Tibetan
ས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དགོངས་ཤིང་མཁྱེན་པ་དང༌། སྦྱོར་བ་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སྤྱན་རྣམ་མཁྱེན་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གཟིགས་པས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་པ་དང༌། དོན་དེ་དག་གི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་ཉེ་བར་གྱུར་པས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་ པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་དང་ཉེ་བར་གྱུར་པ་དང༌། ཡུམ་བྲིས་ཏེ་བཅངས་ཤིང་མཆོད་པའི་ཕན་ཡོན་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པས། སངས་རྒྱས་དང་མི་འབྲལ་བའི་དོན་ཆེན་པོ་དང༌། བདེ་འགྲོར་སྐྱེ་བའི་ཕན་ཡོན་ཆེན་པོ་དང༌། འཚང་རྒྱ་བའི་འབྲས་བུ་ཆེ་བ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་རྗེས་སུ་ཡང་གཞན་དོན་ལ་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཆེ་བ་འཐོབ་པ་དང༌། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པས་པ་ར་ཏ་ནི་སོགས་ཡུམ་དར་བའི་གནས་སུ་ཡུམ་འདྲི་བ་སོགས་བྱེད་པ་དང༌། སྒྲིབ་གཉིས་ཀྱི་གཉེན་པོའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ཕྱིན་དྲུག་སོགས་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་གཏམ་བརྗོད་པ་རྙེད་པས་ཚེ་འཕོས་ནས་ཀྱང་རྫོགས་བྱང་ལས་བརྩམ་པའི་གཏམ་སྐྱེ་མེད་སྨྲ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གྲོགས་དང་མགོན་མཛད་པས་བདུད་དང་བདུད་ཀྱི་རིས་ཀྱིས་རྫོགས་བྱང་ལས་མི་ཕྱེད་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཚོལ་བའི་དགའ་བ། སྐྱབས་གསུམ་ལ་བརྟེན་པའི་དང་བ། དགེ་བ་ལ་སེམས་འཇུག་པའི་མགུ་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་པས། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཉན་རང་དང༌། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་འཁོར་གསུམ་རྣམ་དག་གི་སྦྱིན་སོགས་སྐྱེ་བ་དང༌། སྦྱོར་བ་སྒོམ་མཁན་དེས་དམ་བཅས་པའི་ཚིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་སྲོག་ཆགས་ མང་པོ་བྱང་ཆུབ་ལ་འགོད་པར་བྱའོ་ཞེས་ཁས་བླངས་བ་ལ་བསམ་པ་དག་པར་མཁྱེན་ནས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་མཛད་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པར་དམ་བཅས་པའི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དེ་དངོས་སུ་སྒྲུབ་པ་དང༌། ཆོས་ཟབ་མོ་དང་རྒྱ་ཆེ་བ་མངོན་པར་འདོད་ཅིང་ལྷག་པར་མོས་པས་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་རྒྱ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱ་བ་ཉིད་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ནུས་པ་ཁྱད་པར་བ་ཐོབ་པས་ཕྱི་ནང་གི་བདོག་པ་འབྲས་བཅས་སྟེར་བའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པ་དང༌། ཤེར་ཕྱིན་ཚང་བར་རྙེད་པའི་སྔོན་གྱི་དགེ་རྩ་ཕྱིན་དྲུག་ལ་བརྩོན་པ་མི་འདོར་བས་ཚེ་བརྗེས་ཀྱང་ཡུམ་ངེས་པར་འཐོབ་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་ཡུལ་པར་ཏ་ནི་ནི་ཁ་ཅིག་རྒྱ་གར་གྱི་ཡུལ་དབུས་དང༌། ཁ་ཅི
Chinese
在所有情况下，如来都会思考和了解，并且由于修行特别殊胜，如来以全知之慧眼观察，诸佛都会亲身显现，并且为了这些目的，由于接近如来，因此接近获得圆满正等觉，并且书写、持有和供养佛母具有巨大的利益，因此不会与佛分离，具有重大的意义，并且具有转生善趣的巨大利益，以及获得成佛的巨大果实，以及在涅槃之后也能从事利他事业的巨大成熟，并且由于从事如来的事业，因此在巴拉塔尼等佛母兴盛的地方抄写佛母等，并且由于圆满了对治二障的法，因此圆满了六度等无漏的功德，并且由于从如来那里获得了讲述全知的言论，因此即使去世之后也能说出从圆满菩提开始的不生之语，并且由于如来是朋友和保护者，因此魔和魔众不会使之从圆满菩提中分离，并且生起寻求超越世间的法的喜悦，以及依靠三宝的信心，以及生起对善法投入的广大欢喜，因此产生了声闻、独觉的善根，以及不共的三轮清净的布施等，并且修行者在如来面前承诺说，要使众多有情安立于菩提，如来知晓其清净的意念而随喜，因此如实地成办了立誓利益有情的事业，并且由于渴望和特别信奉深广的法，因此完全接受了成熟的广大果实，即成佛本身，并且由于获得了利益有情的特殊能力，因此通过布施内外之财物及其果实来成办有情之利益，并且由于圆满地获得了般若波罗蜜多，因此不舍弃先前修持六度的善根，即使转世也能必定获得佛母。
English
In all circumstances, the Tathagata contemplates and knows, and because of the particularly excellent practice, the Tathagata observes with the wisdom of omniscience, and the Buddhas manifest themselves directly, and for these purposes, because of being close to the Tathagata, one is close to attaining perfect and complete enlightenment, and because writing, holding, and offering to the Mother have great benefits, therefore one will not be separated from the Buddha, which has great significance, and one will have the great benefit of being born in a good rebirth, and the great fruit of attaining Buddhahood, and the great maturation of engaging in benefiting others even after Nirvana, and because one engages in the activities of the Tathagata, one copies the Mother in places where the Mother flourishes, such as Paratani, and because one has perfected the Dharma that is the antidote to the two obscurations, one has perfected all the uncontaminated qualities such as the six perfections, and because one has obtained the speech of omniscience from the Tathagatas, even after death one can speak the unborn words that begin with perfect enlightenment, and because the Tathagata is a friend and protector, demons and the retinues of demons will not separate one from perfect enlightenment, and one generates the joy of seeking the Dharma that transcends the world, and the faith of relying on the Three Jewels, and the great delight of engaging the mind in virtue, therefore one generates the roots of virtue of Hearers and Solitary Realizers, and the uncommon pure giving of the three circles, and the practitioner vows before the Tathagatas that he will establish many sentient beings in enlightenment, and the Tathagata knows his pure intention and rejoices, therefore he actually accomplishes the task of vowing to benefit sentient beings as it is, and because he desires and particularly believes in the profound and vast Dharma, he completely accepts the vast fruit of maturation, which is Buddhahood itself, and because he has obtained the special ability to benefit sentient beings, he accomplishes the benefit of sentient beings by giving away inner and outer possessions and their fruits, and because he has perfectly obtained the Prajnaparamita, he does not abandon the previous roots of virtue of practicing the six perfections, and even if he is reborn, he will surely obtain the Mother. In this regard, some say that the place Paratani is in the central part of India, and some say...
Tibetan
ག་ཤར་ཕྱོགས་དང་བྱང་ཕྱོགས་རྒྱ་ཡུལ་སོགས་ལ་འཆད་དོ། །འདིའི་སྐབས་སུ་མདོ་ལས་ལྔ་བརྒྱ་ཐ་མ་ལ་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ཞི་བ་འཚོའི་བཞེད་པ་ལ་བསྟན་པ་ལྔ་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུར་གནས་པའི་ཕྱེད་སྔ་མ་ཡར་འཕེལ་དང་ཕྱེད་ཕྱི་མ་མར་འགྲིབ་ཡིན་པས་འགྲིབ་པའི་ཕྱོགས་ལྔ་བརྒྱ་ཕྲག་ལྔ་ལ་ལྔ་བརྒྱ་ཐ་མར་བཞེད། ཁ་ཅིག་ལྔ་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་ཡོད་པའི་ཐ་མ་རྟགས་ཙམ་འཛིན་པ་ལ་བཞེད་དོ། །ཡོན་ཏན་འདི་དག་གི་ས་མཚམས་ནི་གཙོ་བོར་དྲོད་ནས་འཐོབ་བོ། །གཉིས་པ་དོར་བྱ་སྐྱོན་ལ། སྐྱོན་དངོས་དང་དེ་སེལ་བྱེད་གཉེན་པོ་གཉིས། དང་པོ་སྐྱོན་ལ་བཞི་བཅུ་རྩ་དྲུག་ སྟེ། དེ་ཡང་སྦྱོར་བ་མ་སྐྱེས་ལ་སྐྱེད་པ་ལ་འགལ་རྐྱེན་ཉེ་བར་གནས་པ་ཉེར་གསུམ་དང༌། མཐུན་རྐྱེན་མ་ཚང་བ་ཉེར་གསུམ་སྟེ་དེ་ལྟར་ནའོ། །དང་པོ་འགལ་རྐྱེན་ཉེ་བར་གནས་པ་ལ་རང་དང་གཞན་ལ་བརྟེན་པ་གཉིས། དང་པོ་འགལ་རྐྱེན་རང་ལ་བརྟེན་པ་ལ་ཡང་གསུམ། དོན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། སྒོ་གསུམ་གྱི་བྱ་བ་དང༌། །ཐེག་ཆེན་ལ་འཇུག་པའི་བར་གཅོད་དོ། །དང་པོ་ནི་སྦྱོར་བ་སྒོམ་པའི་དུས་སུ་ཞེས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གོང་དུ་སྦྱར་རོ། །ཚེགས་ཆེན་པོས་ཡུན་རིང་མོ་ནས་ཡུམ་ཤེས་པ་འཐོབ་ཅིང་དེས་སྐྱོ་བ་དང༌། སྔོན་དང་ཕྱི་མཐའ་མ་བརྟགས་པར་ཡུམ་ཤེས་པའི་སྤོབས་པ་ཧ་ཅང་མྱུར་བ་སྐྱེ་སྟེ་དེས་རློམ་པ་དང་གཉིས་སོ། །གཉིས་པ་སྒོ་གསུམ་གྱི་བྱ་བ་ནི། ཡུམ་འདྲི་བ་ལ་སོགས་པའི་དུས་སུ་ལུས་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་གླལ་བ་ཧ་ཧ་ཞེས་དགོད་པ་ལུས་སམ་ལུས་དང་འབྲེལ་བས་གཞན་ལ་ཀུ་རེ་བྱེད་པའི་ལུས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་དང༌། གཉེན་བཤེས་སོགས་ལ་སེམས་རྣམ་པར་གཡེང་བ་བདག་གཞན་ལ་བརྟེན་ནས་དགའ་བར་བྱ་བའི་ཡུལ་ལ་ཕན་ཚུན་ཆགས་པ་ཡུམ་འདིའི་རོ་མི་མྱོང་ངོ་ཞེས་སྟན་ལས་ལངས་ནས་གུད་དུ་འགྲོ་བའི་སེམས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ཏེ་དེས་གཡེང་བ་དང༌། རིགས་པ་མ་ཡིན་པ་ལུས་ཀྱི་གསུམ་གྱིས་སྐྱེད་པའི་ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་དང་འཆད་པ་དང༌། རིགས་པ་མ་ཡིན་པ་སེམས་ཀྱི་གསུམ་ གྱིས་སྐྱེད་པའི་འཛིན་པ་ནས་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་བར་ཏེ་ལུས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་དང༌། སེམས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་དང༌། རིགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ངག་གིས་བསྐྱེད་པའི་ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་མོ། །གསུམ་པ་ཐེག་ཆེན་ལ་འཇུག་པའི་བར་གཅོད་ལ་གཉིས། དང་པོ་ཐེག་ཆེན་ལས་ཉམས་པའི་རྒྱུ་བདུན་ནི། །བྱང་སེམས་ཀྱི་སྐྱོན་མེད་པར་མ་ཞུགས་ན་ལུང་མི་སྟོན་པས་ལུང་མི་བསྟན་པ་ན། བདག་ལུང་མ་བསྟན་ཏོ། གང་དུ་སྐྱེས་པའི་གྲོང་ལ་སོགས་པ་མ་བརྗོད་དོ་སྙ
Chinese
嘎夏方向和北方汉地等地宣讲。此处，关于经部所说“五百末世”的意义，寂护的观点是，教法住世五百年中，前半部分增长，后半部分衰减，因此衰减的五百年的五百中，认为是五百末世。有些人认为是五百年的最后只剩下一点点。这些功德的界限主要是从暖位获得。第二，应舍弃的过失方面。过失的本体和遣除过失的对治两种。首先，过失有四十六种。也就是，对于尚未生起的加行，生起加行的违缘近在咫尺有二十三种，顺缘不具足有二十三种，就是这样。首先，违缘近在咫尺有依赖自身和他者两种。首先，违缘依赖自身方面也有三种：完全通达意义，身语意的行为，进入大乘的障碍。首先是，在修习加行的时候，要放在一切之前。以极大的辛苦，经过长久的时间才能获得般若，因此而感到厌烦，以及先前和后来的边际没有观察就很快生起通达般若的傲慢，因此而产生傲慢，这是第二种。第二，身语意的行为是，在请问般若等的时候，身体发生变化的张口“哈、哈”这样大笑，身体或者与身体相关联的对他人开玩笑的身体的恶劣行为，以及对亲友等心识散乱，依赖自他而对可喜的事物互相贪恋，说“没有尝到这个般若的味道”而从座位上站起来离开的心识的恶劣行为，因此而产生散乱，以及不如理作意由身体的三种所产生的念诵和讲说，以及不如理作意由心识的三种所产生的从执著到作意之间，身体的恶劣行为，心识的恶劣行为，以及不如理作意的语言所产生的念诵等等三种。第三，进入大乘的障碍有两种。首先，从大乘中退失的七种因是：如果没有进入菩萨的戒律中，就不开示经典，不开示经典时，自己不开示经典，也不说在何处出生的村庄等等。
English
It is taught in places like Ga Shar direction and the northern Han region. Here, regarding the meaning of "the last five hundred" mentioned in the sutras, the view of Śāntarakṣita is that the Dharma abides for five hundred years, the first half increases and the second half decreases, so the five hundred years of decline are considered the last five hundred. Some consider that only a little bit of the last of the five hundred years remains. The boundary of these qualities is mainly obtained from the heat. Second, regarding the faults to be abandoned. There are two types: the essence of the fault and the antidote that eliminates it. First, there are forty-six faults. That is, for the practice that has not yet arisen, there are twenty-three obstacles that are close to arising, and twenty-three conditions that are not complete, that's how it is. First, there are two types of obstacles that are close to arising: those that depend on oneself and those that depend on others. First, there are three types of obstacles that depend on oneself: fully understanding the meaning, the actions of body, speech, and mind, and obstacles to entering the Mahayana. First, when practicing the application, it should be placed before everything else. Obtaining prajna after a long time with great effort, and therefore feeling bored, and without examining the previous and later boundaries, quickly arising arrogance of understanding prajna, and therefore arrogance arises, this is the second type. Second, the actions of body, speech, and mind are: when asking about prajna, etc., the body changes and laughs loudly "Ha, ha", the bad behavior of the body that jokes with others because of the body or related to the body, and the mind is distracted to relatives and friends, etc., relying on oneself and others, and being mutually attached to pleasant things, saying "I have not tasted the taste of this prajna" and standing up from the seat and leaving, the bad behavior of the mind, and therefore distraction arises, and the non-rational attention is produced by the three of the body, reciting and explaining, and the non-rational attention is produced by the three of the mind, from grasping to attention, the bad behavior of the body, the bad behavior of the mind, and the three types of recitation etc. produced by the non-rational language. Third, there are two obstacles to entering the Mahayana. First, the seven causes of falling from the Mahayana are: if one does not enter the vows of the Bodhisattva, one does not teach the scriptures, and when one does not teach the scriptures, one does not teach the scriptures oneself, nor does one say the village where one was born, etc.