Tibetan
བཞིན་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་སྒོམ་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་ལ། རྟེན་སྒོམ་ལམ། སྤང་བྱ་རྣམ་རྟོག །བརྟེན་པ་ཡོན་ཏན་ནོ། །དང་པོ་ནི་འགོག་དང་བཅས་སོགས་ནས་མི་འདྲར་འགྲོ། །ཞེས་གསུངས་ ཏེ། འདི་ལ་སྦྱོར་བ་སེངྒེ་རྣམ་བསྒྱིང་དང༌། དངོས་གཞི་ཐོད་རྒལ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཉིས། དང་པོ་ནི། བསམ་གཟུགས་བརྒྱད་འགོག་པ་དང་བཅས་པའི་སྙོམས་འཇུག་དགུར་ལུགས་མཐུན་དང་ལུགས་མི་མཐུན་གཉིས་སུ་ཡར་སོང་ཞིང་མར་འོང་ནས། གཉིས་པ་དངོས་གཞི་ལ་ཕྲུགས་གསུམ་ལས། དང་པོ་སྔ་མ་ལྟར་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་འགོག་པའི་བར་མཐར་ཆགས་སུ་འགྲོ་བ་གཅིག་གཉིས་པ་སྙོམས་འཇུག་བརྒྱད་དང་འགོག་པ་བརྒྱད་སྤེལ་ནས་ལུགས་མཐུན་དུ་འགྲོ་བ་སྟེ། འདི་ལ་ཁ་ཅིག་གནས་བཅུ་དྲུག་དང༌། ཁ་ཅིག་འདོད་སེམས་བསྣན་ཏེ་བཅུ་བདུན། ཁ་ཅིག་འགོག་པ་དང་འདོད་སེམས་བར་དང་སྲིད་རྩེའི་ནུད་ཆུང་བཅས་གནས་བཅོ་བརྒྱད་དུ་བཞེད་དོ། །གསུམ་པ་འདོད་པར་གཏོགས་པའི་སེམས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བསམ་གཟུགས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཉམ་གཞག་གི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པས་མཚམས་བཟུང་སྟེ། འགོག་པ་ནས་གཅིག་ནས་གཉིས་གསུམ་སོགས་རྒལ་བའི་སྙོམས་འཇུག་རྣམས་འདོད་སེམས་དང་སྤེལ་བ་སྟེ་འདི་ལ་གནས་བཅོ་བརྒྱད་ཡོད། །གཉིས་པ་སྤང་བྱ་རྣམ་རྟོག་བཤད་པ་ལ། གཟུང་རྟོག་དང༌། འཛིན་རྟོག་གཉིས་ལས་དང་པོ་ནི། མདོར་བསྡུས་རྒྱས་དང་སོགས་ནས་སྦྱོར་བའི་རྣམ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཞེས་པ་སྟེ། ཚིག་མདོར་བསྡུས་ པ་ལ་དགའ་བའི་ངོར་ཆོས་མདོར་བསྡུས་པ་དང༌། རྒྱས་པ་ལ་དགའ་བའི་ངོར་རྒྱས་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དོན་ནན་ཏན་དུ་སྒྲུབ་པར་མི་བྱེད་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྟང་བས་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བ་དང་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་པའི་དུས་གསུམ་གྱིས་མཐོང་ལམ་གཞིར་བྱས་པ་ལ་འདས་མ་འོངས་གཉིས། འགག་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་དང་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་དང་མི་ལྡན་པས་ད་ལྟ་བ་མཐོང་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་མེད་པ་དང༌། ཐེག་ཆེན་གྱི་མྱང་འདས་ལ་སྦྱོར་བ་སྦྱོར་བའི་ལམ། སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་མཐོང་བ་མཐོང་ལམ། རང་བཞིན་མེད་མཐོང་གོམས་པར་བྱེད་པ་སྒོམ་ལམ་སྟེ་ལེགས་ལམ་རྣམ་པ་གསུམ་བཅས་ཤེས་བྱ་ཤེས་པ་པོ། །ཤེས་བྱེད་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་གཉིས་དང་གཅིག་དང་དྲུག་སྟེ་དགུ་པོ་རྣམས་ལས། དང་པོ་གཉིས་དང༌། ཐ་མ་གསུམ་དངོས་དང༌། བར་པ་བཞི་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་ཐེག་ཆེན་ལམ་གྱི་འཇུག་བྱར་བདེན་པར་ཞེན་པའི་རྟོག་པ་ལྷན་སྐྱེས་དགུ་སྟེ་སྒོམ་ལམ་གྱི་དུས་ཀྱི་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལྡོག་པ་གཟུང་རྟོག་ནི། གཉིས་པ་
Chinese
如此就能通达其中意义。第三是修道顶加行：所依是修道，所断是分别念，所依是功德。第一是“与灭尽定等一同从不同处行进。”这样说。这里有加行狮子奋迅和正行顿超之禅定两种。第一是，八定与灭尽定等一同的九次第定，顺行和逆行两种方式上下往返。第二是正行有三种，第一是如前一样，从初禅到灭尽定次第而行；第二是八定和八灭尽定交替顺行。对此，有些认为是十六地，有些加上欲心认为是十七地，有些认为是灭尽定和欲心之间以及有顶的微细部分，共计十八地。第三，属于欲界的识，不是色界的禅定等持的自性，因此加以限制，从灭尽定开始，超越一个、两个、三个等的等持，与欲心交替，这有十八地。第二是宣说所断分别念，有境分别念和有识分别念两种，第一是“简略、广大等，是加行之相的行境”等语。对于喜欢简略语句的人，宣说简略的法，对于喜欢广大的，宣说广大的法，不努力成办法的意义，不被佛陀教诲所摄受，以及加行、见道、修道三时，以见道为基础，有过去和未来两种。灭尽和未生，以及不具足生之因，因此现在没有见道的功德。大乘的涅槃，加行是加行道，现见空性是见道，习惯于无自性见是修道，即具足三种妙道，以及所知、知者。以能知之路为依据，有二、一、六，共九种。其中，前两种和最后三种是真实，中间四种是从反面的角度，对大乘道的入门处执着为真实的俱生九种分别念，是修道时应当断除的。第二是反面的境分别念：第二是
English
Thus, one can understand the meaning therein. The third is the peak practice of the path of cultivation: the basis is the path of cultivation, what is to be abandoned is conceptual thought, and the basis is qualities. The first is, "Together with cessation, etc., one proceeds from different places." Thus it is said. Here, there are two types of practice: the practice of the lion's leap and the actual practice of the Samadhi of direct transcendence. The first is the nine successive absorptions, including the eight absorptions and cessation, etc., going up and down in two ways, in accordance with and not in accordance with the order. The second is the actual practice, which has three aspects. The first is to proceed in order from the first dhyana to cessation, as before. The second is to alternate between the eight absorptions and the eight cessations, proceeding in accordance with the order. Some consider this to be sixteen places, some add desire-mind and consider it to be seventeen places, and some consider it to be eighteen places, including cessation, the interval between desire-mind, and the subtle part of the peak of existence. The third, the consciousness belonging to the desire realm, is not the nature of the Samadhi of meditative absorption of the form realm, so it is restricted. From cessation onwards, the absorptions that transcend one, two, three, etc., alternate with desire-mind, and this has eighteen places. The second is the explanation of what is to be abandoned, conceptual thought, which has two types: object-referring conceptual thought and subject-referring conceptual thought. The first is "brief, extensive, etc., are the objects of experience of the aspect of practice," etc. For those who like brief statements, the Dharma is taught briefly, for those who like extensive statements, the Dharma is taught extensively, and not diligently accomplishing the meaning of the Dharma, not being embraced by the teachings of the Buddha, and the three times of practice, the path of seeing, and the path of cultivation, with the path of seeing as the basis, there are two: past and future. Cessation and non-arising, and not possessing the cause of arising, therefore the present does not have the qualities of the path of seeing. The Nirvana of the Great Vehicle, the practice is the path of practice, directly seeing emptiness is the path of seeing, and becoming accustomed to seeing selflessness is the path of cultivation, that is, possessing the three excellent paths, and the knowable and the knower. Based on the path of the knower, there are two, one, and six, a total of nine. Among these, the first two and the last three are real, and the middle four are from the opposite perspective, the co-emergent nine conceptual thoughts that cling to truth at the entrance to the Great Vehicle path, which are to be abandoned during the path of cultivation. The second is the object-referring conceptual thought from the opposite perspective: the second is
Tibetan
སེམས་དང་སོགས་ནས་ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་པ་སྟེ། སྒོམ་ལམ་ཟག་མེད་ཀྱི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་བར་ཆད་མེད་ལམ་འཇུག་པ་མཇུག་གི་གནས་སྐབས་ཡུལ་ཅན་གྱི་སྤང་བྱ་ཡིན་པར་བཞེད་ དེ། དེ་ཡང་ཚོགས་ལམ་དུ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་བསྐྱེད་པ་དང་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་ཐོབ་བྱར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་གཉིས་དང༌། སྦྱོར་ལམ་དུ་ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་གྱི་ཐེག་པ་ཐོབ་བྱར་ཡིད་བྱེད་གཉིས། མཐོང་ལམ་དུ་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་སྒྲུབ་པ་དང་བྲལ་བས་རྫོགས་བྱང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ། སྒོམ་ལམ་དུ་རང་ལམ་གྱི་མྱང་འདས་ཐོབ་དོན་དུ་མི་རྟག་སོགས་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་དང༌། མི་སློབ་པའི་ལམ་དུ་སྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་བསྒོམ་པ་མེད་པ་དང༌། བསྒོམས་མི་བསྒོམ་དེ་དག་ལས་བཟློག་པ་དེ་གཉིས་ཀ་ཚོགས་པ་དང་བཀག་པ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་དང༌། ཕུང་སོགས་མི་རྟག་སོགས་སུ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་སྒོ་ནས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྟོག་པ་ཇི་བཞིན་དོན་མིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ་དགུའོ། །གཉིས་པ་འཛིན་རྟོག་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སེམས་ཅན་བརྟགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་སོགས་ནས་བསྒྲགས་པ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་ཏེ། སེམས་ཅན་དང་གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པ་འཁོར་བར་མི་སྐྱེ་བས་ཕུང་པོ་ལ་བཏགས་པ་ཙམ་དང༌། སེམས་ལས་གཞན་པའི་དོན་མེད་པས་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཆོས་སུ་ཐ་སྙད་བྱས་པ་བཏགས་པ་ཙམ་དང༌། ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པར་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་ལ་སོགས་ པའི་ཆོས་ཐ་སྙད་དུ་སྟོང་པ་མིན་པ་དང༌། གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ལ་ཞེན་པས་ཆགས་པ་དང༌། ཆོས་རྣམས་མི་དམིགས་པར་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང༌། ཕུང་པོ་ལ་དངོས་པོར་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་ཆེད་དུ་བྱ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མཐར་ཐུག་ཏུ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང༌། འཕགས་ལམ་ལ་ཡང་དག་པར་མ་ཞུགས་པས་ཡོན་དག་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཉིད་ཐ་དད་དུ་དམིགས་པས་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་འཁྲུགས་པ་སྟེ། ཤེས་བྱའི་དབང་དུ་བྱས་པ་གསུམ། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་གཉིས་གཉིས་ཏེ། སོ་སྐྱེའི་ལྟ་སྤྱོད་གཉིས་རྣམས་རིམ་བཞིན་ནོ། །འཛིན་རྟོག་གཉིས་པ་ལ། མདོར་བསྟན་པ་དང་རྒྱས་པར་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སེམས་ཅན་བཏགས་པའི་སོགས་ནས་རྣམ་པ་དགུ་ཞེས་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་དུ་ཐ་སྙད་དུ་བཏགས་པ་དེར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡུལ་དུ་བྱས། ཡུལ་ཅན་གྱི་འཛིན་པ་དགུ་སྒོམ་ལམ་རྩེ་མོ་དང་སྤང་གཉེན་དུ་འབྲེལ་བའི་མི་
Chinese
所谓“心”等需要了解的是，修道无漏之心及心所，无间道进入最后阶段，被认为是所缘的断除对象。
English
It is said that 'mind' and so on should be understood as referring to the uncontaminated mind and mental factors of the path of meditation, which are considered to be the objects to be abandoned by the object-possessor in the final stage of entering the uninterrupted path.
Tibetan
མཐུན་ཕྱོགས་གཞན་རྣམ་པ་དགུར་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། བདག་ཉིད་ཇི་བཞིན་སོགས་ནས་ཐ་མར་བཞེད་ཅེས་པ་སྟེ། ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་དང་ རང་གི་བདག་ཉིད་དང་འབྲེལ་བའི་སྒྲིབ་པ་སེལ་བའི་ཐབས་ལ་རྨོངས་པ་གསུམ་དང༌། སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་བར་བྱེད་པའི་ལམ་ཐབས་དང་མ་བྲལ་བའི་ཤེར་ཕྱིན་ལ་རྨོངས་པ་དང༌། གཟུགས་སོགས་ཤེས་བྱ་དང་དེའི་དེ་བཞིན་ཉིད་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་སྟེ་གཅིག་དང་ཐ་དད་ཀྱི་གནས་ལ་རྨོངས་པ་གསུམ་དང༌། བདུད་དང་མུ་སྟེགས་དང་ཉན་རང་གི་ཐེག་པ་རྣམས་ལམ་ཟབ་མོ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ལམ་གཞན་དང་ཐུན་མོངས་མ་ཡིན་ཞིང་མི་མཉམ་པ་ལ་རྨོངས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ལ་སྤྲོས་བྲལ་དུ་མ་ཤེས་པར་མི་རྟག་སོགས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའི་འཛིན་པ་ལ་རྨོངས་པ་དང༌། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་བསླད་པའི་གློ་བུར་བ་ཙམ་དུ་མ་ཤེས་པར་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་རྨོངས་པ་དང༌། གཟུང་འཛིན་གྱི་མཚན་ཉིད་བློས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་མ་ཤེས་པར་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་སྟེ། བྱང་སེམས་ཀྱི་ལམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་དང༌། དེའི་ངོ་བོ་དང༌། དམིགས་པ་དང༌། ཁྱད་པར་དང༌། སྤང་བྱ་དང༌། ལམ་གྱི་རྣམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། དང་པོ་གསུམ་དང༌། བཞི་པ་དང༌། ལྔ་བདུན་གཉིས་དང༌། དྲུག་པ་དང༌། བརྒྱད་པ་དང་དགུ་པའོ།། ༈ རྗེ་བཙུན་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ ལོ། །གསུམ་པ་བརྟེན་པ་ཡོན་ཏན་ནི། ཡམས་ནད་འདི་རྣམས་ཟད་སོགས་ནས་བརྟེན་པར་བྱེད་ཅེས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་སྒོམ་ལམ་རྩེ་མོ་ལ་རིང་དུ་གོམས་པར་བྱས་པས་སྒོམ་སྤང་རྣམ་རྟོག་གི་རིགས་བཞི་པོས་རྒྱུད་ལ་འཚེ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡམས་ནད་དང་འདྲ་བ་འདི་རྣམས་ཟད་པར་སྤངས་ནས། ཡུན་རིང་པོར་ནད་ཀྱིས་གཟིར་བ་དེ་ལས་གྲོལ་བ་ན་དགའ་བའི་དབུགས་ཕྱིན་པ་ལྟར་དུ་གྱུར་ཅིང༌། དུས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་བདེ་བ་མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེགས་སྒྲུབ་པར་མཁས་པའི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པ་ཐམས་ཅད། དཔེར་ན་བ་ཚྭ་ཅན་གྱི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ལ་ཆུ་བོ་བཞི་འཁོར་བཅས་བབ་པ་བཞིན་དུ་བརྟེན་པར་བྱེད་དེ། གང་ལ་བརྟེན་ན་སྒོམ་པའི་ལམ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པའི་འབྲས་བུ་མཆོག་གིས་མཛེས་པར་གྱུར་པའི་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ལ་འབད་རྩོལ་ལ་མ་ལྟོས་པར་མངོན་དུ་འོང་བའི་རྣམ་པས་བརྟེན་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་པ་སྟེ་སྒོམ་ལམ་གསུམ་པ་འདི་ས་བཅུ་པ་ལ་བཞག་གོ །བཞི་པ་བར་ཆད་མེད་པའི་རྩེ་མོ་
Chinese
顺便说一句，还有其他九种一致的方面。第二，详细解释是，从“如其自性”到最后“接受”，即三种遍知，以及 对消除与自身相关的障碍的方法的无知三种，以及对与消除所有障碍的方法和手段不可分离的般若波罗蜜多的无知，以及对色等所知与它们的真如相同地存在与不存在，即对一与异之境的无知三种，以及魔、外道、声闻缘觉的乘，因为它们阻碍了深刻的道路，所以对与其他道路不共且不平等的无知，以及对苦等四圣谛未理解为离戏论，而对无常等如字面意义的执着的无知，以及对未理解被颠倒所染污的烦恼的自性仅仅是暂时的无知，以及对未理解能取所取的相仅仅是分别假立，而普遍地对二元对立的无知，即菩萨道的障碍，及其体性，及其所缘，及其差别，及其所断，及其道的行相的方面，即最初三个，第四个，第五和第七个两个，第六个，第八个和第九个。 顶礼至尊观世音自在！ 第三，所依的功德是，从“这些瘟疫耗尽”到“依赖”，即像这样，通过长久地习惯于禅定道的顶峰，通过四种禅定所断的分别念的种类损害相续，从而像瘟疫一样的这些耗尽地断除了，从长久被疾病折磨中解脱出来时，就像快乐地舒了一口气一样，在所有时间的状态中，成就增上生和决定胜的善巧功德圆满，三乘所摄的一切，譬如咸水的大海，四条河流连同它们的支流流入一样地依赖，依赖于谁呢？依赖于获得禅定道之极顶的，以殊胜果实庄严的，不依赖于勤作而显现的相来依赖伟大的菩萨。也就是说，这第三个禅定道安立于第十地。第四，无间顶峰
English
Incidentally, there are nine other consistent aspects. Second, the detailed explanation is from "as it is in its own nature" to the final "acceptance," which is the three omniscients, and the three ignorances towards the means of eliminating the obscurations related to one's own self, and the ignorance towards the Prajñāpāramitā that is inseparable from the means and methods of pacifying all obscurations, and the three ignorances towards the state of one and other, i.e., whether the knowable such as form and its suchness exist identically or not, and the ignorance towards the fact that the vehicles of demons, heretics, and Śrāvakas and Pratyekabuddhas are not common and unequal with other paths because they obstruct the profound path, and the ignorance towards the clinging to impermanence, etc., as the literal meaning without understanding the four truths such as suffering as free from elaboration, and the ignorance towards the nature of the afflictions without understanding that they are merely adventitious tainted by perversion, and the universal ignorance towards duality without understanding that the characteristics of the apprehended and the apprehender are merely conceptually imputed, i.e., the obscurations of the Bodhisattva path, and its essence, and its object, and its distinction, and what is to be abandoned, and the aspects of the path, i.e., the first three, the fourth, the fifth and seventh two, the sixth, the eighth, and the ninth. Homage to the venerable Avalokiteśvara! Third, the qualities of reliance are from "these plagues are exhausted" to "rely," i.e., like that, by becoming accustomed to the peak of the meditation path for a long time, by the four types of conceptual thoughts to be abandoned by meditation harming the continuum, thereby these like plagues are exhausted and abandoned, and when liberated from being afflicted by disease for a long time, it is like taking a happy breath, and in all states of time, all the abundant qualities of being skilled in accomplishing happiness of higher realms and definite goodness, all that is included by the three vehicles, rely as if four rivers along with their tributaries flow into the great salty ocean. Upon whom does it rely? It relies on the great Bodhisattva who is adorned with the supreme fruit of obtaining the ultimate of the meditation path, in a manner that manifests without relying on effort. That is to say, this third meditation path is placed on the tenth bhumi. Fourth, the uninterrupted peak