Tibetan
མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བརྟེན་པ་བཞི་སྟེ་བཅུ་གཉིས་དང༌། །ལུས་སྲོག་གཅིག་ཏུ་ལྟ་བ་དང༌། དེ་གཉིས་ཐ་དད་དུ་ལྟ་བ་སྟེ་བཅུ་བཞིའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་རྟག་མི་རྟག་གཉིས་ཀ་གཉིས་མ་ཡིན་དུ་ལྟ་བ་སྟེ་དེས་ནི་དེ་གཉིས་དང་པོ་ནས་མི་འགྱུར་བར་ཡོད་པ་དང༌། ཕྱིས་གློ་བུར་དུ་བྱུང་བ་དང་དེ་གཉིས་ཀ་དང་གཉིས་མིན་དུ་འཛིན་པས་སྔོན་མཐའ་ལ་བརྟེན་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་མཐའ་དང་ལྡན་མི་ལྡན་གཉིས་ཀ་གཉིས་མིན་དུ་ལྟ་བ་སྟེ། དེས་ནི་དེ་གཉིས་ཕྱིས་ཀྱི་ཚེ་མཐའ་དང་ལྡན་མི་ལྡན་སོགས་སུ་འཛིན་པས་ཕྱི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གྲོངས་ནས་འབྱུང་མི་འབྱུང་གཉིས་ཀ་གཉིས་མིན་དུ་ལྟ་བ་སྟེ། དེས་ནི་བདག་གི་རང་བཞིན་གྱི་སེམས་ཅན་ཤི་ནས་འབྱུང་མི་འབྱུང་སོགས་སུ་འཛིན་པས་མྱང་འདས་ལ་བརྟེན་པའོ། །འདི་དག་གི་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་ཞེས་པའི་བདག་ནི་གང་ཟག་གི་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་ནི་དེས་ ལོངས་སྤྱད་པའི་གཞི་ལ་བསམ་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་རྒྱན་སྣང་དང་གནོད་འཇོམས་ཆུང་བར་གསུངས་པ་ལྟར་བདག་གི་ངོ་བོའི་སེམས་ཅན་ལ་བྱའི་གྲོལ་བའི་བདག་ལ་བྱས་ན་རྒྱང་ཕེན་ལ་མི་འགྲིག་གོ། །བཞི་པ་ནི་ལུས་གང་ཡིན་པ་སྲོག་གོ། །ཞེས་དང༌། སྲོག་ཀྱང་གཞན་ལ་ལུས་ཀྱང་གཞན་ནོ་ཞེས་འཛིན་པའོ། །ཡང་སའི་དངོས་གཞིར་གང་ལ་ལ་སྲོག་དེ་ལུས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལྟ་བ་དེ་ནི་བདག་གཟུགས་ཅན་དུ་ལྟའོ། །སྲོག་ཀྱང་གཞན་ལ་ལུས་ཀྱང་གཞན་ནོ་ཞེས་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པར་ལྟའོ་ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་སེམས་བཞི་པོ་དེ་དགག་སྒྲུབ་གཉིས་སུ་སྦྱོར་ཚུལ་ནི་ཉི་སྣང་ལས་རང་གི་ཡུལ་ལ་སེམས་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཡོ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར། དང་པོ་གསུམ་གཡོ་བ་དང༌། གསུམ་པ་གསུམ་དང་བཅུ་གསུམ་པ་ནི་སོགས་ཁོང་ནས་བཀྲམས་པ་བཏོན་ནས་དེ་དང༌། གཉིས་པ་གསུམ་ནི་འདུ་བ་དང༌། བཞི་པ་གསུམ་དང་བཅུ་བཞི་པ་ནི་བཙུམ་པ་ལ་སྦྱར་ཏེ། བཅུ་བཞི་པ་ནི་ལུས་ཀྱང་སྲོག་མ་ཡིན་ལ་སྲོག་ཀྱང་ལུས་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གཉིས་ཀ་འགོག་པས་སོ། །དེ་ཡང་དང་པོ་གཉིས་ནི་བྱ་བ་མི་འགོག་པར་རང་ཡུལ་ལ་སེམས་འཇུག་པས་སྒྲུབ་པ་དང༌། ཕྱི་མ་གཉིས་ནི་བྱ་བ་བཀག་སྟེ་ཡུལ་ལ་མི་འཇུག་པས་དགག་པའོ། །གསུམ་པ་ལ་དགག་ སྒྲུབ་ཀྱི་ལྟ་བ་གཉིས་ཀ་ཡོད་ཅིང་བཞི་པས་དགག་སྒྲུབ་གཉིས་ཀ་བཀག་ཀྱང༌། སྒྲུབ་པ་དང་དགག་པར་བཞག་སྟེ་བྱ་བ་ཡོད་པ་དང་མེད་པས་སོ། །དག་ལྡན་ལས་ནི། འཕྲོ་
Chinese
依赖于涅槃的有四种，即十二种；认为身与命为一，以及认为二者是分离的，共十四种。其中第一种是认为我与世界是常与无常的二者皆非，这认为二者从一开始就存在不变，后来是突然产生的，以及认为二者皆是或皆非，这是依赖于前际。第二种是认为我与世界是有边与无边的二者皆非，这认为二者后来的存在是有边与无边等等，这是依赖于后际。第三种是认为如来死后存在与不存在的二者皆非，这认为我的自性有情死后存在与不存在等等，这是依赖于涅槃。这些之中，我与世界中的我，是思考有情之我，而世界是思考其所受用的基础。如来如《庄严显现》和《损恼小》中所说，如果将我的本质有情视为应解脱之我，则与遥视不符。第四种是认为身体即是生命，以及认为生命是另一回事，身体也是另一回事。还有，在地的本体中，认为生命即是身体，这是视我为有色。认为生命是另一回事，身体也是另一回事，这是视我为无色。第二，将这四种心识结合为肯定与否定两种方式的方法是，如《日光》中所说，心识进入自己的对境，这被称为动摇。如是等等所说，最初三种是动摇，第三种、第三种和第十三种是从内部展开后取出，与此相同；第二种三种是聚集，第四种、第三种和第十四种是结合于收敛。第十四种是身体不是生命，生命也不是身体，因为二者都被否定。其中，最初两种是不否定行为，心识进入自己的对境，因此是肯定；后两种是阻止行为，不进入对境，因此是否定。第三种有肯定与否定的两种观点，而第四种虽然肯定与否定都被阻止，但被置于肯定与否定之中，因为行为存在与不存在。在《具义》中：余下
English
There are four based on Nirvana, which are twelve; considering body and life as one, and considering the two as separate, making fourteen. The first of these is considering that both self and world are neither permanent nor impermanent, which means considering that the two exist unchanging from the beginning, later arise suddenly, and considering the two as both or neither, which is based on the prior extreme. The second is considering that both self and world are neither with end nor without end, which means considering that the two later exist as with end or without end, etc., which is based on the posterior extreme. The third is considering that both the Tathagata exists or does not exist after death, which means considering that my own nature sentient being exists or does not exist after death, etc., which is based on Nirvana. Among these, the self in self and world is considering the self of sentient beings, and the world is considering the basis of what is enjoyed. The Tathagata, as said in "Adornment Manifestation" and "Harm Small," if the self of my essence sentient being is regarded as the self to be liberated, it does not agree with farsightedness. The fourth is considering that the body is the life, and considering that life is another matter, and the body is also another matter. Also, in the ground of the earth, considering that life is the body, this is seeing the self as having form. Considering that life is another matter, and the body is also another matter, this is seeing the self as formless. The second, the way to combine these four minds into two ways of affirmation and negation is, as said in "Sunlight," the mind entering its own object, which is called shaking. As said and so on, the first three are shaking, the third, the third, and the thirteenth are taken out after unfolding from within, and the same as that; the second three are gathering, the fourth, the third, and the fourteenth are combined with contraction. The fourteenth is that the body is not life, and life is not the body, because both are negated. Among them, the first two do not negate the action, the mind enters its own object, so it is affirmation; the latter two are preventing the action, not entering the object, so it is negation. The third has both views of affirmation and negation, and the fourth, although both affirmation and negation are prevented, is placed in affirmation and negation, because action exists and does not exist. In "Meaningful": Remaining
Tibetan
བ་ནི་སྒྲུབ་པ་སྟེ་ཡོད་ཅེས་པའོ། །འདུ་བ་ནི་དགག་པ་སྟེ་མེད་ཅེས་པའོ། །བཀྲམ་པ་ནི་ཡོད་ཀྱང་ཡོད་ལ་མེད་ཀྱང་མེད་ཅེས་པའོ། །བཙུམ་པ་ནི་གཉིས་ཀ་བཀག་པ་སྟེ་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་སོགས་ལ་ཡང་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་གང་ཟག་གང་གི་ཡིན་པ་ནི། གྲངས་ཅན་ཤི་བ་ན་མི་མངོན་པའི་ཚུལ་དུ་ཡོད་པར་འདོད་པས་གྲོངས་ནས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་ཕྱེ་བ་ལ་རྟོག་པ་དེ་དག་གིའོ། །རྒྱང་ཕེན་སོགས་ཀྱིས་ཤི་བ་ན་བདག་ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་རྗེས་སུ་མི་འགྲོ་བར་འཇིག་པར་འདོད་པས་གྲོངས་ནས་མི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བཙུམ་པ་ལ་རྟོག་པ་དེ་དག་གིའོ། །གཅེར་བུ་པས་གནས་སྐབས་ཅན་ལ་གནས་སྐབས་ཐ་དད་དུ་འདོད་པས་གྲོངས་ནས་འབྱུང་བ་དང་མི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་ཕྱེ་བཙུམ་གཉིས་ཀ་ལ་རྟོག་པ་དེ་དག་གིའོ། །གང་ཟག་ཏུ་སྨྲ་བས་བདག་ཕུང་པོ་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པར་འདོད་པས་གྲོངས་ནས་འབྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་མི་འབྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཕྱེ་བཙུམ་གཉིས་ཀ་བཀག་པ་ལ་རྟོག་པ་ནི་དེ་དག་གིའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྟག་པ་སོགས་ལ་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ་འདི་ནི་ སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པའོ། །དོན་དེ་ལ་ཁ་ཅིག་མདོ་ལས་མཐའ་ལྡན་སྔར་བཤད་ཀྱང་གྲངས་ཅན་དང་རྒྱང་ཕེན་གཉིས་ལ་དེ་བཟློག་ན་འགྲིག་གོ་ཞེས་འཆད་པ་ནི། །དེ་ལྟ་ན་དགག་སྒྲུབ་གོ་བཟློག་པར་འགྱུར་བས་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། ནམ་བཤད་རིག་པར། མཐའ་ནི་ཟད་དང་མཇུག་ཆ་དང༌། །ཉེ་དང་ཕྱོགས་དང་སྨད་པ་ལའོ། །ཞེས་པ་ལྟར་མཐའི་དོན་ཚེ་ཕྱི་མའི་ཕུང་པོའི་ཆ་ལ་བྱས་ནས་ཚེ་འདིའི་རྣམ་ཤེས་ཕྱི་མར་འཇུག་པའི་ཆ་ལྡན་པ་ལ་བཤད་ཅིང་མཐའ་དང་མི་ལྡན་པ་དེ་ལས་བཟློག་ན་ཆེས་འགྲིག་གོ། །དེ་ཡང་ཕྱེ་བ་དང་བཙུམ་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་དང་དགག་པ་རྐྱང་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གཡོ་བ་དང་འདུ་བ་གཉིས་ཡིན་ལ། གཉིས་ཀ་སྒྲུབ་པ་དང་གཉིས་ཀ་འགོག་པ་གཉིས་ནི་བཀྲམ་པ་དང་བཙུམ་པའོ། །ཐ་མ་གཉིས་གང་ཟག་གང་ཡིན་མི་གསལ་ཡང་བྱེ་བྲག་པ་བདག་གཟུགས་ཅན་དང་གྲངས་ཅན་ཤེས་པར་འདོད་པ་བློ་བརྟན་གྱིས་བཤད་པས་དེ་གཉིས་ལ་སྦྱར་རོ། །བཞི་པ་སྒྲ་བཤད་ནི། བཅུ་བཞི་པོ་དེ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་ལུང་མ་བསྟན་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། འདི་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་དྲིས་པ་ན། ཐམས་ཅད་བདག་ལས་བརྩམས་ཏེ་དྲིས་པས་གཞི་མེད་པ་ལ་ཁྱད་པར་དཔྱད་དུ་མེད་པར་དགོངས་ནས་ལན་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པས་ལུང་མ་བསྟན་ནོ། །འོ་ན་དེ་ལྟ་བུའི་བདག་མེད་ཅེས་ཅིའི་ཕྱིར་མ་གསུངས་ཞེ་ན། དེ་དག་བདག་མེ
Chinese
说是“有”就是建立。否定说是“无”就是遮止。展开说是“有也有，无也无”。合拢说是二者皆遮止，既非有也非无。同样，对于常与无常等也应理解。如是说。第三，是何人的观点呢？数论派认为人死后以不显现的方式存在，因此认为死后会产生，对于这种分开的观点是他们的。顺世外道等认为人死后，我完全彻底地坏灭，不会继续存在，因此对于死后不会产生的合拢观点是他们的。耆那教徒认为暂时的存在有不同的阶段，因此对于死后产生与不产生的分开与合拢两种观点都是他们的。有我论者认为我与蕴既非同一也非他体，不可言说，因此对于死后既非产生也非不产生的分开与合拢二者皆遮止的观点是他们的。同样，对于常等也应类推，这是论师的观点。对于这个意义，有些人说，虽然经中先说了有边，但如果对于数论派和顺世外道二者颠倒过来也行。如果那样，肯定和否定就会颠倒，因此不合理。何时宣说要知道，边是穷尽和结尾部分，近和方向以及低劣处。如是说，边的意义在于来世蕴的部分，因此宣说此世的识蕴具有进入来世的部分，与不具有边者相反则非常合理。也就是说，分开和合拢是仅仅具有肯定和否定两种形态的摇动和聚集。二者皆肯定和二者皆否定就是展开和合拢。最后二者是谁的观点不清楚，但胜论派认为是具有形体的我和数论派认为是识，智军已经说了，因此可以与二者对应。第四，词义解释是，为什么称这十四个为未记别呢？因为这些是向如来提问的，一切都从我出发提问，因为没有基础，所以认为没有差别可以分析，因此没有回答，所以是未记别。那么，为什么没有说那样无我呢？因为那些无我
English
To establish is to say "it exists." To negate is to say "it does not exist," which is to preclude. To expand is to say "it exists and it does not exist." To contract is to preclude both, saying "it is neither existent nor nonexistent." Likewise, one should understand permanence and impermanence, and so on. Thus it is said. Third, whose view is it? The Samkhya school believes that after death, one exists in an unmanifest way, so the notion that one arises after death is their divided view. The Lokayata and others believe that after death, the self is completely destroyed and does not continue to exist, so the contracted view that one does not arise after death is their view. The Jainas believe that temporary existences have different stages, so both the divided and contracted views of arising and not arising after death are their views. The proponents of a self believe that the self and the aggregates are neither the same nor different, and cannot be expressed, so the view that neither arises nor does not arise after death, which precludes both division and contraction, is their view. Likewise, one should apply this to permanence and so on; this is the teacher's intention. Regarding this meaning, some say that although the sutra first speaks of having an end, it would be acceptable to reverse it for the Samkhya and Lokayata schools. If that were the case, affirmation and negation would be reversed, which is unreasonable. When it is spoken, one should know that "end" means exhaustion, the final part, nearness, direction, and inferiority. As it says, the meaning of "end" is the part of the aggregates in the next life, so it is said that the consciousness aggregate of this life has the part that enters the next life, and it is very reasonable to reverse it from that which does not have an end. That is, dividing and contracting are shaking and gathering, which have only the forms of affirmation and negation. Affirming both and negating both are expanding and contracting. It is not clear whose views the last two are, but the Vaisheshika school believes that the self has form, and the Samkhya school believes that it is consciousness, so Buddhi has said that it can be applied to those two. Fourth, the explanation of terms is: why are these fourteen called unstated? Because these were questions asked of the Tathagata, and all questions started from the self, so because there was no basis, he thought there was no difference to analyze, so he did not answer, so they are unstated. Then, why did he not say that there is no self like that? Because those no-self