Chinese
也是二者。像这样通过完全修习之门，趋入更高地的方式，即次第放下初地等九地，以下地之功德向上增上的方式，宣说十地之情况是： “九地已过”等，表示应当了知。即声闻、独觉之种姓者，安住于资粮道、加行道是种姓地。入流果位之入者是第八地。入流果位之果位是见地。一来果位之果位是薄地。不来果位之果位是离贪地。已成阿罗汉是证悟地。入者后三者是声闻地。独觉之证悟是独觉地。菩萨之九地是菩萨地。如是九地已过，彼等之断证向上圆满后，于佛之十地，以愿文了知，以及于业自在之所依等，以何种智慧安住于佛地，那应当了知是菩萨之十地。第二，显示对治之集合是：“见道与修道”等，表示称为八。即唯是事物，以及依于对治之所取的分别二者，以及补特伽罗实有，以及士夫假有之有境的能取分别二者，即四者。见道之所断成为遍计之分，以及修道 之所断成为俱生之分，各二者即八者，断除彼等之对治是，对于任何无相之法，不缘取为所取之事物，以及从般若到不杂之间的清净，不缘取为所取之事物，以及阿罗汉、独觉、菩萨等，不缘取为补特伽罗之实有，以及对于名称、名相、符号、术语等假立之基础，不缘取为假立，是见道所断分别之对治四者。一切法无住与不住，故不缘取，以及何者决定生起，以及由何者决定生起不缘取，以及入流等补特伽罗之实有不缘取，以及彼等补特伽罗之假立基础不缘取，是修道所断分别之对治，称为八。第四，成就出离是：“特意作”等，意思是应当了知。一切法于任何事物中都无
English
Also, there are two. Thus, through the gate of complete practice, the way to ascend to the higher grounds, that is, gradually abandoning the first ground and the other nine grounds, and the way the qualities of the lower grounds increase upwards, is to explain the situation of the tenth ground: "Having passed the nine grounds," etc., indicates that it should be understood. That is, those of the Hearer and Solitary Realizer lineages, abiding in the accumulation and preparation stages, are the ground of lineage. Entering the stream-enterer's fruit is the eighth ground. The fruit of the stream-enterer's fruit is the seeing ground. The fruit of the once-returner's fruit is the attenuated ground. The fruit of the non-returner's fruit is the ground of detachment from desire. Having become an Arhat is the ground of realization. The latter three of the enterers are the Hearer's ground. The realization of the Solitary Realizer is the Solitary Buddha's ground. The nine grounds of the Bodhisattva are the Bodhisattva's grounds. Thus, having passed the nine grounds, after the abandonment and realization of those are perfected upwards, in the tenth ground of the Buddha, knowing by aspiration, and with whatever wisdom abides in the Buddha's ground, such as the basis of being in control of karma, that should be known as the tenth ground of the Bodhisattva. Second, showing the collection of antidotes is: "The path of seeing and meditation," etc., indicates that it is called eight. That is, merely things, and the two aspects of grasping based on the antidote, and the two aspects of grasping that are the basis of the person being real and the individual being imputed, that is, the four. The part of the imputed that becomes the object to be abandoned on the path of seeing, and the part of the co-emergent that becomes the object to be abandoned on the path of meditation, each two, that is, the eight, the antidotes to abandon those are, for any signless dharmas, not focusing on grasping as an object, and the purification from Prajnaparamita to non-mixture, not focusing on grasping as an object, and Arhats, Solitary Realizers, Bodhisattvas, etc., not focusing on grasping as a real person, and for the basis of imputation such as names, signs, symbols, terms, etc., not focusing on grasping as imputation, are the four antidotes to the conceptualization to be abandoned on the path of seeing. Since all dharmas are without abiding and non-abiding, not focusing, and whatever definitely arises, and not focusing on what definitely arises from, and not focusing on the reality of persons such as stream-enterers, and not focusing on the basis of imputation of those persons, are the antidotes to the conceptualization to be abandoned on the path of meditation, called eight. Fourth, accomplishing definite emergence is: "Intentionally doing," etc., meaning that it should be known. All dharmas are without anything in anything.
Tibetan
་དམིགས་པར་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་བརྒྱད་དེ། ཆེད་དུ་བྱ་བ་སྔར་བཤད་པ་དང་གསུམ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་ལྟར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་དང༌། སྙིང་ རྗེས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཐའ་ཡས་པར་བྱེད་པ་དང༌། དེ་གཉིས་ཟུང་དུ་འབྲེལ་ནས་འབད་རྩོལ་མེད་པར་གཞན་དོན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་དང༌། ཟུང་འཇུག་གི་ལམ་དེས་འཁོར་འདས་ཀྱི་མཐའ་ལས་འདས་པ་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་དང༌། དེས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་སྤང་རྟོགས་ཀྱི་རིགས་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྣམ་མཁྱེན་དང༌། རྣམ་མཁྱེན་དེའི་དངོས་རྒྱུ་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་བར་ཆད་མེད་པའི་རྩེ་མོ་སྟེ། ངེས་པར་འབྱུང་བ་མཐར་ཐུག་མི་སློབ་ལམ་ན་བདུན་དང༌། སློབ་ལམ་ན་གཅིག་སྟེ་བརྒྱད་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །སྒྲུབ་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་གི་ས་མཚམས་ནི། གོ་སྒྲུབ་ཚོགས་ལམ་ནས། འཇུག་སྒྲུབ་དྲོད་ནས། ཚོགས་སྒྲུབ་དང་པོ་བཅོ་ལྔ་ཆོས་མཆོག་ནས། ས་དང་གཉེན་པོའི་ཚོགས་ས་བཅུར། ངེས་འབྱུང་སྒྲུབ་པ་ས་བཅུའི་ཁྱད་པར་ལམ་ལ་ཡོད་དེ། སྒྲུབ་པ་གོང་མ་གསུམ་ཡང་དང་པོའི་ས་མཚམས་ནས་རྒྱུན་མཐའི་བར་དུ་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནས་ངེས་འབྱུང་སྒྲུབ་པའི་བར་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་བཅུ་པོ་དེས་ཡུལ་ལམ་རྒྱུའི་སྒོ་ནས་མཚན་ཏེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྫོགས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་གི་ བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ཅེས་བྱ་བ་ལས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་ཏེ་དང་པོའི་འགྲེལ་པའོ། ༈ གཉིས་པ་ཐོབ་བྱེད་ལམ་ཤེས་ཀྱི་ཡན་ལག་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་གཉིས། ལམ་གྱི་ཡན་ལག་དང༌། ཡན་ལག་ཅན་གྱི་ལམ་ཤེས་སོ། །དང་པོ་ནི་ལྷ་རྣམས་རུང་བར་སོགས་ནས། དེ་ཡི་ལས་ཞེས་བསྟན་ཏེ། ལམ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་རྟེན། བརྟེན་པ་ལམ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་འོད་ཀྱིས་ལྷ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་སྨིན་གྱི་འོད་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་མོག་མོག་པོར་བྱས་པས་ལམ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་རུང་གི་རྟེན་དུ་བྱས་པ་སྟེ། ལྷ་རྣམས་ལ་གཟུགས་མཛེས་པ་དང་འོད་དང་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པའི་ང་རྒྱལ་ཡོད་པ་དེ་བཅོམ་ནས། ལམ་ཤེས་ཀྱི་སྣོད་དུ་བསྒྲུབས་པས། རྗེས་འཇུག་རྣམས་ཀྱང་ང་རྒྱལ་དང་ཞུམ་པ་སོགས་སྤངས་པའི་རྒྱུད་ལ་ལམ་ཤེས་སྐྱེ་བར་བསྟན། གཉིས་པ་བརྟེན་པ་ལམ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལའང༌། སྐྱེ་ཚུལ
Chinese
特别是通过认识到这一点，就有了八种确定的生起之修法：特别要做的事，如前所述的三种；以智慧了知一切法如同虚空般平等；以慈悲无量地成办有情众生的利益；二者结合，不费力气地任运成就他利；以双运道超越轮回与涅槃的边际，不住涅槃；由此获得三乘的一切断证之品；一切法于无生自性中，成为一切相智的现观；以及现观的真实因，无间道的顶峰。究竟的生起在无学道有七种，在有学道有一种，总共八种是确定的生起之修法。这四种修法的界限是：通达修法从资粮道开始，趣入修法从暖位开始，积聚修法最初的十五法从顶位开始，地与对治的积聚在十地。生起修法在十地的差别在于道上。上面的三种修法也从最初的界限到相续的最后都有。这样，从发心到生起修法之间的这十种表征之法，通过所缘或因的方面来表示，从而圆满地显示了一切相智。在《般若波罗蜜多教授论·现观庄严论》中，这是关于一切相智的章节，是第一品释。第二，详细解释获得之因——道智的支分，分为二：道的支分和具有支分的道智。第一是“诸天堪能”等，直到“彼之业”为止，显示了道智生起的所依和所依的道智的差别。第一是如来藏性的光芒压倒了天等异熟的光芒，使其黯淡，从而使道智成为在相续中生起的堪能之所依。对于诸天，因为有外貌美丽、具有光芒等的我慢，摧毁了它，从而被修治成道智的法器。由此，也显示了后学者在相续中生起道智，要断除我慢和怯懦等。第二是所依的道智的差别，关于生起的方式
English
Specifically, through recognizing this, there are eight definitive arising practices: the specific things to do, the three mentioned earlier; understanding with wisdom that all phenomena are equal like the sky; accomplishing the benefit of sentient beings limitlessly with compassion; the two combined, effortlessly and spontaneously accomplishing the benefit of others; with the path of union, transcending the extremes of samsara and nirvana, non-abiding nirvana; thereby obtaining all the categories of abandonment and realization of the three vehicles; all phenomena in the nature of non-arising, becoming the direct perception of all aspects of knowledge; and the actual cause of direct perception, the peak of the uninterrupted path. Ultimate arising has seven in the path of no more learning, and one in the path of learning, totaling eight definitive arising practices. The boundaries of these four practices are: understanding practice begins from the path of accumulation, entering practice begins from the heat stage, accumulating practice begins from the peak stage with the first fifteen dharmas, the accumulation of grounds and antidotes is on the ten grounds. The difference of arising practice on the ten grounds lies in the path. The above three practices also exist from the initial boundary to the end of the continuum. Thus, these ten representative dharmas from generating bodhicitta to arising practice are indicated through the aspect of the object or cause, thereby completely revealing the all-aspect knowledge. In the Treatise on the Perfection of Wisdom Instructions, the Ornament for Clear Realization, this is the chapter on all-aspect knowledge, the first commentary. Second, elaborately explaining the limbs of the path knowledge that is the cause of attainment, divided into two: the limbs of the path and the path knowledge possessing limbs. The first is "the gods are capable" etc., up to "its activity," showing the basis for the arising of path knowledge and the difference of the path knowledge that is the basis. The first is that the light of the tathagatagarbha nature overwhelms the light of the ripening of the gods etc., making it dim, thereby making path knowledge the capable basis for arising in the continuum. For the gods, because there is pride in having beautiful appearance, having light etc., it is destroyed, thereby being cultivated into a vessel for path knowledge. Thus, it also shows that later followers generate path knowledge in the continuum by abandoning pride and timidity etc. The second is the difference of the path knowledge that is the basis, regarding the manner of arising.