Tibetan
ན་ཏེ། དེ་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་གསུམ་ལ་བླང་དོར་དུ་དམིགས་པའི་ཚེ་དེ་གསུམ་ཤེས་ཀྱང་དགོས་ཤིང་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་གསུམ་དུ་འདུས་མོད་ཀྱིས་དེ་གསུམ་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ཡང་སྐལ་ལྡན་དེ་འདི་སྙམ་དུ། ད་ནི་བདག་གིས་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཅི་ནས་ཀྱང་ཐོབ་པར་བྱ་དགོས་པས་དེ་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་ལམ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ལ་སློབ་པར་བྱ་སྙམ་པའི་ཚེ། འབྲས་བུ་ནི་རྒྱུའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ལམ་ཉིད་ལ་སློབ་དགོས་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་བརྩོན་པར་བྱ་ན། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་རིགས་དང་བསམ་པ་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ལམ་གཅིག་ཁོ་ནས་རྗེས་སུ་འཛིན་པར་མི་ནུས་པས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་དང་མཐོང་བས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་གཞན་ལ་བསྟན་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཤེས་ཤིང་གཞན་ཕན་གྱི་བསམ་པ་ལ་བློ་སློབ་དགོས་ཏེ། དེས་རྒྱུད་ལ་འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ཡང་འདི་སྙམ་དུ། དོན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བདག་གིས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་ཐམས་ཅད་བསླབ་པར་བྱ་མོད་ཀྱི་བདག་ནི་མཐར་ཐུག་གི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཁོ་ན་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིན་པས་ལམ་གོང་འོག་གི་ཁྱད་པར་ཚུལ་ བཞིན་དུ་ཤེས་ནས་དམན་པའི་ལམ་དུ་མ་གོལ་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས་ཐབས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་མ་བྲལ་བའི་ངང་ནས་གཞི་ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སྒྲོ་འདོགས་སོ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་སྒོམ་སྟེ། དེ་ལྟ་ན་དེའི་རྒྱུད་ལ་རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་མཁྱེན་པ་གསུམ་པོ་འདི་རིམ་བཞིན་སྔ་ཕྱི་རྒྱུ་འབྲས་ཡིན་པས་ཐོས་བསམ་གྱིས་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་ཚེ་ན་ནི། དང་པོ་ཁོ་ནར་ཐོབ་ཀྱང་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་ལ་སྨོན་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རྣམ་མཁྱེན་ནས་ཐོག་མར་སྨོས་ལ་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་རིམ་གྱིས་ཉམས་ལེན་དང་སྦྱར་ན། དང་པོ་རང་གི་རྒྱུད་ལ་གཞིའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང༌། དམན་ལམ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་ནས། རིགས་ཅན་གསུམ་གྱི་གདུལ་བྱ་ལ་རང་རང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ལམ་སྟོན་པའི་སྒོ་ནས་རྫོགས་སྨིན་སྦྱངས་ཏེ་འབྲས་བུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེའི་གོ་རིམ་དང་སྦྱར་ནས་མཇུག་སྡུད་ཀྱི་སྐབས
Chinese
如是。彼善、非善、无记三者，于取舍而作意之时，亦需知彼三者，且一切法皆摄于彼三者中，然仅知彼三者，亦不成一切智者。其后，具缘者复作是念：今我无论如何亦须获得如是之遍知一切相之智慧，故应学何如能得彼之道耶？念及此时，果乃随因之故，应学与果随顺之道，故应勤于有情之义利。然有情之种姓与思想各异，故不能以一法而摄受，故应知晓三乘之所有道，以见而现证，并为他人宣说，如是知晓，且须修习利他之思想，以此入于自续，成为生起菩提心之因。其后复作是念：为彼义故，我虽应学三乘之所有道，然我唯以究竟之大乘为所求，故应如实知晓上下道之差别，而不迷入下劣之道，如是念已，于不离方便大悲之状态中，修习以基蕴、界、处，远离二种增益之真如义，如是则不久于彼之自续中，将生起胜义菩提心。如是此三智次第为前后因果，故应以闻思而知晓，于以菩提心为对境之时，虽仅初得，然以生起希求究竟果之故，故最初说一切相智，若与有情自续之生起次第之修习相结合，则首先于自续中生起了知基之诸法皆无我之现观，及于自续中生起超胜下劣道之无与伦比之大悲心后，以向三种根器之所化，开示各自随顺之道的方便，而令成熟、解脱、清净，为现证果位之遍知一切相，故于彼之次第相结合而作结语之时。
English
Thus. When focusing on acceptance and rejection of the three—virtuous, non-virtuous, and neutral—one must also know these three. Although all phenomena are included in these three, merely knowing these three does not make one omniscient. Then, the fortunate one thought to himself: Now, I must obtain such wisdom that knows all aspects, so what kind of path should I study to obtain it? At that time, since the result follows the cause, one should study the path that is in accordance with the result. Therefore, one should strive for the benefit of sentient beings. However, since sentient beings have different lineages and thoughts, they cannot be subdued by one path alone. Therefore, one should know all the paths of the three vehicles, realize them through seeing, and then teach them to others. Knowing this, one should train the mind in the thought of benefiting others, because this will enter the mindstream and become the cause for generating Bodhicitta. Then, he thought again: For that very reason, although I should learn all the paths of the three vehicles, since I am only seeking the ultimate Great Vehicle, I should truly know the difference between the higher and lower paths and not be misled into the inferior path. Having thought thus, in a state inseparable from skillful means and great compassion, he meditates on the meaning of suchness, which is free from the two exaggerations regarding the basis of aggregates, elements, and sense bases. In that way, before long, genuine Bodhicitta will arise in his mindstream. Thus, these three knowledges are sequentially cause and effect, so they should be known through hearing and thinking. When Bodhicitta is the object, even if only the first is obtained, because of the arising of the aspiration for the ultimate result, the All-Knowing is mentioned first. If combined with the practice of the stages of arising in the mindstream of an individual, then first, in one's own mindstream, generate the direct realization that all phenomena of the basis are selfless, and then generate the unique great compassion that distinguishes it from the inferior path. Then, through the means of showing the path that is in accordance with each of the three types of disciples, ripen, liberate, and purify them, in order to manifest the result of the All-Knowing. Therefore, when combining it with that order and making a concluding statement.
Tibetan
་སུ། དེ་ལྟར་འདི་དང་ཡང་འདི་དང༌། སོགས་ཀྱིས་གཞི་ཤེས་ནས་ཐོག་མར་བསྡུས་སོ། །དེས་ན་གསུམ་པོ་འདིའི་མཚན་ཉིད་མ་ནོར་བར་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། མངོན་རྟོགས་དྲུག་ཏུ་བསྡུ་བའི་སྐབས་སུ་མཚན་ཉིད་ ཞེས་དང༌། གསུམ་དུ་བསྡུ་བའི་སྐབས་སུ་ཡུལ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ཡང་ཡིན་ཏེ། ཐོས་བསམ་གྱིས་ཤེས་བྱ་གཏན་ལ་འབེབ་པའི་ཚེ་ཡུལ་གྱིས་ཡུལ་ཅན་ནས། ཡུལ་ཅན་གྱིས་ཡུལ་མཚོན་ནས་ཆོས་འདི་དག་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉག་གཅིག་གིས་གཞལ་བྱའོ། །ཆོས་འདི་དག་ནི་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཡུལ་ཡང་ཡིན་མོད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ཡང་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་ནི་སྔ་མ་གཉིས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་མ་ཟད་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱེད་པས་འཁོར་འདས་ལམ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པར་འགྱུར་རོ། །སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་ཚེ་ཡུལ་གྱིས་ཡུལ་ཅན་མཚོན་པ་ཁོ་ནས་ཡུལ་འདི་དང་འདི་དག་ཚུལ་འདི་ལྟར་མཁྱེན་ནས་བྱ་བ་འདི་ལྟ་བུ་བྱེད་པར་ནུས་པའི་ཐེག་པ་གསུམ་མམ། །གང་ཟག་བཞིའི་རྟོགས་རིགས་ཐམས་ཅད་རང་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་དམ་བཅའ་བའི་ཕྱིར་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་མཚན་ཉིད་པར་འགྱུར་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། ཐེག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་ལ་མཁས་པར་ལྡན། ཞེས་ཐེག་པ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་དོན་དང་པོ་ནས་ཁས་ལེན་པ་ཁས་ལེན་མཆོག་ཏུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་འདི་གསུམ་སེམས་བསྐྱེད་དང་སྦྱོར་བའི་ཚེ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་སྨོན་པ་དང་འཇུག་པ་དང་དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་གསུམ་གྱི་རྒྱུར་ཡང་ངེས་ལ། ཡང་ན་འདུན་པ་དང་བསམ་པ་དང་ལྷག་པའི་བསམ་པ་གསུམ་གྱི་རྒྱུ་ཡང་ཡིན་ཏེ་རིམ་པ་བཞིན་དང་པོ་ཐོབ་བྱ་རྣམ་མཁྱེན་ལ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་འདུན་པ་སྐྱེ་ཞིང༌། དེ་ནས་དེའི་རྒྱུར་ལམ་ཤེས་ལ་བརྟེན་ནས་གཞན་ཕན་དོན་གཉེར་གྱི་བསམ་པ་སྐྱེ་ཞིང༌། དེ་ལ་ཡང་དམན་ལམ་གྱི་གོལ་ས་སྤངས་ནས་མཐའ་གཉིས་ལ་མི་གནས་པའི་ཚུལ་ལ་སློབ་པས་བསམ་པ་དེ་ཉིད་རང་འདོད་དང་བྲལ་ནས་ལྷག་པར་གྱུར་པ་ན་ལྷག་བསམ་མོ། །དེ་ནས་སྦྱོར་བ་སེམས་བསྐྱེད་སོགས་ལ་འཇུག་སྟེ་ཤེས་པར་སླའོ། །ཡང་ན་འདི་གསུམ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་རང་རྒྱུད་ལ་འགྲུབ་པའི་ཚུལ་རྒྱུད་བླའི་འགྲེལ་བར་བཤད་པ་དང་ཡང་སྦྱར་དུ་རུང་སྟེ། དང་པོ་རྣམ་
Chinese
苏。如此这般，以“此”和“又此”等，从基智开始最初的汇集。因此，为了不错乱这三者的体性，通过听闻思惟确定，作为发心的对境。在汇集为六现观之时，称为体性。在汇集为三者之时，则说对境是三种相。这也是因为，通过听闻思惟确定所知时，从对境以对境有者，对境有者以对境来表示，这些法是由一切种智的唯一智慧所衡量的。这些法既是一切种智的对境，也是菩萨们的道智的对境。这些不仅是前二者的对境，也是声闻和独觉的基智的对境，这样认识，就能断除对以轮回、涅槃、道三种所摄的一切法的体性的增益和损减。在作为发心的对境之时，仅仅以对境表示对境有者，就能发誓说，要将以这种方式了知这些对境，能够做成这样事情的三乘，或者四种补特伽罗的一切证悟，都生起于自己的相续中，因此成为大乘发心的体性。《经庄严论》中说：“通达一切乘之智，善巧具足。”如同从一开始就承诺通达一切乘，通达一切智，是殊胜的承诺一样。因此，这三者与发心结合时，也必定是如前所说的愿心、行心和胜义发心三种的因。或者也是欲乐、胜解和增上意乐三种的因，次第是首先生起对所要获得的遍智的欲乐，然后以其因为凭借道智，生起利他求利的胜解，并且也远离下劣道的歧途，通过学习不住于二边的道理，使胜解本身远离自利之心而成为增上意乐。然后进入加行发心等，就容易理解了。或者这三者与在自相续中成就三宝的方式，也可以与《宝性论》的解释相结合。首先是遍
English
Su. Thus, with "this" and "also this," etc., from the basis of knowledge, the initial collection begins. Therefore, in order not to confuse the characteristics of these three, through hearing and thinking, determine them and make them the object of bodhicitta. When collecting into the six Abhisamayas, it is called characteristics. When collecting into three, it is said that the object is the three aspects. This is because, when determining knowable things through hearing and thinking, from the object to the object-possessor, and from the object-possessor to the object, these dharmas are measured by the single wisdom of the omniscient one. These dharmas are not only the object of omniscience, but also the object of the path-wisdom of the Bodhisattvas. These are not only the object of the former two, but also the object of the basis-wisdom of the Hearers and Solitary Buddhas. By knowing this, one can cut off the superimposition and denial of the characteristics of all dharmas included in the three: samsara, nirvana, and the path. When making it the object of bodhicitta, merely by the object representing the object-possessor, one can vow to generate in one's own continuum all the realizations of the three vehicles, or the four types of individuals, who know these objects in this way and are able to do such things. Therefore, it becomes the characteristic of Mahayana bodhicitta. As it says in the Ornament of the Sutras: "Possessing skill in going to all vehicles and wisdom." Just as promising to go to all vehicles and all wisdom from the beginning is said to be the supreme promise. Therefore, when these three are combined with bodhicitta, they are definitely the cause of the three: aspiration, engagement, and ultimate bodhicitta, as previously explained. Or they are also the cause of the three: desire, thought, and higher thought. In sequence, first, desire arises for the omniscient one to be obtained, then, relying on the path-wisdom as its cause, thought arises for the benefit of others. And also, by abandoning the wrong path of the inferior path, and by learning the principle of not abiding in the two extremes, that thought itself becomes higher thought by being separated from self-interest. Then, it is easy to understand by entering into the practice of bodhicitta, etc. Or, the way these three accomplish the three jewels in one's own continuum can also be combined with the explanation of the Uttaratantra. First is the all-