Tibetan
་མཆོག་སྟེ་རྣམ་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་བདེན་པ་བཞིའི་དམིགས་པ་ལ་དམིགས་པས་ངེས་ཆ་བཞི་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ཤེས་པའི་ལམ་ཤེས་ལ་གཉིས་ཏེ། མཐོང་ལམ་དང༌། སྒོམ་ལམ་མོ། དང་པོ་ལ་ངོ་བོ་མདོར་བསྟན། སྒོམ་ཚུལ་གྱི་རྣམ་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། བདེན་དང་བདེན་ལ་སོགས་ནས་ འདིར་བཤད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། ཟག་བཅས་ཀྱི་བདེན་པ་གཉིས་དང༌། ཟག་མེད་ཀྱི་བདེན་པ་གཉིས་ཏེ་བཞི་ལ་བཟོད་ཤེས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་བཞིར་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཉིད་སོགས་ཚེ་འདིའི་ཡོན་ཏན་དང༌། ཚེ་རབས་དྲན་པ་སོགས་ཆེ་གཞན་གྱི་ཕན་ཡོན་དང་བཅས་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་འདི་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང་དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་ལས། དང་པོ་སྡུག་བདེན་གྱི་རྣམ་པ་བཞི་ནི། དེ་བཞིན་ཉིད་སོགས་ནས་ཚད་མེད་པ་དང་ཞེས་བསྟན་ཏེ། སྡུག་བདེན་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། དེ་རྟོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་ཤེར་ཕྱིན་དག་ལ་རྟེན་བརྟེན་པའི་དངོས་པོར་མེད་པའི་ཕྱིར་ན། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དེ་དག་ཕན་ཚུན་གཅིག་ཐ་དད་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་གནས་པར་ཁས་མི་ལེན་པ་དང༌། སྡུག་བདེན་གྱི་གཟུགས་སོགས་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་འགགས་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་ཆེན་པོ་དང་དོན་དམ་པར་དེ་དག་འཇལ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་ཡུལ་ཅན་ཡང་དམིགས་སུ་མེད་པ་དང༌། སྡུག་བདེན་གྱི་གཟུགས་སོགས་དེ་དག་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཚད་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་ཚད་མེད་པ་སྟེ། རྟོགས་བྱའི་རྣམ་པ་བསྟན་པས་ཤུགས་ལ་འཕང་བའི་སྡུག་བདེན་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཞིའོ། །གཉིས་པ་ཀུན་ བདེན་ནི། མཐའ་མེད་དང་སོགས་ནས། བྱམས་ལ་སོགས་དང་ཞེས་བསྟན་ཏེ། ཀུན་འབྱུང་གི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་བདེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་རྟག་ཆད་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐའ་མེད་པ་དང༌། ཆོས་དབྱིངས་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཀྱིས་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཀུན་འབྱུང་གི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ལ་དེར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ངེས་པར་འཛིན་པ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བླང་དོར་དང་སྐྱེ་འགགས་མེད་པར་སྒོམ་པ་དང༌། བདེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་མོས་པས་ཟིན་པས་བྱམས་པ་ལ་སོགས་ཚད་མེད་བཞི་སྒོམ་པ་སྟེ། རྟོགས་བྱ་དང༌། ཕན་ཡོན་དང༌། སྲིད་ཞིའི་མཐར་ལྷུང་བ་འགོག་པའི་རྣམ་པ་བཞིས་བསྟན་པའི་ཀུན་འབྱུང་གི་སྐད་ཅིག་མ་བཞིའོ། །གསུམ་པ་འགོག་པའི་བཞི་ནི།
Chinese
是殊胜的，以这些相，按顺序缘于四谛的所缘，生起四种决定。第三，菩萨的道，知道的道有二，即见道和修道。初者，本体略示，修习之理广说。初者，从“谛和谛”等，此中宣说，显示了有漏的二谛和无漏的二谛，四者以忍智的刹那四四显示之门，在知道的自性之时，不退转之自性等今生的功德，和忆念生世等他生的利益，具有的见道此中宣说。二者，广说和义摄。初者有四，初者苦谛的四相是，从“如是性”等至“无量”显示了，苦谛的如是性，和证悟它的佛和般若波罗蜜多等，因为在所依能依的事物中没有的缘故，境和有境这些互不承认以一异的相而安住，苦谛的色等，在胜义中远离生灭住三者的法界之体性，所以是大的，胜义中这些衡量者的量，有境也无所缘，苦谛的色等这些如虚空般是无量的法界之体性之故，是无量的，以显示所证之相，暗示了可抛弃的苦谛的刹那四者。第二集谛是，从“无边”等至“慈等”显示了，集谛的色等没有真实的自性，所以没有常断有无的边，法界离戏的自性没有差别之故，集谛的色等的自性中，确定执着为佛的自性，对一切集谛的法，无取舍和生灭而修，以没有真实自性的信解所摄持，修慈等四无量，所证和利益，和阻止堕入有寂之边的四相所显示的集谛的刹那四者。第三灭谛的四者是。
English
It is supreme, with these aspects, sequentially focusing on the objects of the Four Noble Truths, the four certainties arise. Third, the path of a Bodhisattva, the path of knowing the path has two aspects: the Path of Seeing and the Path of Cultivation. The first is a brief presentation of the essence, and an extensive explanation of the method of cultivation. The first, from "Truth and Truth," etc., it is shown that here are explained the two truths with defilements and the two truths without defilements, the four truths are shown through the door of four moments of forbearance and knowledge, in the context of the very nature of knowing the path, the benefits of this life, such as the nature of non-retrogression, and the benefits of other lives, such as the remembrance of past lives, this Path of Seeing is explained. The second has an extensive explanation and a summary of the meaning. The first has four parts. The first four aspects of the Truth of Suffering are, from "Suchness," etc., to "Immeasurable," it is shown that the Suchness of the Truth of Suffering, and the Buddhas and Prajnaparamita who realize it, etc., because they do not exist as objects of dependence and support, these objects and subjects do not mutually acknowledge dwelling in the aspects of one or different, the form, etc., of the Truth of Suffering, in the ultimate sense, are the nature of the Dharmadhatu, which is free from the three of arising, ceasing, and abiding, therefore it is great, and in the ultimate sense, the measure of these measurers, the subject also has no object, the form, etc., of the Truth of Suffering, these are like the sky, the nature of the immeasurable Dharmadhatu, therefore it is immeasurable, by showing the aspect to be realized, it implicitly indicates the four moments of the Truth of Suffering that can be abandoned. The second, the Truth of Origin, from "Boundless," etc., to "Loving-kindness," etc., it is shown that the form, etc., of the Truth of Origin do not have a true nature, therefore there is no limit of permanence or annihilation, existence or non-existence, because the nature of the Dharmadhatu is free from elaboration and without differentiation, in the nature of the form, etc., of the Truth of Origin, it is certain to hold onto the nature of the Buddha, and to meditate on all the dharmas of the Truth of Origin without acceptance or rejection, arising or ceasing, being seized by the faith of having no true nature, to meditate on the four immeasurables such as loving-kindness, the four moments of the Truth of Origin shown by the aspects of what is to be realized, the benefits, and preventing falling into the extremes of existence and peace. The third, the four of the Truth of Cessation, are.
Tibetan
སྟོང་ཉིད་དང་སོགས་ནས་ནད་ཀུན་སེལ་ཞེས་པས་བསྟན་ཏེ། གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་གདོད་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་དང༌། མི་ཟད་ཅིང་ཚད་མེད་པས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་མཉམ་པའི་དགེ་རྩས་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཉིད་འཐོབ་པ་དང༌། གཉེན་པོ་རྣམ་བྱང་གི་རིགས་རྣམས་ཡོངས་སུ་བསྡུས་པ་དང༌། ཤེར་ཕྱིན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཉམ་ང་བ་སོགས་ཕྱིའི་ཉེར་འཚེ་དང་ནད་སོགས་ནང་གི་ཉེར་འཚེ་ཀུན་སེལ་བ་སྟེ། རྟོགས་བྱ་དང༌། འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་ཕན་ཡོན་དང་བྱེད་ལས་དང༌། ཕྱི་ནང་གི་གནོད་པ་སེལ་བའི་ཕན་ཡོན་གྱི་རྣམ་པས་བསྟན་པའི་འགོག་བདེན་གྱི་སྐད་ཅིག་བཞིའོ། །བཞི་པ་ལམ་གྱི་བཞི་ནི། མྱ་ངན་འདས་འཛིན་སོགས་ནམ་བྱང་ཆུབ་ ཏུ་བསྔོ་བ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། གཟུགས་ནས་མྱང་འདས་ཀྱི་བར་དུ་མངོན་ཞེན་གྱི་འཛིན་པ་ཞི་བ་དང༌། སངས་རྒྱས་དང་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་རང་དང་སེམས་ཅན་དུ་བགྲང་པ་དང༌། དེ་མ་ཡིན་པའི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་གནོད་པའམ། མཐོང་ཆོས་དང༌། སྐྱེས་གནས་དང༌། ལན་གྲངས་གཞན་ལ་མྱང་འགྱུར་གྱི་གནོད་པ་གསུམ་ལས་བསྲུངས་པ་དང༌། སྐྱོབ་པ་དང༌། སྦ་བར་མཛད་པ་དང༌། སྲོག་གཅོད་པ་སྤངས་པ་སོགས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཚུལ་ལ་བདག་ཉིད་གནས་ཏེ་སེམས་ཅན་གཞན་དག་ཀྱང་དེ་ལ་འགོད་པ་དང༌། སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་དགེ་རྩ་མི་ཟད་པར་བྱེད་འདོད་བའི་དྲན་པ་དང༌། བྱམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བ་སྟེ། ཡུལ་ལ་ཞེན་པ་ཞི་བ་དང༌། གཞན་གྱིས་བསྲུངས་བའི་ཕན་ཡོན་དང༌། བདག་གཞན་དགེ་བ་ལ་འགོད་པ་དང༌། དགེ་བ་རྫོགས་བྱང་དུ་བསྔོ་བའི་རྣམ་པ་བཞིས་བསྟན་པའི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་བཞིའོ། །གཉིས་པ་ནི། ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་ཞེས་པ་སྟེ། སྔར་བཅུ་དྲུག་པོ་དེ་ནི་ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་མཐོང་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་ངག་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་རྗེས་ཐོབ་སོགས་སུ་འབྱུང་བའི་ཚེ་འདི་ཕྱིའི་ཕན་ཡོན་སོགས་དངོས་སུ་བསྟན་པས་མཚོན་ནས་མཉམ་གཞག་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གིས་བདེན་པའི་རྣམ་པ་སྤྲོས་བྲལ་དུ་བསྒོམས་པར་བྱས་པས་ མཐོང་ལམ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། སྒོམ་ལམ་གྱི་བྱེད་པ་དང༌། སྒོམ་ལམ་དངོས་སོ། །དང་པོ་ནི། ཀུན་ནས་ཞི་དང་སོགས་ནས། རྟེན་མཆོད་ཉིད་ཅེས་པ་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སེམས་ལ་རང་དབང་བྱེད་པས་ཀུན་ནས་ཞི་བ་དང༌། ང་རྒྱལ་བཅོམ་པས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་སོགས་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ལ་འདུད་པ་དང༌། གཉེན་པོ་སྟོབས་ལྡན་ཐོབ་པས་བདག་གཞན་གྱི་ཉོན་མོངས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་དང༌། དེའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་གྱི་
Chinese
空性和等等能消除一切疾病，这表明：色等事物的本体，从一开始就自性空性的空性；不尽且无量，与法界等同的善根能获得果位成佛；能完全包括对治清净的种类；以及般若波罗蜜多本身能消除恐惧等等外在的近害和疾病等等内在的近害。这是以所证悟的、获得果位的利益和作用、以及消除内外损害的利益的形态所表明的灭谛的四刹那。第四是道的四种：从对涅槃的执着等等何时回向菩提，这表明：从色到涅槃之间，平息显现执着的执着；诸佛和天神将自己和众生视为平等；从非其因缘所生的损害，或者现法，或者生处，或者来世变异的损害三种中守护；救护；隐藏；断除杀生等等，以遍知的状态安住自身，并将其他众生也安置于此；以及想要使布施等等的善根不尽的忆念；以及以慈爱的力量回向菩提。这是以平息对境的执着、他人守护的利益、将自己和他人安置于善、以及将善根圆满回向菩提的四种形态所表明的道之四刹那。第二是，道智本身的刹那，也就是说，之前的十六种就是道智本身的见道的刹那语。这些在后得等等出现的时候，以直接表明此世和来世的利益等等为代表，通过十六种等持刹那，将真谛的形态无所戏论地修习，从而表明见道将会产生。第二，有修道的作用和修道本身。第一是，从一切寂静等等到，依处供养本身，也就是说，以在一切形态中对心自在而一切寂静；以摧毁我慢而对善知识等等一切众生敬礼；以获得对治力而压伏自己和他人的烦恼；因此对于他人。
English
Emptiness and so on can eliminate all diseases, which indicates: The essence of things like form, from the beginning, the emptiness of self-nature; inexhaustible and immeasurable, the root of virtue equal to the realm of Dharma can attain the fruit of Buddhahood; it can completely include the types of antidotal purification; and Prajnaparamita itself can eliminate external near-harm such as fear and internal near-harm such as diseases. This is the four moments of cessation truth shown in the form of what is realized, the benefits and functions of attaining the fruit, and the benefits of eliminating internal and external harm. The fourth is the four of the path: From attachment to Nirvana, etc., when dedicating to Bodhi, it indicates: From form to Nirvana, pacifying the attachment of manifestation; Buddhas and gods regard themselves and sentient beings as equal; protecting from the three harms arising from non-causal conditions, or present Dharma, or birthplace, or future transformation; saving; hiding; abandoning killing, etc., abiding in oneself in the state of omniscience, and placing other sentient beings in it; and the memory of wanting to make the roots of virtue of giving, etc., inexhaustible; and dedicating to Bodhi with the power of love. This is the four moments of the path shown in the four forms of pacifying attachment to objects, the benefits of others' protection, placing oneself and others in goodness, and dedicating the perfection of goodness to Bodhi. The second is the moment of the path knowledge itself, that is, the previous sixteen are the moment language of the path knowledge itself, the path of seeing. When these appear in the subsequent attainment, etc., taking the direct indication of the benefits of this life and the next as a representative, through the sixteen samadhi moments, the form of the truth is practiced without elaboration, thus indicating that the path of seeing will arise. Secondly, there is the function of the path of meditation and the path of meditation itself. The first is, from all peace and so on to, the object of offering itself, that is, being completely peaceful by being free in mind in all forms; paying homage to all beings such as virtuous friends by destroying arrogance; suppressing the afflictions of oneself and others by obtaining antidotal power; therefore, for others.