Tibetan
ན་ནས་མཐོང་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པ་ཤེས་པོ་དང༌། ཡུམ་སྟོན་པ་ན་ཉིད་ཀྱིས་གདན་དང་ཁྲི་བཤམས་པ་སོགས་མཛད་ནས་གུས་པར་བྱ་བ་ཤེས་པ་དང༌། བཀའ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་བཀུར་ནས་བླ་མར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་བརྗོད་ པ་ལ་སོགས་པས་མཉེས་པར་བྱ་བར་ཤེས་པ་དང༌། རིན་པོ་ཆེའི་མེ་ཏོག་གཏོར་བ་ལ་སོགས་པས་མཆོད་པར་བྱ་བར་ཤེས་པ་དང༌། དེ་ཁོ་ནར་སྐྱེ་འཇིག་དང་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་གུས་པར་བྱ་བ་སོགས་དེ་ལྟར་བྱེད་པ་མེད་པ་ཉིད་ཤེས་པ་དང༌། ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ་ཐོགས་མེད་དུ་འཇུག་པའམ་འགྲོ་བར་ཤེས་པ་དང༌། གཟུགས་སོགས་ཀྱི་དོན་དེ་ཁོ་ནར་མ་མཐོང་བ་ཉིད་དེ་ཁོ་ནར་མཐོང་བར་སྟོན་པར་མཛད་པར་ཤེས་པ་དང༌། ཕུང་ལྔ་སོགས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་ཤེས་པ་དང༌། གདུལ་བྱ་འཁོར་དུ་བསྡུས་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་དེ་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་ཤེས་པ་དང༌། རྒྱུད་སྨིན་པའི་གདུལ་བྱ་ལ་འཇིག་རྟེན་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་མཛད་པ་ཤེས་པ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་གདུལ་བྱ་ལ་འཇིག་རྟེན་དེ་སྟོང་ཉིད་དུ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བར་མཛད་པར་ཤེས་པ་དང༌། ཕུང་ལྔའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པར་ཤེས་པ་དང༌། ཕུང་ལྔའི་ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་བ་ཉིད་དུ་སྟོན་པར་ཤེས་པ་དང༌། ཡུལ་འཇིག་རྟེན་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་འགོག་པ་ཤེས་པ་དང༌། ཡུལ་ཅན་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་བླང་དོར་རམ་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཚུལ་རོལ་གྱི་འདུ་ཤེས་འགོག་པ་ཤེས་པ་སྟེ། འདི་ནས་བསྟན་པའི་ཡུལ་ཅན་བཅུ་དྲུག་གི་ཕལ་ཆེར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་འབྲས་བུའི་རྣམ་བཞག་ཡིན་པས་དེ་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཅན་བཅུ་དྲུག་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཤེས་མཚན་ཡིན་ལ། དེ་དག་གིས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་སྦྱོར་བདག་དེའི་མཁྱེན་པ་བཅུ་དྲུག་སྐྱེད་པའི་ནུས་ལྡན་དུ་མཚོན་པས་ན་རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་པའི་ཚུལ་ཉིད་ལ། ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བཤད་དོ། ༈ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གཉིས་པ་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་ལ། མདོར་བསྟན་པ་དང༌། རྒྱས་པར་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི་བསམ་མི་ཁྱབ་སོགས་ནས་བཤད་པ་ཡིན་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྦྱོར་བ་སྤྱིའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སངས་རྒྱས་སྐྱེད་བྱེད་ཙམ་དུ་མཚོན་གྱི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྐྱེད་བྱེད་དོ་ཞེས་གཞན་ལྡན་རྣམ་གཅོད་དུ་མ་བྱས་པ་སྟེ། འདིར་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་འཆད་དེ། དེ་ཡང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་སོགས་པ་ཁྱད་པར་བཅུ་དྲུག་གིས་ཁྱད་དུ་བྱས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་བདེན་བཞིའི་ཡུལ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། བསམ་མི་ཁྱབ་དང་སོགས་ནས། ཁྱད་པར་ལམ་ཞེས་སོ། །འདི་ལ་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་གྱི་བདེན་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་ཁྱད་པར་རོ། །དང་པོ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ ཤེས་བཞིའི་རྒྱུ་བྱེད་ཅིང་རྟོག་གེ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང༌། དཔེར་ཟླར་རུང་བའི་མཚུངས་པ་མེད་པས་མི་མཉམ་པ་དང༌། དེ་ཁོ་ནར་ཚད་མས་གཞལ་བ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་དང༌། གྲངས་ཀྱིས་བགྲང་བ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་ཀུན་བདེན་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཞིའི་ཁྱད་པར་ནི། རྒྱལ་པོ་བཏང་སྙོམས་སུ་འདུག་ནས་བློན་པོས་བྱ་བ་བྱེད་པ་ལྟར་ཡུམ་གྱིས་མི་རྟོག་བཞིན་དུ་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤངས་རྟོག་སྡུད་པ་དང༌། སོ་སྐྱེའི་བློ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པར་མཁས་པ་དང༌། འཕགས་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པས་རིག་པར་བྱ་བ་དང༌། ཉན་རང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་ཡུལ་དུས་ཀྱིས་ཆོད་པ་དང་ཕྲ་མོ་རྣམས་ཤེས་པའམ། །སྟོང་གསུམ་རྒྱུན་ཞུགས་ནས་རང་རྒྱལ་དུ་གྱུར་པའི་ཤེས་སྤངས་ལས་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཀུན་འབྱུང་རྗེས་བཟོད་ལ་མོས་པ་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་དང༌། གཞན་ལས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་རྒྱ་ཆེན་པོར་སྟོན་པས་ཐོབ་བྱའི་མྱང་འདས་གཞན་ལས་ཀྱང་མྱུར་བར་ཤེས་པ་དང་བཞིའོ། གསུམ་པ་འགོག་བདེན་གྱི་བཞི་ནི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་ངོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་བྲི་བ་མེད་པ་དང༌། དོན་དམ་བདེན་ངོར་གང་བ་མེད་པའི་སྒྲོ་སྐུར་དང་བྲལ་བར་མཁྱེན་པ་དང༌། སྦྱིན་སོགས་ཕྱིན་དྲུག་ལ་འཁོར་གསུམ་དག་པས་མོས་པ་དང་ཡིད་བྱེད་དྲག་པོས་ སྒྲུབ་པ་དང༌། འཁོར་གསུམ་རྣམ་དག་གི་སྦྱོར་བས་བསྐལ་པ་དུ་མར་བསྒྲུབས་ནས་ཐོབ་བྱའི་ཚོགས་གཉིས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བསྒྲུབ་པ་དང༌། འཁོར་གསུམ་དག་པས་སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ལ་དམིགས་ནས་ཡུམ་མི་འདོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་དེ་དག་འཛིན་པ་དང་བཞིའོ། །བཞི་པ་ལམ་བདེན་གྱི་བཞི་ནི། བྱང་སེམས་ལས་གཞན་ཡུམ་ཤེས་པ་སོགས་ཀྱི་རྟེན་དུ་མི་རུང་བས་ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་བྱང་སེམས་ཉིད་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་ཡིན་པ་དང༌། ཕར་ཕྱིན་བཅུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་རྒྱུའི་ཚོགས་པ་མཐའ་དག་ཚང་བ་དང༌། ནང་གི་ཡོངས་འཛིན་ཐབས་སྙིང་རྗེ་དང་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྲིད་
Chinese
並且知曉從此處以現法安樂而住；知曉由母親示現者親自鋪設座位和法座等，而應恭敬；知曉視為應當奉行之教令，而視為上師；知曉以稱讚功德等令其歡喜；知曉以散佈珍寶花朵等而應供養；知曉僅僅於彼處，生滅與自性空性等恭敬之，如是行持無有之事；知曉於一切處無礙進入或行走；知曉色等之義，僅僅不見彼，而示現僅僅於彼處見；知曉五蘊等之世間具有空性之相；知曉於攝受所化眷屬時，宣說世間彼自性空性；知曉於成熟相續之所化，令知曉世間彼為空性；知曉於解脫之所化，令其現見世間彼為空性；知曉五蘊之真如，由超越覺悟之行境，而示現為不可思議；知曉五蘊之法性，示現一切戲論寂滅；知曉對境有漏世間之五蘊止息；知曉有境五蘊之取捨，或止息世間他方之作意。此處所說之十六有境，大多是於佛陀之相續中生起之自性 圓滿之義，是果之建立，因此知曉彼之十六有境，是遍智之智相。彼等代表遍智之加行者，具有生起彼十六種智慧之能力，因此是遍知之理。被稱為智慧之特徵。 ༈ 頂禮無垢稱菩薩。 第二個是殊勝的特徵，有簡略的指示和詳細的解釋兩種。 第一個是從不可思議等開始解釋，如是說。 如此，以智慧的特徵，僅僅代表加行總體的自性，是產生佛陀的因素。 並非僅僅產生彼，而是沒有做出與其他相關的區分。 在這裡，殊勝的
English
And knowing that from here one dwells happily in the present Dharma; knowing that the mother demonstrator personally arranges seats and thrones, etc., and should be respected; knowing that one should regard it as an order to be followed and regard it as a guru; knowing that one should please him by praising his virtues, etc.; knowing that one should make offerings by scattering precious flowers, etc.; knowing that only there, birth and death and emptiness of self-nature, etc., should be respected, and that such actions are non-existent; knowing that one enters or walks unimpeded in all places; knowing that the meaning of form, etc., is not seen only there, but is shown to be seen only there; knowing that the world of the five aggregates, etc., has the aspect of emptiness; knowing that when gathering disciples, one speaks of the emptiness of the world's own nature; knowing that for disciples whose minds are ripe, one makes them know that the world is emptiness; knowing that for liberated disciples, one makes them directly see that the world is emptiness; knowing that the suchness of the five aggregates, by transcending the realm of realization, is shown to be inconceivable; knowing that the Dharma-nature of the five aggregates shows that all elaborations are pacified; knowing that the object, the five aggregates of the contaminated world, cease; knowing that the subject, the five aggregates, should be accepted or rejected, or that the perception of the other world should cease. Most of the sixteen subjects taught here are the nature that arises in the continuum of the Buddha. The meaning of perfection is the establishment of the fruit, so knowing those sixteen subjects is the sign of the wisdom of omniscience. They represent the practitioner of omniscience, having the ability to generate those sixteen kinds of wisdom, so it is the very nature of omniscience. It is called the characteristic of wisdom. ༈ Homage to the Bodhisattva Stainless Renown. The second is the characteristic of distinction, which has two aspects: a brief indication and a detailed explanation. The first is said to be explained from the inconceivable, etc. Thus, with the characteristics of wisdom, it only represents the nature of the general practice, which is the cause of the Buddha. It does not only produce that, but it does not make distinctions related to others. Here, the distinction
Chinese
解释其体性。也就是，对以不可思议等十六种差别所区分的十六个刹那，以及具有四谛为所缘境的这些刹那的差别进行解释。第二是广说，即从不可思议等开始，到“差别道”为止。这里是对苦、集、灭、道四谛的刹那差别的解释。第一是，作为佛陀四种智慧的因，并且超离了论理学家的活动范围，所以是不可思议的；没有可以比拟的同等者，所以是不等同的；唯有通过量度才能衡量，所以是真正超越的；以及通过数量来计数也是真正超越的。第二，集谛的四个刹那的差别是：如国王处于中立状态，由大臣处理事务一样，般若母在不作意的情况下，汇集所有圣者的断证，并且善于使凡夫的智慧完全成熟，是圣者通过智慧可以认识的，以及了知声闻缘觉的活动范围之外的，受时间和地点限制的事物和微细事物；或者，从三千大千世界入流者转变为独觉者的知障，菩萨对集谛的随顺忍位生起信解，是特别殊胜的；以及通过展示胜于其他的大法，从而比其他人更快地了解所要获得的涅槃，这四种差别。第三，灭谛的四种差别是：在世俗谛的层面，通达一切法没有减少，在胜义谛的层面，了知没有增加，远离增损；通过布施等六度，以三轮清净的方式，以强烈的意乐和作意来修行；通过三轮清净的修行，在无数劫中修行，从而如实地成就所要获得的二资粮；以及通过三轮清净，专注于布施等法，以不舍弃般若母的精进来执持这些法，这四种差别。第四，道谛的四种差别是：除了菩萨之外，般若母等不能作为其他者的所依，因此，具有法界自性的菩萨本身就是修行的所依；圆满十度的一切因的集合全部具足；以及内在的摄持者，以方便、慈悲和证悟空性的智慧来...
English
Explaining its nature. That is, explaining the distinctions of the sixteen moments distinguished by sixteen distinctions such as the inconceivable, and the distinctions of these sixteen moments that have the four truths as their objects. The second is the extensive explanation, which starts from the inconceivable and so on, up to "distinctive path." Here is an explanation of the momentary distinctions of the truths of suffering, origin, cessation, and path. The first is that it is the cause of the four wisdoms of the Buddha and transcends the scope of logicians, so it is inconceivable; there is no comparable equal, so it is unequal; it is truly transcendent because it can only be measured by valid cognition; and it is also truly transcendent by counting with numbers. Second, the distinctions of the four moments of the truth of origin are: like a king in a neutral state, with ministers doing the work, the Prajñāmatā gathers the abandonment and realization of all noble beings without conceptualization, and is skilled in fully maturing the wisdom of ordinary beings, is to be known by the wisdom of noble ones, and knows things and subtle things that are limited by time and place, which are outside the scope of the Hearers and Solitary Realizers; or, from the knowledge obscurations of a Stream-enterer who has become a Solitary Realizer in the trichiliocosm, the Bodhisattva's faith in the subsequent acceptance of the origin of suffering is particularly excellent; and by showing the great Dharma that is superior to others, one understands the Nirvana to be attained faster than others, these are the four distinctions. Third, the four distinctions of the truth of cessation are: on the level of conventional truth, all dharmas are understood to be without decrease, and on the level of ultimate truth, it is known that there is no increase, free from exaggeration and denigration; through the six perfections such as generosity, with the purity of the three spheres, one practices with strong aspiration and attention; through the practice of the purity of the three spheres, one practices for countless eons, thereby truly accomplishing the two accumulations to be attained; and through the purity of the three spheres, focusing on dharmas such as generosity, one holds these dharmas with the diligence of not abandoning the Prajñāmatā, these are the four distinctions. Fourth, the four distinctions of the truth of the path are: other than a Bodhisattva, the Prajñāmatā and others cannot be the basis for others, therefore, the Bodhisattva himself, who has the nature of the Dharmadhatu, is the basis for practice; the entire collection of causes for the complete perfection of the ten perfections is complete; and the inner sustainer, with the skillful means of compassion and the wisdom of realizing emptiness...