Tibetan
གནོད་པ་སྒྲུབ་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་དང༌། མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འགྲུབ་པ་དང༌། གནས་སྐབས་སྒོམ་ལམ་པ་གནས་པའི་ཡུལ་ཡང་མཆོད་པར་བྱ་བའི་རྟེན་དུ་བྱེད་པ་སྟེ། རང་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པ་ལྔ་དང་གཞན་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པ་གཅིག་ལས་དང་པོ་ལ་ཡང༌། གནས་སྐབས་ཀྱི་བཞི་དང༌། མཐར་ཐུག་གི་གཅིག་སྟེ་བཞི་པོ་ཡང༌། ཕྱི་ནང་མཐུན་རྐྱེན་ལྡན་པ་དང༌། ཉེར་འཚེ་སྤོང་བའོ།། ༈ གཉིས་པ་སྒོམ་ལམ་དངོས་ལ་ཟག་བཅས་དང་ཟག་མེད་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། མོས་པ། བསྔོ་བ། ཡི་རང་གསུམ། དང་པོ་མོས་པ་ལ་དངོས་དང༌། ཕན་ཡོན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། མོས་པ་རང་གི་སོགས་ནས་ཉི་ཤུ་ བདུན་དུ་འདོད་ཅེས་པ་སྟེ། མོས་པའི་ཡུལ་གཙོ་བོར་འབྲས་ཡུམ་དང༌། དེ་སྟོན་པའི་ཡུམ་གཞུང་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་དོན་གསུམ་སྒྲུབ་པའི་ནུས་པ་ལྷག་པར་མོས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་མ་དག་ས་བདུན་གྱི་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་བདག་ཏུ་ང་རྒྱལ་བའི་ས་བོན་མ་ཟད་པས་རང་དོན་མོས་པ་དང༌། བརྒྱད་པ་དང་དགུ་བར་བདག་གཞན་མཉམ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་གཉིས་དོན་མོས་པ་དང༌། ས་བཅུ་པར་གཞན་དོན་སངས་རྒྱས་དང་ཆ་འདྲ་བས་གཞན་དོན་མོས་པ་སྟེ། རྩ་བའི་དབྱེ་བ་གསུམ་ལ་ཡན་ལག་གི་དབྱེ་བ་དགུ་དང༌། ཉིང་ལག་གི་དབྱེ་བས་ཉེར་བདུན་ནོ། །གཉིས་པ་ཕན་ཡོན་ནི། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ནི་སོགས་ནས་བསྔགས་པར་འདོད་ཅེས་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་མོས་པ་སྒོམ་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྟོགས་ནས་སྒྲོ་སྐུར་མེད་པར་བརྗོད་པ་སྟེ། རང་དོན་མོས་པའི་གནས་སྐབས་དགུ་པར་བསྟོད་པ་དང༌། གཉིས་དོན་མོས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་བཀུར་པ་དང༌། གཞན་དོན་མོས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་བསྔགས་པ་དགུ་ཚན་གསུམ་ཏེ་ཉེར་བདུན་ནོ། །གཉིས་པ་བསྔོ་བ་སྒོམ་ལམ་ནི། །མོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་རྩ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་སྒྱུར་བར་བྱེད་པའི་འདུན་པ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་སྟེ། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་སོགས་ནས། བསོད་ནམས་ཆེ་འབྱུང་བདག་ཉིད་དོ་ཞེས་ བསྟན་ཏེ། འདི་ལ་འཕགས་པས་རྐང་པ་དང་པོ་བསྔོ་བའི་ཁྱད་པར་དང༌། གཉིས་པ་བྱེད་ལས། ལྷག་མ་ངོ་བོ་སྟེ་བཅུ་གཅིག་ཏུ་བཞེད། སློབ་དཔོན་སེངྒེ་བཟང་པོ་སོགས་བསྔོ་བ་བཅུ་གཉིས་སུ་བཞེད་དེ། དང་པོ་མོས་ཡུལ་བྱང་ཆུབ་ལ་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་དགེ་བ་བསྔོ་བ་ཉན་རང་ལས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བསྔོ་བ་་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་མ་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱི་སྒྱུ་མ་ལྟར་དམིགས་པ་དང༌། རིགས་ཅན་གསུམ་གྱི་གདུལ་བྱ་ལ་ཐེག་གསུམ་ཉེ་བར་སྟོན་པའི
Chinese
不是制造损害的地方，是成就最终果位圆满菩提的地方，也是修行道者安住的地方，应当作为供养的所依。属于自相续的有五种，属于他相续的一种，其中第一种又分：暂时的四种，究竟的一种，这四种是内外顺缘具足，远离损害。第二，实际的修行道分为有漏和无漏两种，第一种有：信解，回向，随喜三种。第一，信解分为正行和利益两种，第一，正行是：信解自之等乃至认为是二十七种。信解的对境主要是果母，以及开示果母的母经般若经的三种意义，特别信解其具有成就的能力。也就是在不净地七地的后得位中，由于我慢的种子没有断除，所以是自利信解；在第八地和第九地证悟自他平等，所以是二利信解；在第十地与为了他利而成就的佛陀相似，所以是他利信解。根本的差别有三种，支分的差别有九种，枝末的差别有二十七种。第二，利益是：般若波罗蜜多是等乃至认为是赞叹。诸佛如实了知修持信解的菩萨的功德，没有增损地宣说，也就是在自利信解的第九地赞叹，在二利信解的阶段恭敬，在他利信解的阶段赞颂，九种一组共有三组，共二十七种。第二，回向修道是：将从信解中产生的善根转化为圆满菩提之因的意愿和相应的行为。从完全回向等乃至：显示是福德大生之自性。对此，圣者认为是第一句是回向的差别，第二句是作用，剩余的是体性，共十一种。论师僧铠等认为是回向十二种，第一，将信解对境菩提的信解作意之善根回向，这种回向与声闻缘觉的回向不同，是不执着于无上菩提的如幻之观想，以及为三类根器的所化众生示现三乘。
English
It is not a place for creating harm, but a place for accomplishing the ultimate fruit, perfect Bodhi, and also a place where practitioners of the path of meditation reside, which should be regarded as a basis for offering. There are five that belong to one's own continuum and one that belongs to another's continuum. The first one is further divided into: four temporary ones and one ultimate one. These four are: having complete internal and external favorable conditions and abandoning harm. Secondly, the actual path of meditation is divided into two types: with outflows and without outflows. The first one has: faith, dedication, and rejoicing, three. First, faith is divided into actual and benefit, two. First, the actual is: faith in oneself, etc., and it is considered to be twenty-seven types. The main object of faith is the Fruit Mother, and especially faith in the three meanings of the Mother Sutra Prajnaparamita, which reveals the Fruit Mother, because it has the ability to accomplish them. That is, in the post-attainment of the seven impure grounds, because the seeds of self-pride have not been eliminated, it is faith for one's own benefit; in the eighth and ninth grounds, realizing the equality of self and others, it is faith for the benefit of both; in the tenth ground, being similar to the Buddha who accomplishes the benefit of others, it is faith for the benefit of others. There are three fundamental differences, nine branch differences, and twenty-seven twig differences. Secondly, the benefit is: Prajnaparamita is, etc., and it is considered to be praise. The Buddhas truly understand the qualities of the Bodhisattva who cultivates faith, and declare them without exaggeration, that is, praising in the ninth ground of faith for one's own benefit, respecting in the stage of faith for the benefit of both, and extolling in the stage of faith for the benefit of others, three sets of nine, totaling twenty-seven. Secondly, the dedication of the path of meditation is: the intention and corresponding actions to transform the roots of virtue arising from faith into the cause of perfect Bodhi. From complete dedication, etc., to: showing that it is the nature of the great source of merit. Regarding this, the Noble One considers the first line to be the difference of dedication, the second line to be the function, and the remainder to be the essence, totaling eleven. Teacher Simhabhadra and others consider dedication to be twelve types. First, dedicating the virtue of contemplating the faith in Bodhi, the object of faith, is a dedication that is different from that of Hearers and Solitary Realizers, which is like an illusion that does not cling to unsurpassed Bodhi, and showing the three vehicles to the disciples of the three types of lineages.
Tibetan
་རྒྱུ་སྙིང་རྗེའི་ངོ་བོ་གཞན་ལ་ཕན་པའི་བྱེད་པ་གཉིས་དང་ལྡན་པས་ན་མཆོག་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་སྟེ། བྱེད་པ་འདི་འོག་མ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་སྦྱར་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང༌། དེ་བཞིན་དུ་བསྔོ་བྱ་ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་བདེན་པར་དམིགས་པ་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དང༌། བདག་ལྟ་སོགས་མེད་པས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་དེ་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དབེན་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དྲན་ནས་སྒྱུ་མ་ལྟར་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་དང༌། སྦྱིན་སོགས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པར་བསྔོ་བའི་ཐབས་དང་བཅས་པ་དང༌། འཁོར་གསུམ་དུ་མི་དམིགས་པའི་མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ ལམ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མཁྱེན་ཅིང་ཆོས་ཉིད་གང་གིས་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ཞིང་བསྔོ་བ་དང༌། ཁམས་གསུམ་དུ་གཏོགས་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ་ཞེན་པ་མེད་པ་དང༌། སྟོང་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་དགེ་བཅུ་ཚད་མེད་བཞི་བསམ་གཟུགས་མངོན་ཤེས་ཐོབ་པའི་བསོད་ནམས་ལས་ཆེས་འཕེལ་བའི་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་འབྱུང་བ་བསྔོ་བ་ཆུང་ངུ་དང༌། སྟོང་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་རྒྱུན་ཞུགས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པའི་བར་ལ་གནས་པའི་བསོད་ནམས་ལས་ཀྱང་འཕེལ་བ་འབྲིང་དང༌། སྟོང་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་རྫོགས་བྱང་དུ་ཞུགས་པ་ལ་ཕྱོགས་བཅུ་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་སེམས་ཅན་གྱིས་མཆོད་པ་ལས་བསོད་ནམས་ཆེས་འཕེལ་བ་ཆེན་པོ་སྟེ་བཅུ་གཉིས་ཡིན་ལ། འདི་དག་ཀྱང་སྔར་བསྟན་པའི་བྱེད་ལས་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསྔོ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་གཅིག་ཉིད་ཕྱོགས་རེའི་མངོན་ཞེན་གྱི་གཉེན་པོའི་དོན་དུ་བཅུ་གཉིས་སུ་དབྱེ་བ་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་མེད་དོ། །གསུམ་པ་ཡི་རང་སྒོམ་ལམ་ནི། རང་གཞན་གྱི་དགེ་རྩ་ལ་དགའ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་དྭངས་པའི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་སྟེ། ཐབས་དང་སོགས་ནས་འདིར་བརྗོད་དོ་ཞེས་པ་སྟེ། ཐབས་དག་གིས་དགེ་རྩ་ལ་ཡི་རང་བ་དང༌། མི་དམིགས་པ་དག་གིས་དགེ་རྩ་ལ་ཡི་རང་བ་ནི། རྗེས་སུ་ཡི་རང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་པར་བསྟན་བཅོས་སམ་མདོ་འདིར་བརྗོད་དོ། ། ཞེས་པ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཡི་རང་གཉིས་སོ། །དེ་ལྟར་ཟག་བཅས་སྒོམ་ལམ་གསུམ་པོ་འདི་ནི་གཉིས་སྣང་གི་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ཆ་ཡིན་ཏེ། འདི་གསུམ་གྱི་བྱེད་ལས་རིམ་པ་བཞིན་དང་པོས་འབྱུང་ཁུངས་ནས་གསེར་གྱི་གར་བུ་རྡོལ་བ་བཞིན་དུ་བསོད་ནམས་གསར་བ་འདུ་བྱེད་པ་དང༌། ག
Chinese
原因是具有慈悲的体性，以及利益他人的两种作用，所以才是最殊胜的。这个作用要知道也可以应用于所有下面的（内容）。同样，回向的对象，如戒律等，是没有执着于真实的相状；没有我见等，是不颠倒的特征；积累福德，那是胜义中远离一切法的；忆念佛陀薄伽梵与声闻僧众一起的福德之聚的自性，是如幻如化的行境；以智慧摄持布施等进行回向，是具有方便；不执着三轮体空的无相；对于三乘的一切道，佛陀了知，并且随喜和回向与法性相应的一切；不属于三界，即没有贪执；三千世界的众生获得十善、四无量心、四禅定、四无色定、五神通的福德，由此产生更为增上的大福德，这是小的回向；三千世界的众生处于预流果到阿罗汉果之间的福德，由此也更为增上，这是中等的回向；三千世界的众生趋入圆满菩提，十方恒河沙数众生进行供养，由此福德更为增上，这是大的回向，共有十二种。这些也都是与之前所说的作用相应的菩萨的特殊回向，仅仅是为了对治各自的执着而分为十二种，实际上体性并没有差别。第三是随喜的修道：是对自己和他人的善根生起欢喜的相状，是清净的体性。从方便等开始到这里进行讲述。以方便等随喜善根，以不执着随喜善根，在论典或经中讲述这是随喜和作意。 这是指世俗和胜义所缘的两种随喜。这样，这三种有漏的修道是具有二取分别的后得部分。这三种的作用是依次，第一个像从源头涌出金块一样，积累新的福德；
English
The reason is that it possesses the nature of compassion and the two functions of benefiting others, so it is the most excellent. This function should be understood to be applicable to all the following (contents). Similarly, the object of dedication, such as discipline, etc., does not have the aspect of clinging to reality; without self-view, etc., it is the characteristic of being non-inverted; accumulating merit, that is, in the ultimate sense, it is devoid of all dharmas; remembering the nature of the accumulation of merit of the Buddha Bhagavan together with the Shravaka Sangha, it is the realm of practice of illusion-like transformation; dedicating with generosity, etc., embraced by wisdom, is possessing skillful means; not clinging to the signlessness of the three wheels being empty; for all the paths of the three vehicles, the Buddha knows, and rejoices and dedicates everything that corresponds to the Dharma nature; not belonging to the three realms, that is, without attachment; sentient beings of the three thousand worlds obtain the merit of the ten virtues, the four immeasurables, the four dhyanas, the four formless absorptions, and the five superknowledges, from which arises even greater merit, this is a small dedication; the merit of sentient beings of the three thousand worlds who are in the state between stream-enterer and arhat, is also even greater, this is a medium dedication; sentient beings of the three thousand worlds who have entered perfect enlightenment, and sentient beings as numerous as the sands of the Ganges in the ten directions make offerings, from which the merit is even greater, this is a great dedication, there are twelve types in total. These are also the special dedication of the Bodhisattva that corresponds to the functions mentioned earlier, and are divided into twelve types merely to counteract the clinging of each aspect, but in reality there is no difference in nature. The third is the path of cultivation of rejoicing: it is the aspect of generating joy in the roots of virtue of oneself and others, it is the nature of purity. From skillful means, etc., it is spoken of here. Rejoicing in the roots of virtue with skillful means, etc., and rejoicing in the roots of virtue without clinging, it is taught in the treatise or sutra that this is rejoicing and attention. This refers to the two types of rejoicing with conventional and ultimate objects. Thus, these three contaminated paths of cultivation are the subsequent attainment part that is accompanied by dualistic conceptualization. The functions of these three are, in order, the first is like a gold nugget erupting from its source, accumulating new merit;