Tibetan
ད་པར་མེད་ལ་སྐད་དོད་ཡང་གཅིག་པས་དེ་རྣམས་སོ་སོར་བྱས་ནས་བོད་རྣམས་འཆད་པ་མི་འཐད་གསུངས་པ་ནི་གཞུང་ལུགས་ཆེན་པོ་རྣམས་སུ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་འབྱུང་བས་མཚོན་བྱ་སྦྱོར་བའི་ཆོས་ཅན་ལ་མཚན་གཞིའི་ཐ་སྙད་མ་སྦྱར་ན་ལེགས་སོ། །གཉིས་པ་ཁྱད་པར་གྱི་མཚོན་ཚུལ་ལ་གཉིས། བྱེད་སྒྲུབ་དང་ལས་སྒྲུབ་གྱི་དོན། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་མཚོན་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི་དཔེར་ན་འཚེད་པ་ཞེས་པས་གང་འཚེད་པ་དང་གང་གིས་འཚེད་པའི་བྱ་བྱེད་དང་འབྲེལ་བའི་ཚིག་ཡིན་པས། དེ་གཉིས་སུ་དྲང་དུ་རུང་བ་བཞིན་དུ། མཚན་ཉིད་ཅེས་པ་ཡང་གང་གིས་མཚོན་པ་དང་གང་མཚོན་པའི་བྱ་བྱེད་གཉིས་ཀ་དང་འབྲེལ་བ་ལ་དགོངས་ནས་རྗེ་བཙུན་གྱིས་དང་པོ་གསུམ་གང་གིས་མཚོན་བྱེད་དང༌། ཐ་མ་གང་མཚོན་བྱ་རུ་མཛད་དོ། །བྱེད་པ་དང་བྱ་བ་དེ་གཉིས་ལ་སློབ་དཔོན་གྱིས་བྱེད་སྒྲུབ་དང་ལས་སྒྲུབ་ཀྱི་ཐ་སྙད་མཛད་དོ། །དེས་ན་རྟགས་དང་བསྒྲུབ་བྱ་ལྟ་བུ་ཤེས་བྱེད་དང་ཤེས་བྱ། སྟྭ་རེ་དང་ཤིང་ལྟ་བུ་གཅོད་བྱེད་དང་གཅད་བྱ། ཡུལ་ཅན་དང་ཡུལ་ལྟ་བུ་རིག་བྱེད་དང་རིག་བྱ་སོགས་ལ་བྱེད་སྒྲུབ་དང་ལས་སྒྲུབ་ཏུ་སྦྱར་བ་ཤིན་ཏུ་མང་ངོ༌། །གཉིས་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་མཚོན་ཚུལ་ནི། ཅིའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་དང་པོ་གསུམ་ལ་བྱེད་སྒྲུབ་ཅེས་བྱ་ཞེ་ན། གསུམ་པོ་འདིས་སྦྱོར་བ་རྣམས་མཚོན་པར་བྱེད་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན། མཚོན་བྱེད་ཤེས་བྱེད་གཉིས་ཀྱིས་ནི་རིམ་པ་ལྟར་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་སྦྱོར་བའི་སྟེང་གི་རང་དོན་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྟོགས་པ་དང༌། གཞན་དོན་ཕྲིན་ལས་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་གཉིས་མཚོན་པར་བྱེད་པས་ནུས་པ་དེ་གཉིས་མཚན་གཞིའམ་མཚོན་བྱ། མཚོན་ཚུལ་ནི། ཞིང་ལ་སྟོན་ཐོག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྐྱེ་བར་མཐོང་ན་དེ་ལ་དེ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པར་ཤེས་པ་ལྟར། མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྟོགས་པ་དང་གཞན་དོན་བྱེད་པའི་བྱེད་པ་ཁྱད་པར་བ་རྣམས་སྦྱོར་བ་ལས་འབྱུང་བར་མཐོང་བ་ན་སྦྱོར་བ་ལ་དེ་དག་སྐྱེད་བའི་ནུས་པ་ ཡོད་པར་དཔོག་གོ། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་སྤྱིར་ནུས་པ་ཡོད་པར་མཚོན་པས་མི་ལྡན་རྣམ་གཅོད་དུ་མཚོན་ལ། དེ་ཉན་རང་གི་སྦྱོར་བ་ལ་ཡང་ཡོད་དམ་སྙམ་པ་ལ་ཁྱད་མཚན་གྱིས་དེ་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་ཀྱིས་གཞན་ལ་མེད་པར་གོ་བར་བྱས་པས་གཞན་ལྡན་རྣམ་གཅོད་དུ་མཚོན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཐ་མ་ལ་ལས་སྒྲུབ་ཅེས་བྱ་ཅེ་ན། འདི་ནི་མཁྱེན་གསུམ་སྦྱོར་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་སྔ་མ་གསུམ་གྱིས་མཚོན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་སོ། །ནུས་པ་མཚོན་བྱ་མ་ཡིན་ནམ་ཇི་ལྟར་སྦྱོར་བ་མཚོན་བྱ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་གཉིས་དངོས་པོ་ཐ་མི་དད་པས་སྐྱོན་མེད་དེ། འདི་དག་རྣམ་པར་བཞག་འཇོག་གི་མཚན་མཚོན་མཚན་ཉིད་པ་མ་ཡིན་པས་སོ། །འདི་མཚོན་བྱ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་མཚན་ཉིད་དུ་རུང་ཞེ་ན་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་བྱ་བྱེད་གཉིས་ཀ་དང་འབྲེལ་བར་མ་སྨྲས་སམ། །ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་གིས་མཁྱེན་གསུམ་སྦྱོར་བའི་ངོ་བོ་ཤེས་པར་བྱེད་པས་མཚོན་བྱེད་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་བྱེད་སྒྲུབ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་ཉེས་པ་མེད་དེ། སྦྱོར་བ་མཚོན་པར་བྱེད་ཀྱང་དོན་ཐ་དད་པའི་སྒོ་ནས་མི་མཚོན་པས་བྱེད་སྒྲུབ་དུ་མ་བཞག་ལ་སྔ་མ་གསུམ་ཅི་རིགས་པར་དེ་ལས་དོན་ཐ་དད་པས་བྱེད་སྒྲུབ་ཏུ་བཞག་གོ། །འོ་ན་དེ་དག་མཚན་གཞི་དང་དངོས་པོ་ཐ་དད་པས་མཚན་མཚོན་དུ་མི་རུང་སྟེ། གཞན་དུ་ན་བུམ་པ་ཡང་བ་ལང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་ཧ་ཅང་ཐལ་ཞེ་ན། རང་ བཞིན་ཐ་དད་ཀྱང་དེ་དག་གི་སྒོ་ནས་ཤེས་པར་བྱས་པ་ལ་དེས་མཚོན་ནོ་ཞེས་མཚན་ཉིད་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་པས་རྣམ་པར་བཞག་འཇོག་གི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ་མཚན་ཉིད་ཤེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་ཚུལ་ནི། ཐེག་ཆེན་གྱི་རིགས་ཅན་གཅིག་ངེས་པར་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ན་དེའི་རྒྱུ་ཡུམ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ་འཇུག་ལ་དེའི་ཚེ་དེ་ལ་རྟོགས་པ་མཐར་ཐུག་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་མེད་དཔྱོད་དགོས་པས་དེ་ལ་ཤེས་མཚན་དང༌། དེ་ལ་ཡང་གཞན་དོན་མཐར་ཐུག་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མི་སྣང་ན་རྟོགས་པ་ཙམ་ཐེག་ཆེན་གྱི་དོན་དུ་གཉེར་བྱའི་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པས་དེ་ཤེས་པ་ལ་བྱེད་མཚན་དང༌། ནུས་པ་དེ་གཉིས་ཉན་རང་གི་ལམ་ལ་ཡང་ཡོད་ན་དཀའ་བ་དུ་མ་སྤྱད་དགོས་པའི་ཐེག་ཆེན་ལམ་ལ་འཇུག་པ་ལྡོག་པས་དེ་མེད་པར་ཤེས་པ་ལ་ཁྱད་མཚན་དང༌། སྦྱོར་བ་དེ་རང་གི་ངོ་བོ་སྤང་རྟོགས་ཅི་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ལ་མཚན་ཉིད་ཐ་མ་བསྟན་དགོས་པས་མཚན་ཉིད་ཅེས་པ་སྦྱོར་བ་སྦོམ་པའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཚུལ་དེ་ཡིན་ནོ། །འདིས་མཚན་ཉིད་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་གྲངས་ངེས་པ་དང་དགོས་པ་ཡང་བསྟན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། ཚོགས་ལམ་ནས་ས་བཅུ་པའི་བར་དུ་བཞག་སྟེ། སྦྱོར་བ་སྒོམ་རེས་ཀྱིས་འདི་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་སྒོམ་པས་སོ། །བཞི་པ་མཚན་ཉིད་ལས་འཕྲོས་པའི་དོན་ལ། གཞི་ཤེས་ཀྱི་ཤེས་མཚན་གྱི་སྐབས་སུ་སེམས་གཡོ་བ་དང༌། བཀྲམ་པ་སོགས་ཀྱི་མཐའ་དཔྱད་པ་ལ་བཞི། ལྟ་བའི་ངོ་བོ། སེམས་བཞི་དགག་སྒྲུབ་གཉིས་དང་སྦྱོར་ཚུལ། གང་ཟག་གང་གི་ཡིན་པ། སྒྲ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་བཞི། ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་བཞི།
Chinese
现在没有刊印，而且梵语的词也相同，所以说把那些分开来解释藏语是不合理的，因为在各大论典中都是那样出现的，所以对于所诠释的加行法，最好不要加上名称的基础术语。第二，特殊的诠释方式有两种：能作和所作的意义，以及不共的诠释方式。第一种，例如“煮”这个词，因为是与煮什么和用什么煮的能作和所作相关的词。 就像可以把它们分为两种一样，之所以说“定义”也与用什么定义和定义什么的能作和所作两者相关，是考虑到这一点，尊者把前三个作为诠释者，最后一个作为所诠释。对于能作和所作，学者的术语是能作和所作。因此，像“标志”和“所证”一样，是知者和所知；像“斧子”和“木头”一样，是能砍和所砍；像“有境”和“境”一样，是能识和所识等等，能作和所作的用法非常多。第二种，不共的诠释方式是：为什么前三个定义称为能作呢？因为这三个可以诠释加行。如何诠释呢？能诠释和知者两者依次诠释三智加行之上的自利三智的证悟，以及利他事业产生的两种能力，所以这两种能力是名称的基础或所诠释。诠释的方式是：如果看到田地里庄稼丰收，就知道它有产生庄稼的能力。同样，如果看到三智的证悟和利他事业的特殊行为是从加行中产生的，就推断加行有产生它们的能力。 这两个诠释的是普遍存在能力，所以用非有遮遣的方式诠释；如果心想这种能力在声闻缘觉的加行中也有吗？就用特殊标志使之明白这种能力只存在于此，不存在于其他，所以用他有遮遣的方式诠释。为什么最后一个称为所作呢？因为这是三智加行的本体，所以是前三个所要诠释的。能力不是所诠释的吗？为什么加行是所诠释的呢？
English
Now there is no printing, and the Sanskrit words are also the same, so it is said that it is unreasonable to explain the Tibetan language by separating them, because it appears in the same way in the major treatises, so for the object of interpretation, it is best not to add the basic terminology of the name. Second, there are two special ways of interpretation: the meaning of the agent and the object, and the unique way of interpretation. The first one, for example, the word "cook", because it is a word related to what to cook and what to cook with, the agent and the object. Just as they can be divided into two, the reason why "definition" is also said to be related to both the agent and the object of what to define and what to define, considering this point, the venerable one regards the first three as the interpreters and the last one as the interpreted. For the agent and the object, the scholar's terminology is the agent and the object. Therefore, like "mark" and "provable", they are the knower and the known; like "axe" and "wood", they are the able to cut and the cut; like "object-possessor" and "object", they are the able to know and the known, etc., the usage of agent and object is very common. The second, the unique way of interpretation is: why are the first three definitions called agents? Because these three can interpret the practice. How to interpret? The interpreter and the knower both interpret in sequence the realization of the self-benefit three wisdoms on the practice of the three wisdoms, and the two abilities to generate altruistic actions, so these two abilities are the basis of the name or the interpreted. The way of interpretation is: if you see a rich harvest in the field, you know that it has the ability to produce crops. Similarly, if you see that the realization of the three wisdoms and the special actions of altruistic actions are produced from the practice, you infer that the practice has the ability to produce them. These two interpret the universal existence of ability, so they interpret in the way of non-existence exclusion; if you think, does this ability also exist in the practice of the Hearers and Solitary Realizers? Then use a special sign to make it clear that this ability only exists here and does not exist in others, so it interprets in the way of other-existence exclusion. Why is the last one called the object? Because this is the essence of the practice of the three wisdoms, so it is what the first three are to interpret. Is ability not the interpreted? Why is practice the interpreted?
Chinese
那么，这两者本体不异故无过失，因为这些不是分别安立的名称、所诠、体性。如果这是所诠，怎么能成为体性呢？难道没有说过体性的声音与能作、所作二者相关吗？而且，十六自性以了知三智之自性，故也是能诠。那么，不是能作和能立吗？没有过失，虽然结合是能诠，但不以意义相异的方式诠释，故未安立为能作能立，而前三者各自以意义相异而安立为能作能立。那么，这些与名相的基础和本体相异，故不能成为名称和所诠，否则，瓶子也太过于成为牛的体性了。虽然自性相异，但以这些方式了知，故仅以“由此诠释”而假立为体性，故不是分别安立的体性。如是已说。第二，体性知识先行的道理是：大乘种性者，必定寻求无上菩提，故进入其因——明妃瑜伽，此时必须观察其是否具有生起究竟证悟的能力，故对此有知相；而且，如果其不显现生起利他究竟的能力，仅是证悟，则不是大乘所求之主要，故为了知此有作相；如果这两种能力在声闻、独觉道上也有，则会退转于需行众多难行的的大乘道，故为了知此无有而有差别相；以及为了知此结合自身具有何种断证，故必须显示最后体性，故所谓体性，即是粗略结合之前行的道理。由此也显示了确定体性的数量和必要。第三，从资粮道到十地之间安立，以结合修习的方式，先以此（体性）引导而修习。第四，从体性引申出的意义方面： 在基础智的知相之情况下，对于心动摇和散乱等的边际进行观察，有四点：见解的本体、四心之遮破与安立二者及结合方式、属于何种补特伽罗、词义解释。第一是依赖于前际的四种，依赖于后际的四种。
English
Then, there is no fault since these two are not different in entity. This is because these are not the name, the signified, and the nature of the distinction and establishment. If this is the signified, how can it be the nature? Haven't we said that the sound of nature is related to both the agent and the object? Moreover, the sixteen self-natures know the nature of the three wisdoms, so it is also the signifier. Then, isn't it the agent and the establisher? There is no fault, although the combination is the signifier, it does not signify in a way that the meanings are different, so it is not established as the agent and the establisher, and the first three are established as the agent and the establisher because their meanings are different. Then, these are different from the basis of the name and the entity, so they cannot be the name and the signified. Otherwise, the pot would be too much of the nature of the cow. Although the self-natures are different, they are known through these ways, so it is only nominally established as the nature by saying "it is signified by this", so it is not the nature of distinction and establishment. Thus it has been said. Secondly, the way in which the knowledge of nature precedes is: a Mahayana lineage person must seek the unsurpassed Bodhi, so he enters the yoga of the consort, and at this time it is necessary to examine whether he has the ability to generate the ultimate realization, so there is the knowledge aspect for this; moreover, if he does not show the ability to generate the ultimate benefit for others, then mere realization is not the main thing to be sought in the Mahayana, so there is the action aspect for knowing this; if these two abilities are also on the path of the Hearers and Solitary Realizers, then the entry into the Mahayana path, which requires many difficult practices, will be reversed, so there is the difference aspect for knowing that this is not the case; and in order to know what kind of abandonment and realization this combination itself has, it is necessary to show the last nature, so the so-called nature is the way that precedes the coarse combination. This also shows the definite number and necessity of determining the nature. Thirdly, it is established from the path of accumulation to the tenth ground, and it is cultivated by first guiding this (nature) through the practice of combination. Fourthly, regarding the meaning derived from the nature: In the case of the knowledge aspect of the basis wisdom, there are four points to examine the limits of mind movement and distraction, etc.: the essence of the view, the negation and establishment of the four minds, and the way of combination, to which individual it belongs, and the explanation of the word. The first is the four that rely on the former limit, and the four that rely on the latter limit.