Tibetan
སུམ་གྱི་རང་གི་ས་གསུམ་ལ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པ་དང༌། མཐའ་གཅིག་ཏུ་ཐེག་ཆེན་ལ་གཞོལ་ཞིང་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་བརྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་མཁྱེན་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པའི་ཆོས་ཀྱི་དོན་དུ་ལུས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་དང་མཐའ་དག་གཏོང་བའི་བདག་དང་སྲོག་གཏོང་བ་བཞི་ནི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་ སྟེ། དེ་ལྟར་གཟུང་འཛིན་དུ་སྣང་ཡང་དེར་མངོན་པར་མ་ཞེན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དག་པ་མཉམ་གཞག་ལས་ལང་སྟེ་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་བསྡུས་པས་འཇིག་རྟེན་པ། མཉམ་གཞག་རང་དང་དམིགས་རྣམ་རྗེས་སུ་མཐུན་པས་འབྲས་བུ། གང་ཟག་གཞན་གྱིས་རྟོགས་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ལུས་ངག་གི་ཐ་སྙད་བཅུ་དྲུག་ཡོངས་དག་ནི། བློ་ལྡན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཐོང་ལམ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་དག་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་སྒོམ་ལམ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་བཤད་པ་ལ། ཞར་བྱུང་དང་དཀྱུས་མའི་དོན་གཉིས། དང་པོ་ལ་གསུམ། སྒོམ་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར། ཁྱད་གཞི་སྒོམ་ལམ། དེའི་རབ་དབྱེའོ། །དང་པོ་ནི། སྒོམ་པའི་ལམ་ནི་ཟབ་པ་སོགས་ནས། གྲོལ་བ་ཉིད་ཅེས་པ་སྟེ། ཐེག་ཆེན་སྒོམ་ལམ་ཟབ་པ་ཡིན་ཏེ་སྟོང་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཟབ་མོ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟབ་པའི་ངོ་བོ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སོགས་པས། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད། མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད། སྐྱེ་མེད་འགགས་མེད། ཆགས་བྲལ་འགོག་པ། ཞི་བདེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡང་དག་མཐའ་འོ། །ཟབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། སྟོང་ཉིད་སོགས་ བཅུ་གཅིག་པོ་དེ་དོན་དམ་པར་སྟོང་ཉིད་སོགས་ལ་ཡང་གཟུགས་མེད་ལ། སྟོང་ཉིད་སོགས་གཟུགས་ལས་གཞན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དོན་དམ་པར་མེད་པ་དེ་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས། སྒྲོ་འདོགས་པ་དང༌། སྐུར་འདེབས་ཀྱི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་སྒོམ་ལམ་རང་གི་ངོ་བོ་ནི། ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་དང་སོགས་ནས། འཇལ་དང་ངེས་རྟོག་སྒོམ་པའི་ལམ་ཞེས་པ་སྟེ། ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་དང་མཐོང་བའི་ལམ་དང་སྒོམ་པའི་ལམ་གསུམ་གྱི་ངེས་པར་མཐོང་བའི་དོན་ལ་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡང་དང་ཡང་དུ་སེམས་པ་དང༌། བསམ་པས་ཡང་དང་ཡང་དུ་འཇལ་བ་དང༌། སྒོམ་པས་ཡང་དང་ཡང་དུ་ངེས་པར་རྟོག་པ་སྟེ། མདོར་ན་དེ་གསུམ་དུ་སྔར་དམིགས་རྣམ་ཇི་ལྟར་མྱོང་བ་འདིར་ཡང་འདྲིས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། སྒོམ་ལམ་གྱི་ཡང་ཡུལ་དུ་རུང་བ་ནི་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་ཡོད་པས་སོ། །གསུམ་པ་དབྱེ་བ་ལ། དབྱེ་བ་དངོས་དང༌། ཕྱེ་བ་ལ་རྩོད་སྤོང་ངོ༌། །དང་པོ་ནི། །དེ་ནི་རྒྱུན་སོགས་ནས་དགུར་བཞེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྒོམ་པའི་ལམ་དེ་ནི་རྟེན་འདོད་པ་ནས་སྲིད་རྩེའི་བར་གྱི་ས་དགུ་དག་གི་སྒོམ་སྤང་གི་གཉེན་པོར་གྲངས་མེད་གཉིས་སུ་རྒྱུན་ཆགས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་སོགས་དགུ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་རྩོད་ པ་སྤོང་པ་ལ་གཉེན་པོའི་གྲངས་ངེས་པ་དང༌། བྱེད་པ་ལ་རྩོད་སྤོང་ངོ། །དང་པོ་ནི། གྲངས་མེད་ལ་སོགས་བསྟན་སོགས་ནས་ཐུབ་པ་བཞེད་ཅེས། སྒོམ་ལམ་གྱི་བྱེ་བྲག་གི་དབྱེ་བ་དགུ་ལས་མང་བར་ཐལ། མདོ་ལས་སྒོམ་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་རེ་རེའི་དབང་དུ་མཛད་དེ། བསོད་ནམས་གྲངས་མེད་གཞལ་མེད། ཚད་མེད་གསུམ་སྐྱེ་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། །གྲངས་གཞལ་ཚད་མེད་གསུམ་བསྟན་པའི་མདོའི་དོན་ནི། སྒོམ་ལམ་གྱིས་ཉེ་བར་བསྐྱེད་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་དོན་གཅིག་ལ་གྲངས་ཡོད་སོགས་ལོག་པ་ཐ་དད་ལས་ལོག་པའི་ལྡོག་པ་ཐ་དད་ལ་ལྟོས་ནས་བཞག་པ་ཡིན་གྱི། དོན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྫས་ལ་ལྟོས་ནས་དབྱེ་བ་ཡོད་པ་མིན་ཡང༌། བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་སྒོམ་ལམ་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་དང༌། མང་པོ་སྐྱེ་བར་སྟོན་པ་ནི། དེ་དག་སྒོམ་ལམ་ལ་གཞུག་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་མཐུན་པས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་བྱེད་པའི་རྩོད་སྤོང་ལ། རྩོད་པ་དང༌། ལན་གཉིས། དང་པོ་ནི་དངོས་པོ་བརྗོད་དུ་སོགས་ནས་ཅི་ཞིག་འཐོབ་ཅེས་པ་སྟེ། དངོས་པོའི་ཆོས་རྣམས་རྗོད་དུ་མེད་པ་ལ་སྤང་གཉེན་ཉམས་འཕེལ་མི་རུང་བས་ཁྱབ་ཅིང་སྒོམ་ལམ་ཡང་བརྗོད་བྲལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྤང་བྱ་དགུ་ཅི་ཞིག་ ཉམས་ཤིང༌། གཉེན་པོ་དགུ་ཅི་ཞིག་འཐོབ་སྟེ་མི་འཐོབ་པོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལན་ལ་ལན་དངོས་དང༌། དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་སོགས་ནས། མཚན་ཉིད་བཞེད། ཅེས་པ་སྟེ། དོན་དམ་པར་བྱ་བྱེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པའི་སྤྲོས་བྲལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན། དབྱིངས་རིག་དབྱེར་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཀྱང༌། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྔར་སློབ་ལམ་དུ་གཞན་དོན་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་གདུལ་བྱ་རྣམས་རང་རང་གི་ཚོགས་གཉིས་ཇི་ལྟར་བསགས་པའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེགས་ལ་འགོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པར་ཉམས་འཕེལ་བའི་ཁྱད་པར་བྱར་མེད་པའི་སྒོམ་ཡམ་ཡང་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་གྱི་བྱ་བ་སྤང་གཉེན་ལ་འབྲལ་ཐོབ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་དེ་ལ་རྩོ
Chinese
三者的自性于三地完全确定而住，以及完全倾向大乘且殊胜的发心稳固，为了宣说如来一切智等的法义，舍弃身体的一部分和全部，以及舍弃我与命的四者是道的刹那四。 如此，虽然显现为能取所取，但对彼等不执著的相状，从清净等持中起立，由后得心所摄持，故为世间。与等持本身及所缘行相相符顺，故为果。他人所能了知的身语十六种名言完全清净，是具慧菩萨安住于见道者的不退转之相。第三，宣说修道者不退转之相，有顺带和正文两种意义。第一种有三种：修道之差别，差别之所依修道，以及它的分类。第一种是：修道是甚深等乃至解脱之义。大乘修道是甚深的，因为具有现量证悟空性等的甚深之性。甚深的体性是空性等，以及无相，无愿，无作，无生无灭，离贪止息，寂静如性及真实边际。甚深的理由是：空性等 十一种，在胜义中，空性等也没有色，空性等也不是色之外的其他，因为胜义中无有即是色的自性，因此从增益和诽谤的边解脱之故。第二，修道自身的体性是：决择分和等乃至衡量和决定思择是修道之义。决择分和见道与修道三者的必定见到的意义，以从听闻所生的智慧，再三地作意，以思惟再三地衡量，以修习再三地决定思择，总之，在这三者中，以前如何体验所缘行相，此处也使之熟悉。能成为修道之境的是有前后刹那之故。第三，分类中，有分类的真实和分开而
English
The nature of the three is completely determined and dwells in the three grounds, and the excellent mind of aspiration that completely inclines towards the Mahayana is stable. For the sake of the Dharma meaning that teaches the omniscient and so on, abandoning a part and all of the body, and abandoning the four of self and life are the four moments of the path. Thus, although appearing as grasper and grasped, the aspect of not being attached to them, arising from pure samadhi and gathered by the subsequent mind, is worldly. Conforming to the samadhi itself and the object's aspect, it is the result. The sixteen completely pure expressions of body and speech that can be understood by others are the signs of non-retrogression for the wise Bodhisattvas who abide on the path of seeing. Third, explaining the signs of non-retrogression for those on the path of meditation, there are two meanings: incidental and direct. The first has three: the distinction of the path of meditation, the basis of distinction, the path of meditation, and its classification. The first is: the path of meditation is profound, etc., up to the meaning of liberation. The Mahayana path of meditation is profound because it possesses the nature of directly realizing profoundness such as emptiness. The nature of profoundness is emptiness, etc., and signlessness, wishlessness, non-action, unborn and unceasing, detachment and cessation, peaceful suchness and ultimate limit. The reason for profoundness is: emptiness, etc. The eleven, in the ultimate sense, emptiness, etc., also have no form, and emptiness, etc., are not other than form, because non-existence in the ultimate sense is the nature of form, therefore it is liberated from the extremes of addition and defamation. Second, the nature of the path of meditation itself is: the decisive part and etc., up to measuring and determining thought is the meaning of the path of meditation. The meaning of definitely seeing the three of the decisive part and the path of seeing and the path of meditation, with the wisdom arising from hearing, repeatedly contemplate, with thinking repeatedly measure, with meditation repeatedly determine and think. In short, in these three, how the object's aspect was experienced before, here also make it familiar. What can become the object of the path of meditation is because there are previous and subsequent moments. Third, in the classification, there is the reality of classification and separating and
Chinese
破斥争论。第一点是：如经中所说：“那是从常等至九所认可的。”意思是说，修道之路，对于从欲界到有顶天之间的九地之修断的对治，以无数之二持续不断地产生，因此，小之又小等共有九种。第二，对于破斥争论，分为对治的数量确定和作用两方面进行破斥。第一点是：如经中所说：“无数等显示等至能仁认可。”意思是说，修道的差别之分多于九种，因为经中说，修道的每一种形态都具有功德，产生无数、无量、无边三种。如果有人问：显示无数、无量、无边三种的经的含义是什么？答：经中所说的含义是，修道所产生的功德，对于一个功德的意义，由于与有数等不同的颠倒相异，依赖于不同的对治而安立，但并非依赖于意义本身的自性之物而存在差别。然而，为了让孩童们明白修道具有巨大的果实，并且能够产生许多功德，为了让他们进入修道，如来以大悲心的共同原因而宣说。第二，对于作用的破斥争论，分为争论和回答两部分。第一点是：从“事物可说”等至“能获得什么”的意思是说，如果事物的法不可说，那么断除和对治就无法增减，因为修道之路也是不可说的，那么九种断除应该断除什么，九种对治又能获得什么呢？也就是说，什么也得不到。第二，回答分为直接回答和对此的破斥争论两部分。第一点是：从“菩提如何如是”等至“自性认可”的意思是说，虽然在胜义谛中，无法建立能作和所作的差别，具有无戏论之如是空性的自性，证悟法界与智慧无二无别，是智慧法身等的自性。但在世俗谛中，如同过去在学道时，为了利益他人而发起菩提心，引导所化众生与其各自所积累的二资粮相符，安置于增上生和决定胜，同样，在胜义谛中，对于无法进行损益差别的修道，也显现出想要获得之义的作用，对断除和对治进行分离和获得。
English
Refuting Arguments. The first point is: As stated in the scriptures, "That is accepted as nine from the constant, etc." It means that the path of meditation, for the antidote to the afflictions to be abandoned in the nine grounds from the desire realm to the peak of existence, continuously arises in countless twos. Therefore, the smallest of the small, etc., are nine in total. Secondly, regarding the refutation of arguments, there are two aspects: the certainty of the number of antidotes and the function of refutation. The first point is: As stated in the scriptures, "Countless, etc., are shown, etc., to be accepted by the capable one." It means that the divisions of the path of meditation are more than nine, because the scriptures say that each aspect of the path of meditation has merit, producing countless, immeasurable, and limitless three. If someone asks: What is the meaning of the scriptures that show countless, immeasurable, and limitless three? The answer is: The meaning of the scriptures is that the merit produced by the path of meditation, for the meaning of one merit, due to the difference from the reversed differences such as countable, etc., is established depending on different antidotes, but there is no difference depending on the nature of the meaning itself. However, in order to make children understand that the path of meditation has great fruits and can produce many merits, in order to lead them into the path of meditation, the Tathagata proclaims it with the common cause of great compassion. Secondly, regarding the refutation of arguments about function, there are two parts: argument and answer. The first point is: From "things can be said," etc., to "what can be obtained," it means that if the dharmas of things cannot be said, then abandonment and antidote cannot increase or decrease, because the path of meditation is also unspeakable, then what should the nine abandonments abandon, and what can the nine antidotes obtain? That is to say, nothing can be obtained. Secondly, the answer is divided into two parts: direct answer and refutation of arguments against it. The first point is: From "How is enlightenment like that," etc., to "nature is accepted," it means that although in the ultimate truth, the difference between the actor and the acted upon cannot be established, having the nature of suchness, which is free from elaboration, realizing the indivisibility of the realm of phenomena and wisdom, is the nature of the wisdom dharmakaya, etc. But in the conventional truth, just as in the past, when learning the path, generating bodhicitta for the benefit of others, guiding sentient beings to be tamed in accordance with their respective accumulated two accumulations, placing them in higher realms and definite goodness, similarly, in the ultimate truth, for the path of meditation that cannot be differentiated by gain or loss, the function of wanting to obtain is manifested, separating and obtaining abandonment and antidote.