Tibetan
་ལྟར་ན་སྦྱིན་སོགས་དགེ་བ་དང༌། སྲོག་གཅོད་སོགས་མི་དགེ་བའི་ལས་མེད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དོན་དམ་པར་སྲིད་ཞིའི་དངོས་པོ་རང་བཞིན་མེད་པས་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་ཡང༌། རྨི་ལམ་དེ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་མཐུན་པའི་བསད་བྱ་དང་སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་ལ་སྣང་བ་ལྟར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་དབང་གིས་ཆོས་བདག་མེད་པའི་དོན་ལ་མོས་པ་དམན་པས་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་འཆིང་བ་མཐའ་དག་མ་ཉམས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ལ་སྲོག་གཅོད་སོགས་དང་སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་དགེ་སྡིག་གི་ལས་འཇོག་གོ །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཡུམ་ནས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་རྟེན་ཞིང་དག་པར་བྱེད་པ་ནི་སེམས་ཅན་འཇིག་རྟེན་སོགས་ནས། ཞིང་ནི་དག་པ་ཉིད་ཅེས་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་བཀྲེས་སྐོམ་ཅན་དང༌། མི་དགེ་བ་བཅུ་ལ་སྤྱོད་པ། རྡོ་ དབྱུག་དང་མཚོན་གྱིས་འདེབས་པ། ཐེག་གསུམ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ། གནོད་སེམས་སོགས་སྒྲིབ་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་མ་འདས་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་བྲལ་བ། ངན་སོང་གསུམ་ལ་སོགས་པའི་མ་དག་པའི་བཅུད་མཐོང་བ་ན། དེའི་གཉེན་པོ་བདག་སངས་རྒྱས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དེར་སེམས་ཅན་རྣམས་ལྷའི་ཉེ་བར་སྤྱད་པ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང༌། དགེ་བ་བཅུ་ལ་གནས་པ། ཕན་ཚུན་བྱམས་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། བརྩོན་འགྲུས་བརྟན་པོས་ཐེག་གསུམ་ལ་སློབ་པ། བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་ལ་འཇུག་པ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་སྤང་བ་ལ་གནས་པ་ངན་སོང་གི་མིང་ཙམ་ཡང་མི་གྲགས་པའི་དག་པ་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་ཕྱིན་དྲུག་ལ་བརྩོན་པས་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་ཏེ་བཅུད་ཀྱི་ཞིང་དག་པར་བསྒྲུབས་པ་དང༌། སྣོད་ཀྱི་ཞིང་འཇིག་རྟེན་རྡོ་བ་དང་ཚེར་མ་དང་གཡངས་དང་གཅོང་རོང་ལ་སོགས་པས་མ་དག་པ་གང་ཡིན་པའི་སྣོད་མཐོང་བ་ན། དེའི་གཉེན་བོར་བདག་སངས་རྒྱས་པའི་ཞིང་དེར་གསེར་གྱི་ས་ཕྱོགས་དང་རྒྱུ་་རང་བཞིན་ལ་གསེར་གྱི་བྱེ་མ་བརྡལ་བ་སོགས་ཀྱིས་དག་པ་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་ཕྱིན་དྲུག་ལ་བརྩོན་པས་དག་པར་བྱེད་པ་ནི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དག་པར་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དེར་ དོན་མཛད་པའི་རྒྱུ་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ནི། ཡུལ་དང་སྦྱོར་བ་ཅན་འདི་ནི་སོགས་ནས། མཁས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་རྣམ་ཐར་གསུམ་དང་བྱང་ཕྱོགས་ལ་སོགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྦྱོར་བའམ་ཡུལ་དེ་དག་སྒྲུབ་ཚུལ་མི་འདྲ་བའི་སྒོ་ནས་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྦྱོར་བའི་ངོ་བོ་གཅིག་
Chinese
如果有人问，按照这种观点，布施等善行和杀生等恶行岂不是都不存在了吗？虽然从胜义谛的角度来说，轮回和涅槃的万事万物都没有自性，如同梦境一般。但是，与梦境一样，在自性空性的基础上，显现为被杀的对象和布施等的对境时，由于执着于显现，对于法无我的道理信奉不足，对于显现为实有的颠倒执着没有完全消除的众生来说，杀生等和布施等的善恶之业是成立的。这些道理在《母经》中已经阐述。第二，清净所依之田，从“有情世间”等开始。“田即是清净”是指：当看到有情众生充满饥渴，行持十不善业，用石头、棍棒和武器击打，背离三乘，具有害心等五种障碍，远离出世间和不出世间的正确见解，以及地狱等三恶趣的不清净景象时，为了对治这些，在我成佛的佛土中，众生享受天人的近侍，安住于十善业，具有慈爱之心，以坚定的精进修学三乘，进入禅定和无色界，安住于舍弃一切颠倒见解之处，甚至连恶趣的名字也不可听闻的清净之处，通过精进于六度，有情世间，也就是有情众生的清净得以成就。器世间，当看到充满石头、荆棘、悬崖和沟壑等不清净的景象时，为了对治这些，在我成佛的佛土中，以金色的地面和自性，以及遍布金沙等清净景象，通过精进于六度而得以清净，这就是器世间的清净得以成就。第三，在佛土中，成办利益之因的方便善巧，从“具有对境和结合”等开始。经中说有十种善巧方便。也就是，通过三解脱门和菩提分等菩萨的结合或对境，以不同的修持方式，方便善巧的结合的体性是一致的。
English
If someone asks, according to this view, wouldn't it be that generosity and other virtuous actions, as well as killing and other non-virtuous actions, would cease to exist? Although, from the ultimate point of view, the entities of samsara and nirvana are without inherent existence, like dreams. However, just like dreams, on the basis of emptiness of inherent existence, when appearing as objects to be killed and objects of generosity, etc., due to clinging to appearances, and insufficient faith in the doctrine of the absence of self of phenomena, for beings whose inverted clinging to appearances as real has not been completely eliminated, the virtuous and non-virtuous actions of killing, etc., and generosity, etc., are established. These reasons have been explained in the Mother Sutra. Second, purifying the field of support, starting from "sentient beings' world," etc. "The field is purity itself" refers to: when seeing sentient beings full of hunger and thirst, engaging in the ten non-virtuous actions, striking with stones, sticks, and weapons, turning their backs on the three vehicles, possessing the five obscurations such as harmful thoughts, being separated from the correct views of the mundane and supramundane, and seeing the impure essence of the three lower realms, etc., in order to counteract these, in the Buddha-field where I have attained Buddhahood, sentient beings enjoy the attendance of gods, abide in the ten virtuous actions, possess loving-kindness towards each other, study the three vehicles with steadfast diligence, enter into meditative absorption and the formless realms, abide in abandoning all inverted views, and in a pure place where even the name of the lower realms cannot be heard, through diligence in the six perfections, the sentient beings' world, that is, the purity of the essence of sentient beings, is accomplished. The container world, when seeing impure scenes full of stones, thorns, cliffs, and ravines, etc., in order to counteract these, in the Buddha-field where I have attained Buddhahood, with golden ground and nature, and pure scenes such as golden sand spread everywhere, through diligence in the six perfections, purification is achieved, and this is the accomplishment of the purity of the container world. Third, in the Buddha-field, skillful means as the cause of accomplishing benefits, starting from "having objects and union," etc. It is said in the sutra that there are ten kinds of skillful means. That is, through the three doors of liberation and the union or objects of bodhisattvas such as the Bodhipaksa dharmas, the nature of the skillful means of union is the same through different ways of practice.
Tibetan
ཉིད་རྣམ་པ་བཅུར་འཆད་དེ། བདུད་བཞི་དང་ས་གཉིས་ཀྱི་དགྲ་རྣམས་ལས་འདས་པ་དང༌། སྲིད་ཞི་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམས་པས་འཁོར་འདས་ཀྱི་མཐའ་ལ་ཞེན་ནས་མི་གནས་པ་དང༌། གདུལ་བྱ་གཞན་གྱི་དོན་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་ཇི་ལྟར་བཏབ་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་འཕང་བ་ལྟར་བྱེད་པ་དང༌། གཞན་དོན་དུ་ཡང་དག་མཐའ་ལ་སློབ་ཀྱང་དེ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པས་ཉན་རང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དང༌། བསམ་གཏན་དང་ཕྱོགས་མཐུན་སོགས་རྣམ་པར་དག་ཅིང་རོ་མྱོང་བ་མེད་པས་མ་ཆགས་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྟོང་པ་ཉིད་རྫོགས་པར་བསྒོམས་པས་བདག་དང་ཆོས་སུ་དམིགས་པ་སྤངས་པ་མི་དམིགས་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་མཚན་མ་མེད་པ་བསྒོམས་པས་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་མཚན་མར་འཛིན་པ་ཟད་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྨོན་པ་མེད་པ་བསྒོམས་པས་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ལ་སྲེད་པའི་དགའ་བ་སྤངས་ནས་སྨོན་ལམ་ཟད་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་འཆད་པ་ལ་མཁས་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐབས་མཁས་ཀྱི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ནི་ཚད་མེད་པ་སྟེ། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་ཡུལ་མངོན་དུ་བྱ་བ་དང་སེམས་ཅན་འདུལ་བའི་དུས་དང་དུས་མིན་ཤེས་པ་ནི་ཐབས་མཁས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བཅུའོ། །སྦྱོར་བ་ཕྱི་མ་འདི་བརྟེན་པ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་སོགས་གསུམ་ནི། ཆོས་རྣམས་སྤྲོས་བྲལ་དུ་བསྒོམས་པ་དང༌། ཞིང་དག་པར་བྱེད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་སྨིན་པར་བྱེད་པ་གསུམ་ཡིན་པས། ཚོགས་ལམ་ནས་ཡོད་ཀྱང་གཙོ་བོར་ས་བརྒྱད་པ་ནས་བཞག་གོ །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ལས། རྣམ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པའི་སྐབས་ཏེ་བཞི་པའི་འགྲེལ་པའོ།། ༈ དཔལ་གསང་བའི་བདག་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གཉིས་པ་དབང་དུ་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་རྩེ་སྦྱོར་གྱི་ཡན་ལག་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་བཞི། སྦྱོར་ལམ། མཐོང་ལམ། སྒོམ་ལམ། བར་ཆད་མེད་པའི་རྩེ་མོའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་དྲོད་རྩེ་མོ་བཟོད་པ་ཆོས་མཆོག་གི་རྩེ་མོའོ། །དང་པོ་རྨི་ལམ་ན་ཡང་སོགས་ནས་དག་ཏུ་བཞེད། ཅེས་པ་སྟེ། རྨི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུའང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་དང་ མིག་ཡོར་སྤྲུལ་པ་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ལྟར་བ་ལྟ་བ་དང༌། ཉན་རང་དང་ཁམས་གསུམ་ལ་དགའ་བའི་སེམས་མི་སྐྱེད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལས་ཟབ་མོའི་ཆོས་ཐོས་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་རྣམ་པར་འཕྲུལ་བ་མཐོང་བ་དང༌། རྨི་ལམ་དུ་འཇིགས་གནས་མཐོང་བ་ལ་མི་འཇིགས་ཤིང་སད་ཚེ་ཁམས་གསུམ་རྨི
Chinese
宣说十种功德：超越四魔和二地之敌；修习轮回与寂灭平等性，不执着于轮回与涅槃的边际；为了调伏其他众生，如同被往昔所发愿力的力量推动一般；为了利益他人而修习真实之边，却不显现，因此与声闻、缘觉不共；禅定和顺应禅定等完全清净且无有体验，因此不执着；修习圆满解脱之门——空性，断除于我与法之执着，即无所缘；修习解脱之门——无相，从色蕴乃至一切种智之间，执着于相的念头止息；修习解脱之门——无愿，从色蕴乃至一切种智之间，断除贪恋的喜悦，愿望止息；菩萨善于宣说不退转的征相；菩萨了知一切方便之境是无量的，即显现般若波罗蜜多的境界，以及了知调伏众生的时机与非时机，是十种方便之行。依靠这后行的三种是成佛之因等，即修习诸法离戏论，清净刹土，成熟众生三种。虽然从资粮道开始就有，但主要安立在八地。是《现观庄严论》中般若波罗蜜多诀窍的论典，第四品一切种相现证的释文。 ༈ 顶礼吉祥秘密主！第二，广说能得自在之果的顶加行支分，有四：加行道、见道、修道、无间顶。第一者有四：暖位、顶位、忍位、胜法位。第一，即使在梦中也如是等等，皆如是安立。即在梦境中，也观见一切法如梦、如幻、如化、如阳焰、如干闼婆城；不生起对声闻、缘觉和三界的欢喜之心；听闻如来所说的甚深之法；见到佛陀所显现的神变；在梦中见到恐怖之处也不畏惧，醒来时也视三界如梦。
English
Explaining the ten qualities: Transcending the four maras and the enemies of the two grounds; Meditating on the equality of samsara and nirvana, not clinging to the extremes of samsara and nirvana; Acting as if propelled by the force of previous aspirations in order to tame other beings; Learning the ultimate truth for the benefit of others, yet not manifesting it, thus being uncommon to shravakas and pratyekabuddhas; Being completely pure and without experiencing attachment to meditation and its concordant factors; Abandoning the fixation on self and phenomena by meditating on the complete gate of liberation—emptiness, which is non-apprehension; Exhausting the grasping of characteristics from form to omniscience by meditating on the gate of liberation—signlessness; Abandoning the joy of craving from form to omniscience and exhausting aspirations by meditating on the gate of liberation—wishlessness; Bodhisattvas are skilled in explaining the signs of irreversibility; Knowing that all realms of skillful means of bodhisattvas are immeasurable, that is, manifesting the realm of prajnaparamita and knowing the time and non-time for taming beings are the ten applications of skillful means. Relying on these latter three applications causes the attainment of Buddhahood, etc., that is, meditating on all dharmas as free from elaboration, purifying the fields, and ripening beings. Although they exist from the path of accumulation, they are mainly established from the eighth ground. This is the commentary on the fourth chapter, the realization of all aspects, from the Abhisamayalankara, the treatise on the key instructions of the Perfection of Wisdom. ༈ Homage to the glorious Lord of Secrets! Second, there are four parts to the extensive explanation of the limb of the peak application, which is the fruit of empowerment: the path of application, the path of seeing, the path of meditation, and the peak of uninterruptedness. The first has four: heat, peak, forbearance, and the peak of supreme dharma. First, even in dreams, etc., are established as such. That is, even in the state of dreaming, seeing all phenomena as like dreams, illusions, apparitions, mirages, and cities of gandharvas; not generating joy in shravakas, pratyekabuddhas, and the three realms; hearing the profound dharma from the Tathagata; seeing the miraculous transformations manifested by the Buddha; not fearing even when seeing fearful places in dreams, and seeing the three realms as dreams upon awakening.