Tibetan
ད་པ་བསྟན་པའི་སྣོད་དུ་མ་ གྱུར་པས་དེ་ལྟར་མ་གསུངས་སོ། །ཡང་ཁྱད་མཚན་གྱི་སྐབས་སུ་མཐོང་ལམ་ལས་གཞན་གཉིས་མ་སྨོས་པ་ནི། མཐོང་ལམ་དེ་སྦྱོར་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་དང་སྒོམ་ལམ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པས་དེ་ལ་བཤད་ན་གཞན་གཉིས་ལ་ཡང་གོ་སྟེ། རྒྱུ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་ན་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་རྒྱུ་མེད་དུ་འགྱུར་ཞིང༌། རྒྱུ་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་ཀྱང་འབྲས་བུ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་ན་རྒྱུའི་དེ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་བསོ། །བཞི་པ་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་བྱ་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ལ་གསུམ། གང་ལ་སྐྱེ་བའི་རྟེན། བརྟེན་པ་ལམ་གྱི་ངོ་བོ། རྟགས་དང་སྒྲ་དོན་ནོ། །དང་པོ་རྟེན་ལ་གཉིས་ལས་དང་པོ་ལུས་རྟེན་ནི། །མཛོད་འགྲེལ་ལས། མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་ཁོ་ནར་སྐྱེ་སྟེ། ངན་སོང་ན་ཤེས་རབ་དང༌། སྒྲ་མི་སྙན་དང་ལྷ་ལ་སྐྱོ་པ་མེད་པས་དེ་དག་ལ་མི་སྐྱེ་བར་བཤད་པ་ནི་བྱེ་སྨྲའི་འདོད་པ་ཡིན་ལ། ཐེག་ཆེན་པ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། དེ་ཚེ་ལྷ་མི་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ། །བྱང་ཆུབ་ཏུ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །ཞེས་དང༌། ཀླུ་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་གིས་ཐེག་ཆེན་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་གསུངས་པ་དང༌། གཟུགས་ཀྱི་ལྷའི་བུ་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འོད་ཀྱིས་ལམ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་སྣོད་ལྡན་དུ་བྱས་པར་གསུངས་པས་འདོད་ཁམས་པ་དང་མི་ཁོ་ནའི་ངེས་པ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་སེམས་རྟེན་ནི། འདི་ལ་སྒོམ་བྱུང་མཚན་ཉིད་པ་ཡོད་པར་ཀུན་བཏུས་ནས་བཤད་པ་ལྟར་ན་བསམ་གཏན་གྱི་ སེམས་ལ་ཡང་བརྟེན་ལ་མཛོད་ནས་སྒོམ་བྱུང་མེད་པར་བཤད་པ་ལྟར་ན་འདོད་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནོ། །མངོན་པ་ནས་དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང༌། ཐེག་ཆེན་ལྟར་ན་ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོ་ལྟ་བུ་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་དངོས་གཞི་ལ་ཕལ་ཆེར་བརྟེན་ཏེ་དེ་ནི་གདམས་ངག་ཏུ་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ་བརྟེན་པ་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ནི། མཛོད་ལས་སྒོ་གསུམ་གའི་ལས་དང་ཐོས་བསམ་ཉིད་དུ་བཤད་ལ། ཀུན་བཏུས་ལས། སྒོམ་བྱུང་བ་ཡོད་པ་དང༌། གཉེན་པོ་བདེན་པ་མངོན་རྟོགས་དང་སྤང་བྱ་དངོས་སུ་སྤང་བའི་སྣོད་དུ་རུང་བ་ཞིག་ལ་བཤད་དོ། །གསུམ་པ་ལ། ཚོགས་ལམ་སྤྱི་ཙམ་གྱི་རྟགས་ནི་མཛོད་འགྲེལ་ལས། གང་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པའི་གཏམ་ཐོས་ན་སྤུ་ཟིང་ཞེས་བྱེད་པ་དང༌། མཚིམ་དཀྲུག་ཅེས་བྱེད་པ་དེ་ལ་ནི་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོད་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་དབྱར་མྱུ་གུ་སྐྱེས་པ་ལས་གཡུལ་གྱི་གསེབ་ན་ས་བོན་ཡོད་པར་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་ངེས་འབྱུང་གི་བསམ་པས་བསླང་བའི་དགེ་
Chinese
未成为教法之器，故未如此宣说。又于功德差别之时，未说见道之外的另二道者，见道是加行道的果，修道的因，故说此即已通达另二道。若因无差别，则果之差别将成无因；若因有差别，而果无差别，则因将成无意义。第四，依于相续所应依之解脱分，有三：于何而生之所依，所依之道体性，征相与词义。初、所依有二，初、身所依者。《俱舍论释》中说：“唯于人中生，恶趣则无智慧，无悦意音声，天则无厌离，故说不生于彼等，此是毗婆沙师之观点。大乘则如是说：‘彼时天人千百万，于菩提中发心。’又说二万一千龙于大乘中发心，色界天子等亦如是，如来之光使其成为具有生起道智之器，故无有唯于欲界者与人之决定。”二、心所依者。如《摄类学》中所说，此有修生之体性，亦依于禅定之心，如《俱舍论》中所说，无有修生，则唯依于欲界。虽说经部中如是，然依大乘，如大资粮道等，多依于第四禅之正行，此已于口诀中述说。二、所依之道体性者。《俱舍论》中说，是身语意三门之业与闻思。于《摄类学》中说，是具有修生者，且是堪能对治真谛现观与所断真实断除之器。三、于总的资粮道之征相者，《俱舍论释》中说：“若闻说轮回之过患，与无我，及涅槃之功德之语，则身毛竖立，且流泪，则应知彼具有顺解脱分之善根，如夏季苗芽生长，则知战场中有种子。”如是，故以出离心所引发之善
English
They were not spoken of in that way because they had not become vessels of the doctrine. Furthermore, the reason why the other two paths besides the path of seeing were not mentioned in the context of special characteristics is that the path of seeing is the result of the path of joining and the cause of the path of meditation. Therefore, if it is explained in relation to that, the other two are also understood. If there is no difference in the cause, then the difference in the result will become without cause. If there is a difference in the cause, but there is no difference in the result, then the cause will become meaningless. Fourth, there are three aspects to the part of liberation that is to be relied upon in the continuum: the basis on which it arises, the nature of the path of reliance, and the signs and meanings of the words. First, there are two bases. The first is the physical basis. The Commentary on the Treasury states: "It arises only among humans. In the lower realms, there is no wisdom, no pleasant sound, and in the heavens, there is no weariness. Therefore, it is said that it does not arise in those realms. This is the view of the Vaibhashikas. The Mahayanists say: 'At that time, hundreds of thousands of gods and humans generated the mind of enlightenment.' It is also said that twenty-one thousand nagas generated the mind of enlightenment in the Mahayana. Similarly, the sons of the gods of the form realm were also made into vessels capable of generating the wisdom of the path by the light of the Thus-Gone One. Therefore, there is no certainty that it is only in the desire realm and among humans." Second, the mental basis. According to the Compendium, this has the characteristic of being meditation-born and also relies on the mind of meditative concentration. According to the Treasury, there is no meditation-born, so it relies only on the desire realm. Although it is said that this is the case in the Sutra School, according to the Mahayana, such as the great accumulation path, it mostly relies on the actual practice of the fourth dhyana, which has already been mentioned in the oral instructions. Second, the nature of the path of reliance. The Treasury says that it is the actions of the three doors and listening and thinking. The Compendium says that it is something that has meditation-born, and is a vessel capable of directly realizing the antidote truth and actually abandoning what is to be abandoned. Third, the general signs of the accumulation path are: The Commentary on the Treasury says: "If one hears words that speak of the faults of samsara, and of selflessness, and of the qualities of nirvana, then one's hair stands on end, and one sheds tears, then one should know that he has the roots of virtue that are in accordance with the part of liberation, just as one knows that there are seeds in the middle of the battlefield from the sprouts that grow in the summer." Thus, the virtue generated by the thought of renunciation
Tibetan
རྩ་སྣ་རེ་ཙམ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ན་ཡང་ཚོགས་གྱི་ལམ་ཕྱོགས་རེ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཚོགས་ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྟགས་ནི་ཉི་སྣང་ལས། གང་གི་དེ་མཚོན་པར་བྱེད་པ་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་འདིའི་རྟགས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སེམས་མི་ཞུམ་པ་མི་དངངས་ བའི་མཚན་ཉིད་དང༌། མི་འགོང་བ་མི་སྐྲག་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། ཡིད་ལ་འགྱོད་པ་མེད་པ་སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཞེས་ཟབ་དོན་ལ་མི་སྐྲག་པ་སོགས་གསུངས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ཉི་སྣང་ལས། འདིར་ཐར་པ་ནི་བྲལ་བའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ལ་དེའི་ཆ་ལ་ཕན་པས་ན་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ལ། ཚིག་གསལ་ལས། མི་ཁོམས་པ་བརྒྱད་སོགས་སུ་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལས་ཉོན་ཆེས་རགས་པ་དང་བྲལ་བའི་དྲོད་སོགས་ནི་ཐར་པར་འཆད་དོ། །གཉིས་པ་སྦྱོར་བ་ཁྱད་པར་ཅན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་སྒོམ་ལ་གསུམ། སྦྱོར་བ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེས་པའི་དུས། སྐྱེས་པའི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག །གང་ཟག་དེའི་སྒོམ་རིམ་མོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དངོས་དང༌། ཟློས་པ་སྤངས་པའོ། །དང་པོ་སྦྱོར་བ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་བའི་དུས་ནི། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རྣམ་པ་བཞིའོ། །དེ་ཡང་མཉམ་གཞག་གི་རྟོགས་པ་གཙོ་བོར་བྱས་པ་ནི་སྔར་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་སྐབས་སུ་བསྟན་ཟིན་ལ། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་སྦྱོར་བ་གཙོ་བོར་བྱས་པ་ནི་རྣམ་ཀུན་གྱི་སྐབས་སུ་འདིར་གསུངས་པ་ལྟར་ཏེ་གཞུང་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཟློས་པ་སྤང་བ་ནི། མངོན་རྟོགས་དང་པོ་དྲུག་པོར་དངོས་ཤུགས་ཅི་རིགས་པར་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་བསྟན་པ་ རྣམས་ཟློས་ཏེ་བརྗོད་བྱ་ཁྱད་མེད་ཡང་ཡང་བསྟན་པས་ཤེ་ན། འདིའི་ལན་སློབ་དཔོན་སེངྒེ་བཟང་པོའི་གཞུང་ལས་འབྱུང་བ་ནི། སྐབས་དང་པོ་གསུམ་དུ་ལམ་གསུམ་གྱི་སྒྲས་གསུངས་པའི་མངོན་རྟོགས་གསུམ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་ཡིན་ཡང༌། གཙོ་བོར་རྣམ་པ་དང༌། ལམ་དང་གཞི་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པར་དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་དུ་རྟོགས་པའི་སྦྱོར་ལམ་དང༌། མངོན་སུམ་དུ་གསར་དུ་རྟོགས་པའི་མཐོང་ལམ་དང༌། མཐོང་བ་གོམས་པར་བྱས་ཏེ་སྒོམ་པའི་སྒོམ་ལམ་སྟེ། རྟོགས་བྱ་གཞི་ལམ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་ལྟོས་པའི་ལམ་གསུམ་ཡིན་པས་མི་ཟློས་སོ། །སྦྱོར་བ་དང་པོ་གསུམ་དུ་ལམ་གསུམ་གྱི་སྒྲས་གསུངས་པའི་མངོན་རྟོགས་གསུམ་ནི་སྒྲས་ཟིན་པ་ལྟར་གྱི་མཚན་ཉིད་པ་མ་ཡིན་པས་མི་ཟློས་སོ། །དེ་ཡང་གདགས་གཞི་ས་བརྒྱད་པ་དགུ་པ་བཅུ་པ་གསུམ་ལ་དབང་བརྟུལ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཆུང་འབྲིང་ཆེན
Chinese
即使相续中生起一丝一毫的根本，也能获得一分资粮道的方向。资粮道殊胜的征相，如《日光经》所说：凡是能表示与解脱分相应的，此处的征相有三种：心不怯懦，是无有恐惧的体性；不畏惧，是无有怖畏的体性；心中无悔，是不会变得恐惧的体性，即不畏惧甚深之义等。为何称为与解脱分相应呢？《日光经》中说：此处解脱是分离的差别，因为对它的部分有利益，所以是与解脱分相应。如是说。《词句明释》中说：在八无暇等处，能抛弃粗大烦恼之业的暖位等，被解释为解脱。第二，在相续中生起殊胜加行道的修法有三种：生起殊胜加行道的时间，生起的所依补特伽罗，以及该补特伽罗的修道次第。第一种又分为二：正文和断除重复。第一，生起殊胜加行道的时间是：与四种决择分相应。也就是以等持的证悟为主，已经在之前的现观中宣说了。后得时以利益他众的加行道为主，如在一切相中此处所说的那样，应从经论中了解。第二，断除重复是：在最初的六现观中，以直接或间接的方式，宣说了加行道、见道、修道三种道。如果说这些是重复的，因为所诠释的内容没有差别，只是反复宣说而已。对此的回答是，从狮子贤论师的论典中出现：最初三个阶段中，以三道的词语所说的三种现观，虽然词语是按照字面意思，但主要是指以总的方式证悟一切相、道和基都不会产生的加行道，以及现量新证悟的见道，还有串习见道后修习的修道。因为是观待所证悟的基、道、相三种的道，所以不是重复的。最初三个加行道中，以三道的词语所说的三种现观，不是如词语所表达的那样具有体相，所以不是重复的。也就是以第八地、第九地、第十地三种作为安立的基础，从根器利钝等方面分为小、中、大。
English
Even if a single root arises in the continuum, one will obtain a portion of the path of accumulation. The signs of a special path of accumulation are as stated in the "Sunlight Sutra": "Whatever indicates correspondence with the aspect of liberation, this has three signs: a mind that does not shrink back, the characteristic of being without anxiety; not being haughty, the characteristic of being without fear; and having no regret in mind, the characteristic of not becoming frightened," which means not being afraid of profound meanings, etc. Why is it called corresponding to the aspect of liberation? The "Sunlight Sutra" says: "Here, liberation is the distinction of separation, and because it benefits its aspect, it corresponds to the aspect of liberation." Thus it is said. The "Clear Words" says: "In the eight unfavorable conditions, etc., the heat, etc., that separates from the coarsest afflictive actions that throw one into them, are explained as liberation." Secondly, there are three aspects to the meditation in which a special application arises in the continuum: the time when the special application arises, the individual who is the basis of its arising, and the stages of meditation of that individual. The first has two aspects: the actual and the abandonment of repetition. First, the time when the special application arises is: corresponding to the four aspects of ascertainment. That is, the realization of meditative equipoise has already been taught in the context of omniscience. In the post-meditative state, the application of benefiting others is the main focus, as stated here in the context of all aspects, which should be understood from the scriptures. Second, the abandonment of repetition is: In the first six realizations, the three paths of application, seeing, and meditation are taught directly or indirectly as appropriate. If it is said that these are repetitive because the objects of expression are not different and are repeatedly taught, the answer to this is found in the treatise of the teacher Senge Zangpo: In the first three stages, the three realizations spoken of by the term "three paths" are just as the words say, but mainly they refer to the path of application that realizes all aspects, paths, and bases as unborn in a general way, the path of seeing that newly realizes directly, and the path of meditation that cultivates seeing and meditates on it. Because they are the three paths that depend on the three aspects of the object to be realized—base, path, and aspects—they are not repetitive. In the first three applications, the three realizations spoken of by the term "three paths" are not characterized as the words express, so they are not repetitive. That is, the eighth, ninth, and tenth grounds are the basis for establishment, and they are divided into small, medium, and large according to the faculties of power, dullness, etc.