Tibetan
་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པ་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་བདེན་པར་དམིགས་སུ་མེད་པ་ངེས་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་ པ་སྟེ་རྩེ་མོ་ཆེན་པོའི་དམིགས་རྣམ། འདི་ཕྱིན་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བ་མེད་པས་ཆོས་ཆེན་པོ་སྐྱེ་མེད་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པ་བཟོད་པ་གསུམ་གྱི་དམིགས་རྣམ་ནི། གཟུགས་སོགས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཉིད་སོགས་ནས་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ཡིན་ཞེས་པས་བསྟན་ཏེ་གཟུགས་སོགས་བདེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་དམིགས་པ། དེ་ཁོ་ནར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་མངོན་ཞེན་ཅན་གྱི་ངོར་བདེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྣང་ངོ་ཞེས་རྟོགས་པ་རྣམ་པ་སྟེ་བཟོད་པ་ཆུང་ངུ༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་སྐྱེ་བ་འཁོར་བ་དང་ངེས་འབྱུང་མྱང་འདས་ཆོས་གང་དུ་ཡང་བདེན་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་དམིགས་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པ་ཁོ་ནས་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་དང་མཚན་དང་ཞིང་སོགས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དག་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་པ་རྣམ་པ་སྟེ་བཟོད་འབྲིང༌། དེ་དག་མཚན་མའི་ཆོས་གང་དུ་ཡང་གཟུང་བྱས་སྟོང་པའི་མཚན་མ་མེད་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་གཟུགས་སོགས་དམིགས་པ། མོས་པ་ཡིད་བྱེད་ཀྱིས་མཚན་མར་མོས་བྱར་མེད་པས་མཚན་མར་མི་མོས་པ་དང༌། མཚན་མར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱར་མེད་པས་མཚན་མའི་འདུ་ཤེས་མེད་པ་རྣམ་པ་སྟེ་བཟོད་ཆེན་གྱི་དམིགས་རྣམ། འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཟག་བཅས་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཆོས་མཆོག་གསུམ་གྱི་དམིགས་རྣམ་ནི། ཏིང་འཛིན་དེ་ཡི་སོགས་ནས། ཏིང་འཛིན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཞེས་པས་བསྟན་ཏེ། དེ་ཁོ་ནར་དཔའ་བར་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ཐ་དད་མེད་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་གཟུགས་སོགས་དམིགས་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་དག་གི་བྱེད་པ་གདུལ་བྱ་ཡོད་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་དུ་རང་རང་གི་སྐལ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་འབད་རྩོལ་ལ་མི་ལྟོས་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྲིན་ལས་འཇུག་པའོ། །ཞེས་འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་དམིགས་པ་རྣམ་པ་སྟེ། ཆོས་མཆོག་ཆུང་ངུ༌། ཆོས་མཆོག་ལ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ལུང་སྟོན་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱུའི་གཟུགས་སོགས་དམིགས་པ། དམིགས་པ་དེ་ཁོ་ནར་མཉམ་པར་བཞག་འཇོག་གིས་སྟོང་པའི་སྤྲོས་བྲལ་དུ་བསླབ་པས་མཉམ་པར་གཞག་པའོ། །འཇོག་གོ་སྙམ་པ་ལ་སོགས་པའི་རློམ་སེམས་ཟད་པ་ནི་རྣམ་པ་སྟེ་ཆོས་མཆོག་འབྲིང་པོ། །སྒོམ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་སྒོམ་པ་པོ་བྱང་སེམས་བསྒོམ་བྱ་ཡུམ་དོན་གསུམ་ཕན་ཚུན་ངོ་བོ་གཅིག་
Chinese
当完全证悟时，必定会证悟到一切事物都不是真实存在的，这是大顶点的目标。此后不会堕入恶趣，因此获得对无生法的忍耐，这是三种忍耐的目标：从色等自性空性等，到无想，表明色等没有真实的自性，这是所观的特点。仅仅是自性空性，在执着者的面前，显现为真实的自性，这是证悟的方式，即小忍。观色等，在轮回的生、涅槃和任何法中都没有真实，这是所观的特点。仅仅通过证悟一切法自性空的空性，就能成为清净身、语、意、相、刹土等一切形象的原因，这是证悟的方式，即中忍。这些在任何相的法中，都不能被执取，因为没有空性的相，这是所观的特点。由于意乐和作意不能对相产生意乐，因此对相不意乐，并且不能完全了解相，因此没有相的观念，这是大忍的目标。世间有漏法中最为殊胜的，是三种胜法的目标：从彼定等，到不分别定，表明仅仅是勇猛行等的禅定和空性没有差别，这是所观的色等特点。这些禅定的作用是，在有情众生的所有世间界中，都如其各自的缘分一样，不依赖勤奋而自然成就事业。这是从果的角度来观，即小胜法。安住于胜法的瑜伽士，诸佛会授记，这是作为原因的色等所观。仅仅通过平等安住，学习空性的无戏论，就是平等安住。认为安住等的傲慢念头消失，这是方式，即中胜法。禅定和禅修者菩萨，所修之境般若母这三者，相互之间体性相同。
English
When fully realized, it is certain to realize that all things are not truly existent, this is the aim of the great peak. Hereafter, there will be no falling into evil destinies, therefore obtaining forbearance towards the unborn dharma, these are the aims of the three forbearances: From form etc., selflessness etc., to non-perception, it is shown that form etc. have no true self-nature, this is the characteristic of what is observed. Merely selflessness itself, in the face of the clinging, appears as true self-nature, this is the way of realization, namely small forbearance. Observing form etc., there is no truth in the birth of samsara, nirvana, and any dharma, this is the characteristic of what is observed. Merely through realizing the emptiness of all dharmas' self-nature, it becomes the cause of purifying all forms such as body, speech, mind, signs, and fields, this is the way of realization, namely middle forbearance. These cannot be grasped in any characteristic dharma, because there is no characteristic of emptiness, this is the characteristic of what is observed. Because aspiration and attention cannot generate aspiration towards characteristics, therefore there is no aspiration towards characteristics, and one cannot fully understand characteristics, therefore there is no concept of characteristics, this is the aim of great forbearance. The most supreme among all worldly contaminated dharmas is the aim of the three supreme dharmas: From that samadhi etc., to non-discriminating samadhi, it shows that merely the samadhis of courageous conduct etc. and emptiness are not different, this is the characteristic of the observed form etc. The function of these samadhis is that in all realms of sentient beings, according to their respective fortunes, activities are naturally accomplished without relying on diligence. This is observing from the perspective of the result, namely small supreme dharma. The yogis who abide in the supreme dharma, the Buddhas will prophesy, this is the observed form etc. as the cause. Merely through equal abiding, learning the non-elaboration of emptiness through equal placement, is equal abiding. The arrogant thoughts of thinking about abiding etc. disappear, this is the way, namely middle supreme dharma. The three, meditation samadhi, the meditating bodhisattva, and the object of meditation, the Mother Prajna, are of the same essence with each other.
Tibetan
པ་སྟེ་ཐ་དད་མེད་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་གཟུགས་སོགས་དམིགས་པ། དམིགས་ཡུལ་བརྟག་བྱའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་ལ་ཡོད་པ་མིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་ཡང༌། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ལམ་ནི་མཐོང་ ལམ་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པའི་ཐབས་དམ་པའོ་ཞེས་རྟོགས་པ་རྣམ་པ་སྟེ། ཆོས་མཆོག་ཆེན་པོའི་དམིགས་རྣམ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་བཟོད་འབྲིང་གི་སྐབས་སུ་རྒྱུའི་སྒོ་ནས། ཆོས་མཆོག་ཆུང་ངུའི་སྐབས་སུ་འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས། བཟོད་ཆུང་གི་སྐབས་སུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས། ལྷག་མ་དགུའི་སྐབས་སུ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གི་དོན་བསྡུ་བ་ནི། དེ་ལྟར་ངེས་འབྱེད་སོགས་ནས་ཆེན་པོ་ཡིན་ཞེས་པ་སྟེ། ངེས་པར་འབྱེད་པ་ནི་ཟག་མེད་མཐོང་ལམ་ཡིན་ལ། དེའི་ཆ་དང་མཐུན་པའམ་དེའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་སྟེ། ཚོགས་ལམ་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་བསྒོམས་པས་གཟུང་བ་བདེན་མེད་ལ་གསལ་སྣང་དང་པོར་ཐོན་པ་དང༌། གསལ་སྣང་ལྷག་པར་གྱུར་པ་དྲོད་དང་རྩེ་མོ། །འཛིན་པ་བདེན་མེད་ལ་གསལ་སྣང་དང་པོར་སྐྱེས་པ་དང་ལྷག་པར་གྱུར་པ་བཟོད་པ་དང་ཆོས་མཆོག་རྣམས་ནང་གསེས་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་བཅུ་གཉིས་ཏེ་འདི་དག་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་བསྒོམས་བྱུང་ཤས་ཆེ་བའོ།། ༈ དགེ་འདུན་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གཉིས་པ་ལྡན་ཆོས་རྟོག་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་གཉིས། གཟུང་རྟོག་དང༌། འཛིན་རྟོག་གོ །དང་པོ་ནི། གཞི་དང་དེ་ཡི་སོགས་ནས་སོ་སོར་རྣམ་པར་དགུ་ ཞེས་པས་བསྟན་ཏེ། གཞི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། དེ་ཡི་གཉེན་པོ་རྣམ་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་གཟུང་རྟོག་གཉིས། དེ་ལ་ཡང་ཡུལ་རྨོངས་པ་སོགས་ཀུན་ཉོན་ཕྱོགས་ཀྱི་དགུ་དང༌། རྣམ་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་སོགས་དགུ་ཡོད་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྟོག་པ་ཡང་དགུ་རེ་སྟེ། དང་པོ་ཀུན་ཉོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཟུང་རྟོག་གི་ཡུལ་དགུ་ནི་རྒྱུ་འབྲས་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ། མ་རིག་པ་དེས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་ལས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ། ཕུང་པོ་དེ་དག་ལ་བདག་དང་བདག་གིར་ཞེན་པའི་འཇིག་ལྟ། འཇིག་ལྟའི་ཞེན་ཡུལ་དེ་ལ་རྟག་ཆད་དུ་ཞེན་པའི་མཐར་ལྟ། མཐར་ལྟའི་ཞེན་པ་དེའི་དབང་གིས་ཀུན་ཉོན་དང་རྣམ་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡོན་མི་ཤེས་པ། དེ་མ་ཤེས་པས་སྦྱིན་པ་ནས་མ་འདྲེས་པའི་བར་གྱི་འཕགས་ལམ་ལ་མི་གནས་པ་དང༌། །དེ་ལྟར་ལམ་ལ་གོལ་བས་ཆོས་རྣམས་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་དམིགས་པ་དང༌། དེ་ལྟར་དམིགས་པས་བདག་
Chinese
是指无有差别的对色等对境进行专注。对于所有应观察的对境法，以其并非实有的方式作为对境的等持中也是如此。不分别的道是证悟 道，是成就菩提的殊胜方便，这是了悟的行相。这是大殊胜法的对境行相。这些在中忍位时从因的角度，小殊胜法时从果的角度，小忍位时从自性的角度，其余九位时从法性的行相的角度进行专注。归纳这些意义是：如是，从决择等至大，决择是指无漏见道，与其相似或成为其因的是决择分。在资粮道时，通过确定一切法无自性并进行修习，首先生起对所取无实的光明，光明更加增上的是暖位和顶位。对能取无实生起光明，并更加增上的是忍位和胜法位。这些通过小、中、大的分类有十二种，这些多是通过世间道修习而生起的。 顶礼僧众！第二，详细阐述具法分别，分为二：所取分别和能取分别。第一，从“基和彼之”等至“各别九种”进行阐述。基是遍计烦恼，彼之对治是清净方的所取分别二者。其中，对于境愚昧等遍计烦恼方的九种，以及清净方的蕴等九种，以其差别，分别也有九种。首先，遍计烦恼方的所取分别的九种境是：对因果和真如愚昧的无明。（无明，梵文：avidyā，अविद्या，अविद्या，字面意思：无明）由无明所引发的业所产生的有漏五蕴。对这些蕴执著为我和我所的坏聚见。对坏聚见的执著境执著为常断二边的边见。由于边见的执著，不了解遍计烦恼和清净方的过患和功德。由于不了解，对布施等至不杂的圣道不住著。如是，由于在道上迷失，对诸法颠倒执著。如是执著，我
English
It refers to focusing on objects such as form, without any differentiation. Similarly, in meditative stabilization with the object of all objects of investigation being the very fact that they are not truly existent. The non-conceptual path is the noble means of attaining enlightenment on the path of seeing, and this is the aspect of realization. This is the object aspect of the great supreme Dharma. These are focused upon from the perspective of cause during the intermediate forbearance, from the perspective of result during the small supreme Dharma, from the perspective of essence during the small forbearance, and from the perspective of the nature of reality during the remaining nine. The summary of these meanings is: Thus, from ascertainment, etc., to being great. Ascertainment is the uncontaminated path of seeing, and that which is in accordance with it or becomes its cause is the limb of ascertainment. On the path of accumulation, by determining that all phenomena are without self-nature and meditating on them, the first appearance of clarity arises with respect to the apprehended as being unreal, and warmth and peak are when the clarity becomes even greater. For the apprehended as being unreal, the arising of the first clarity and the becoming even greater are forbearance and supreme Dharma, which are twelve in number due to the divisions of small, medium, and large. These are mostly generated through meditation by worldly paths. Homage to the Sangha! Secondly, the detailed explanation of the discriminating Dharma is divided into two: the discriminated object and the discriminating subject. Firstly, it is taught from "base and its" etc. to "nine separately". The base is the afflictions of complete defilement, and its antidote is the two discriminated objects of the pure side. Among these, there are nine aspects of the defiled side, such as ignorance of the object, and nine aspects of the pure side, such as aggregates, and the discriminations are also nine each due to their differences. Firstly, the nine objects of the discriminated object of the defiled side are: ignorance that is ignorant of cause and effect and suchness. The five contaminated aggregates produced by the actions induced by that ignorance. The view of the perishing aggregate that clings to those aggregates as self and mine. The extreme view that clings to the object of clinging of the view of the perishing aggregate as permanent or impermanent. Due to the power of the clinging of the extreme view, not knowing the faults and virtues of the defiled and pure sides. Because of not knowing that, not abiding in the noble path from generosity to non-mixing. Thus, because of straying on the path, perceiving phenomena in a distorted way. Thus perceiving, self