Tibetan
་ཆ་གང་ཡིན་པ་ནི་ཡོངས་གྲུབ་བོ། །དེ་ལ་དཔེར་ན་རྡེའུ་དང་ཤིང་བུ་ལ་རིགས་སྔགས་བཏབ་པས་གླང་དུ་སྣང་དུས་རྡེའུ་དང་ཤིང་བུ་ལྟ་བུ་ནི་གཞན་དབང་བ་དེ་ལ་རྟ་གླང་སྣང་བ་ལྟ་བུ་ནི་ཀུན་བརྟགས། རྟ་གླང་སྣང་ཡང་རྡེའུ་དང༌། ཤིང་བུའི་རང་བཞིན་ལས་རྟ་གླང་གིས་སྟོང་པ་ལྟ་བུ་ནི་ཡོངས་གྲུབ་པོ། །དེ་ལ་ཀུན་བརྟགས་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང༌། གཞན་དབང་ཆོས་ཅན་དོན་དམ་དང༌། །ཡོངས་གྲུབ་ཆོས་ཉིད་དོན་དམ་མོ། །དབུ་མ་པ་ནི། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང༌། དོན་དམ་སྤྲོས་པའི་མཐའ་བརྒྱད་དང་བྲལ་བར་འདོད་པའོ། །གྲུབ་མཐའ་བཞི་པོ་དེ་ཡང༌། དོན་བསྡུ་ན་ཕྱི་དོན་འདོད་རང་རིག་མི་འདོད་པ་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ། ཕྱི་དོན་རང་རིག་གཉིས་ཀ་འདོད་པ་མདོ་སྡེ་བ། ཕྱི་དོན་མི་འདོད་རང་རིག་འདོད་པ་སེམས་ཙམ་པ། ཕྱི་དོན་རང་རིག་གཉིས་ཀ་མི་འདོད་པ་དབུ་མ་པའོ། །ཕྱི་དོན་འདོད་མི་འདོད་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་སྣང་བའི་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་དོན་དམ་པར་ཡོད་མེད་ཡིན་ལ། རང་རིག་འདོད་མི་འདོད་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཤེས་པས་རང་རིག་པར་འདོད་པ་དང་མི་རིག་པར་འདོད་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །འབྲས་བུའི་སྐབས་སུ། །སྟོབས་བཅུ་དང་ནི་མི་འཇིགས་བཞི། །མཐའ་དག་མངོན་གྱུར་སངས་རྒྱས་ཡིན། ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་ལམ་མཐར་ཕྱིན་པའི་འབྲས་བུ་བཤད་པ་ལ་གསུམ། རྟེན་སྐུ། བརྟེན་པ་ཡེ་ཤེས། མཛད་ པ་ཕྲིན་ལས་སོ། །དང་པོ་རྟེན་སྐུ་ལ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་ནི་གཅིག་སྟེ། །སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མཐར་ཕྱིན་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །ཡང་ན་སྐུ་གཉིས་ཏེ། ཆོས་སྐུ་དང་གཟུགས་སྐུའོ། །ཡང་ན་སྐུ་གསུམ་སྟེ། ཆོས་སྐུ་ལོངས་སྐུ་སྤྲུལ་སྐུའོ། །ཡང་ན་སྐུ་བཞི་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ། ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ། སྤྲུལ་སྐུའོ། །དང་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ནི། །མངོན་རྟོགས་བརྒྱན་ལས། ཐུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ནི། །ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་གང་དག །ཐོབ་གྱུར་རྣམ་ཀུན་རྣམ་དག་པ། །དེ་དག་རང་བཞིན་མཚན་ཉིད་ཅན། །ཞེས་གསུངས་པས་མཐར་ཐུག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སྡེ་ཚན་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ནམ་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་དག་པ་གཉིས་དང་ལྡན་པ་གང་ཡིན་པའོ། །གཉིས་པ་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ་ནི། མཁྱེན་ཆ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ཐུགས་རྒྱུད་ན་བཞུགས་པའི་རྟོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཏེ་སྔ་མ་ལས། བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་ཚད་མེད་དང༌། །རྣམ་པར་ཐར་དང་མཐར་གྱི་ནི། །སྙོམས་འཇུག་དགུ་ཡི་རང་བཞིན་དང༌། ཟད་པར་བཅུ་ཡི་བདག་ཉིད་དང༌། ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ནི། །རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་རྣམ་བརྒྱད་དང༌། །ཉོན་མོངས་མེད་དང་སྨོན་མཁྱེན་དང༌། །མངོན་ཤེས་སོ་སོ་ཡང་དག་རིག །རྣམ་ པ་ཐམས་ཅད་དག་བཞི་དང༌། །དབང་བཅུ་དང་ནི་སྟོབས་བཅུ་དང༌། །མི་འཇིགས་པ་ནི་བཞི་དག་དང༌། །བསྲུང་བ་མེད་པ་རྣམ་གསུམ་དང༌། །དྲན་པ་ཉེར་བཞག་རྣམ་གསུམ་དང༌། །བསྙེལ་བ་མི་མངའི་ཆོས་ཉིད་དང༌། །བག་ཆགས་ཡང་དག་བཅོམ་པ་དང༌། །སྐྱེ་ལ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང༌། །ཐུབ་པ་ཁོ་ནའི་མ་འདྲེས་ཆོས། །བཅོ་བརྒྱད་བཤད་པ་གང་ཡིན་དང༌། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་དང༌། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར་སྡེ་ཚན་ཉེར་གཅིག་ལས། །དང་པོ་བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་ནི། །སྔར་ལམ་གྱི་དུས་ན་ཚོགས་ལམ་ནས་བཟུང་སྟེ་བྱང་ཕྱོགས་རིམ་གྱིས་རྫོགས་པ་རྣམས་ཐོབ་ལ་མ་ཉམས་པའི་ཚུལ་དུ་ཐུགས་བརྒྱུད་ལ་བཞུགས་པ་སྟེ་སྔ་མ་དག་དང་རྣམ་གྲངས་འདྲའོ། །ཚད་མེད་པ་བཞི་ནི་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་གྱི་ལུང་དོན་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་ནི། དང་པོ་སྤྲུལ་པའི་ལམ་རྣམ་ཐར་གསུམ་དང༌། གཟུགས་མེད་ཀྱི་རྣམ་ཐར་བཞི། འགོག་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་དང་བརྒྱད་དོ། །དང་པོ་སྤྲུལ་ལམ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་གཟུགས་ཅན་གཟུགས་ལ་བལྟ་བའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ནི། ནང་གཟུགས་ཡོད་པར་འདུ་ཤེས་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་རྣམས་ལ་བལྟས་ནས་སྤྲུལ་པ་དང་བསྒྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་གཟུགས་ཅན་གཟུགས་ལ་བལྟ་བའི་རྣམ་ཐར། ནང་གཟུགས་མེད་པར་འདུ་ཤེས་པས་དེ་ལྟར་བྱེད་པར་གཟུགས་མེད་གཟུགས་ལ་བལྟ་བའི་རྣམ་ཐར། དེ་ལྟར་སྤྲུལ་པར་གོམས་ཀྱང་གཟུགས་མཛེས་པ་དང་ཡིད་དུ་འོང་བ་སོགས་སྤྲུལ་འདོད་ཀྱང་མི་མཛེས་པ་དང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་སོགས་ལ་སྤྲུལ་མི་ འདོད་པ་ལྟ་བུ་བྱུང་ན་སྤྲུལ་པ་མི་རྫོགས་པས་དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་མཛེས་པ་དང་མི་མཛེས་པ་གཉིས་ཀའང་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་ཙམ་དང་བློས་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་དོན་ལ་མེད་ཅིང་མཉམ་པར་བལྟ་བ་སྡུག་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་དང་གསུམ། གཉིས་པ་གཟུགས་མེད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པ་བཞི་ནི། ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པ། རྣམ་ཤེས་མཐའ་ལས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པ། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པ། ཡོད་མིན་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པའོ། །འགོག་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ནི། བསམ་གཟུགས་བརྒྱད་ཀ་ཐོབ་པའི་འཕགས་
Chinese
是哪部分，那就是圆成实性。例如，将咒语加持于石子和木棍上，当显现为牛时，石子和木棍就像是依他起性，显现为马牛就像是遍计所执性。虽然显现为马牛，但石子和木棍的自性空无马牛，就像是圆成实性。因此，遍计所执性是世俗谛，依他起性是有法胜义谛，圆成实性是法性胜义谛。中观派认为，一切法都是世俗谛，如缘起性空、如幻如化，胜义谛则是远离八边戏论。这四种宗派，如果归纳其要义，就是：说一切有部主张外境存在，不主张自证；经部主张外境和自证都存在；唯识宗不主张外境存在，主张自证；中观派则外境和自证都不主张。所谓主张或不主张外境，是指作为外境显现的色、声等事物，究竟是否存在；所谓主张或不主张自证，是指名言上是否承认有自证，这是二者的区别。在果位方面，《十力和四无畏》中说：“一切皆现证，是名为佛陀。”这里讲的是证悟圆满之道的果位，有三种：所依之身、能依之智慧、事业之利生。首先，关于所依之身，一切佛的身都是一，是断证功德圆满、具一切知智的法身。或者说，有二身，即法身和色身。或者说，有三身，即法身、报身、化身。或者说，有四身，即自性身、智慧法身、圆满报身、化身。首先，自性身，《现观庄严论》中说：“佛之自性身，谓无漏诸法，证得极清净，彼具自性相。”意思是说，最终佛地的无漏智慧，如二十一种无漏法等，它们的自性或法性，即具有二种清净的真如。第二，智慧法身，是智慧方面的种种，即佛陀自心相续中住有的证悟之法，与前者相比，菩提分
English
Whatever part that is, that is the Pariniṣpanna. For example, when mantras are applied to pebbles and wooden sticks, when they appear as oxen, the pebbles and wooden sticks are like the Paratantra; the appearance of horses and oxen is like the Parikalpita. Although horses and oxen appear, the nature of pebbles and wooden sticks is empty of horses and oxen, like the Pariniṣpanna. Therefore, the Parikalpita is the Saṃvṛtisatya, the Paratantra is the Dharmatā Paramārthasatya, and the Pariniṣpanna is the Dharmadhātu Paramārthasatya. The Madhyamaka school believes that all dharmas are Saṃvṛtisatya, such as dependent origination and illusion, while the Paramārthasatya is free from the eight extremes of elaboration. These four schools, if their essence is summarized, are: the Vaibhāṣika, who asserts external objects exist but does not assert self-awareness; the Sautrāntika, who asserts both external objects and self-awareness exist; the Cittamatra, who does not assert external objects exist but asserts self-awareness; and the Madhyamaka, who asserts neither external objects nor self-awareness. The so-called assertion or non-assertion of external objects refers to whether things like form and sound, which appear as external objects, ultimately exist; the so-called assertion or non-assertion of self-awareness refers to whether self-awareness is acknowledged in conventional terms, which is the difference between the two. In terms of the result, the 《Ten Powers and Four Fearlessnesses》 says: "All are directly realized, that is called Buddha." Here, it speaks of the result of realizing the complete path, which has three aspects: the basis of the body, the wisdom that relies on it, and the activity of benefiting beings. First, regarding the basis of the body, all Buddhas' bodies are one, the Dharmakāya with complete qualities of abandonment and realization, and all-knowing wisdom. Alternatively, there are two bodies, the Dharmakāya and the Rūpakāya. Alternatively, there are three bodies, the Dharmakāya, the Sambhogakāya, and the Nirmāṇakāya. Alternatively, there are four bodies, the Svābhāvikakāya, the Jñāna Dharmakāya, the Sambhogakāya, and the Nirmāṇakāya. First, the Svābhāvikakāya, the 《Abhisamayālaṃkāra》 says: "The Svābhāvikakāya of the Buddha, is the undefiled dharmas, attained completely pure, that has the nature of self." This means that the ultimate undefiled wisdom of the Buddha's ground, such as the twenty-one undefiled dharmas, their nature or dharmatā, is the Suchness that possesses two purities. Second, the Jñāna Dharmakāya, is the various aspects of wisdom, the dharmas of realization residing in the mindstream of the Buddha himself, compared to the former, the Bodhipakṣa
Chinese
相符无量与，解脱及究竟之，等持九之自性与，灭尽十之体性与，胜伏之生处者，极善分别有八种，无有烦恼愿智与，各别明智正等觉，一切种清净四与，十力以及十种力，无畏四种清净与，不护无有三种与，正念安住有三种，无有忘失之法性与，习气彻底已摧毁与，于诸有情大悲心与，唯独能仁不共法，何者宣说十八种，一切种智即是与，名为法身如是说。如是二十一种类别中，最初三十七菩提分，往昔道之位，从资粮道开始，菩提分次第圆满，获得且不退失之方式，于意续中安住，与前者等同。四无量为《经庄严论》之教义，如前所说。八解脱者，最初变化道之三解脱与，无色之四解脱，以及灭尽解脱共八种。最初变化道中有三，首先有色观色之解脱者，内心认知有色，观外境之色，行变化等，为有色观色之解脱。内心认知无色，如是行持，为无色观色之解脱。如是串习变化，然于美妙悦意之色等欲变，然于不美不悦意之色等不欲变，若生如是之念，则变化不圆满，是故美与不美二者，皆为互相观待，唯是分别假立，实则无有，平等观之，与不净解脱共三。第二无色之四解脱者，虚空无边生处之解脱，识无边生处之解脱，无所有生处之解脱，非有想非无想生处之解脱。灭尽解脱者，获得八定之圣
English
In accordance with agreement and immeasurability, liberation and the ultimate, the nature of the nine meditative stabilizations, the essence of the ten exhaustions, and the spheres of dominance, there are eight kinds of excellent distinctions. Freedom from afflictions, wish-knowing, and individual perfect wisdom. The four purities of all aspects, the ten powers, and the ten strengths. The four fearlessnesses, the three non-protections, the three mindfulnesses, the nature of not forgetting, the complete destruction of habitual tendencies, great compassion for beings, and the eighteen unshared qualities of the Sage alone, which are explained, are all-knowingness and are called the Dharmakaya. Thus, among the twenty-one categories, the first thirty-seven factors of enlightenment are those that, in the past, during the stage of the path, starting from the path of accumulation, the factors of enlightenment are gradually perfected, obtained, and not lost, residing in the mindstream, being the same in number as the previous ones. The four immeasurables are as explained earlier according to the teachings of the Ornament of the Sutras. The eight liberations are: first, the three liberations of the path of transformation, the four formless liberations, and the liberation of cessation, making eight. Among the three of the first transformation path, the first is the liberation of contemplating form with form, which is to perceive form internally and to transform and change external forms, which is the liberation of contemplating form with form. Perceiving formlessness internally and acting accordingly is the liberation of contemplating form with formlessness. Even if one is accustomed to transforming in this way, if one desires to transform into beautiful and pleasing forms, but does not desire to transform into unattractive and displeasing forms, and such thoughts arise, the transformation will not be complete. Therefore, both beauty and ugliness are merely relative and conceptually constructed, but in reality, they do not exist and are viewed equally, along with the liberation of impurity, making three. The second four formless liberations are the liberation of the sphere of infinite space, the liberation of the sphere of infinite consciousness, the liberation of the sphere of nothingness, and the liberation of the sphere of neither perception nor non-perception. The liberation of cessation is the noble one who has attained all eight absorptions.