Tibetan
ན་ལམ་གྱི་འབྲེལ་དང༌། གོ་རིམ་དང༌། བསྡུ་བ་ལ་གོ་བ་སྐྱེ་བར་ཕན་པས་སྨོས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པ་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་རྫོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་མཁྱེན་པ་གསུམ་གའི་སྦྱོར་བ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །འཕགས་པས་བཤད་ཅིང་མཁས་པས་བཀྲལ་བའི་དོན། །ཤེས་རབ་གསུམ་གྱིས་གཏན་ལ་ལེགས་ཕབས་པ། །མཁྱེན་པ་གསུམ་གྱི་བསྡུས་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། འདི་ལས་གཞན་དུ་འཆད་པར་དཀའ་འམ་སྙམ། སྤྱི་དོན་གཉིས་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ནི་གཉིས་ཏེ། རྟོགས་པ་རང་དབང་དུ་བྱ་བ་རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བ་དང༌། རྟོགས་པ་བརྟན་པར་བྱ་བ་རིམ་གྱིས་པའི་སྦྱོར་བའོ། །དེ་ལ་རྟོགས་པ་རང་དབང་དུ་བྱ་བ་ཞེས་པའི་དོན་ནི་སྔར་མཁྱེན་པ་གསུམ་གྱིས་མཚོན་ནས་ཤེས་བྱའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱས་ཤིང༌། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རྟོགས་རིགས་ཐམས་ཅད་སྨོན་པའི་ཡུལ་དུ་བྱས་ཀྱང༌། རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཕྲ་མོ་ཙམ་ལ་ཡང་རང་དབང་ཐོབ་པ་ནི་མེད་དེ། དཔེར་ན་ཕྱུག་པོ་ཆེན་པོ་ཞིག་གི་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་བྲན་ཁོལ་དབུལ་པོ་དེས་ཤེས་ཤིང་རྩི་བ་གྲངས་བྱེད་ ཀྱང་རང་དབང་དུ་ལོངས་སྤྱོད་ཆོག་པ་ནི་ཁབ་ཙམ་ཡང་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དང་པོ་མི་རྟག་པའི་རྣམ་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་མཐར་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་བར་ཐམས་ཅད་བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་གི་ཚུལ་དུ་བསྒོམས་ཏེ་རྟོགས་པ་མ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ལ་རྟོགས་པ་དབང་དུ་བྱ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནས་རྟོགས་པ་བརྟན་པར་བྱེད་པ་ནི་སྔར་རང་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་སྒོམ་ཐམས་ཅད་སྔ་ཕྱི་སྒྲེལ་ཏེ་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་མངོན་ཏུ་བྱེད་པ་དང༌། མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཀྱང་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ཐོས་བསམ་གྱིས་འདྲིས་པར་བྱས་ནས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་སྨོན་པ་དང་བརྩོན་པའི་སྒོ་ནས་སྔར་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་གོམས་འདྲིས་བརྟན་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་དཔེར་ན་བྱིས་པ་ལ་ཡི་གེ་སློབ་པའི་ཚེ་དང་པོར་ཀ་ཁ་ཞེས་ཡི་གེའི་ཕྱི་མོ་དང་འབྲུ་དེད་ལ་བརྟེན་ནས་ཡི་གེ་རེ་རེ་ནས་སློབ་པ་ལྟ་བུ་ནི་རྣམས་རྫོགས་སྦྱོར་བ་ཡིན་ལ། ཕྱི་ནས་སྔར་ཤེས་པའི་ཡིག་འབྲུ་དེ་དག་མང་པོ་ཟུང་དུ་སྦྲེལ་ནས་སངས་རྒྱས་ཞེས་པ་ལྟ་བུའི་སྦྱོར་ཀློག་སློབ་ཅིང་དེ་ཡང་གོམས་པས་བྱང་བར་བྱེད་པ་ལྟ་བུ་ནི་རིམ་གྱིས་པའི་སྒོམ་ཡིན་ནོ། །རྩེ་མོ་དང་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་ནི་སྦྱོར་བ་སྔ་མ་གཉིས་པོ་འདི་གོམས་པ་རབ་ཏུ་གྱུར་བའི་ལམ་གྱི་ཚད་འཛིན་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་སྒོམ་ཚུལ་ལོགས་སུ་མེད་དོ། །དེ་ཡང་རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བ་གོམས་པར་བཅུ་གྱུར་བའི་གནས་སྐབས་བཞི་སྟེ། འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་དུ་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་བཞི་པོ་མགོ་གནོན་གྱི་ གཉེན་པོར་འགྱུར་ངེས་པའི་རྟགས་དང་རྣམ་འཕེལ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་ན་སྦྱོར་ལམ་རྩེ་མོ་ཡིན་ཏེ་འཇིག་རྟེན་པའི་སྒོམ་བྱུང་གི་རྟོགས་པ་དེ་ལས་གོང་དུ་འགྲོར་མེད་པས་སོ། འཕགས་པའི་ལམ་གྱིས་དང་པོར་མཐོང་སྤང་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་བཞི་པོ་རྩད་ནས་འདོན་པའི་གཉེན་པོ་མཐོང་ལམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་ན་མཐོང་ལམ་རྩེ་མོ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་མཉམ་བཞག་གི་རྟོགས་པ་དེ་ལས་གོང་དུ་འགྲོར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་སྒོམ་སྤང་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་བཞི་པོ་རྩད་ནས་འདོན་པའི་གཉེན་པོ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ཤིང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་ནས་འཇིག་རྟེན་པའི་ཕན་བདེ་ཇི་སྙེད་པ་བསྒྲུབ་པ་ལ་རང་དབང་ཐོབ་པ་ན་སྒོམ་ལམ་རྩེ་མོ་ཡིན་ཏེ་ལམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་སྒོམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལས་གོང་དུ་འགྲོར་མེད་པས་སོ། །དེའི་མཐར་བདེན་པ་གཉིས་ལ་ཐ་དད་དམ་བཟང་ངན་ནམ་འགལ་འདུར་འཛིན་པའི་ཞེན་སྣང་ཕྲ་མོ་འང་རྩད་ནས་སྤངས་ཏེ་དམིགས་རྣམ་རྒྱུ་གསུམ་གྱིས་མཚོན་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་ན་མཐར་ལམ་རྩེ་མོ་ཡིན་ཏེ་མཐར་ཐུག་གི་ཐོབ་བྱ་འབྲས་བུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་ལམ་གཞན་གྱིས་བར་དུ་མ་ཆོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིམ་གྱིས་པའི་སྦྱོར་བ་གོམས་པ་མཐར་ཐུག་པའི་གནས་སྐབས་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ཏེ། ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་ གཅིག་མངོན་དུ་བྱས་པ་ན་སྔར་ཇི་སྙེད་ཅིག་མངོན་དུ་བྱས་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཉིས་སུ་མེད་པ་དང༌། མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་མངོན་དུ་བྱེད་པར་ནུས་པ་ལམ་མཐར་ཕྱིན་པའི་གནས་སྐབས་ཏེ་འདི་དང་སྔར་གྱི་བར་ཆད་མེད་རྩེ་གཉིས་ནི་མཉམ་རྗེས་ཀྱི་ལྡོག་པས་ཕྱེ་བ་ཙམ་མ་གཏོགས་ཐ་དད་མེད་དོ། །དེས་ན་བསྒོམ་བྱ་དངོས་ནི་རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བ་དང་རིམ་གྱིས་པ་གཉིས་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་གཞུང་གི་གོ་རིམ་དང་བསྟུན་ན་རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བ་ལ་བརྟེན་ནས་རྩེ་མོ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་ན་རིམ་གྱིས་པས་སྒོམ་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་བྱུང་ཡང༌། དེ་ནི་རྒྱུ་འབྲས་ཆ་རེ་ལྟོ་སྦྲེལ་ནས་བཤད་པའི་གོ་རིམ་ཡིན་གྱི་སྒོམ་པ་ཉམས་སུ་བླང་བའི་གོ་རིམ་མ་ཡིན་པས་སྒོམ་པའི་ཚེ་ད་ལྟ་ལས་དང་པོ་པའི་སྐབས་ནས་གཉིས་ཀ་སྒོམ་དུ་ཡོད་དེ། དཔེར་ན་ཐོས་བསམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་མཐ
Chinese
因此，对于道的关联、次第和总摄产生理解是有益的，但并非普遍存在于所有陈述方式中。正如在圆满次第中，解释了三种智慧的结合一样。圣者所说，智者所解之义，以三种智慧善加确立，此乃三种智慧之总摄义，我以为除此之外难以解释。第二个总义，大乘道的结合有两种：使证悟自在的圆满次第结合，以及使证悟稳固的渐次次第结合。其中，所谓“使证悟自在”的意义是，先前以三种智慧为代表，已经了解了所有所知法的特征，并且将三乘的所有证悟种类都作为希求的目标，但是对于证悟的微小功德，也没有获得自在。例如，一个贫穷的奴仆了解并计算一个大富翁的所有财产，却无法随意享用，即使是一根针也不行。因此，首先从无常的行相开始，直到佛陀本身的行相为止，全部以二谛双运的方式修习，从而生起未生起的证悟，这被称为“使证悟自在”。然后，使证悟稳固，就是将先前在自相续中生起的所有禅修，按照先后顺序连接起来，使其显现；对于未生起的禅修，也按照顺序通过听闻和思维使其熟悉，为了在相续中生起，通过祈愿和精进的方式，使先前在相续中生起的所有证悟都变得习惯、熟悉和稳固。例如，教孩子识字时，首先依靠字母的字模和发音，一个一个地学习字母，这就像是圆满次第的结合。之后，将先前学过的许多字母组合起来，学习像“佛”这样的拼读，并且通过习惯使其熟练，这就像是渐次次第的禅修。顶和刹那二者，就像是将前面两种结合修习到极致的道的衡量标准一样，因此没有单独的禅修方式。其中，圆满次第的结合
English
Therefore, it is beneficial to have an understanding of the connections, order, and summaries of the path, but it is not universally present in all forms of expression. It is as explained in the context of the Completion Stage, where the union of the three wisdoms is discussed. The meaning spoken by the Noble Ones and explained by the Wise, well-established by the three wisdoms, is the summarized meaning of the three wisdoms. I think it is difficult to explain it in any other way. The second general topic, the union of the Great Vehicle path, is twofold: the union of the Perfecting Stage, which makes realization independent, and the union of the Gradual Stage, which makes realization stable. Among these, the meaning of "making realization independent" is that previously, represented by the three wisdoms, one has come to know the characteristics of all knowable phenomena, and although all types of realization of the three vehicles have been made the object of aspiration, one has not obtained independence over even the slightest quality of realization. For example, a poor servant knows and counts all the possessions of a great wealthy person, but cannot freely enjoy them, not even a needle. Therefore, first, from the aspect of impermanence onwards, up to the aspect of the Buddha himself, all are meditated upon in the manner of the union of the two truths, thereby generating the unarisen realization, which is called "making realization independent." Then, making realization stable is to connect all the meditations that have previously arisen in one's own mindstream, in their sequential order, and to make them manifest; and for those that have not arisen, to familiarize oneself with them in sequence through hearing and thinking, and for the sake of arising in the mindstream, through aspiration and diligence, to make all the realizations that have previously arisen in the mindstream habitual, familiar, and stable. For example, when teaching a child to read, first one learns each letter one by one, relying on the letter molds and pronunciation, which is like the union of the Perfecting Stage. Afterwards, one combines many of the letters previously learned and learns to spell words like "Buddha," and through habit one becomes proficient, which is like the meditation of the Gradual Stage. The Peak and Instant are like the measure of the path where the previous two unions have been cultivated to the extreme, so there is no separate way of meditation. Among these, the union of the Perfecting Stage
Chinese
串习成熟的十倍有四种阶段，即在世间道中，当四种能压制能取所取之分别念的对治，以及确定生起增长等功德于自相续时，是为加行道顶位，因为没有比世间道修所生之证悟更高的了。在圣者道中，首先，当能从根拔除见断所断之四种能取所取分别念的对治，即见道无分别智生起于自相续时，是为见道顶位，因为没有比现见法性之等持证悟更高的了。紧随其后，当能从根拔除修断所断之四种能取所取分别念的对治生起于自相续，并且依靠一切种类的等持，能自在成办世间的一切利乐时，是为修道顶位，因为就道而言，没有比修道之等持更高的了。最后，当从根断除执著二谛为异体或好坏或相违的微细执着显现，并且以所缘、行相、因三者为代表的无分别智生起于自相续时，是为究竟道顶位，因为没有其他道能间隔究竟所证之果法身了。渐次串习达到究竟的阶段是刹那，即当现证一无漏法时，先前所现证的一切无漏法皆无二，并且能以无相之方式现证，此乃道达究竟之阶段，此与先前的无间道和解脱道二者，仅是就等持与后得之反体而作区分而已，实无差别。因此，所修之真实对境是圆满次第加行和渐次加行二者，并且如果按照经论的次第，依靠圆满次第加行而于自相续中生起顶位时，虽然会产生类似渐次加行的修法，但这只是就因果各部分相互关联而宣说的次第，并非修习的次第，因此在修习时，即使是现在最初的阶段，也可以同时修习二者。例如，就听闻和思维而言的尽
English
There are four stages when familiarity becomes tenfold: In the worldly path, when the four conceptualizations of grasping and being grasped are the remedies that surely suppress them, and when qualities such as the signs and increase arise in one's mindstream, it is the peak of the path of joining, because there is nothing higher than the realization arising from worldly meditation. In the noble path, first, when the remedy that uproots the four conceptualizations of grasping and being grasped, which are to be abandoned by seeing, the wisdom of non-conceptualization of the path of seeing, arises in one's mindstream, it is the peak of the path of seeing, because there is nothing higher than the samadhi realization of directly seeing the nature of reality. Immediately following that, when the remedy that uproots the four conceptualizations of grasping and being grasped, which are to be abandoned by meditation, arises in one's mindstream, and when, relying on all kinds of samadhi, one gains freedom to accomplish as much worldly benefit and happiness as possible, it is the peak of the path of meditation, because, in terms of the path, there is nothing higher than the samadhi of meditation. Finally, when even the subtle clinging appearances that hold the two truths to be different or good and bad or contradictory are uprooted, and when the non-conceptual wisdom characterized by the three aspects of object, aspect, and cause arises in one's mindstream, it is the peak of the final path, because there is no other path that can interrupt the ultimate result, the Dharmakaya. The stage of gradually familiarizing oneself to the ultimate is a moment, that is, when one manifests one uncontaminated dharma, all the uncontaminated dharmas that one has previously manifested are non-dual, and one is able to manifest them in a signless manner. This is the stage of reaching the end of the path, and this and the previous uninterrupted path and liberation path are only distinguished by the reverse of equipoise and subsequent attainment, but there is no difference. Therefore, the actual objects to be meditated upon are the complete stage of joining and the gradual stage, and if, according to the order of the scriptures, the peak arises in one's mindstream based on the complete stage of joining, although something like the meditation of the gradual stage will arise, this is only the order explained by linking each part of cause and effect, not the order of practicing meditation. Therefore, when meditating, even in the initial stage, both can be meditated upon simultaneously. For example, in terms of hearing and thinking, the end