Tibetan
་ཀྱང༌། མ་ཐོབ་པའི་ཉམས་པ་ཡོད་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་གཉིས་ཀ་མེད་དོ། །གསུམ་པ་ནི་འོད་འགྱེད་པ་དང༌། གོམ་པ་འདོར་བ། སྤྱན་འབྱེད་པ་སོགས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་འདུལ་བའི་སྐུའི་ཕྲིན་ལས་སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པ་དང་བག་ལ་ཉལ་དང་མཐུན་པར་འདོམས་པའི་གསུང་གི་ཕྲིན་ལས། བག་ཆགས་མ་ལུས་པ་སྤངས་ཤིང་བྱམས་པ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་ཐུགས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་རྣམས་ཡེ་ཤེས་སྔར་བྱུང་གི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བས་ཡེ་ཤེས་སྔོན་དུ་འགྲོ་ཞིང་ཡེ་ཤེས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྒྱུ་བས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ འབྲང་བའི་རྣམ་པ་སྟེ་གསུམ་མོ། །བཞི་པ་ནི། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དུས་གསུམ་གྱི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་བཞེད་པ་ཙམ་གྱིས་མཁྱེན་པས་མ་ཆགས་ཤིང༌། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་བས་མ་ཐོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་སྟེ་གསུམ་མོ། །གཉིས་པ་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ནི། །སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་རྣམས་གདུལ་བྱའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཐེག་པ་གསུམ་དང་གཅིག་སྟོན་པ་ཙམ་མ་གཏོགས་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་མི་སྟོན་པ་མི་སྲིད་པས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བཤད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དྲི་མ་མ་ལུས་པ་དག་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །གསུམ་པ་དེ་དག་གང་གིས་ཡིན་པ་ནི། །འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངའ་སྒྱུར་བ་ནི་རང་བྱུང་གི་མཐུས་ཏེ་རང་བྱུང་ནི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སོ། །རང་བྱུང་ཡང་གཉིས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང༌། སྲིད་པ་ཐ་མ་པས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་མངོན་དུ་བྱས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དང་པོའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་སྡོང་བོ་བཀོད་པ་ལས། འཇིག་རྟེན་ཁམས་རྣམས་ལ་ལ་དག །བསམ་གྱི་མི་ཁྱབ་ཚིག་གྱུར་ཀྱང༌། །ནམ་མཁའ་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་མེད། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ནི། །བྱང་སེམས་དུས་རིང་མོར་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་གདམས་ངག་གོམ་པར་བྱས་པས་སློབ་དཔོན་ལ་མ་ལྟོས་པར་རང་བྱུང་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། ཉེར་འགྲོ་ང་ནི་སངས་རྒྱས་ཏེ། །ང་ལ་སློབ་དཔོན་སུ་ཡང་མེད། །ཅེས་ པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཤད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པས་འདིར་གཉིས་པ་བཟུང་ངོ༌། །བཞི་པ་གང་གི་ཆེད་དུ་ཡིན་པ་ནི། ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཀུན་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་སྟེ་གསུམ་མོ། །དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་ཏེ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པ་ན་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་དབང་སྒྱུར་བའི་མཐུ་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་རང་བྱུང་དུ་དང༌། ཤེས་བྱ་སྣ་ཚོགས་མ་འདྲེས་པར་མཁྱེན་པའི་སྒོ་ནས་སངས་རྒྱས་
Chinese
也，没有得到的衰损有，而如来没有两者。第三是，以放光、跨步、开眼等调伏众生的身的事業，与众生的想法和习气相符而教诫的语的事業，断除所有习气且具有大慈悲的意的事業等，由智慧先前生起的因所生，故智慧先导，且与智慧一起运行，故是随顺智慧的形态，此为三。第四是，对过去、未来和现在出现的三时的一切所知，仅以意愿就能知晓，故不执著，以一切遍知故无碍的智慧的形态，此为三。二是这些的自性：诸佛出现，除了以所化众生的差别而宣说三乘和一乘之外，不说如来藏是不可能的，故诸佛所说的如来藏是无垢完全清净的寂灭。三是这些由何而成：对有为无为的一切法自在，是自生的威力，自生即是自生的智慧。自生也有二：法界和有边际者现前一切所知的智慧。以第一者的角度而言，在《宝性论》中说：“于诸世间界，有者虽成不可思议语，然虚空终不坏灭，自生智慧亦如是。”就像这样。第二是，菩萨长久以来将善知识的教言作为脚步，不依赖于老师而自生，如云：“近行我乃佛，我无有师尊。”就像这样。其中第一个是诸佛所说的如来藏，故此处取第二个。四是为了谁而有：如所有尽所有的形态完全如实证悟的佛陀之形态，此为三。又，缘于如来藏而获得一切相智的智慧时，以具有自在掌控事物之力的角度而言是自生的，以不混杂地知晓各种所知的角度而言是佛陀。
English
Also, there is the decline of not having attained, but the Thus-gone One does not have both. The third is the activity of the body that tames sentient beings by emitting light, stepping, opening the eyes, etc., the activity of speech that teaches in accordance with the thoughts and predispositions of sentient beings, and the activity of mind that has abandoned all predispositions and possesses great love, etc., which arise from the cause of previously arisen wisdom, so wisdom goes first, and since it runs together with wisdom, it is the form of following wisdom, this is three. The fourth is that all knowable things of the three times of past, future and present are known by mere desire, so there is no attachment, and the form of unobstructed wisdom because of knowing everything, this is three. Two, the nature of these: It is impossible that the Buddhas do not teach the Thusness, except that they teach the three vehicles and the one vehicle according to the differences of the beings to be tamed, so the Thusness taught by all the Buddhas is the completely pure and immaculate Nirvana. Three, by what are these: To have dominion over all phenomena of conditioned and unconditioned is by the power of self-arising, self-arising is self-arising wisdom. Self-arising is also twofold: the wisdom of the Dharmadhatu and the one with an end that manifests all knowable things. From the point of view of the first, it is said in the Treatise on the Essence of the Tathagata: "In all the world realms, some may become inconceivable words, but space will never be destroyed, self-arising wisdom is the same." Like this. The second is that the Bodhisattva has taken the advice of the virtuous friend as a step for a long time, and arises spontaneously without relying on a teacher, as it is said: "The near-goer, I am the Buddha, I have no teacher." Like this. The first of these is the Thusness taught by all the Buddhas, so the second is taken here. Four, for whom is it: The form of the Buddha who perfectly and truly realizes all aspects of as it is and as many as there are, this is three. Also, when one obtains the wisdom of omniscience by focusing on the Thusness, it is self-arising from the point of view of having the power to freely control things, and it is the Buddha from the point of view of knowing various knowable things without mixing them.
Tibetan
སུ་བཞག་སྟེ་ཁྱད་པར་འདི་ལས་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡོན་ཏན་སོ་དྲུག་གི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་དེ་ལ་མངའ་བསྒྱུར་བའམ་དེ་དག་གང་ཟག་གང་གི་ཡིན་པ་རང་བྱུང་དང༌། དེ་གང་གི་ཆེད་དུ་ཡིན་པ་ཐ་མ་སྟེ་དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །གཉིས་པ་སྦྱོར་བ་པོ་གང་ཟག་ལ་བཞི། །ཉན་པ་དང༌། ལེན་པ་དང༌། འཛིན་པ་དང༌། ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །དང་པོ་ཉན་པའི་སྣོད་ནི་ཁྱད་པར་གསུམ་ལྡན་ཏེ། ཡུམ་འདི་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་དག་གི་རྣ་ལམ་དུ་གྲགས་པར་གྱུར་པ་དེ་དག་ཀྱང་སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བ་ལ་བྱ་བ་བྱས་པའོ། །གང་གི་རྣ་ལམ་དུ་གྲགས་པར་གྱུར་པ་དེ་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ནས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལེན་པའི་སྣོད་ནི། །སངས་རྒྱས་མང་པོ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བ་ནི་ཚིག་བློ་ལ་ལེན་པའི་སྣོད་དེ། བཟུང་བཅང་བཀླག་ཀུན་ཆུབ་པར་བྱས་ནས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ནི་སངས་རྒྱས་མང་པོ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པའོ། །གསུམ་པ་འཛིན་པའི་སྣོད་ནི། སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་བསྙེན་བཀུར་ནས་ཐེ་ཚོམ་གྱི་དོན་ཀུན་དྲི་བ་ནི་དོན་འཛིན་པའི་སྣོད་དེ། སྔོན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་དྲིས་ཡོངས་སུ་ཞུས་བསྟེན་ཅིང་བསྙེན་བཀུར་བའོ། །བཞི་པ་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སྣོད་ནི། །སངས་རྒྱས་སོགས་ཀྱི་དྲུང་དུ་བསྟེན་ནས་སྦྱིན་སོགས་ཕར་ཕྱིན་ལ་སྤྱོད་པ་ནི། མཚན་ཉིད་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སྣོད་དེ། སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་བྱེ་བ་མང་པོ་ལས་སྦྱིན་པ་ནས་བསམ་གཏན་གྱི་ཕར་ཕྱིན་གྱི་བར་ལ་སྤྱད་པའོ། །དེ་དག་གིས་སངས་རྒྱས་མང་པོ་ལས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱད་པའོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་སྦྱོར་བ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་གཉིས། སྦྱོར་བ་སྐྱེད་ཚུལ་དང༌། སྐྱེས་བའི་སྦྱོར་བའོ། །དང་པོ་ནི་རྣམ་ཀུན་གྱི་སྦྱོར་བ་དེ་སྐྱེད་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་ལྔའོ། །དེ་ཡང་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་ལ་ཞེན་ནས་གནས་བྱར་མི་བདེན་པར་རྟོགས་པ་ནི་མི་གནས་པའི་སྦྱོར་བ་དང༌། གཟུགས་སོགས་དེ་དག་ལ་ཞེན་ནས་མི་སྦྱོར་བ་ཉིད་ཡང་དག་པའི་ དོན་ལ་སྦྱོར་བ་ཡིན་པ་མི་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའོ། །དེ་གཉིས་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ལ་ཞེན་པ་འགོག་པས་གནས་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་བཀག་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྣམ་གྲངས་སུ་གཟུགས་སོག
Chinese
除此之外，没有别的差别。因此，三十六种功德的自性即是如实，以及对功德之聚的自在或那些功德属于哪个人，即是自生，以及那是为了谁，即是最后，这样共有三种。第二，关于修行者个人有四种：听闻、领受、执持和如理作意。第一，听闻的法器具有三种特点：凡是这部经的种姓之子或种姓之女的耳边听到这部经，那些人也是往昔诸佛所作事业的人。凡是耳边听到这部经的，那些人也是在如来那里种下善根的人。同样地，与善知识交往，被善知识摄受。第二，领受的法器是：供养诸佛是词句铭记于心的法器，通过受持、读诵、通达，也能如实地修行，这些人是供养过诸佛的人。第三，执持的法器是：供养诸佛后，询问一切疑惑之处是执持意义的法器，即是往昔的如来、阿罗汉、正等觉佛们，询问、请教、依止和供养过。第四，如理作意的法器是：在佛等处依止后，行布施等波罗蜜多，这是如理作意的法器，即是往昔在无数的佛前，行布施乃至禅定的波罗蜜多。他们从许多佛那里修行般若波罗蜜多。这样说。第三，关于修行的自性有二：修行的生起方式和已生起的修行。第一，如果从生起方式的角度来看，各种修行有五种。也就是，对境（色等）执着，认识到不是真实的住所，这是不住的修行。对色等那些执着，不修行本身就是对真实意义的修行，这是不修行的修行。这二者阻止了对境和有境的执着，所以称为阻止住处和瑜伽。作为例子，色等。
English
Apart from that, there is no other difference. Therefore, the nature of the thirty-six qualities is suchness, and the dominion over the accumulation of qualities, or to whom those qualities belong, is self-arisen, and for whom it is, is the last, thus there are three aspects. Second, regarding the individual practitioner, there are four: listening, receiving, holding, and proper attention. First, the vessel for listening has three characteristics: those sons or daughters of good families who hear this sutra, they are also those who have done deeds for the Buddhas of the past. Those who hear this sutra, they are also those who have planted roots of virtue in the Tathagata. Similarly, associating with virtuous friends, being embraced by virtuous friends. Second, the vessel for receiving is: honoring many Buddhas is the vessel for remembering words in the mind, and by holding, reciting, and understanding, one can also truly practice, and these people are those who have honored many Buddhas. Third, the vessel for holding is: after honoring the Buddhas, asking about all doubtful points is the vessel for holding meaning, that is, the Tathagatas, Arhats, and Samyak-sambuddhas of the past, who have asked, inquired, relied upon, and honored. Fourth, the vessel for proper attention is: after relying on the Buddha and others, practicing generosity and other paramitas, this is the vessel for proper attention, that is, in the past, in front of countless Buddhas, practicing generosity and even the samadhi paramita. They practiced the Prajnaparamita from many Buddhas. So it is said. Third, regarding the nature of practice, there are two: the way of arising of practice and the practice that has arisen. First, if we consider the way of arising, there are five kinds of practice. That is, clinging to objects (form, etc.), realizing that it is not a true dwelling, this is the non-dwelling practice. Clinging to those forms, etc., not practicing itself is the practice for the true meaning, this is the non-practice practice. These two prevent clinging to the object and the subject, so it is called preventing dwelling and yoga. As an example, form, etc.