Tibetan
་ནི་མ་ཡིན་གྱི་བར་མ་ཆད་དུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ། །དེས་ན་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་སྲིད་པ་དང་ཞི་བའི་མཐར་མི་ལྡོག་པར་ངེས་པའོ། །གསུམ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་ལས་ལྡོག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་ཉི་ཤུ་དང་བཅུ་དྲུག་དང་བརྒྱད་རྣམས་སོ། །དེ་ཡང་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་རྟོགས་པས་དེ་དག་ལ་བདེན་ཞེན་ལྡོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མཚོན་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྟེ་ཐབས་ཤེས་རྒྱུན་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པ་གཉིས་ནི་རྟགས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་ལ་གཞན་རྣམས་ཆ་ཙམ་དུ་རིགས་པར་བྱའོ། །བཞི་པ་རྟགས་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཏུ་མཚོན་ཚུལ་ནི། རྟགས་དེ་དང་དེ་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ལྡན་པར་མཐོང་བ་ལས་བར་མ་ཆད་དུ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་འབྱུང་ངེས་པར་དཔོག་པ་སྟེ། མྱུ་གུའི་ རྒྱུ་ཚོགས་གྲངས་ཚང་བ་མཐོང་བ་ན་དེ་ལས་མྱུ་གུ་འབྱུང་རུང་དུ་ངེས་པ་ལྟར། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་གང་ཟག་གིས་ཀྱང་རང་རྒྱུད་ལ་སྔར་བཤད་པའི་རྟགས་ཀྱི་གཙོ་བོ་དེའམ། །དེ་དང་འབྲེལ་བའི་རྟགས་གཞན་ལྡན་པར་མཐོང་བ་ན། །ད་ནི་བདག་གིས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཐེག་པ་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆད་དུ་ཐོབ་པར་ངེས་སོ་སྙམ་པའི་བློ་སྐྱེ་བ་དང༌། གང་ཟག་གཞན་གྱིས་ཀྱང་མདོ་ནས་བཤད་པའི་ལུས་ངག་གི་ཀུན་སྤྱོད་རྣམས་དང་ལྡན་ཞིང་དེ་ཡང་རིང་དུ་འདྲིས་ཀྱང་སྤྱོད་ལམ་བརྟག་ཐུབ་པར་མཐོང་བ་ན། དེ་ལས་ཕ་རོལ་པོ་དེ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་ལུང་ལ་བརྟེན་ནས་དཔོགས་པ་ཙམ་ལ་དེའི་ངོར་རྟགས་སུ་བཤད་ཀྱིས། འདི་དག་ལ་ཚུལ་གསུམ་ཚད་མས་ངེས་པའི་རྟགས་ཀྱི་རྣམ་བཞག་ནི་བྱར་མི་རུང་སྟེ། གཞན་རྒྱུད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཁྱེན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ནི་རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་ལ། རྟོགས་པ་དམའ་བདག་གིས་ནི་ལུས་ངག་གི་ཐ་སྙད་ཙམ་ཞིག་ལས་དཔོག་ན་འཁྲུལ་ཞིང༌། ཐ་སྙད་ཁྱད་པར་ཅན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་གི་རྟོགས་པ་ལ་མི་འཁྲུལ་པ་ནི་མ་ངེས་ཏེ། ཕྱིར་མི་ལྡོག་གི་ནང་གི་རྟོགས་པ་ནི་གང་ཟག་དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པས་སོ། །ལྔ་པ་རྟགས་ལས་འཕྲོས་པའི་དོན་བཤད་པ་ལ། སྦྱོར་ལམ་པའི་མཐོང་ལམ་པའི། སྒོམ་ལམ་པའི་རྟགས་ལས་འཕྲོས་པ་ གསུམ་མོ། །དང་པོ་དྲོད་ཀྱི་སྐབས་སུ་སྒྲིབ་པ་ལྔ་དང་མི་འགྲོགས་ཞེས་པའི་སྒྲིབ་པ་ལྔ་ནི། ཚུལ་ཕུང་གི་བར་གཅོད་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་སྲེད་པའི་འདུན་པ་དང་གཞན་ལ་ཞེ་སྡང་བའི་གནོད་སེམས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་གཉིས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕུང་པོའི་བར་གཅོད་སེམས་ཡུལ་ལ་སྡུད་པའི་གཉིད་དང༌། སེམས་ལས་སུ་མི་རུང་བར་བྱེད་པའི་རྨུགས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྟེ་གཅིག་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕུང་པོའི་བར་གཅོད་ཡུལ་སྡུག་པ་ལ་མ་ཞི་བ་རྒོད་པ་དང་ཡིད་ལ་གཅགས་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་འགྱོད་པའི་སྒྲིབ་པ་སྟེ་གཅིག་དང༌། བདེན་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་སྒྲིབ་པ་སྟེ། སྒྲིབ་པ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ནི་འདོད་ཁམས་ན་ཡོད་ཅིང་གཉིད་རྨུགས་དང་རྒོད་འགྱོད་གཉིས་གཉིས་ཡོད་ཀྱང་གཅིག་ཏུ་བྱས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། མི་མཐུན་པའམ། གཉེན་པོ་དང༌། ཟས་དང༌། བྱ་བ་རྣམས་གཅིག་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་བཤད་དེ། །དང་པོ་གཉིས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ནི་སྣང་བའི་འདུ་ཤེས་སོ། །ཟས་ནི་ལྔ་སྟེ། བརྙའ་བ་དང༌། མི་དགའ་བ་བྱ་རྨྱངས་ཁ་ཟས་ཀྱི་དྲོད་མི་ཟིན་པ། སེམས་ཞུམ་པའོ། །བྱ་བ་ནི་གཉིས་ཀས་ཀྱང་སེམས་ནང་དུ་ཞུམ་པར་བྱེད་པའོ། །ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ནི་ཞི་གནས་སོ། །ཟས་ནི་བཞི་སྟེ་ཉེ་དུའི་ཡུལ་གྱི་མི་འཆི་བའི་རྣམ་རྟོག་དང༌། སྔོན་རྩེས་པ་དགོད་པ་དགའ་མགུར་སྤྱད་པ་རྣམས་དྲན་པའོ། །བྱ་བ་ནི་གཉིས་ ཀས་ཀྱང་སེམས་མ་ཞི་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། འདོད་ན་སྒྲིབ་རྣམས་མི་མཐུན་དང༌། །ཟས་དང་བྱ་བ་གཅིག་པའི་ཕྱིར། །གཉིས་གཅིག་ཕུང་པོ་གནོད་བྱེད་དང༌། །ཐེ་ཚོམ་ཕྱིར་ན་ལྔ་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་མཐོང་ལམ་པའི་རྟགས་ལས་འཕྲོས་པ་ལ་གསུམ། དང་པོ་ཡང་དག་པའི་འཚོ་བའི་བཟློག་ཟླ་ལོག་འཚོ་ལྔ་ནི། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ཚུལ་འཆོས་རྙེད་དང་བཀུར་སྟིའི་ཕྱིར། །དབང་པོ་སྡོམ་་པར་བྱེད་པ་སྟེ། །ཁ་གསག་རྙེད་དང་བཀུར་སྟིའི་ཕྱིར། །ཚིག་འཇམ་སྔར་ནི་སྨྲ་བའོ། །གཞོག་སློང་དེ་ནི་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། །གཞན་གྱི་རྫས་ལ་བསྔགས་བྱེད་པའོ། །ཐོབ་ཀྱིས་འཇལ་བ་རྙེད་པའི་ཕྱིར། །མངོན་སུམ་གཞན་ལ་སྨོད་བྱེད་པའོ། །རྙེད་པས་རྙེད་པ་རྣམས་འདོད་པ། །སྔར་ཐོབ་པ་ལ་བསྔགས་བྱེད་པའོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་འགོག་བདེན་གྱི་རྣམ་པའི་སྐབས་སུ་དགག་བྱ་དབང་པོའི་མཐའ་དཔྱད་པ་ལ་གཉིས། དགག་བྱའི་ངོ་བོ། ཁམས་གང་དུ་འགོག་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་དགག་བྱའི་ངོ་བོ་ལ་བཞི། དབང་པོ། དབང་རྟེན། དབང་ཡུལ་་བདག་ཏུ་ཞེན་པའོ། །དང་པོ་དབང་པོ་ལ་གསུམ། སོ་སོའི་ངོ་བོ་གྲངས་ངེས་པའི་རྒྱུ། །ཐ་མ་གསུམ་གྱིས་མཚམས་སོ། །དང་པོ་སོ་སོའི་ངོ་བོ་ནི། དབང་པོ་ཉེར་གཉིས་ལས། མིག་ནས་ཡིད་ཀྱི་བར་དྲུག་ ནི་ཡུལ་ལྔ་སོ་སོ་དང་ཡུལ་དྲུག་བསྡོམས་པ་ལ་དམིགས་པ་དང༌། ཕོ་མོ་གཉིས་ནི་དེ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་ཁྱད་པར་དང༌། སྲོག་གིས་ནི་སྐྱེས་ནས་མ་ཤིའི་བར་དུ་ཕུང་པོ་རིས་མཐུན་གནས་པ་དང༌། ཚོང་
Chinese
能无间断地获得。因此，可以确定暂时也不会从有和寂灭的边际退转。三、不退转的标志是：从色等退转的标志有二十、十六和八种。也就是说，从色到一切智之间，通过了悟无自性，以对它们的实执退转的智慧为代表的大悲心，即方便与智慧的相续极其稳固，这二者是不退转的主要标志，其他的可以认为是次要部分。四、从标志中推断不退转的方式是：从见到某个标志在后得位中具备，可以推断出无间断地必定产生无上菩提。比如，见到幼苗的
English
is obtained without interruption. Therefore, it is certain that even temporarily, one will not regress from the extremes of existence and peace. Third, the signs of non-retrogression are: the twenty, sixteen, and eight signs of turning away from form, etc. That is, from form to omniscience, by realizing the lack of inherent existence, great compassion, represented by the wisdom that turns away from the clinging to truth in them, that is, the continuity of skillful means and wisdom is extremely stable, these two are the main signs, and the others can be regarded as minor parts. Fourth, the way to infer non-retrogression from signs is: from seeing that a certain sign is possessed in the subsequent attainment, it can be inferred that unsurpassed enlightenment will definitely arise without interruption. For example, seeing the
Chinese
一个盖障，以及定之蕴的障碍，对于不寂静的痛苦之境，显现出掉举和追悔之相的追悔盖障，一个盖障，以及对真理产生怀疑的盖障。这五个盖障存在于欲界中，虽然有睡眠和昏沉、掉举和追悔各两个，但合为一个的原因是，不相符或者对治、食物和行为等是相同的，因此这样说。前两个的对治是光明想。食物有五种：轻蔑、不悦、不适宜的食物，食物的温度不适宜，以及灰心。行为是两者都使内心沮丧。后两者的对治是止观。食物有四种：对亲友之境的不死之分别念，以及回忆起以前的嬉戏、欢笑、娱乐等。行为是两者都使内心不寂静。因此说：欲界中盖障不相符，食物和行为相同之故，二者合一为蕴之损害，因怀疑故实为五。如此说。第二，从见道者的征相引申出三点。第一，正命的反面，五种邪命是：如《宝鬘论》所说：为了利养和恭敬，假装调伏诸根；为了利养和恭敬，花言巧语；为了获得，赞叹他人的财物；为了利养，当面诽谤他人；为了获得利养，赞叹先前获得的。如是。第二，在灭谛的行相之时，对所破的根之边际进行观察，分为二：所破的自性，以及在哪个界中如何断除。第一，所破的自性分为四：根、根所依、根境、执著于我。第一，根分为三：各自的自性，数量的确定之因，以及最后三个的界限。第一，各自的自性是：在二十二根中，从眼到意六根，是缘于五个各自的境和六个境的总和，男女二根是那二者的自性和差别，命根是从生到死之间，使蕴相续存在，以及贸易
English
One obscuration, and the obstruction to the aggregate of samādhi, the obscuration of regret, which appears as agitation and remorse in the face of unpleasant objects that are not pacified, one obscuration, and the obscuration of doubt about the truth. These five obscurations exist in the desire realm, and although there are two each of sleep and drowsiness, agitation and regret, the reason for combining them into one is that the incompatibility, or antidote, food, and actions are the same, so it is said. The antidote to the first two is the perception of light. There are five kinds of food: contempt, displeasure, unsuitable food, unsuitable food temperature, and discouragement. The action is that both cause the mind to be discouraged. The antidote to the latter two is śamatha. There are four kinds of food: the non-dying conceptualization of the realm of relatives, and the recollection of past play, laughter, entertainment, etc. The action is that both cause the mind to be unpacified. Therefore, it is said: In the desire realm, the obscurations are incompatible, and because the food and actions are the same, the two are combined into one aggregate of harm, and because of doubt, there are actually five. So it is said. Second, three points are derived from the signs of the path of seeing. First, the opposite of right livelihood, the five wrong livelihoods are: As stated in the Ratnāvalī: For the sake of gain and respect, pretending to subdue the senses; for the sake of gain and respect, flattering words; for the sake of obtaining, praising the possessions of others; for the sake of gain, openly slandering others; for the sake of obtaining gain, praising what was previously obtained. So it is. Second, in the context of the aspects of the truth of cessation, examining the limits of the sense faculties to be refuted is divided into two: the nature of what is to be refuted, and in which realm it is to be eliminated. First, the nature of what is to be refuted is divided into four: the sense faculties, the basis of the sense faculties, the objects of the sense faculties, and clinging to self. First, the sense faculties are divided into three: their respective natures, the cause of the determination of number, and the limits of the last three. First, their respective natures are: among the twenty-two faculties, the six faculties from the eye to the mind are focused on the five individual objects and the sum of the six objects, the two faculties of male and female are the nature and difference of those two, the life faculty is the continuous existence of the aggregates from birth to death, and trade.
Tibetan
བ་བདེ་བ་ཡིད་བདེ་སྡུག་བསྔལ་ཡིད་མི་བདེ་བཏང་སྙོམས་ཏེ་ལྔ་ནི། དང་པོ་གཉིས་ལས་འདོད་ཆགས་དང༌། དེ་ནས་གཉིས་ལས་ཞེ་སྡང་དང༌། ཐ་མ་ལས་མ་རིག་པ་འབྱུང་བས་ཀུན་ཉོན་དང༌། དད་པ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་རྣམ་པ་ལྔས་འཇིག་རྟེན་པའི་རྣམ་བྱང་དང༌། ཐ་མ་གསུམ་ནི་ཕྱི་མ་གཉིས་དང་ལྷག་མེད་ཀྱི་མྱང་འདས་ཐོབ་པ་དང༌། མཐོང་སྤང་དང་སྒོམ་སྤང་སྤོང་བ་དང༌། མཐོང་ཆོས་ལ་བདེར་གནས་ལ་དབང་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་དབང་པོར་བཞག་གོ། །དེ་ལ་ཡང་དང་པོ་བཅུ་བཞི་ལ་ཀུན་ཉོན་དང་ཐ་མ་བརྒྱད་ལ་རྣམ་བྱང་གི་དབང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་ངེས་པ་ནི་མེད་དེ། གཞན་དུ་ན་ཡིད་དང་ཚོར་བ་གསུམ་ལ་འདས་ལམ་མེད་པར་ཐལ་ལོ། །དད་སོགས་ལྔ་ལ་ཡང་ཕལ་ཆེ་བས་འཇིག་རྟེན་པར་བཤད་ཀྱིས་མ་ངེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་སྔར་ལྟར་རོ། །དེ་དག་ལས་དྲུག་ནི་བཏགས་པ་བ་དང༌། ལྷག་མ་ནི་རྫས་སུ་ཡོད་དེ། ཕོ་མོའི་གཉིས་ལུས་དབང་གི་ཆ་དང༌། སྲོག་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་གྱི་གནས་སྐབས་དང༌། ཐ་མ་གསུམ་དད་སོགས་ཀྱི་ཆ་ལ་བཏགས་པས་རྫས་གུད་པ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་གྲངས་ངེས་པའི་རྒྱུ་ནི། འཁོར་བར་འཇུག་པ་པོའི་རྟེན་དང༌། དེ་གསར་དུ་སྐྱེ་བ་དང༌། གནས་པ་དང༌། བདེ་སྡུག་གི་འབྲས་བུ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དྲུག་དང་གཉིས་དང་གཅིག་དང་ལྔ་བཞག་ལ། མྱང་འདས་སུ་ཡང་དེ་ལྟར་བཞིའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ལྔ་དང་གཅིག་དང་གཅིག་དང་གཅིག་ཏུ་ངེས་སོ། །གསུམ་པ་ཐ་མ་གསུམ་གྱི་ས་མཚམས་ནི་མཛོད་ལྟར་ན། མཐོང་ལམ་གྱི་དད་སོགས་ལྔ་བདེ་བ་ཡིད་བདེ་བཏང་སྙོམས་ཡིད་དང་དགུ་ཟག་མེད་དུ་སྐྱེས་པ་ལ་མི་ཤེས་པ་ཀུན་ཤེས་པའམ། ཀུན་ཤེས་བྱེད་པའི་དབང་པོ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་སྒོམ་ལམ་ལ་ཀུན་ཤེས་པའི་དབང་པོ། མི་སློབ་ལམ་དུ་ཀུན་ཤེས་ལྡན་པའི་དབང་པོའམ། ཀུན་ཤེས་བསྲུང་བའི་དབང་པོའོ། །དེ་ཡང་གསུམ་ཀ་འདས་ལམ་ལ་བཞག་ཅིང་ཟག་མེད་ཁོ་ནར་འཆད་དེ་ཉི་སྣང་ཡང་དེ་ལྟར་རོ། །ཀུན་བཏུས་ལྟར་ན་དང་པོ་སྦྱོར་ལམ་དང་མཐོང་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་བཅོ་ལྔ་དང༌། གཉིས་པ་བཅུ་དྲུག་པ་ནས་བཟུང་སློབ་ལམ་ཐམས་ཅད་དང༌། གསུམ་པ་མི་སློབ་པའི་ལམ་ལ་བཞག་གོ། །འདི་གཉིས་ཀྱང་མཛོད་པ་སྐད་ཅིག་མ་བཅོ་ལྔ་མཐོང་ལམ་དང༌། བཅུ་དྲུག་པ་སྒོམ་ལམ་དུ་འདོད་པས་དང་པོའི་མཚམས་སྦྱོར་ལམ་ནས་བཟུང་མ་བཟུང་མ་གཏོགས་འདྲའོ། །ཀུན་བཏུས་འགྲེལ་བར་དང་པོ་གཉིས་ཀྱི་གདགས་གཞི་ལ་ཡིད་མི་བདེ་བ་ཡང་བགྲང་ ངོ༌། །ཉི་ཁྲི་ལས། སློབ་པའི་གང་ཟག་མངོན་པར་རྟོགས་པར་མ་གྱུར་བའི་དད་སོགས་དང་པོ་ད
Chinese
五者，即乐受、意乐受、苦受、意不乐受、舍受。初二生贪，次二生嗔，末一生无明，故为遍行。信至慧之五者，为世间之净。末三者，得后二及无余涅槃，断见断与修断，以现法乐住而自在之义，立为根。其中，初十四为遍行根，末八为净根。然非决定，否则意与三受应无超越道。信等五者，多说为世间，以不定之理如前。其中六者为假有，余者为实有。男女二者为身根之分，命为蕴聚相续之位，末三信等之分，以假立故无别实事。二者，数决定之因者： 以引入轮回者之所依，及彼新生，住，苦乐之果亲近受用之自在而立六、二、一、五。于涅槃亦如是，以四自在而决定为五、一、一、一。三者，末三之界限者，如俱舍云：见道之信等五，乐受、意乐受、舍受、意与九无漏生者，为未知当知或未知能知根。如是修道为已知根。无学道为已知具根或已知护根。彼三皆立于超越道而说唯无漏，日藏亦如是。如摄类云：初者加行道与见道之十五刹那，二者十六刹那起至一切学道，三者立于无学道。此二者，亦俱舍师谓十五刹那为见道，十六刹那为修道，故初者之界限，除自加行道起与不起外，余者相同。摄类释中，初二之假立基，亦数意不乐受。 二万颂云：未现证之学人之初信等
English
The five are: pleasure, mental pleasure, suffering, mental displeasure, and equanimity. The first two give rise to attachment, the next two give rise to anger, and the last one gives rise to ignorance, hence they are all-pervasive afflictions. The five from faith to wisdom are worldly purifications. The last three are the attainment of the latter two and nirvana without remainder, the abandonment of what is to be abandoned by seeing and what is to be abandoned by cultivation, and the establishment as faculties by the meaning of being in control of dwelling in pleasure in the present life. Among these, the first fourteen are called the faculties of all-pervasive afflictions, and the last eight are called the faculties of purification. However, this is not definitive, otherwise the mind and the three feelings would not have a path of transcendence. The five, such as faith, are mostly said to be worldly, but the reason for their uncertainty is as before. Among these, six are imputations, and the rest are substantially existent. The two of male and female are parts of the bodily faculty, life is the state of the continuum of the aggregates, and the last three, such as faith, are imputed parts, so there is no separate substance. Secondly, the cause of the fixed number is: Depending on the basis of those who enter samsara, and their new birth, dwelling, and the freedom to closely enjoy the fruits of pleasure and pain, six, two, one, and five are established. In nirvana, likewise, depending on the four freedoms, it is determined as five, one, one, and one. Thirdly, the boundaries of the last three are, according to the Treasury of Knowledge: the five of faith, etc., of the path of seeing, pleasure, mental pleasure, equanimity, mind, and the nine that arise without outflows, are the unknown to be known or the unknown knower faculty. Likewise, the path of cultivation is the known faculty. The path of no more learning is the known possessor faculty or the known protector faculty. All three are established on the path of transcendence and explained as only without outflows, and the Sun Essence is also the same. According to the Compendium: the first is the fifteen moments of the path of joining and the path of seeing, the second is from the sixteenth moment onwards to all the paths of learning, and the third is established on the path of no more learning. These two are also similar, except that the Treasury of Knowledge masters consider the fifteen moments to be the path of seeing and the sixteenth moment to be the path of cultivation, so the boundary of the first, from the arising and non-arising of the path of joining itself, is the same. In the commentary on the Compendium, the basis of imputation for the first two also includes mental displeasure. The Twenty Thousand Verses says: the initial faith, etc., of a learner who has not yet realized