Tibetan
ས་སྦྱར་བྱའི་གནས་སུ་མེད་པ་དང་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ཉིད་ཐ་སྙད་དུ་སྦྱོར་བ་ཡིན་པར་རྟོགས་པ་ཡང་མདོའི་དོན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དུ་མ་ཞེན་པར་བྱས་ཏེ་སྐྱེ་མེད་གསུམ་བསྒོམ་ན་ཟབ་པ་སོགས་གསུམ་རྟོགས་པའི་སྦྱོར་བ་རྣམས་སྐྱེའོ། །ཟབ་པ་སོགས་གསུམ་ནི། །གཞི་ཐ་སྙད་དུ་རྟེན་ཡིན་ཀྱང་དོན་དམ་པར་གནས་བྱར་མེད་པས་ཟབ་པ་དང༌། ལམ་དྲི་མ་དང་བཅས་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པས་གཏིང་དཔག་དཀའ་བ་དང༌། དེ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་རྣམས་མཐའ་དམིགས་སུ་མེད་པས་ཚད་མེད་པ་གསུམ་མོ། དེ་གསུམ་རྟོགས་ཚུལ་ནི། རྒྱན་སྣང་ལས། གང་གི་ཚེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཟབ་བོ་སྙམ་དུ་མངོན་པར་མ་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མི་གནས་པ་དེའི་ཚེ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཟབ་པའི་སྦྱོར་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་གང་གི་ཚེ་ཟབ་པོ་སྙམ་དུ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་དུ་མི་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཟབ་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་མི་གནས་ཏེ། དེ་ལྟར་གནས་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་བཀག་པས་ཟབ་མོའི་སྦྱོར་བའི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཏིང་དཔག་དཀའ་བ་དང་ཚད་མེད་པའི་སྦྱོར་བའི་ དོན་ཀྱང་འདིའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ནས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་གཞི་ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འཆིང་གྲོལ་ལ་སོགས་པའི་རྟེན་ཡིན་ཀྱང་དོན་དམ་དུ་རང་བཞིན་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མེད་པས་ན་ཟབ་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་ཟབ་པར་རྟོགས་པ་དེའི་ཚེ་ཡུལ་བདེན་ཞེན་དང་བཅས་པའི་བློས་གནས་བྱར་མ་མཐོང་ནས་ཡུལ་ལ་བདེན་ཞེན་མེད་པ་ནི་གནས་པ་བཀག་པ་ཞེས་མི་གནས་པའི་སྦྱོར་བ་དང༌། ཡང་དེ་ལྟར་ཡུལ་ཟབ་པའི་རང་བཞིན་གནས་བྱར་མ་གྲུབ་པ་དེའི་ཚེ་ཡུལ་ཅན་བློའི་ངོས་ནས་ཀྱང་ཟབ་བོ་སྙམ་དུ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་དུ་མི་བྱེད་དེ་ཡུལ་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ལ་བློས་ཅིར་ཡང་མི་འཛིན་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་བཀག་པ་ཞེས་མི་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། ཚུལ་དེ་ལྟར་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གཉིས་ཀའི་ངོས་ནས་ཞེན་པ་མེད་པ་ནི་གཞི་ཤེས་ཀྱི་ཟབ་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ལ་ལྷག་མ་གཉིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་སྐྱེས་པའི་སྦྱོར་བ་ནི། །ཐབས་དེས་བསྐྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་བཅོ་ལྔའོ། །དེ་ཡང་ཚེག་ཆེན་པོས་ཐོབ་པ་དང་བདེ་བླག་ཏུ་ཐོབ་པ་གཉིས་ལས་དང་པོ་ནི། གང་ཟག་ལས་དང་པོ་པ་དབང་བརྟུལ་ཟབ་པ་དང་གཏིང་དཔག་དཀའ་བ་ཚད་མེད་པའི་གནས་ལ་སྐྲག་པ་དང་དངངས་བ་སོགས་སྐྱེ་བ་སྟེ། དེས་ནི་ཚེགས་ཆེན་པོས་ཡུན་རིང་མོ་ནས་རྟོགས་པར་བྱེ
Chinese
了知无有可系缚之处，并且如是了知即是施设名言，这也是经部的要义。如是不执著于境与有境，修持无生三者，则生起通达深奥等三者的瑜伽。深奥等三者是：基在名言中是所依，但在胜义中无有可住之处，故为深奥；道虽有垢染，但自性清净，故深不可测；彼二者的体相无有边际可缘，故为无量。通达彼三者之理是，如《庄严经释》所说：何时以不执著于色等显现为深奥之方式，不住于彼真如，彼时即是不颠倒，故于彼获得深奥之瑜伽。又何时不作念深奥之瑜伽，彼时色等亦不住于名为深奥之处。如是遮止住与瑜伽，即是不颠倒地显示深奥瑜伽之义。同样，深不可测与无量之瑜伽的意义，也应依循此处而宣说。也就是说，基蕴、界、处之法，在世俗中是系缚解脱等的所依，但在胜义中无有自性真实成立，故为深奥。如是了知深奥之时，以具有境之真实执著之心，不见有可住之处，故于境无有真实执著，是为遮止住，即是不住之瑜伽。又如是境深奥之自性无有可住之处，彼时从有境心之方面而言，亦不作念深奥之瑜伽，即于任何处亦不成立，故心亦不执著任何事物，是为遮止瑜伽，即是不作瑜伽之瑜伽。如是境与有境二者之方面皆无有执著，即是基智之深奥瑜伽，其余二者亦如是。第二，生起之瑜伽是：以彼方便所生起之瑜伽有十五种。其中，以艰难而获得与轻易获得二者，初者是：最初之补特伽罗，钝根者，对于深奥、深不可测、无量之境，生起恐惧与惊慌等。彼以艰难而经长时方能通达。
English
Understanding that there is no place to be bound, and that such understanding is the application of terminology, is also the meaning of the sutras. Thus, by not clinging to objects and subjects, and meditating on the three unborn qualities, the yogas of realizing the three, such as profundity, arise. The three, such as profundity, are: the basis, which is a support in name, but has no place to abide in ultimate reality, is profound; the path, although with defilements, is pure by nature, and is difficult to fathom; and the aspects of these two have no limit to focus on, and are therefore immeasurable. The way to realize these three is as follows: As stated in the Ornament of Realization: "When one does not manifestly cling to forms, etc., thinking they are profound, and does not abide in suchness, then one is not inverted, and therefore one will obtain the yoga of profundity." Furthermore, "When one does not even practice yoga thinking 'profound,' then forms, etc., do not abide in what is called 'profound.' Thus, by preventing abiding and yoga, the meaning of the profound yoga is shown to be non-inverted." Similarly, the meaning of the yogas of unfathomable depth and immeasurability should also be explained following this. That is, the basis, the aggregates, elements, and sense bases, are supports for bondage and liberation, etc., in conventional truth, but in ultimate truth, they do not truly exist by their own nature, and are therefore profound. When one realizes profundity in this way, one does not see a place to abide with a mind clinging to the truth of objects, and therefore there is no clinging to the truth of objects, which is the prevention of abiding, i.e., the yoga of non-abiding. Furthermore, when the nature of the profound object is not established as a place to abide, then from the perspective of the subjective mind, one does not even practice yoga thinking 'profound,' because the object is not established anywhere, and therefore the mind does not grasp anything, which is the prevention of yoga, i.e., the yoga of non-practice. Thus, when there is no clinging from the perspective of both object and subject, it is the profound yoga of the basic wisdom, and the other two are also the same. Secondly, the yoga of arising is: The yogas that arise from that method are fifteen. Among them, there are two ways of obtaining it: with difficulty and easily. The first is: The first type of person, the dull-witted, experiences fear and anxiety, etc., towards the profound, unfathomable, and immeasurable states. They can only realize it after a long time with great effort.
Tibetan
ད་དོ། །གཉིས་པ་བདེ་བླག་ཏུ་ཐོབ་པ་ནི། སྐྱེ་མེད་གསུམ་ལ་མི་དངངས་མི་སྐྲག་པའི་ དབང་པོ་རྣོན་པོ་མ་ཞེན་པ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཡུལ་གསུམ་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པ་སྟེ། འདི་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གསུམ་ལས་མི་འདའ་བར་ལུང་བསྟན་པ་འཐོབ་པ་ཡུམ་གྱི་རྟོགས་པ་རང་ལ་བྱུང་བ་དེ་འཛིན་པ་སོགས་ཀྱིས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་བྱེད་པ། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ཆད་ཀྱི་ཆོས་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ། ཡུམ་འཛིན་པ་སོགས་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་པ་དང་ཉེ་བར་བར་མ་ཆད་པ། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དང་ཉེ་བ། རྫོགས་བྱང་དུ་མྱུར་དུ་བྱང་ཆུབ་པ། སྐྱེ་བོ་ལ་ཕན་བདེའི་ཕྱིར་དུ་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་ཞིང་བསྐུལ་བས་གཞན་དོན། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་ཚུལ་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པར་མཐོང་བ། ཆོས་དཀར་པོའི་ལས་དང་ཆོས་མིན་ནག་པོའི་ལས་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པར་མི་མཐོང་བ། གཟུགས་སོགས་ལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་མི་མཐོང་མི་རློམ་པ། གཟུགས་སོགས་དང་དེའི་མཚན་མ་དང༌། དེའི་ངོ་བོར་མི་ཞེན་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ། རྒྱུན་ཞུགས་སོགས་བཞི་རང་བྱང་ཆུབ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཏེ་འབྲས་བུ་རིན་པོ་ཆེ་དྲུག་གཞན་ལ་སྦྱིན་པ། གནས་ངན་ལེན་ཕྲ་མོ་དག་པར་བྱེད་པ། ཡུམ་རིན་པོ་ཆེ་འདྲི་བ་དང་ཉན་པ་སོགས་ཞག་ནས་ལོའི་བར་དུ་ས་མཚམས་བཅད་དེ་བརྩོན་པ་མི་གཏོང་བ་ས་མཚམས་ཀྱི་སྦྱོར་བའོ། །ཕྱི་མ་འདི་ནི་སྦྱོར་བ་བཅུ་བཞིའི་རྒྱུའོ། །འདི་དག་གི་ས་མཚམས་ཀྱང་ལུང་བསྟན་པ་ཚོགས་ལམ་ དང་དྲོད། དེ་ནས་རིམ་བཞིན་སྦྱོར་ལམ་གསུམ། མཐོང་ལམ་རྣམས་ལ་རེ་རེ། མ་དག་ས་བདུན་དུ་གཅིག །བརྒྱད་པར་ལྔ། དགུ་པ་དང་བཅུ་པར་རེ་རེའོ། །ས་མཚམས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ནི་ཚོགས་ལམ་ནས་ས་བདུན་པའི་བར་ཏེ་བརྒྱད་པ་ཡན་ཆད་ས་མཚམས་ཀྱིས་ཕྱེ་ནས་བརྩོན་པ་མེད་དོ། །བཞི་པ་སྦྱོར་བའི་སྔོན་འགྲོའི་ཆོས་ལ་བཞི། འཐོབ་བྱ་ཡོན་ཏན། དོར་བྱ་སྐྱོན། ཤེས་བྱ་མཚན་ཉིད། རྒྱུད་ལ་བརྟེན་བྱ་ཐར་བ་ཆ་མཐུན་ནོ། །དང་པོ་ཐོབ་བྱ་ཡོན་ཏན་ནི། དེ་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་དགའ་ཞིང་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ལ་ཕན་ཡོན་གྱི་རྣམ་པ་མང་པོ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་བཅུ་བཞི་ཡོད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཕན་ཡོན་བཅུ་བཞི་འཐོབ་སྟེ་རིམ་པ་ལྟར། སྦྱོར་བ་སྒོམ་པ་པོའི་གང་ཟག་ལ་བར་དུ་གཅོད་པའི་བདུད་ཀྱི་མཐུ་ཉམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་བདུད་ཀྱི་མཐུ་བཅོམ་པ་དང༌། །སྦྱོར་བའི་ནུས་པ་བསྐྱེད་པའི་དོན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཐུགས་ཀྱིས་དེ་ལ་དགོངས་པར་མཛད་པས་གན
Chinese
再者，易于获得是：对于无生三者，不惊不惧的 敏锐根器，以不执著二者的门径，易于证悟三境。对此，获得不超越三如来之授记，生起于自心的般若波罗蜜多之证悟，以执持等令其不退转。必定从遍知的障碍之法中解脱。以执持般若波罗蜜多等，与授记接近而无间断。接近圆满菩提。迅速于圆满菩提中成佛。为利益众生而转法轮并劝请，乃为利他。见到诸法的如是之性，无增无减。对于白法之业与非法之黑业等，不正确地见。对于色等不可思议，不见不傲慢。对于色等及其相，及其自性不执著，不分别。四向四果乃至圆满菩提之佛陀，将六种珍宝果实布施于他者。清净微细的恶趣。请问般若波罗蜜多宝，听闻等，从数日到一年之间，划定界限而不舍弃精进，是为界限之加行。后者是十四种加行的因。这些的界限也是授记，资粮道 与暖位，之后依次是三个加行道。见道等各一个。在不清净地七个中一个。第八个中五个。第九个和第十个中各一个。界限之加行是从资粮道到第七地之间，第八地以上以界限分开则无精进。第四，加行之前行法有四：当得之功德，当舍之过患，当知之体性，相续所依之解脱分。第一，当得之功德是：如是对于不颠倒之加行欢喜并修持之补特伽罗们，生起众多利益之相的十四个理由，依靠于此而获得十四种利益，次第是：为了使障碍加行修行者的魔力衰弱，诸佛加持而摧伏魔力，并且，为了生起加行之能力，如来以意念顾及，故
English
Furthermore, easily attained is: For the three unborn, without fear or dread, With sharp faculties, through the gateway of non-attachment to the two, easily realizing the three realms. Regarding this, obtaining the prophecy of not exceeding the three Tathagatas, the realization of Prajnaparamita arising in one's own mind, making it irreversible through holding on to it, etc. Certainly liberating from the obstructing dharmas of omniscience. By holding onto Prajnaparamita, etc., being close to the prophecy without interruption. Approaching perfect Bodhi. Quickly attaining Buddhahood in perfect Bodhi. Turning the wheel of Dharma and urging for the benefit and happiness of beings, which is for the sake of others. Seeing the suchness of all dharmas, without increase or decrease. Not correctly seeing the actions of white Dharma and the actions of non-Dharma, which are black. Not seeing or being arrogant about the inconceivable aspects of form, etc. Not being attached to form, etc., and its characteristics, and its essence, without discrimination. The four streams-enterers up to the Buddhas of complete Bodhi, giving the six precious fruits to others. Purifying subtle evil destinies. Asking about the precious Prajnaparamita, listening, etc., setting boundaries from days to years without abandoning diligence, is the practice of boundaries. The latter is the cause of the fourteen practices. The boundaries of these are also prophecies, the path of accumulation and the heat stage, then successively the three paths of application. One each for the paths of seeing, etc. One in the seven impure grounds. Five in the eighth. One each in the ninth and tenth. The practice of boundaries is from the path of accumulation to the seventh ground, up to the eighth, separated by boundaries, there is no diligence. Fourth, the preliminary dharmas of practice are four: the qualities to be attained, the faults to be abandoned, the characteristics to be known, and the liberation-part in accordance with the continuum. First, the qualities to be attained are: Thus, for those individuals who rejoice in and practice the non-inverted practice, there are fourteen reasons for the arising of many aspects of benefit, relying on which fourteen benefits are obtained, in order: In order to weaken the power of the demons who obstruct the practitioner of practice, the Buddhas bless and subdue the power of the demons, and, in order to generate the power of practice, the Tathagatas consider it with their minds, therefore,