Tibetan
གཞན་གྱི་ཆ་ལ་ཆགས་ཤིང་སྡང་བ། རྣམ་པར་དག་པ་མྱང་འདས་བརྒྱུད་ནས་བསྐྱེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང༌། མཐོ་རིས་བསྐྱེད་པའི་ཟག་བཅས་རྣམས་དང་དགུ་པོ་སྟེ། ཡུལ་དེ་རྣམས་ལ་འདི་དག་ནི་ཀུན་ཉོན་གྱི་གཟུང་བ་ཡིན་པས་དོར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཞེན་པའི་གཟུང་རྟོག་དགུའོ། །གཉིས་པ་རྣམ་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་གཟུང་རྟོག་གི་ཡུལ་ནི། རྣམ་བྱང་གི་ངོ་བོ་ཟག་མེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ རྣམ་བྱང་གི་རྐྱེན་སྐྱེ་བའི་སྒོ་རྣམ་བྱང་གི་ཕྱོགས་སུ་གཏོགས་པའི་སྐྱེ་མཆེད། རྣམ་བྱང་གི་ས་བོན་རིགས། རྣམ་བྱང་གི་བསྐྱེད་ཚུལ་རྟེན་འབྲེལ་ལུགས་ལྡོག །གཞིའི་རྣམ་བྱང་སྟོང་ཉིད། ལམ་གྱི་རྣམ་བྱང་ཙམ་ཕར་ཕྱིན། ལམ་གྱི་རྣམ་བྱང་ཁྱད་པར་བ་མཐོང་ལམ་དང་སྒོམ་ལམ། འབྲས་བུའི་རྣམ་བྱང་མི་སློབ་ལམ་དང་དགུ་སྟེ། དེ་རྣམས་ལ་འདི་ནི་རྣམ་བྱང་གི་གཟུང་བ་ཡིན་པས་བླང་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཞེན་པའི་གཟུང་རྟོག་དགུའོ། །གཉིས་པ་འཛིན་རྟོག་ནི། རྫས་དང་བཏགས་པའི་སོགས་ནས་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་པ་བསྟན་ཏེ། རྫས་དང་བཏགས་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི་འཛིན་རྟོག་གཉིས། དེ་ལ་ཡང་བདག་རང་དབང་ཅན་ལ་སོགས་པར་དམིགས་པ་དང༌། ཕུང་སོགས་ཀྱི་རྟེན་ཏེ་ཡུལ་ལ་དམིགས་པ་དགུ་ཡོད་པས་ནང་གསེས་དགུ་རེ་སྟེ། དང་པོ་ནི་གང་ཟག་སྟེ་འཛིན་པ་པོ་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི་འཛིན་རྟོག་དགུ་སྟེ། བདག་གཞན་ལ་མ་ལྟོས་པའི་རང་དབང་ཅན་དང༌། བདག་ཟླ་མེད་པའི་གཅིག་པུ་དང༌། བདག་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་སྒོ་འབྱེད་པའི་རྒྱུ་དང༌། བདག་ལྟ་བ་པོ་ནས་ཤེས་པ་པོའི་བར་དང༌། བདག་འཁོར་བར་ཀུན་ཉོན་གྱི་རྟེན་དང༌། བདག་འཇིག་རྟེན་པའི་བསམ་གཟུགས་ཀྱི་ལམ་གྱིས་འགོག་པ་ལས་འདོད་ཆགས་བྲལ་བའི་རྟེན་དང༌། བདག་བདེན་བཞིའི་མཚན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ པའི་ལམ་གྱི་རྟེན་དང༌། བདག་རྣམ་ཐར་མཐར་གནས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་སྒོམ་ལམ་གྱི་རྟེན་དང༌། བདག་མི་སློབ་པའི་ལམ་གྱི་རྟེན་གྱི་རྫས་སུ་རྟོག་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཀུན་ཉོན་དང་རྣམ་བྱང་གི་རྟེན་ལ་འཛིན་པ་པོ་ཆོས་ཙམ་དུ་གྱུར་པའི་རྫེས་ཤིག་ཏུ་ཞེན་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་སྐྱེས་བུ་སྟེ་འཛིན་པ་པོ་བཏགས་པར་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི་འཛིན་རྟོག་ལ་དགུ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཙམ་གྱི་གདགས་གཞི་ཕུང་པོ་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དང་ཁམས་དང༌། སོ་སྐྱེའི་གདགས་གཞི་ཀུན་ཉོན་གྱི་རྟེན་འབྲེལ་དང༌། འཕགས་པ་ཙམ་གྱི་གདགས་གཞི་རྣམ་བྱང་དང་འཕགས་པ་སློབ་པ་དམན་འབྲིང་མཆོག་གསུམ་གྱི་གདགས་གཞི། མཐོང་བ་དང༌། སྒོམ་པ་དང༌། ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་དང༌། འཕགས་པ་
Chinese
贪著和憎恨他者的部分；通过完全清净的寂灭（涅槃）所产生的痛苦，以及产生天界的有漏之法等九者。对于这些境，认为“这些是杂染的执著，应当舍弃”，而执著的执著分别有九种。第二，清净方面的执著分别之境是：清净的自性，无漏的蕴； 清净的因，产生的门，属于清净方面的处；清净的种子，种姓；清净的生起方式，缘起还灭；基础的清净，空性；道的清净，仅是波罗蜜多；道的特殊的清净，见道和修道；果的清净，无学道等九者。对于这些，认为“这是清净的执著，应当取”，而执著的执著分别有九种。第二，能执著分别：从实有和假立等，如是宣说。实有和假立的依处的执著分别有两种。其中又以我，自自在等为对境，以及蕴等的依处，即以境为对境有九种，因此内分有九种。第一，补特伽罗，即能执著者，实有存在的依处之执著分别有九种：不依赖于他者的自自在；我，无与伦比的唯一；我，开启名识之门的因；我，从见者到知者之间；我，轮回中杂染的依处；我，以世间禅定的道来断除，从贪欲中解脱的依处；我，如实现见四谛之相的道的依处；我，成为解脱最终安住者之自性的修道之依处；我，无学道的依处的实有而分别。也就是说，对于杂染和清净的依处，执著能执著成为法的一种遗迹。第二，士夫，即能执著者，假立存在的依处之执著分别有九种：仅是众生的假立之基蕴；处和界；异生之假立之基杂染的缘起；仅是圣者的假立之基清净和圣者，有学下中上三品的假立之基；见道；修道；特殊的道；圣者
English
Clinging to and hating the parts of others; the sufferings generated through perfectly pure Nirvana, and the contaminated dharmas that generate higher realms, and so forth, are nine in total. Regarding these objects, there are nine clinging-related conceptualizations that adhere to the thought, "These are the objects of grasping of affliction, so they should be abandoned." Second, the objects of clinging-related conceptualizations on the side of purification are: the nature of purification, the uncontaminated aggregates; The cause of purification, the gateway to arising, the sense bases belonging to the side of purification; the seed of purification, lineage; the manner of arising of purification, dependent origination in reverse order; the basis of purification, emptiness; the purification of the path, merely the pāramitās; the special purification of the path, the path of seeing and the path of meditation; the purification of the result, the path of no more learning, and so forth, are nine in total. Regarding these, there are nine clinging-related conceptualizations that adhere to the thought, "These are the objects of grasping of purification, so they should be adopted." Second, the conceptualization of grasping: from substance and imputation, and so forth, it is taught that it is the same. There are two conceptualizations of grasping that are dependent on substance and imputation. Among these, there are nine internal divisions because there are nine objects, such as the self, self-sufficiency, and so forth, as the object of focus, and the aggregates, etc., as the basis, i.e., focusing on the object. First, the person, i.e., the grasper, the conceptualization of grasping that is dependent on what exists as substance, is ninefold: the self that is self-sufficient, not dependent on others; the self, the unique one without a peer; the self, the cause that opens the door of consciousness; the self, from the seer to the knower; the self, the basis of affliction in samsara; the self, the basis of detachment from desire through the path of worldly absorption; the self, the basis of the path that directly sees the characteristics of the four truths; the self, the basis of the path of meditation that has become the nature of those who dwell at the end of liberation; the self, the conceptualization as substance of the basis of the path of no more learning. That is, regarding the basis of affliction and purification, there is adherence to the grasper as a trace that has become merely dharma. Second, the puruṣa, i.e., the grasper, the conceptualization of grasping that is dependent on what exists as imputation, is ninefold: the aggregates that are the basis of imputation of merely sentient beings; the sense bases and elements; the dependent origination of affliction that is the basis of imputation of ordinary beings; the purification that is the basis of imputation of merely noble ones, and the basis of imputation of the three grades of inferior, middling, and superior learners; the path of seeing; the path of meditation; the special path; the noble ones.