Tibetan
བསམ་གཏན་རི་ལྟ་བུ་མཚན་མའི་རྣམ་གཡེང་གིས་མི་གཡོ་བ་ས་ལྔ་པ་ནས། ཤེས་རབ་སྨན་ལྟ་བུ་ཉོན་ཤེས་ཀྱི་སྒྲིབ་པའི་ནད་ཞི་བར་བྱེད་པ་ས་དྲུག་པ་ནས། ཐབས་བཤེས་གཉེན་ལྟ་བུ་དགེ་རྩ་ཆུང་ཡང་མི་ཟད་པར་བྱེད་པ་དང་གཞན་དོན་དུ་ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་བཟོད་པས་བདུན་པར། སྨོན་ལམ་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལྟ་བུ་ཇི་ལྟར་སྨན་པའི་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པ་ས་བརྒྱད་པར། སྟོབས་ཉི་མ་ལྟ་བུ་གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་ཀྱི་དགེ་བའི་ལོ་ཏོག་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ས་དགུ་པར། ཡེ་ཤེས་གླུ་དབྱངས་ལྟ་བུ་གདུལ་བྱ་འདུན་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་སྟོན་པ་ས་བཅུ་པར་ལྷག་པར་སྤྱོད་དོ། །མངོན་ཤེས་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུ་མཐུ་ཐོགས་པ་མེད་པས་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་པ་དང༌། ཚོགས་གཉིས་བང་མཛོད་ལྟ་བུ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་མང་པོའི་མཛོད་དང༌། བྱང་ཕྱོགས་ལམ་ཆེ་པོ་ལྟ་བུ་དུས་གསུམ་གྱི་རྒྱལ་བ་རྣམས་གཤེགས་པ་དང༌། ཞི་ལྷག་བཞོན་པ་བཟང་པོ་ལྟ་བུ་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་ལམ་དུ་འགྲོ་བ་དང༌། གཟུངས་སྤོབས་བཀོད་མའི་ཆུ་བོ་ལྟ་བུ་ཚིག་དོན་མི་བརྗེད་པར་འཛིན་ཞིང་གཞན་ལ་ཐོགས་མེད་དུ་འཆད་པ་ཟད་མི་ཤེས་པ་དང་ལྡན་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ལྔ་སྟེ། ཁ་ཅིག་ས་བཅུ་ཀའི་ཁྱད་པར་ལམ་དང༌། ཁ་ཅིག་དག་ས་གསུམ་དང༌། ཁ་ཅིག་ས་བཅུ་པའི་ཁྱད་པར་ལམ་ལ་བཞེད། ཆོས་ཀྱི་དགའ་སྟོན་སྒྲ་སྙན་ལྟ་བུ་ཐར་འདོད་ཀྱི་གདུལ་བྱ་ལ་སྙན་པར་སྒྲོགས་པ་དང༌། བགྲོད་པ་གཅིག་པའི་ལམ་ཆུ་བོ་ལྟ་བུ་གཞན་དོན་རིས་སུ་མ་ཆད་པར་ངང་གིས་འཇུག་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་ལྡན་པ་སྤྲིན་ལྟ་བུ་དགའ་ལྡན་གྱི་གནས་ན་བཞུགས་པ་ལ་སོགས་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་སྟོན་པས་གདུལ་བྱའི་ལོ་ཏོག་སྨིན་པར་བྱེད་པ་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་དངོས་དང༌། ཁ་ཅིག་ས་བཅུའི་རྒྱུན་མཐའི་སྦྱོར་དངོས་མཇུག་ན་ཡོད་པར་བཞེད་དོ། །དེ་དག་ཀྱང་བསམ་པ་སོགས་གྲོགས་དང༌། ས་ སོགས་དཔེ་དང༌། ཆོས་གཞིར་གྱུར་སོགས་ཆོས་མཐུན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང༌། ལམ་དེ་དང་དེར། དེ་དག་ལྷག་པར་སྤྱོད་པ་ཙམ་ལས་ཕལ་ཆེར་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ།། ༈ །།ཆོས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གཉིས་པ་སེམས་བསྐྱེད་དག་བྱེད་གདམས་ངག་ནོད་པ་ལ། གདམས་ངག་སྤྱིར་བསྟན། རྟོགས་དཀའ་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྒྲུབ་དང་བདེན་པ་སོགས་ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། འདི་ལ་བཞི། སྒྲུབ་པ་རང་གི་ངོ་བོ། །དམིགས་ཡུལ་བདེན་པ་བཞི། རྟེན་དཀོན་མཆོག་གསུམ། སྒྲུབ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྒྱུ་ལ་གདམས་པའོ། །དང་པོ་སྒྲུབ་པའི་ངོ
Chinese
第五地如禅定之山，不为有相之散乱所动摇。第六地如智慧之药，能息灭烦恼所知二障之疾病。第七地如方便善友，能使小善根亦不穷尽，且为利他故，亦能忍受恶趣之苦。 第八地如愿望如意宝，能成就如所愿之果。第九地如威力之日，能成熟所化众生相续中之善妙庄稼。第十地如智慧之歌，能为所化众生宣说欲求之法，而更加行持。 如神通之王，以威力无碍故，能成办他利。如二资粮之宝藏，乃众多福德与智慧之宝藏。如北方大道，乃三世诸佛所行之路。如止观之妙乘，能行于离二边之道。如总持辩才庄严之河流，能忆持词义而不忘，且能无碍地为他宣说，具足无尽之功德，乃五种殊胜道。 有些认为此为十地之殊胜道，有些认为是三清净地，有些则认为是十地之殊胜道。 如法之喜宴琵琶，能悦耳地为欲解脱之所化众生宣说。如唯一行道之河流，能不分彼此地自然趣入利他。如具足法身之云，安住于兜率天等处，以示现十二行事，成熟所化众生之庄稼，此三者乃佛地之真实。 有些则认为此存在于十地之相续边际之加行、真实、结尾中。 彼等亦如发心等为助伴，地等为譬喻，以法为基础等为随顺法，当知可运用于一切。 且于彼彼道中，仅是更加行持彼等而已，然亦当知大抵于一切中皆有之。 顶礼于法！ 第二，于清净发心之窍诀中，纳受窍诀，分为总说窍诀，及别说难懂之处。 初者，谓当知修与谛等，此有四：修持自性，所缘为四谛，所依为三宝，及修持圆满之因。 初者，修持之自性。
English
From the fifth ground, like a mountain of meditation, unmoved by the distractions of signs. From the sixth ground, like the medicine of wisdom, pacifying the disease of the obscurations of affliction and knowledge. From the seventh, like a spiritual friend of skillful means, even small roots of virtue are inexhaustible, and for the sake of others, one can endure the suffering of the lower realms. From the eighth ground, like a wish-fulfilling jewel of aspiration, the desired fruit is accomplished. From the ninth ground, like the power of the sun, the harvest of virtue in the minds of those to be trained is ripened. From the tenth ground, like a song of wisdom, one teaches the Dharma that attracts those to be trained, and one especially practices. Like the king of clairvoyance, one accomplishes the benefit of others with unobstructed power. Like a treasury of the two accumulations, it is a treasury of great merit and wisdom. Like the great northern path, the Buddhas of the three times have gone. Like a good chariot of tranquility and insight, one goes on the path free from the two extremes. Like a river of eloquence and adornment of dharani, one remembers the words and meanings without forgetting, and one teaches others without obstruction, possessing inexhaustible qualities, these are the five special paths. Some consider this to be the special path of all ten grounds, some consider it to be the three pure grounds, and some consider it to be the special path of the tenth ground. Like the lute of the feast of Dharma, one sweetly proclaims to those to be trained who desire liberation. Like a river of the single path, one naturally enters into benefiting others without discrimination. Like a cloud endowed with the Dharmakaya, abiding in the realm of Tushita, etc., by showing the twelve deeds, one ripens the harvest of those to be trained, these three are the actual ground of Buddhahood. Some consider this to exist in the practice, reality, and conclusion at the end of the continuum of the ten grounds. These also, like intention, etc., are companions, like grounds, etc., are examples, like being based on Dharma, etc., are in accordance with the Dharma, one should know how to apply them to everything. And on that particular path, one only especially practices these, but one should also know that they are mostly present in everything. Homage to the Dharma! Second, in receiving the instructions for purifying the mind, there is the general teaching of the instructions, and the specific explanation of the difficult to understand points. The first is, it is taught that one should know practice and truth, etc., there are four here: the nature of practice itself, the object of focus is the four truths, the support is the three jewels, and instructions on the cause of perfect practice. The first is the nature of practice.
Tibetan
་བོ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཉེར་གཉིས་སྔར་བསྟན་པའི་དཀར་ཆོས་མ་ལུས་པ་ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང༌། དོན་དམ་འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒྲུབ་པ་སྟེ། དེ་ཡང་སྦྱོར་བ་ཕྱིན་དྲུག་གིས་ཆེད་དུ་བྱ་བ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་རྟོགས་བྱ་ཆོས་སྐུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པས་ན་ཉན་རང་གི་སྒྲུབ་པ་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་པའོ། །གཉིས་པ་དམིགས་ཡུལ་བདེན་པ་བཞི་ལ་གདམས་པ་ནི། སྡུག་བདེན་ལ་ཤེས་བྱར་ཞེན་པ་འགོག་པའི་ཆེད་དུ། ཡུལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སྟོང་ཉིད་དང༌། ཡུལ་ཅན་ཤེར་ཕྱིན་དབྱེར་མེད་དུ་འདོམས་པ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་སྤང་བྱར་ཞེན་པ་ལྡོག་པའི་ཆེད་དུ། ཟག་བཅས་རྒྱུར་གྱུར་གྱི་གཟུགས་སོགས་སྐྱེ་འགགས་དང་ཀུན་བྱང་དུ་མ་གྲུབ་པར་གདམས་པ་དང༌། འགོག་པ་ཐོབ་བྱར་ཞེན་པ་བཟློག་པའི་དོན་དུ་གཟུགས་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་ཆོས་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པར་གདམས་པ་དང༌། ལམ་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་བྱར་ཞེན་པ་བཟློག་པའི་དོན་དུ་ལམ་ཕྱིན་དྲུག་སོགས་ལ་བརྩོན་མི་བརྩོན་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བར་གདམས་པའོ། །གསུམ་པ་རྟེན་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་གདམས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་སུ་བརྟེན་པ་དང༌། བདག་ཉིད་སྐྱབས་པའི་ཡུལ་མ་ལུས་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོན་པའོ་སྙམ་དུ་ཞེན་པ་བཟློག་པའི་དོན་དུ། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་སོ་སོར་མ་གྲུབ་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཕྱིན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་སོ་ཞེས་སྟོན་པ་དང༌། ཆོས་དཀོན་མཆོག་ལ་འདི་ནི་བདག་གི་ལམ་མོ་སྙམ་དུ་ཞེན་པ་བཟློག་པའི་དོན་དུ་མཁྱེན་གསུམ་གྱིས་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་གཞི་གཉེན་པོ་རྣམ་པ་མཐའ་དག་བདེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྟོན་པ་དང༌། དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ལ་ལམ་གྱི་གྲོགས་སུ་ཞེན་པ་བཟློག་པའི་དོན་དུ་བྱང་སེམས་འཕགས་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་རྣམས་ཀྱང་གདོད་མ་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པའོ། །བཞི་པ་སྒྲུབ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྒྱུ་ལ་གདམས་པ་ལ་བཞི། སྒྲུབ་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྤང་བ་དང༌། སྒྲུབ་པ་ལ་གཞན་དྲིང་མི་འཇོག་པ་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པ་དང༌། སྒྲུབ་པ་མཐར་ཐུག་པའི་རྒྱུ་ལ་གདམས་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྒྲུབ་པའི་ངོ་བོ་བརྩོན་འགྲུས་ཡིན་ལ། དེའི་སྤང་བྱ་ལེ་ལོ་གསུམ་ལས། དང་པོ་སྙོམ་ལས་འཛིན་པ་སྤོང་བྱེད་མ་ཞེན་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ལ་གདམས་པ་ནི། སྒོ་གསུམ་གྱི་བདེ་བ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ལ་དབང་རྟུལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་བས། དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ལུས་ངག་ཡིད་རྣམས་ཞེན་བྱའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད
Chinese
其要者，即是将先前所示二十二种菩提心之差别，所有世俗谛如幻化，胜义谛以不缘三轮之方式修持。此乃以六度之方便，为利乐一切有情众生，而证得可证之法身，故较声闻、缘觉之修持更为殊胜。第二，于四谛之所缘境作教诫者：为遮止于苦谛执为所知境，教示外境色等之空性，以及有境智慧度无别；为遮止于集谛执为所断境，教示有漏之因所生之色等，于生灭及一切清净皆无成立；为遮止于灭谛执为所得境，教示从色乃至菩提之间，任何法皆无成立；为遮止于道谛执为所依境，教示于道六度等，勤与不勤皆不应以真实随观。第三，于所依三宝作教诫者：为遮止于皈依佛，心想自身乃是遍知一切所应救护之境之导师，而作执着，故教示境与有境各自皆无成立，证知平等性之圆满智慧即是佛；为遮止于法宝，心想此乃吾之道，而作执着，故教示以三智所缘之基与对治等一切法，皆无有真实自性；为遮止于僧宝，心想是道之助伴，而作执着，故教示不退转之圣菩萨众，亦自始即无生。第四，于圆满修持之因作教诫者，有四：断除修持之违品，不依赖其他修持，圆满一切修持之功德，以及教诫修持究竟之因。初者，修持之体性为精进，其所断为三种懈怠，其中第一，为断除耽著安逸，而教诫不耽著之精进者：谓若生起身语意之安乐，则易于明显耽著下劣之境，故为遣除之，应知身语意皆无有可耽著之自性。
English
The key is to cultivate all the twenty-two distinctions of Bodhicitta previously shown, with all conventional truths being like illusions, and ultimate truths being cultivated in a way that does not fixate on the three spheres. This is because it uses the means of the six perfections to benefit all sentient beings and attain the Dharmakaya, which can be attained, and is therefore more excellent than the cultivation of Sravakas and Pratyekabuddhas. Secondly, the instructions on the four truths as objects of focus: To prevent attachment to the truth of suffering as an object of knowledge, teach the emptiness of external objects such as form, and the inseparability of the wisdom perfection of the subject; To prevent attachment to the truth of origin as an object to be abandoned, teach that forms, etc., arising from contaminated causes are not established in arising, ceasing, and all purity; To prevent attachment to the truth of cessation as an object to be attained, teach that no dharma is established from form to enlightenment; To prevent attachment to the truth of the path as an object to be relied upon, teach that one should not truly observe diligence or non-diligence in the six perfections of the path, etc. Thirdly, the instructions on the three jewels as supports: To prevent attachment to relying on the Buddha for refuge, thinking that oneself is the teacher who knows all the objects to be saved, teach that the object and the subject are not established separately, and that the perfect wisdom that knows equality is the Buddha; To prevent attachment to the Dharma jewel, thinking that this is one's own path, teach that all the bases and antidotes, etc., that are the objects of the three wisdoms, have no true self-nature; To prevent attachment to the Sangha jewel, thinking that they are companions on the path, teach that even the non-returning noble Bodhisattvas are originally unborn. Fourthly, there are four instructions on the cause of perfect cultivation: abandoning the opposing factors of cultivation, not relying on other cultivation, perfecting all the qualities of cultivation, and teaching the ultimate cause of cultivation. The first is that the nature of cultivation is diligence, and what is to be abandoned is the three types of laziness. Among them, the first is to abandon attachment to comfort and teach diligence without attachment: If the happiness of body, speech, and mind arises, it is easy to become clearly attached to inferior states, so to eliminate this, one should know that body, speech, and mind have no nature to be attached to.