Tibetan
ང༌། སློབ་པའི་གང་ཟག་ཀུན་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་དད་སོགས་གཉིས་པ་དང༌། མི་སློབ་པའི་གང་ཟག་དགྲ་བཅོམ་པ་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དང་སོགས་གསུམ་པར་བཤད་ཅིང༌། དེའི་དོན་དང་པོ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྒྱུན་ཞུགས་ཞུགས་པ་དང་བྱང་སེམས་མོས་སྤྱོད་པ། གཉིས་པ་ནི་རྒྱུན་ཞུགས་འབྲས་གནས་དང༌། བྱང་སེམས་ས་དང་པོ་ཡན་ཆད། གསུམ་པ་ནི་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པ་དང༌། ས་བཅུ་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་གནོད་འཇོམས་ཀྱིས་བཤད། བསྡུ་བ་ལས་ནི་དང་པོ་སྦྱོར་ལམ། གཉིས་པ་མཐོང་སྒོམ། གསུམ་པ་མི་སློབ་ལམ་དུ་བཤད་དོ། །འོན་ཀྱང་དང་པོ་ལ་ཟག་བཅས་དང་ཟག་མེད་གཉིས་ཀ་ཡོད་པར་བཤད་པས་སྦྱོར་ལམ་ནས་བཞག་ཀྱང་སྐད་ཅིག་བཅོ་ལྔའི་བར་ལ་བྱའོ། །ཐེག་ཆེན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་དང་པོ་མོས་སྤྱོད། གཉིས་པ་ས་བཅུ། གསུམ་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མངའ་བར་ཡང་དེ་ལས་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་དབང་རྟེན་ནི། འབྱུང་བ་བཞི་དང་འབྱུང་གྱུར་གྱི་གཟུགས་སོགས་དབང་པོ་དང་ཐ་མི་དད་དུ་འཇུག་པ་རྣམས་སོ། །གསུམ་པ་དབང་ཡུལ་ནི་ཡུལ་དྲུག་གོ། །བཞི་པ་བདག་ཏུ་ཞེན་པ་ནི། བདག་འཛིན་དང༌། དེའི་འཁོར་བདག་གི་བར་འཛིན་པ་སྟེ་འདི་གཉིས་གཅིག་ཏུ་མཛད་དོ། །འདི་གཉིས་ལ་རྒྱལ་བློན་དུ་གསུངས་པ་ནི་བདག་དང་བདག་གི་བ་ལ་དབང་སྒྱུར་བྱེད་དང༌། སྒྱུར་ས་རུ་རྟོག་པ་ཡོད་པ་ལ་དགོངས་སོ། །གཉིས་པ་གང་དུ་འགོག་ཚུལ་ནི་འདོད་པ་ན་དགག་བྱ་ཀུན་ཉོན་གྱི་དབང་པོ་བཅུ་བཞི་ཡོད་ལ། གཟུགས་ན་དེ་ལས་ཕོ་མོའི་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་མེད་པས་བཅུ་དང༌། གཟུགས་མེད་ན་དེ་ལས་གཟུགས་ཅན་ལྔ་དང་བདེ་བ་ཡིད་བདེ་རྣམས་དོར་ནས་སྲོག་ཡིད་བཏང་སྙོམས་རྣམས་ཡོད་པས་དེ་དག་འགོག་གོ། །དབང་རྟེན་དང་དབང་ཡུལ་ལ་འདོད་པ་ན་ཐམས་ཅད་ཡོད་ལ་གཟུགས་ན་དྲི་རོ་གཉིས་དོར་བ་དང༌། གཟུགས་མེད་ན་དབང་ཡུལ་ལ་ཆོས་གཅིག་པུ་དང༌། དབང་རྟེན་ནི། མཛོད་ལས། །དེར་ནི་རིས་དང་སྲོག་ལ་ཡང༌། །སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ནི་བརྟེན་པ་ཡིན། །ཞེས་རིགས་མཐུན་དང་སྲོག་རྣམས་འགོག་པར་འགྲེལ་ཆེན་གཉིས་དང་རྣམ་འགྲེལ་ལས་སོ། །འོན་ཀྱང་འདི་གཉིས་ལ་བརྟེན་པ་ནི་བྱེ་སྨྲའི་འདོད་པ་ཡིན་པས་མཛོད་འགྲེལ་དུ་བཀག་གོ། །བདག་དང་བདག་གི་བ་ཡང་ཁམས་གསུམ་ཆར་ན་ཡོད་དོ། །ཁ་ཅིག་ཡུལ་མི་འགོག་པར་ཡུལ་ཅན་ལ་ཞེན་བཙམ་འགོག་པར་འདོད་ཀྱང༌། བདག་དང་བདག་གི་བ་ལ་ནི་ཞེན་པ་ཡིན་ལ། །ལྷག་མ་ལ་ནི་ ཞེན་པ་དང་ཟག་བཅས་ཀྱི་དབང་སོགས་ཀྱི་ངོ་བོ
Chinese
我，有学之士，对于一切具有知识者，说信等为二；无学之士，对于阿罗汉、独觉佛、菩萨、如来等，说为等三。其义，初为声闻之入流果，以及菩萨之胜解行；二为入流果之住果，以及菩萨初地以上；三为声闻、独觉之阿罗汉，以及十地，并以如来为损减而说。集论中说，初为加行道，二为见道修道，三为无学道。然初者说有漏无漏二者，故虽从加行道而立，然应作十五刹那之间。若就大乘而言，初为胜解行，二为十地，三为如来之自在，亦从彼而说。第二、根所依为四大种及所造色等，与根无别而转者。第三、根境为六境。第四、我执为： 我执与执彼之眷属我所，此二合为一。说此二者为君臣，意指于我与我所具有能作主宰与所作主宰之想。第二、于何处如何遮止者，欲界中有应遮止之一切烦恼之十四根，色界中无彼等之男女及苦与不乐，故为十，无色界中舍彼等之五色及乐与意乐，而有命、意、舍，故遮止彼等。于根所依与根境，欲界中一切皆有，色界中舍弃香、味二者，无色界中根境唯有法，根所依者，如《俱舍论》云：“于彼界及命，心之相续为所依。”于彼界及命根，心之相续为所依。如是于同类与命根等遮止，二大释及《释量论》中如是说。然此二者为所依，是为毗婆沙师之主张，故于《俱舍论》释中遮止之。我与我所亦于三界中皆有。有说不遮止境，而唯遮止于境之贪著，然于我与我所则为贪著，于余者则为 贪著及有漏根等之体性。
English
I, for the learned, those who possess all knowledge, it is said that faith and so on are twofold; for the unlearned, the Arhat, the Pratyekabuddha, the Bodhisattva, and the Tathagata, it is said that they are threefold. The meaning of this is that the first is the Stream-enterer of the Hearers and the Bodhisattva's Adhimukticarya; the second is the abiding in the fruit of the Stream-enterer and the Bodhisattva's first bhumi and above; the third is the Arhat of the Hearers and the Solitary Realizers, and the tenth bhumi, and it is said that the Tathagata is destroyed. In the Compendium, it is said that the first is the path of application, the second is the path of seeing and meditation, and the third is the path of no more learning. However, it is said that the first has both contaminated and uncontaminated, so even though it is established from the path of application, it should be done within fifteen moments. If it is done according to the Great Vehicle, the first is Adhimukticarya, the second is the ten bhumis, and the third is the mastery of the Tathagata, which is also said from that. The second, the basis of the faculties, is the four elements and the form produced from the elements, etc., which operate without being different from the faculties. The third, the object of the faculties, is the six objects. The fourth, clinging to self, is: Clinging to self and clinging to what belongs to it, these two are made into one. It is said that these two are like a king and his ministers, meaning that there is the thought of being able to rule and being ruled in relation to self and what belongs to self. The second, where and how to stop, is that in the desire realm there are fourteen faculties of all afflictions that should be stopped, and in the form realm there are no male and female, suffering and unhappiness, so there are ten, and in the formless realm, the five forms and happiness and pleasure are abandoned, and there are life, mind, and equanimity, so stop those. In the basis of the faculties and the object of the faculties, everything is present in the desire realm, and in the form realm, the two, smell and taste, are abandoned, and in the formless realm, the object of the faculties is only dharma, and the basis of the faculties is, as the Abhidharmakosha says: "In that realm and in life, the continuum of mind is the basis." In that realm and in the life faculty, the continuum of mind is the basis. Thus, it is said in the two great commentaries and the Pramanavarttika that the similar and the life faculty are stopped. However, these two are the basis, which is the assertion of the Vaibhashikas, so it is stopped in the commentary on the Abhidharmakosha. Self and what belongs to self are also present in all three realms. Some say that the object is not stopped, but only the attachment to the object is stopped, but for self and what belongs to self, it is attachment, and for the rest, it is the nature of attachment and contaminated faculties, etc.
Tibetan
་གཉིས་ཀ་འགོག་སྟེ་འགྲེལ་པ་རྣམས་སུ་ཡང་དབང་སོགས་འགོག་པར་གསུངས་པ་དང༌། མཐོང་ལམ་ཐོབ་པ་ན་ངན་སོང་བའི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཐམས་ཅད་སྤངས་པར་གསུངས་པས་སོ། །གསུམ་པ་རྟགས་སུ་འགྲོ་རྒྱུ་མཉམ་གཞག་དང་རྗེས་ཐོབ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། གཟུང་འཛིན་དུ་སྣང་ཡང་དེར་མངོན་པར་མ་ཞེན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པས་དག་པ། མཉམ་གཞག་ལས་ལངས་རྗེས་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་བསྡུས་པས་འཇིག་རྟེན་པ། མཉམ་གཞག་རང་དང་དམིགས་རྣམ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་གང་ཟག་གཞན་གྱི་རྟོགས་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ལུས་ངག་གི་ཐ་སྙད་བཅུ་དྲུག་པོའོ། །འོ་ན་དེ་འདྲའི་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་ཅེས་མཉམ་གཞག་གི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་རྟགས་སུ་བཤད་པ་འགལ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། བཟོད་པ་དང་ཤེས་པས་བསྡུས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་པོ་འདི་རྣམས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པར་ཐོབ་པ་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་ལྡོག་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་དོན་དུ་སྲོག་གཏོང་བའི་བར་གྱི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ཐ་སྙད་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་འབྲས་བུ་ལ་རྒྱུ་མིང་གིས་བཏགས་པའོ། །དེ་ལྟར་རྗེས་ཀྱི་ཀུན་སྤྱོད་བཅུ་དྲུག་ལ་མཉམ་གཞག་གི་ཡེ་ཤེས་བཅུ་དྲུག་གིས་མིང་གིས་བཏགས་ནས་རྟགས་སུ་བཤད་པའི་ཆོས་གསུམ་ལས། འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་འདྲ་འབྲེལ་གཉིས་ ལས། འབྲེལ་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་པ་སྟེ། མཉམ་གཞག་གི་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་སོ། །བཏགས་པའི་དགོས་པ་ནི། །རྣལ་འབྱོར་པ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ལུས་ངག་གི་ཐ་སྙད་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མཉམ་གཞག་གི་རྟོགས་པ་དང་མཐུན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གཉིས་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་ངེས་སམ་ཞེ་ན། དཔུང་བཟང་གིས་ཞུས་པ་ལས། གང་གི་རང་བཞིན་ཆགས་སྡང་དང་བྲལ་ཡང༌། །ཆགས་སེམས་ཅན་ལ་ཆགས་པ་ལྟར་སྟོན་དང༌། །གདུག་པ་འདུལ་ཕྱིར་ཁྲོ་ལ་ཁྲོར་སྟོན་པ། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་གནས་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་པ་ལྟར་ཆགས་སྡང་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་འགའ་ཞིག་འདུལ་བའི་དགོས་དབང་ངམ་ཆེད་དུ་མི་མཐུན་པར་སྟོན་པ་མ་གཏོགས་པ་གཞན་ཐམས་ཅད་དུ་ངེས་སོ། །དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་ནི། །རྗེས་ཐོབ་ལ་ཡེ་ཤེས་བཅུ་དྲུག་གི་མིང་གིས་ཉེ་བར་བཏགས་ནས་རྗེས་ཐོབ་རྟགས་སུ་བཤད་པ་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པར་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའི་མཉམ་གཞག་དངོས་རྟགས་སུ་བཤད་པ་ཡིན་ན། །མཐོང་ལམ་པའི་མཉམ་གཞག་གང་ཟག་གཞན་ངོར་མཐོང་ལམ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཏུ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པའི་རྟགས་མ་ཡིན་པར་ཐལ། །མཐོང་ལམ་པའི་མཉམ་གཞག་དངོས་ཡིན་པས་སོ། །ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། རྣལ་འབྱོར་པ་འཕགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཤེ
Chinese
两者都遮止，而且在注释中也说遮止灌顶等。又说获得见道时，舍弃了恶趣的蕴、界、处的一切。第三，作为理由的，是等持和后得哪一个？答：虽然显现为能取和所取，但因为具有不明显执著于此的相状，所以是清净的。因为被从等持起立后的心所摄，所以是世间的。与等持本身和所缘行相相顺的果，即成为其他人的证悟之境的身体和语言的十六种名言。那么，像这样的十六刹那，说等持的智慧本身是理由，有相违吗？没有过失。因为当完全获得以忍和智所摄的这十六刹那后，为了生起从色等想颠倒，到为法舍命之间的后得名言，所以是以果之名称称呼因。这样，对于后得的十六种行为，以等持的十六种智慧之名称称呼而作为理由所说的三种法中，施加名称的原因是相似和关联两种，其中关联作为原因，因为是等持的果。施加名称的必要是，为了要知道瑜伽士圣者的身语名言，在一切方面都仅仅与等持的证悟相符。那么，这两者是必定随顺吗？答：《善臂请问经》中说：‘其自性离贪嗔，然于贪心者示现如贪者，为调伏恶者故，于嗔者示现如嗔者，于胜菩提者，我顶礼。’如是，除了为了调伏某些具有贪嗔的众生，或者特意示现不随顺外，其他一切都是一定的。对实事的损害是，对于后得，以十六种智慧之名而近取，如果说后得是理由，不是这样，而是如其字面的等持实事是理由，那么，见道者的等持，对于其他人来说，不是使人相信见道者是不会退转的理由，因为是见道者的等持实事。周遍是有的，因为瑜伽士圣者相续中的智
English
Both are prevented, and it is also said in the commentaries that empowerment, etc., are prevented. It is also said that when the path of seeing is attained, all aggregates, elements, and sources of evil destinies are abandoned. Third, as a reason, which is it, equipoise or subsequent attainment? Answer: Although it appears as grasper and grasped, it is pure because it has the aspect of not manifestly clinging to it. Because it is included by the mind after rising from equipoise, it is worldly. The result that is in accordance with equipoise itself and the object aspect is the sixteen terms of body and speech that become the object of realization of other people. So, is it contradictory to say that the wisdom of equipoise itself is the reason, such as these sixteen moments? There is no fault. Because when these sixteen moments included by forbearance and knowledge are completely attained, in order to generate the subsequent attainment terms from the reversal of perception of form, etc., to giving up life for the sake of Dharma, it is therefore naming the cause with the name of the result. Thus, among the three dharmas that are spoken of as reasons by naming the sixteen behaviors of subsequent attainment with the sixteen wisdoms of equipoise, the reason for applying the name is the two of similarity and relation. Among them, relation is taken as the reason, because it is the result of equipoise. The need for applying the name is: in order to know that the body and speech terms of the noble yogis are in all respects only in accordance with the realization of equipoise. So, are these two necessarily in accordance? Answer: As it says in the "Inquiry of Strong Arms": 'Whose nature is free from attachment and aversion, yet shows attachment to those with attachment, and shows anger to those who are angry in order to subdue the wicked, I prostrate to the supreme abode of enlightenment.' Thus, except for the need or intention to show disagreement in order to subdue some sentient beings who have attachment and aversion, everything else is certain. The harm to the entity is: for subsequent attainment, it is closely taken with the name of the sixteen wisdoms, if it is said that subsequent attainment is the reason, it is not so, but if the actual equipoise as it is in the words is the reason, then, the equipoise of the seer of the path is not the reason for making others believe that the seer of the path will not turn back, because it is the actual equipoise of the seer of the path. The pervasion exists, because the wisdom in the continuum of the noble yogi