Tibetan
ཅོས་པ་མ་ཡིན་པ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ཞེས་བྱ་ལ་ཆོས་ཅན་གྱི་སྐུ་གསུམ་དང་ཐ་མི་དད་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་ཐ་དད་པར་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ་ལ་དངོས་ཀྱི་དོན། དེའི་ཁྱད་པར་བཤད། དེ་ལ་རྩོད་སྤོང་ངོ༌། །དང་པོ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་སོགས་ནས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཞེས་པ་སྟེ། འདི་ལ་སྡེ་ཚན་ཉེར་གཅིག་ནང་གསེས་ཀྱི་དབྱེ་བས་བརྒྱ་ཞེ་བཞི། །མཐའི་དང་གིས་བསྡུས་པའི་མཁྱེན་པ་གཉིས་དང་བརྒྱ་ཞེ་དྲུག་ལས། སྡེ་ཚན་དང་པོ་ནི། དྲན་ཉེ་ཡང་དག་སྤོང་བ་རྫུ་འཕྲུལ་རྐང༌། །བཞི་རེ་དབང་སྟོབས་ལྔ་ལྔ་བྱང་ཡན་བདུན། །འཕགས་ལམ་བརྒྱད་ཅེས་བྱར་ཕྱོགས་སོ་བདུན་ནོ། །སྡེ་ཚན་གཉིས་པ། བྱམས་དང་སྙིང་རྗེ་དགའ་སྙོམས་ཚད་མེད་བཞི། གསུམ་པ། གཟུགས་ཅན་ཡིན་མིན་གཟུགས་ལ་བལྟ་བ་གཉིས། །སྡུག་དང་གཟུགས་མེད་འགོག་པ་རྣམ་ཐར་ བརྒྱད། བཞི་པ། བསམ་གཟུགས་འགོག་པ་སྙོམས་འཇུག་རྣམ་པ་དགུ། ལྔ་པ། འབྱུང་བཞི་སྔོ་སེར་དཀར་དམར་མཁའ་ཤེས་ཟད། དྲུག་པ། །གཟུགས་ཅན་གཟུགས་མེད་ཆེ་ཆུང་དབྱིབས་ཟིལ་གནོན། །གཟུགས་མེད་སྔོ་སེར་དཀར་དམར་མདོག་ཟིལ་གནོན། །བདུན་པ་དང་བརྒྱད་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཆད། །དགུ་པ། ལྷ་མིག་རྣ་བ་རྫུ་འཕྲུལ་གཞན་སེམས་ཤེས། །སྔོན་གནས་རྗེས་དྲན་ཟག་ཟད་མངོན་ཤེས་དྲུག །བཅུ་པ། ཆོས་དོན་ཚིག་སྤོབས་སོ་སོ་ཡང་དག་རིག །བཅུ་གཅིག་པ། རྟེན་དམིགས་ཐུགས་དང་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་དག་བཞི། །བཅུ་གཉིས་པ། ཚེ་སེམས་ཡོ་བྱད་ལས་སྐྱེ་མོས་སྨོན་ལམ། །རྫུ་འཕྲུལ་ཡེ་ཤེས་ཆོས་དབང་ཕྱིན་དྲུག་འབྲས། །གསུམ་གཉིས་གཅིག་གཅིག་གཅིག་གཉིས་རིམ་བཞིན་ནོ། །བཅུ་གསུམ་པ། གནས་དང་གནས་མིན་རྣམ་སྨིན་དབང་ཁམས་མོས། །ལམ་དང་བསམ་གཏན་འཆི་འཕོ་སྐྱེ་བ་མཁྱེན། །སྔོན་གནས་རྗེས་དྲན་ཟག་ཟད་སྟོབས་བཅུའོ། །བཅུ་བཞི་པ། སྤངས་རྟོགས་ལམ་དང་ལམ་མིན་མི་འཇིགས་བཞི། །བཅོ་ལྔ་པ། སྐུ་གསུང༌། ཐུགས་ཀྱི་བསྲུང་བ་མེད་པ་གསུམ། །བཅུ་དྲུག་པ། གུས་དང་མི་གུས་གཉིས་འདྲེས་ཆགས་སྡང་བློ། །མེད་པའི་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་རྣམ་པ་གསུམ། །བཅུ་བདུན་པ། །གཞན་དོན་དུས་ ལས་མི་འདའ་བསྙེལ་བ་མེད། །བཅོ་བརྒྱད་པ། སྒྲིབ་པའི་བག་ལ་ཉལ་སྤངས་བག་ཆགས་བཅོམ། །བཅུ་དགུ་པ། དུས་དྲུག་སེམས་ཅན་ལ་དགོངས་ཐུགས་རྗེ་ཆེ། །ཉི་ཤུ་པ། སྤྱོད་རྟོགས་ཕྲིན་ལས་ཡེ་ཤེས་མ་འདྲེས་པ། །དྲུག་དྲུག་གསུམ་གསུམ་རིམ་པ་བཞིན་དུའོ། །ཉེར་གཅིག་པ། རྣམ་པ་ལམ་གསུམ་བཞི་ཡི་མཁྱེན་པ་གསུམ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཕྱོགས་ལ་སོགས་སློབ
Chinese
所谓的非造作法身，虽然与有法的法身三身无别，但在名言上则安立为有差别。第二是智慧法身，讲真实的意义，讲它的差别，以及对它的辩论和驳斥。第一是从菩提分等处说的是法身。这里有二十一个组别，细分有一百四十四种。用“等”字概括的两种智慧，总共一百四十六种。第一组是：正念、正断、神足等，四者为四神足，五者为五根、五力，七者为七菩提分，八者为八正道，总共三十七道品。第二组：慈、悲、喜、舍四无量心。第三组：有色与无色，观色二者。不净观和无色解脱八种。第四组：灭尽定和无想定，九次第定。第五组：四大，蓝、黄、白、红，空、识、尽。第六组：有色、无色，大、小，形、胜伏。无色，蓝、黄、白、红，色、胜伏。第七和第八组，将特别阐述。第九组：天眼、天耳、神变、他心智。宿命、漏尽、六神通。第十组：法义、词、辩才、各别正智。第十一组：所依、所缘、大悲和智慧，四种清净。第十二组：寿命、心、资具、业生、欲乐、愿。神变、智慧、法自在、六度之果。三、二、一、一、一、二依次排列。第十三组：是处非处智、异熟智、信解、界胜解。道智、禅定智、死生智。宿命智、漏尽智，十力。第十四组：断、证、道与非道，四无畏。第十五组：身语意之无守护三者。第十六组：恭敬与不恭敬，二者杂染，贪嗔之心。无有忘失，三种近念住。第十七组：利他之事不逾时，无有忘失。第十八组：烦恼习气已断，习气亦摧毁。第十九组：六时观照有情，大悲心。第二十组：行持、证悟、事业、智慧不杂染。六、六、三、三依次排列。第二十一组：三种相、三道、四智。如是菩提分等学
English
The so-called unconditioned Dharmakaya, although not different from the three Kayas of the Dharmakaya with attributes, is nominally established as different. The second is the Wisdom Dharmakaya, which speaks of the true meaning, its distinctions, and the debates and refutations about it. The first is that the Dharmakaya is spoken of from the Bodhipakshika-dharmas, etc. Here there are twenty-one categories, with one hundred and forty-four subdivisions. The two types of wisdom summarized by "etc.", totaling one hundred and forty-six. The first group is: mindfulness, right exertion, miraculous feet, etc., the four are the four legs of supernatural power, the five are the five roots, five powers, the seven are the seven factors of enlightenment, the eight are the eightfold noble path, totaling thirty-seven factors of enlightenment. The second group: the four immeasurables of loving-kindness, compassion, joy, and equanimity. The third group: with form and without form, the two that contemplate form. The eight liberations of impurity and formlessness. The fourth group: the extinction of thought and form, the nine sequential abidings. The fifth group: the four elements, blue, yellow, white, red, space, consciousness, cessation. The sixth group: with form, without form, large, small, shape, overcoming. Without form, blue, yellow, white, red, color, overcoming. The seventh and eighth groups will be explained in detail. The ninth group: divine eye, divine ear, magical power, knowledge of others' minds. Past lives, exhaustion of outflows, six superknowledges. The tenth group: Dharma meaning, words, eloquence, individual correct knowledge. The eleventh group: support, object, great compassion, and wisdom, the four purities. The twelfth group: life, mind, resources, karma-born, desire, aspiration. Magical power, wisdom, Dharma mastery, the result of the six perfections. Three, two, one, one, one, two are arranged in order. The thirteenth group: knowledge of what is and is not, knowledge of karmic results, faith, realm mastery. Knowledge of the path, knowledge of meditation, knowledge of death and birth. Knowledge of past lives, knowledge of the exhaustion of outflows, the ten powers. The fourteenth group: abandonment, realization, path and non-path, the four fearlessnesses. The fifteenth group: the three non-guardianships of body, speech, and mind. The sixteenth group: respect and disrespect, the two mixed, the mind of greed and hatred. Without forgetfulness, the three close placements of mindfulness. The seventeenth group: benefiting others without delay, without forgetfulness. The eighteenth group: the habitual tendencies of afflictions are cut off, the habitual tendencies are also destroyed. The nineteenth group: observing sentient beings in six periods, great compassion. The twentieth group: conduct, realization, activity, wisdom without contamination. Six, six, three, three are arranged in order. The twenty-first group: three aspects, three paths, four wisdoms. Thus, the Bodhipakshika-dharmas, etc., are learned.
Tibetan
་ལམ་གྱི་སེམས་སེམས་བྱུང་གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པས་མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་དུ་གྱུར་པ། གཟུང་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྐུ་ཐ་དད་པ་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་མངོན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་དེའི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་ལ། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་ནས་ཤེས་པའི་ཁྱད་པར་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཉན་ཐོས་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་སོགས་ནས་ཉོན་མོངས་མེད་ཅེས་པ་སྟེ། གཞན་རྒྱུད་ལ་ཉོན་མོངས་མི་སྐྱེད་པས་ཉོན་མོངས་མེད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཉན་རང་གི་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ལྟ་བ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་གྲོང་སོགས་སུ་སེམས་ཅན་འདི་དག་བདག་མཐོང་བ་ན་དེའི་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བར་ཤེས་པའི་ཚེ་དེ་ལ་བལྟ་བར་མི་འདོད་པ་དང༌། རྒྱལ་བས་སེམས་ཅན་འདི་དག་བདག་ལ་དམིགས་ནས་ཉོན་མོངས་རྒྱུན་དུ་གནས་པར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས། དེ་ ལ་ལྷག་པར་གཟིགས་པར་བཞེད་ཅིང་དེའི་ཉོན་མོངས་རྣམས་རྒྱུན་གཅོད་པའོ། །གཉིས་པ་སྨོན་ནས་ཤེས་པའི་ཁྱད་པར་ནི། སངས་རྒྱས་སྨོན་ནས་སོགས་ནས་འདེབས་པར་བཞེད། ཅེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་སྤྱིར་སྨོན་ནས་ཤེས་པ་ནི། བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་འདི་ཤེས་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པའི་སྨོན་ལམ་གྲུབ་པ་ན་གང་མཁྱེན་པར་འདོད་པ་དེ་ལ་འདི་ཤེས་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཡིད་ལ་སྨོན་ཏེ་བསམ་གཏན་ལ་ཞུགས་ནས་དེ་ལས་ལངས་པ་ན་ཤེས་བྱ་དེ་དག་རིག་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། དེ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྨོན་ནས་ཤེས་པ་ནི། ཉན་རང་ལས་ཁྱད་པར་ལྔས་འཕགས་ཏེ། རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པས་ལྷུན་གྲུབ་དང༌། རྒྱུན་མི་ཆད་པས་ཆགས་སྤོང་དང༌། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཞུགས་པས་ཐོགས་པ་མེད་པ་དང༌། རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པས་རྟག་གནས་དང༌། ཞུས་ལེན་ཐམས་ཅད་འདེབས་པར་མཛད་པས་འདྲི་བ་ཀུན་ལེན་འདེབས་པར་བཞེད་དོ། །དེ་ལ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་ནི་ཁྱད་པར་ལྔ་ལྡན་དེ་ལས་ལྡོག་པའོ། །གསུམ་པ་རྩོད་སྤོང་ལ། ཆོས་སྐུ་རྟག་པ་དང༌། ཁྱབ་རྟག་གཉིས་ཀའི་རྩོད་སྤོང་ངོ༌། །དང་པོ་ལ་དངོས་དང༌། དེ་དཔེས་སྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི་རྒྱུ་ནི་ཡོངས་སུ་སོགས་ནས་དེར་སྣང་ངོ༌། །ཞེས་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་དེ་རྟག་ཏུ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ལ་བཞུགས་ ན། རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པ་འགལ་ལ་དོན་མི་མཛད་ན་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་བཞུགས་པ་འགལ་ཞེ་ན་གདུལ་བྱ་འཚང་རྒྱ་བའི་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་གྱུར་པ་གང་དང་གང་ལ་གདུལ་བའི་ཐབས་གང་དང༌། དུས་ནམ་གྱི་ཚེ་ཆོས་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བས་ཕན་པར་གྱུར་པའི་ཚེ། གདུལ་བྱའི་
Chinese
道路之心及心所完全转变，成为究竟之道。断绝能取所取戏论之智慧自性，所有这些不同的身，都应明显地称为智慧法身。第二，解释它的差别，有无烦恼和从愿而知的差别两种。第一种是，声闻无烦恼等，到无烦恼为止。因为不在他人相续中产生烦恼，所以是无烦恼。这又是声闻缘觉的无烦恼之见。通过禅定，在城市等地看到这些众生时，知道他们的烦恼会产生，因此不愿看他们。如来想到这些众生执着于我，不要让烦恼持续存在，因此特别想观察他们，并断除他们的烦恼之流。第二种是从愿而知的差别。佛陀从愿等，说到种植为止。也就是说，一般来说，从愿而知，是依靠禅定，心想‘愿我能知晓此事’，当愿望实现时，对于想要了解的事物，心中想‘我应知晓此事’，然后进入禅定，从禅定中出来后，就能理解那些所知。其中，佛陀的从愿而知，比声闻缘觉殊胜五种差别：自发进入，因此是任运成就；持续不断，因此是离贪；进入一切所知，因此是无碍；恒常安住于等持，因此是常住；所有请求都予以种植，因此对于所有提问都乐于接受和种植。其中，声闻等与这五种差别相反。第三，辩论的消除，是法身常有和周遍常有的两种辩论的消除。第一种有直接的和用比喻来证明两种。第一种是从因是完全等，到在那里显现为止。也就是说，如果佛陀恒常安住在具有大悲自性的身中，那么恒常利益众生就相违，如果不利益众生，那么安住于大悲就相违。如果调伏对象的成佛之因完全成熟，在何时、以何种调伏方法、在何时说法等行为有益时，调伏对象的
English
The mind and mental factors of the path are completely transformed, becoming the ultimate path. The wisdom nature that is free from the elaboration of grasping and being grasped—all these different bodies should be explicitly referred to as the wisdom Dharmakaya. Secondly, explaining its distinctions, there are two distinctions: being without afflictions and knowing from aspiration. The first is, from 'Shravakas without afflictions' etc., up to 'without afflictions.' Because afflictions do not arise in the mindstream of others, it is without afflictions. This is also the view of Shravakas and Pratyekabuddhas of being without afflictions. Through meditative absorption, when seeing these beings in cities and other places, knowing that their afflictions will arise, they do not wish to look at them. The Buddhas, thinking that these beings are fixated on self, wishing that afflictions would not continuously exist, therefore especially wish to observe them and cut off the stream of their afflictions. The second distinction is knowing from aspiration. The Buddhas, from aspiration etc., up to 'willing to plant.' That is to say, generally, knowing from aspiration is relying on meditative concentration, thinking, 'May I come to know this,' and when the aspiration is fulfilled, for the things one wishes to know, one thinks, 'I should know this,' and then enters into meditative concentration, and upon arising from that meditative concentration, one will come to understand those knowable things. Among these, the Buddha's knowing from aspiration is superior to that of Shravakas and Pratyekabuddhas by five distinctions: entering spontaneously, therefore it is spontaneously accomplished; continuously, therefore it is free from attachment; entering into all knowable things, therefore it is unimpeded; constantly abiding in equanimity, therefore it is permanent; all requests are planted, therefore for all questions, they are willing to accept and plant. Among these, Shravakas etc. are the opposite of these five distinctions. Thirdly, regarding the refutation of debate, it is the refutation of debate about the Dharmakaya being permanent and being pervasive and permanent. The first has two aspects: direct and proving it with an example. The first is from 'The cause is completely' etc., up to 'appearing there.' That is to say, if the Buddhas constantly abide in the body of the nature of great compassion, then constantly benefiting beings is contradictory, and if they do not benefit beings, then abiding in great compassion is contradictory. If the cause for the trainees to attain Buddhahood is completely ripened, at what time, by what method of taming, and at what time the actions such as teaching the Dharma are beneficial, the trainees'