Tibetan
ར་འཁྲུལ་མེད་པར་འཆད་པའོ། །འོ་ན་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པ་དེ་དག་གིས་ཆོ་འཕྲུལ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་ཅིའི་ཕྱིར་ཆོས་མི་འཆད་ཅེ་ན། དེ་དག་ལ་མི་ཤེས་པའི་རྒྱུ་བཞི་ཡོད་པས་ཆོ་འཕྲུལ་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་འཆད་མི་ནུས་ཏེ། གནས་ཀྱིས་བསྐལ་པས་མི་ཤེས་པ་འཕགས་པ་མོངྒལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་རང་གི་མ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འོད་ཟེར་ཅན་དུ་སྐྱེས་པ་མ་ཤེས་པ་ལྟ་བུ། །དུས་ཀྱི་བསྐལ་པས་མི་ཤེས་པ་ཁྱིམ་བདག་དཔལ་སྐྱེས་ཀྱི་ཐར་པའི་ས་བོན་འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་མ་ཤེས་པ་ ལྟ་བུ། རྒྱུ་ཐུག་མེད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐུག་མེད་མི་ཤེས་པ། ཇི་སྐད་དུ། རྨ་བྱའི་མདོངས་བཀྲ་གཅིག་ལ་ཡང༌། རྒྱུ་ཡི་དབྱེ་བ་ཐ་དད་པ། དེ་མཁྱེན་པ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་ཏེ། ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་མིན་པས་མིན། །ཞེས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རབ་ཏུ་མང་པོ་མི་ཤེས་ཏེ། མི་འཇིགས་པ་བཞི་དང༌། མ་འདྲེས་པ་སོགས་མེད་པའོ། །སློབ་དཔོན་མཁས་པ་པཎྜི་ཏས་ཆོས་འཆད་ཚུལ་ལ་གཉིས། ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་རྒྱ་གར་འཕགས་པའི་ཡུལ་ན་གཙུག་ལག་ཁང་ཆེན་པོ་གཉིས་ཡོད་པའི། དཔལ་ན་ལེནྡྲའི་གཙུག་ལག་ཁང་ན་བཞུགས་པའི་པཎྜི་ཏ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། བཀའ་ཐམས་ཅད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྔ་དང༌། བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་རྩིས་མགོ་ཡན་ལག་ལྔའི་སྒོ་ནས་འཆད། བི་ཀྲ་མ་ཤཱི་ལའི་གཙུག་ལག་ཁང་ན་བཞུགས་པའི་པཎྜི་ཏ་རྣམས་ཀྱིས། ཉན་པ་པོ་སྣོད་རུང་དུ་བྱ་བ་དང༌། བསྟན་པའི་རྣམ་གཞག་ངེས་པ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འཆད། དེ་གཉིས་ལས་སྔ་མའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་འཆད་དོ། །སྐབས་འདིར་བསྟན་བཅོས་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ཉིད་རྩིས་མགོ་ཡན་ལག་ལྔའི་སྒོ་ནས་འཆད་པ་ལ། མཛད་པ་པོ་སུས་མཛད། ལུང་གང་ནས་བཏུས། ཕྱོགས་གང་དུ་གཏོགས། དབུ་ནས་ཞབས་སུ་བསྡུས་པའི་དོན་གང་ཡིན། དགོས་ཆེད་སུ་ཞིག་གི་དོན་དུ་མཛད་ཅེ་ན། དང་པོ་མཛད་པ་པོ་ནི། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་གནས་ལུགས་བྱ་རྩོལ་་ དང་བྲལ་བའི་ཀློང་དུ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་མངོན་སུམ་དུ་གཟིགས་པས། དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱ་མཚོའི་བདག་ཉིད་ཁྱབ་བདག་རྡོ་རྗེ་འཆང་དང་གཉིས་མེད་དུ་བཞུགས་ཤིང༌། རིག་རྩལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་འབར་བས་རིག་པའི་གནས་ཆེན་ལྔ་སོགས་ཤེས་བྱའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་བསླབ་པར་མཁྱེན་པའི་ཀློང་བརྡོལ་ཏེ་བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པའི་རྒྱུ་གསུམ་ལེགས་པར་ཚང་ཞིང༌། ཁྱད་པར་མཆིམས་ཕུ་ནགས་ཀྱི་དུར་ཁྲོད་དུ་ལོ་གསུམ་སྙིང་པོའི་སྒྲུབ་པ་ལ་གཞོལ་པའི་ཚེ། ཀུན་མཁྱེན་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དྲི་མེད་འོད་ཟེར་དཔལ་ངག་གི་དབང་ཕྱུག་གིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུས་རྗེས་སུ་བཟུང་ནས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། དགོངས་པ་དབྱེར་མེད་དུ་གྱུར་ནས་བསྟན་པའི་མངའ་བདག་ཆེན་པོར་བཞུགས་པ་རིག་འཛིན་འཇིགས་མེད་གླིང་པའམ་པདྨ་དབང་ཆེན་ཡེ་ཤེས་རོལ་པའི་རྡོ་རྗེས་མཛད། ལུང་གང་ལས་བཏུས་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་གསུངས་རབ་སྡེ་སྣོད་གསུམ་རྒྱུད་སྡེ་བཞི་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པ་ལས་བཏུས། །ཕྱོགས་གང་དུ་གཏོགས་ན། སྤྱིར་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གཉིས་ལས་ཆེན་པོའི་ཕྱོགས་སུ་གཏོགས། ཐེག་ཆེན་མདོ་སྔགས་གཉིས་ལས་སྔགས་ཕྱོགས་གསང་སྔགས་ཕྱི་ནང་གཉིས་ལས་ནང་རྒྱུད་བླ་ན་མེད་པའི་ཕྱོགས་སུ་གཙོ་བོར་གཏོགས་སོ། །དབུ་ནས་ཞབས་སུ་བསྡུས་པའི་དོན་གང་ཡིན་ཞེ་ན། སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ ཆེན་པོའི་ལམ་སྟེགས་སུ་བཀྲལ་ཏེ་བློ་རབ་འབྲིང་ཐ་གསུམ་མཐར་ཐུག་གི་ལམ་དུ་སྐྱེལ་སོ་མཐུན་པར་བྱས་པའོ། །དགོས་ཆེད་སུ་ཞིག་གི་དོན་དུ་མཛད་ཅེ་ན། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཀུན་མཁྱེན་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་ཞལ་མཇལ་བའི་ཚེ་དཔེ་ཆ་བམ་པོ་ཞིག་གཏད་དེ་འདིར་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་ནག་པ་པའི་ཚུལ་དུ་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་གསལ་བར་ཡོད་པ་ཡིན་ཞེས་བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པའི་གནང་བ་བྱིན་པ་བཞིན། ཤིང་རྟ་ཆེན་པོར་རྒྱས་པར་མ་བཀྲལ་བའི་སོ་ཐར་དང་སྔགས་ཐུན་མོང་བའི་སྐོར་རྣམས་རྩལ་དུ་བཏོན་ནས་བཤད་དེ་ཕྱི་རབས་རྗེས་འཇུག་གི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་འགལ་མེད་དུ་རྟོགས་པ་དང༌། རྒྱལ་བའི་གཞུང་ལ་མ་ནོར་བ་གང་ཟག་གཅིག་འཚང་རྒྱ་བའི་ལམ་དུ་བསྡུས་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་ཤེས་པའི་དོན་དུ་མཛད་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་རྩིས་མགོ་ཡན་ལག་ལྔས་གཏན་ལ་ཕབ་པས་ཉན་པ་པོ་ཡིད་ཆེས་ཐོབ་ནས་ཆོས་ཀྱི་སྣོད་རུང་དུ་འགྱུར་བའི་དགོས་པ་ཡོད་པའོ། །གཉིས་པ་སློབ་མས་ཇི་ལྟར་ཉན་པའི་ཚུལ་ལ། ཀུན་སློང་དང་ཀུན་སྤྱོད་གཉིས། དང་པོ་ཀུན་སློང་བསམ་པ་བཟང་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཟིན་པར་བྱ་བ་སྟེ། འདི་ལྟར་འཁོར་བ་ན་གནས་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་ཕ་མར་མ་གྱུར་པ་མེད་ལ་ཕ་མར་གྱུར་པའི་དུས་སུ་ད་ལྟའི་ཕ་མ་བཞིན་དུ་དྲིན་ཆེན་པོས་བསྐྱངས་ཏེ་ཟས་ཀྱི་ཕུད་བྱིན། གོས་ཀྱི་རྩེ་གཡོགས། ཤིན་ཏུ་ བྱམས་པས་སྐྱེད་བསྲིངས་པའི་དྲིན་ཅན་ཤ་སྟག་ཡིན་ལ། དྲི་ཅན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་འདོད་པ་བདེ་བ་འདོད་ཀྱང་བདེ་བའི་རྒྱུ་ཆོས་དགེ་བ་ལ་སྤྱོད་མི་ཤེས་པར། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་མི་དགེ་བ་ཁོ་ན་དང་དུ་བླངས་ཏེ། ཞེ་འདོད་དང་ལག་ལེན་ཕྱིན
Chinese
这是为了毫无错谬地讲解。那么，声闻阿罗汉们依靠三种神变为什么不说法呢？因为他们有四种不知晓的缘故，不能依靠三种神变来说法。比如，圣者大目犍连不知晓自己的母亲转生到佛的刹土光明世界。又如，圣者舍利子不知晓居士华生的解脱种子。不知晓无尽之因的无尽之果。如是说：即使孔雀的羽毛色彩鲜艳，其原因的类别也各不相同。知晓这些的才是遍知，不是因为不是遍知智慧。如是说。不知晓佛陀的极多法，即四无畏和不共法等。论师智者班智达说法的方式有两种。在法的来源印度圣地，有两座大寺庙。吉祥那烂陀寺的班智达们，以五种圆满的一切教诲和以算数首五支的方式讲解一切论典。超戒寺的班智达们，以使听者堪能和确定教法的纲要两种方式讲解。从那两者中跟随前者的方式讲解。此处讲解论典《功德宝藏》，以算数首五支的方式，作者是谁？从哪里收集？属于哪个方面？从头到尾总摄的意义是什么？为了谁的利益而造？首先，作者是，在自性大圆满法性离勤的虚空中，现量见到法性的真谛，安住于坛城海之主遍行金刚持无二无别，以各自辨别智慧的光芒照亮，不学而知五明等一切所知法，通晓无碍，善具撰著论典的三种因，特别是，在青朴森林尸陀林中，精进修持三年心髓之时，遍知法王无垢光尊者语自在
English
This is to explain without any error. So, why don't the Shravaka Arhats preach the Dharma based on the three kinds of miracles? Because they have four reasons for not knowing, they cannot preach based on the three kinds of miracles. For example, the great son of the noble Maudgalyayana did not know that his mother was born in the Buddha's pure land of radiant light. Also, the noble Shariputra did not know the seed of liberation of the householder Shri Sena. Not knowing the endless fruit of endless causes. As it is said: Even the peacock's feathers have bright colors, the types of causes are different. Knowing these is omniscient, not because it is not omniscient wisdom. As it is said. Not knowing the Buddha's very many teachings, namely the four fearlessnesses and the unmixed qualities, etc. There are two ways in which the learned teacher Pandit teaches the Dharma. In the sacred land of India, the source of the Dharma, there are two great monasteries. The Pandits residing in the glorious Nalanda Monastery explain all the teachings with the five perfections and all the treatises with the method of the five branches of calculation. The Pandits residing in the Vikramashila Monastery explain with the two methods of making the listener capable and determining the outline of the teachings. From those two, they explain by following the former method. Here, the treatise "The Treasury of Qualities" is explained by the method of the five branches of calculation. Who is the author? From where was it collected? To which side does it belong? What is the meaning of summarizing from beginning to end? For whose benefit was it made? First, the author is, in the space of the Great Perfection of naturalness, the reality free from effort, directly seeing the truth of the Dharma nature, abiding inseparably from the Lord of the Mandala Ocean, the all-pervading Vajradhara, illuminating with the light of discriminating wisdom, knowing all knowable things such as the five great sciences without learning, having unobstructed knowledge, and possessing the three causes for composing treatises well. In particular, when diligently practicing the essence for three years in the charnel ground of Chimphu forest, the all-knowing Dharma King, the glorious Vimalamitra, the Lord of Speech
Chinese
由瑜伽士以智慧之身摄受，以身语意加持，心意融为一体，成为教法之大主宰的持明晋美林巴，或莲花自在耶谢多杰所著。从何处汇集？从佛陀的教法，三藏，四续部及其注释中汇集。属于哪个方面？总的来说，大小乘二者中属于大乘。大乘显密二者中属于密宗，密宗外内二者中主要属于内续无上瑜伽部。从头到尾汇集的意义是什么呢？将三士道的次第全部阐释为自性大圆满的道次第，使上中下三种根器都能各自趋入究竟之道。为了什么目的而作呢？如前所说，在觐见全知法王（无垢光尊者）时，他递给我一卷书，说这里面清楚地包含了像印度大成就者那伽巴那样的一切。就像他赐予我写作论著的许可一样。对于大成就者没有详细阐述的别解脱戒和共同密咒部分，加以发挥阐述，使后世的追随者们能够毫无矛盾地理解所有的教法，并将佛陀的教义毫无错谬地归纳为一个人成佛的道路，并懂得如何修持。因此，通过五种理证方式确定，使听法者获得信任，成为堪能的法器，这就是目的。第二，弟子应如何听闻？分为发心和行为两种。首先，发心要以善良的发心和菩提心来摄持。就像这样，轮回中的一切众生，从无始以来没有不曾做过父母的，在做父母的时候，像现在的父母一样，以深厚的恩情养育我们，给予我们食物的精华，覆盖我们最好的衣服，以极大的慈爱养育我们。他们都是有恩于我们的人。然而，所有这些有情都想要快乐和安乐，却不知道如何行持安乐之因的善法，反而接受痛苦之因的恶业，愿望和行为背道而驰。
English
This was composed by Rigdzin Jigme Lingpa, or Padma Wangchen Yeshe Rolpai Dorje, who was embraced by the wisdom body of the yogi, blessed by body, speech, and mind, and whose mind became inseparable, and who resided as the great master of the teachings. From what source was it compiled? It was compiled from the teachings of the Buddha, the Three Baskets, the Four Tantras, and their commentaries. To which side does it belong? Generally, it belongs to the Great Vehicle out of the two vehicles, the Great and Small. Out of the two Great Vehicle Sutras and Tantras, it belongs to the Tantra side, and mainly to the Inner Tantra Unsurpassed Yoga out of the two Outer and Inner Tantras. What is the meaning of compiling from beginning to end? It is to explain all the stages of the path of the three types of individuals as the path to the Great Perfection of naturalness, so that the three types of individuals, superior, middling, and inferior, can all be led to the ultimate path in harmony. For what purpose was it made? As mentioned before, when I met the All-Knowing Dharma King (Longchen Rabjam), he handed me a volume of books, saying that everything that exists here in the manner of the great Indian master Nāgārjuna is clearly present. Just as he gave me permission to compose treatises. The sections on individual liberation vows and common mantras that were not elaborated upon by the great master were explained in detail, so that future followers could understand all the teachings without contradiction, and that the Buddha's teachings could be unerringly summarized into the path to enlightenment for one individual, and that they would know how to practice. Therefore, by establishing it with five lines of reasoning, the listener gains trust and becomes a suitable vessel for the Dharma, which is the purpose. Secondly, how should the student listen? There are two aspects: motivation and conduct. First, the motivation should be taken over by a good intention and the mind of enlightenment. Like this, all sentient beings dwelling in samsara have never not been our parents since beginningless time, and when they were our parents, they cared for us with great kindness just like our current parents, giving us the essence of food, covering us with the best of clothes, and raising us with great love. They are all kind to us. However, all those sentient beings desire happiness and comfort, but they do not know how to practice the virtuous Dharma, which is the cause of happiness, and instead embrace only the non-virtuous deeds, which are the cause of suffering. Their desires and actions go against each other.