Tibetan
དག་ལ་དགེ་སྦྱོང་སོགས་སོ། །གསུམ་པ་བར་དུ་གཅོད་པའི་ཆོས་ལ་མི་འཇིགས་པ་ནི། གང་ངས་བར་ཆད་ཀྱི་ཆོས་སུ་བསྟན་པ་དེ་དག་བརྟེན་ན་བར་ཆད་ཀྱི་ཆོས་སུ་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ གནས་དེ་མེད་དེ་འདིར་ང་ལ་དགེ་སྦྱོང་སོགས་སོ། །བཞི་པ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ལམ་ལ་མི་འཇིགས་པ་ནི། ངས་འཕགས་པ་ངེས་པར་འབྱིན་པའི་ལམ་དེ་བྱེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་དག་པར་ཟད་པའི་དོན་དུ་ངེས་པར་འབྱིན་པ་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་བསྒྲུབ་ན་སྡུག་བསྔལ་ཡང་དག་པར་ཟད་པའི་དོན་དུ་ངེས་པར་འབྱིན་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་གནས་མེད་དེ། །འདིར་ང་ལ་དེ་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་ཀྱང༌། སྡུག་བསྔལ་ཡང་དག་པར་ཟད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགེ་སྦྱོང་སོགས་སོ། །དེ་ལ་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རློམ་པའོ། །ལྷ་དང་བདུད་ནི་ལྷའི་མིག་དང་ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་སོགས་ཀྱིས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །ཚངས་པ་ནི་མཐུ་དང་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་རློམ་པ་ཆེ་བས་སྨོས་སོ། །ལུས་ཀྱི་སྤུ་ཟིད་བྱེད་པ་དང༌། བག་འཁུམ་པ་སོགས་མེད་པའི་བདེ་བ་ཐོབ་པའི་མཐུས་ཅང་ཤེས་ཁྱུ་མཆོག་གི་གནས་སུ་དམ་འཆའ་སྟེ། སྐུའི་ཕྲིན་ལས་དག་བས་སོ། །གསུང་ལ་ཞུམ་པ་དང་དམན་པ་སོགས་མེད་པའི་བག་ཚ་བ་མེད་པ་ཐོབ་པའི་མཐུས་སེང་གེ་བཞིན་དུ་སྒྲོག་སྟེ། གསུང་གི་ཕྲིན་ལས་དག་པས་སོ། །ཐུགས་ལ་དོགས་པ་དང་ཞུམ་པ་སོགས་མེད་པའི་མི་འཇིགས་པ་ཐོབ་པའི་མཐུས་ཚངས་པ་བཞིན་དུ་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ཏེ་ཐུགས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་དག་པས་སོ། །ཡང་ན་ཚངས་ པ་ནི་ཐམས་ཅད་ལས་འཕགས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་རྣམ་པ་བཞིའོ། །དེ་གང་ན་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སམ། །འོད་དཀར་ཅན་དང་རི་བོང་ཅན་ཞེས་སོགས་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་རོ་མྱང་བའི་ཆགས་པ་དང་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་ཐོགས་པ་མི་མངའ་བར་འཇུག་པ་ནི། ཆོས་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་རྣམ་པ་དང༌། ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བརྗོད་བྱའམ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་སྔར་བཞིན་དོན་དང༌། འགྲོ་བ་དྲུག་ཏུ་གཏོགས་པའི་སྐད་དམ་ཡུལ་སོ་སོའི་སྐད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་སྔར་བཞིན་ནི། །ངེས་པའི་ཚིག་སོགས་དང༌། །གཞན་ལ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ལ་སོགས་པ་གསུམ་མངོན་དུ་གྱུར་པའམ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྫས་ཡོད་བཏགས་ཡོད་སོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་རྣམ་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་ཡུལ་ལ་སྔར་བཞིན་ནི་སྤོབས་པ་སོགས་སོ། །དེ་བཞི་ཡང་ཡུལ་བཞི་ལ་ཆགས་ཐོགས་མེད
Chinese
对于那些沙门等。第三，对于阻碍之法无所畏惧是：如果我所说的那些作为障碍之法，依靠它们就不会变成障碍之法，那样的地方是没有的，因为我这里有沙门等。第四，对于决定出离之道无所畏惧是：我所说的圣者决定出离之道，如果修习它，就不会为了彻底灭尽痛苦而决定出离，那样的地方是没有的。因为我即使如实修习它，也不会彻底灭尽痛苦，对于说这样的话，沙门等是会说的。其中，沙门和婆罗门是以智慧自居的。天和魔是以天眼和他心通等圆满的。梵天是以威力和神通广大的。因此，他们自负甚大，所以才提及。身体的毛发竖立，以及畏缩等都没有的安乐，凭借获得的威力，立誓成为象群之王的位置，这是因为身之事业清净的缘故。对于言语的畏惧和低劣等都没有的无所顾忌，凭借获得的威力，如狮子般宣说，这是因为语之事业清净的缘故。心中没有疑惑和畏惧等的无畏，凭借获得的威力，如梵天般转法轮，这是因为意之事业清净的缘故。或者，梵天是超越一切的，所以是如来。第三是四种各别正智。那是什么呢？无论是十二部经，还是白光、兔子的持有者等等，对于能诠之名的种种境，没有品尝滋味的贪著和知识障碍的阻碍而进入，这是法各别正智的相。十二部的所诠或诸法自相和共相的境，如前一样是义。属于六道众生的语言或各个地方的语言的境，如前一样是决定之词等。为了向他人显示，法等三种显现，或者诸法的实有、假有等的体性和种类的详细区分的境，如前一样是无畏等。这四种对于四境也没有贪著和阻碍。
English
For those ascetics, etc. Third, fearlessness regarding the Dharma that obstructs is: If those things that I have shown as the Dharma of obstruction, relying on them will not become the Dharma of obstruction, such a place does not exist, because here I have ascetics, etc. Fourth, fearlessness regarding the path of definite emergence is: The noble path of definite emergence that I have spoken of, if practiced, will not lead to definite emergence for the sake of completely exhausting suffering, such a place does not exist. Because even if I practice it truthfully, it will not completely exhaust suffering, ascetics, etc. would say such a thing. Among them, ascetics and Brahmins are those who pride themselves on wisdom. Gods and demons are those who are perfect with divine eyes and knowledge of others' minds, etc. Brahma is the one with great power and magical abilities. Therefore, they are mentioned because they are very arrogant. The pleasure of not having body hair standing on end, shrinking back, etc., by the power of obtaining it, vowing to be in the position of the king of elephants, is because the activity of the body is pure. The fearlessness of not having fear or inferiority in speech, by the power of obtaining it, proclaiming like a lion, is because the activity of speech is pure. The fearlessness of not having doubts or fears in the mind, by the power of obtaining it, turning the wheel of Dharma like Brahma, is because the activity of the mind is pure. Or, Brahma is the Tathagata because he is superior to all. The third is the four types of individual perfect knowledge. What are they? Whether it is the twelve scriptures, or the one with white light and the one with the rabbit, etc., entering the various realms of expressive names without attachment to tasting flavors and obstruction of knowledge, this is the aspect of Dharma's individual perfect knowledge. The realm of the expressed or the self and common characteristics of all dharmas in the twelve sections, as before, is meaning. The realm of the language of sentient beings belonging to the six realms or the language of each place, as before, is the definitive word, etc. For the sake of showing others, the manifestation of the three, such as Dharma, or the realm of the detailed distinctions of the nature and types of existing and imputed entities of all dharmas, as before, is fearlessness, etc. These four also have no attachment or obstruction to the four realms.
Tibetan
་པའི་ཕྱིར་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པའོ། །བཞི་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་གཞན་དང་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་དོ། །དེ་ལ་ཡང་སྤྱོད་པས་བསྡུས་པ་དྲུག །རྟོགས་པས་བསྡུས་པ་དྲུག །ཕྲིན་ལསྐྱིས་བསྡུས་པ་གསུམ། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་གསུམ་མོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི། ཐེག་ དམན་དགྲ་བཅོམ་རྣམས་ལ་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་དྲུག་སྲིད་མོད་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ནི། གླང་པོ་ཆེ་དང་བ་གླང་དང་ཁྱི་གཏུམ་པོ་སོགས་ཀྱི་གནོད་པ་འབྱུང་བ་དང༌། སྦྲུལ་ནག་པོ་རྐང་པས་རྫི་བ་སོགས་ཀྱི་འཁྲུལ་བ་མི་མངའ་བས་ལུས་ཀྱི་ལས་དག་པ་དང༌། ལམ་སྟོར་ནས་ཅ་ཅོའི་སྒྲ་འབྱིན་པ་དང་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་རྟ་གད་ཆེན་པོ་འབྱིན་པ་སོགས་ཀྱི་ཅ་ཅོ་མི་མངའ་བས་ངག་གི་ལས་དག་པ་དང༌། བརྗེད་ནས་བྱ་བ་ཤོར་བ་དང་དུས་ལས་ཡོལ་བའི་དྲན་པ་ཉམས་པ་མི་མངའ་བ་དང༌། སྙོམས་པར་ཞུགས་རུང་མ་ཞུགས་རུང་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཐུགས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་མི་མངའ་བ་དང༌། སྲིད་པ་དང་མྱང་འདས་ལ་མི་མཐུན་པ་དང༌། མཐུན་པར་འཛིན་པའི་སྒོ་ནས་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་མི་མངའ་བ་དང༌། སེམས་ཅན་འདུལ་བའི་དུས་ལ་སོགས་པ་སོ་སོར་མ་བརྟགས་པར་དེའི་དོན་ཡལ་བར་འདོར་བའི་བཏང་སྙོམས་མི་མངའ་བའི་རྣམ་པ་སྟེ་བཞི་ནི་ཡིད་ཀྱི་ལས་དག་པ་སྟེ་དེ་ལྟར་དྲུག་གོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པ་དང༌། བྱམས་པ་དང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ལ་རྒྱུན་མི་འཆད་བར་འདོད་པ་འབྱུང་བས་འདུན་པ་ཉམས་པ་མི་མངའ་བ་དང༌། སེམས་ཅན་རེ་རེའི་ཕྱིར་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་འདས་པར་དེའི་གནས་ སུ་གཤེགས་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ཉམས་པ་མི་མངའ་བ་དང༌། སངས་རྒྱས་ནས་དུས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང༌། དེ་འདུལ་བའི་ཐབས་ལ་སོགས་པ་དྲན་པའི་ལམ་དུ་བཞག་པས་ཕྱིས་དེ་ལ་བསམ་མི་དགོས་པའི་དྲན་པ་ཉམས་པ་མི་མངའ་བ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉམས་པ་མི་མངའ་བ་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་ཆོས་སྟོན་པ་མཁྱེན་པ་མི་ཟད་པས་ཤེས་རབ་ཉམས་པ་མེད་པ་དང༌། འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པ་ལ་མི་ཟད་པའི་རྣམ་པར་གྲོལ་པ་ཉམས་པ་མི་མངའ་བའི་རྣམ་པ་སྟེ་དེ་ལྟར་དྲུག་གོ། །དེ་དྲུག་ལས་འདུན་པ་ནི་རྟེན་པར་བ་བཞི་དབང་པོ་ཐ་མ་འབྲས་བུ་ཡིན་ལ་དེ་དྲུག་ལ་ཐེག་དམན་ལ་ཐོབ་ནས་ཉམས་པ་མེད
Chinese
因此，各自完全地觉知。第四是，佛陀的功德之法与其它不相混杂的十八种。其中也分为，以行为概括的六种，以证悟概括的六种，以事业概括的三种，以智慧概括的三种。其中第一是，小乘阿罗汉们可能会有的六种过失，如来却不会有。比如，不会有受到大象、牛、凶猛的狗等伤害的情况，也不会有脚踩黑蛇等失误，因此身体的业是清净的。不会有迷路发出嘈杂的声音，也不会有因习气而发出巨大马嘶声等嘈杂的声音，因此语言的业是清净的。不会有忘记事情或错过时机的记忆力衰退，无论是否入定，任何时候都不会有心不平等的情况，不会有执着于轮回和涅槃的对立，也不会有以执着相同的方式而产生的差别之念，不会有不分别调伏众生的时机等，而舍弃其意义的舍弃，这四种是意之业清净，如此共有六种。第二是，如来们在任何时候都做着利益众生的事情，对于慈爱和大悲等法，不会有持续不断的意愿产生，因此不会有意愿衰退。为了每一个众生，即使要经过如恒河沙数般的佛土，也不会有前往其处的精进衰退。从成佛开始，对于三世一切众生的心之行为，以及调伏他们的方法等，都置于记忆之中，因此不会有之后不需要思考的记忆力衰退。对于一切法的真如，不会有平等安住的禅定衰退。对于众生的心之行为和说法，不会有知识耗尽的智慧衰退。直到轮回结束，对于做利益众生的事情，不会有无尽的解脱衰退，如此共有六种。这六种中，意愿是所依，四种是根，最后是果，这六种小乘获得后不会退失。
English
Therefore, each is fully aware. The fourth is the eighteen unmixed qualities of the Buddha's virtues. Among them are six summarized by conduct, six summarized by realization, three summarized by activity, and three summarized by wisdom. The first of these is that the Tathagata does not have the six faults that lesser vehicle Arhats may have. For example, there is no harm from elephants, cows, fierce dogs, etc., and there is no mistake such as stepping on a black snake, so the karma of the body is pure. There is no noisy sound from getting lost, and there is no noisy sound such as a loud horse neighing due to habit, so the karma of speech is pure. There is no loss of memory from forgetting things or missing opportunities, and whether in meditation or not, there is no lack of equanimity at all times. There is no clinging to the opposition of samsara and nirvana, and there is no notion of difference arising from clinging to the same, and there is no abandonment of the meaning of taming sentient beings without separately examining the time, etc. These four are the purification of the karma of mind, so there are six in total. The second is that the Tathagatas are always doing things for the benefit of sentient beings, and there is a constant desire for love, great compassion, and other dharmas, so there is no decline in desire. For the sake of each sentient being, even if it means passing through Buddha-fields as numerous as the sands of the Ganges, there is no decline in diligence in going to that place. From the time of enlightenment, the conduct of the minds of all sentient beings of the three times, and the methods of taming them, etc., are placed in memory, so there is no decline in memory that does not require thinking about it later. There is no decline in samadhi, which is the equal abiding in the suchness of all dharmas. There is no decline in wisdom, which is the inexhaustible knowledge of the conduct of the minds of sentient beings and the teaching of the Dharma. Until the end of samsara, there is no decline in the inexhaustible liberation in doing things for the benefit of sentient beings, so there are six in total. Among these six, desire is the basis, the four are the roots, and the last is the fruit, and these six are not lost after being attained by the lesser vehicle.