas. So it is said. Second, the meaning of the connection is: In general, whatever Dharma is taught, it is necessary to first teach from the meaning of the head. And the first thing that appears is the statement of the name. That name also has three necessities: faith in the Dharma arises, imprints are left on the language, and blessings arise in the lineage, so the two languages are combined.