Tibetan
་གྲངས་དག་སྟེ། ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་དབྱེ་བ་ནི། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཅོ་ལྔ་ནི་རྗོད་བྱེད་སྒྲའི་ལུས་དང༌། དངོས་བརྒྱད་དམ་དོན་བདུན་ཅུ་ནི་བརྗོད་བྱ་དོན་གྱི་ལུས་སོ། །བཞི་པ་པ་ངེས་ཚིག་ནི། །ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་དང༌། བསགས་པ་དང༌། ཡན་ལག་ལ་ཁྱབ་པ་དང༌། དེའི་རྟེན་བྱེད་པས་ལུས་སོ། །གཉིས་པ་ཡན་ལག་གི་དོན་ལ། ལུས་མདོར་བསྟན་པ་དང༌། རྒྱས་པར་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་མདོར་བསྟན་པ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། གྲངས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཡུམ་གྱི་དབྱེ་བ། དབྱེ་བ་མིང་གིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་གྲངས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཡུམ་གྱི་དབྱེ་བ་ལ་གསུམ། ཚིག་གི་དོན་བཤད། བརྒྱད་ཚན་གསུམ་གྱི་ཁྱད་པར་དཔྱད། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་དངོས་བཏགས་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། མཆོད་བརྗོད་དུ་བརྗོད་བྱ་ལ་བསྟོད་ཕྱག་བྱས་པའི་ཤེར་ཕྱིན་དེ་ཇི་ལྟར་བྱས་པས་འཆད་ཅེ་ན། ཤེར་ཕྱིན་དོན་དངོས་པོ་བརྒྱད་དུ་ཕྱི་བའི་ཚུལ་ གྱིས་སོ། །གཉིས་པ་བརྒྱད་ཚན་གསུམ་གྱི་ཁྱད་པར་ནི། དོན་བསྡུས་སྒྲོན་མེར། །མངོན་རྟོགས་ཤེས་རྒྱུད་རིམ་པ་སྟེ། །དངོས་པོ་བརྒྱད་ནི་བརྗོད་བྱ་ལ། །སྐབས་ནི་རྗོད་བྱེད་་གསུངས། །ཞེས་པ་ཤནྟི་པའི་གཞུང་ལ་གསལ་ཁ་མི་སྣང་ཡང༌། དེ་བཞིན་དུ་འདོད་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་དངོས་བཏགས་དཔྱད་པ་ལ་གཉིས། འདོད་པ་དགོད་པ་དང༌། །དེའི་འཐད་ཕྱོགས་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་འདོད་པ་དགོད་པ་ནི། སྤྱིར་འདི་ལ་བཞེད་པ་མི་འདྲ་བ་ལྔ་སྟེ། ཡུམ་གསུམ་གནོད་འཇོམས་ལས་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་མཉམ་གཞག་རྡོར་ཏིང་སྣང་མེད་ནི་ཤེར་ཕྱིན་དངོས་དང༌། རྗེས་ཐོབ་སྣང་བཅས་ཀྱི་ངོ་བོ་རྟོག་བཅས་དང་རྟོག་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བཞི་ནི་ཤེར་ཕྱིན་བཏགས་པ་བ་དང༌། ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམས་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་འབྲས་བུ་དང་གཞུང་རྣམས་རྒྱུ་ཡིན་པས་བཏགས་པ་བ་དང༌། མོས་སྤྱོད་དང་ས་བཅུའི་རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མིང་ཙམ་འཇུག་པས་བཏགས་པ་བར་བཞེད། སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་གླང་གི་ཞལ་སྔ་ནས་ནི། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གཉིས་མེད། །ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས། །བསྒྲུབ་བྱའི་དོན་དེ་དང་ལྡན་པས། །གཞུང་ལམ་དག་ལ་དེ་སྒྲ་ཡིན། ཞེས་བཤད་དེ། །འདིའི་དོན་སྔ་རབས་པ་ཕལ་ཆེར། སངས་ རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ནི་དངོས་དང༌། གཞུང་ལམ་གཉིས་བཏགས་པ་པར་འདོད། དག་ལྡན་ལས་ནི། ས་བཅུའི་མཉམ་གཞག་རྣམས་ཤེར་ཕྱིན་མཚན་ཉིད་པ་དང༌། སོ་སྐྱེ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་གཉིས་དེའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་བཏགས་པ་བར་བཞེད། དེ་ལྟར་བཞེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་ཡུམ་མདོ་ལས། རྣམ་གཡེང་གི་རྟོག་པ་བཅུའི་གཉེན་པོ་བྱེད་པ་ཞིག་ཤེར་ཕྱིན་ལ་བརྩོན་པར་གསུངས་པས། མོས་སྤྱོད་ཀྱིས་དེའི་གཉེན་པོ་བྱེད་མི་ནུས་ཤིང༌། སངས་རྒྱས་ལ་ཡང་གཉེན་པོའི་བྱ་བ་དང་བྲལ་བས་བཏགས་པ་བའོ་སྙམ་དུ་དགོངས་སོ། །ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱིས་ནི། ཤེས་རབ་ནི་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་དང༌། ཕ་རོལ་ནི། མོས་སྤྱོད་ཀྱི་དུས་ན་བདག་མེད་པར་ཡིད་ཆེས་པ་དང༌། ས་ཐོབ་ལ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དབེན་པ་ལ་གསུང་ངོ༌། །བི་མ་ལ་མི་ཏྲས་ནི། དོན་དམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང༌། སེམས་བསྐྱེད་པ་ནས་ངེས་འབྱུང་སྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བར་ནི་རྒྱུ་ཡི་ཤེར་ཕྱིན་དུ་བཞེད་དོ། །གཉིས་པ་དེའི་འཐད་ཕྱོགས་བསྟན་པ་ནི། སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོའི་གསུང་དེ་དགོངས་པ་བཙལ་ན། རྒྱན་སྣང་དང༌། བརྒྱད་སྟོང་དོན་བསྡུས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ལས་བཤད་བ་ལྟར་གཙོ་བོ་དང་ཕལ་བ་ལ་བཞེད་པར་སྣང་ལ། དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། གཞུང་ ནས་དོན་མཛད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྫོགས་སྨིན་སྦྱངས་ན་ནི་ཞི་བའི་དབྱིངས་ལ། རྟག་ཏུ་གནས་ཀྱང་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཀྱིས་གཞན་དོན་མཛད་པའི་ཕྱིར་ཞི་བར་མི་ལྟུང་ངོ༌། །དེས་ནས་བརྒྱད་པ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་བསྐུལ་ན་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་གསུངས་པ་ཡང་དེ་ལ་དགོངས་སོ། །ལམ་ཤེས་ལ་དབྱེ་ན་ལམ་ཤེས་གསུམ། གཞི་ཐམས་ཅད་གང་ཟག་གི་བདག་གིས་སྟོང་པར་རྟོགས་པའི་ཏི་ཚེ་བའི་མཁྱེན་པ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། དབྱེ་ན་ཉན་རང་གི་གཞི་ཤེས་གཉིས། མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྟོགས་པ་ལ་རང་དབང་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྐྱེ་མེད་གསུམ་བསྡུས་ཏེ་སྒོམ་པའི་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད། དབྱེ་ན་སྦྱོར་བ་ཉི་ཤུ། རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་མེད་གསུམ་བསྡུས་ཏེ་སྒོམ་པ་ལ་དབང་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་རྩེ་མོའི་སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད། དབྱེ་ན་བདུན། མཁྱེན་གསུམ་གྱི་ཤེས་རྣམ་ཅིག་ཆར་དུ་སྐྱེ་བའི་རྟོགས་པ་བརྟན་པོར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་རྣམས་རིམ་གྱིས་སྒོམ་པའི་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་མཐར་གྱིས་པའི་མཚན་ཉིད། དབྱེ་ན་བཅུ་གསུམ། མཁྱེན་གསུམ་རིམ་གྱིས་སྒོམ་པ་མཐར་ཐུག་པའི་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་སྐད་ཅིག་མའི་མཚན་ཉིད། ལྡོག་པས་ དབྱེ་ན་བཞི། སྦྱོར་བ་བསྒོམ་པའི་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡན་ལག་དུ་མ
Chinese
如“数量正确”所说。第三个是
English
As it is said, "The numbers are correct." Third is the classification: Fifteen verses are the body of the expressing words, and the eight topics or seventy meanings are the body of the expressed meaning. Fourth is the definition: It is the body because it is established in its essence, accumulated, pervades the limbs, and acts as its support. Second, regarding the meaning of the limbs, there are two: a brief presentation of the body and a detailed explanation. First, in the brief presentation, there are also two: the division of the Mother from the perspective of number, and the way the divisions are distinguished by name. First, the division of the Mother from the perspective of number has three parts: explaining the meaning of the words, analyzing the differences between the three sets of eight topics, and showing the real and imputed aspects of the Prajñāpāramitā. The first is: How is the Prajñāpāramitā, which is praised and prostrated to in the homage, explained? By the way the Prajñāpāramitā externalizes the meaning into eight topics. Second, the difference between the three sets of eight topics is: In the "Lamp of Condensed Meaning," it says, "Manifest realization, knowledge, continuum, order, the eight topics are the expressed, the occasion is the expressing." Although it is not clearly stated in Śāntipa's treatise, it should be understood in the same way. Third, analyzing the real and imputed aspects of the Prajñāpāramitā has two parts: establishing the tenet and showing its validity. First is establishing the tenet: In general, there are five different views on this. In the "Three Mothers, Subduing Harm," it says: The samādhi vajra-like meditation without appearance of the Buddha's ground is the real Prajñāpāramitā, the nature of the subsequent attainment with appearance, the four wisdoms with and without conceptuality are the imputed Prajñāpāramitā, the wisdoms of the Śrāvakas, Pratyekabuddhas, and Arhats are the result of the Prajñāpāramitā, and the scriptures are the cause, so they are imputed, and all the realizations of the path of accumulation and the ten grounds are merely the name of the Prajñāpāramitā, so they are considered imputed. The view of Ācārya Dignāga is: "Wisdom gone beyond is non-dual, that wisdom is the Tathāgata, because it possesses the meaning to be accomplished, therefore the scriptures and paths are its words." This is how it is explained. The meaning of this is that most of the earlier people thought that the non-dual wisdom of the Buddhas, like an illusion, is real, and the scriptures and paths are imputed. In the "Endowed with Qualities," it says: The samādhis of the ten grounds are the characteristics of the Prajñāpāramitā, and the grounds of ordinary beings and Buddhas are its cause.
Chinese
他们认为，因为它是因和果，所以是假立的。他们这样认为的理由是，在《母经》中说，精进于般若波罗蜜多能对治十种散乱分别。他们认为，通过信解行持不能对治，佛陀也远离了对治之业，所以是假立的。耶谢扎（梵文：Jñānapāda）认为，智慧是对法进行殊胜辨别的，而“度”是指在信解行持的阶段相信无我，以及在获得果位时远离一切分别。比玛拉米扎（梵文：Vimalamitra）认为，胜义智慧的度是法身，从发菩提心到决定义成就的体性之间是因的般若波罗蜜多。第二，说明其合理性的一面：如果探寻法称论师的观点，似乎如《现观庄严论》和《八千颂精义释》中所说，是就主要和次要而言的。即使那样，经典
English
They consider it to be nominally designated because it is both cause and effect. The reason for their view is that the Mother Sutra states that diligence in Prajñāpāramitā is the antidote to the ten kinds of distracting thoughts. They think that one cannot counteract them through faith and practice, and that the Buddha is also free from the activity of counteracting, so it is nominally designated. Jñānapāda considers wisdom to be the excellent discernment of dharmas, and "gone beyond" to refer to believing in no-self during the time of faith and practice, and being free from all discriminations upon attaining the ground. Vimalamitra considers the Prajñāpāramitā of ultimate wisdom to be the Dharmakāya, and from the arising of Bodhicitta to the nature of definitively accomplishing liberation to be the Prajñāpāramitā of the cause. Second, to show the side of its reasonableness: If one seeks the intention of the words of the teacher Dharmakīrti, it seems that, as explained in the Ornament of Clear Realization and the commentary on the Condensed Meaning of the Eight Thousand Verses, it is considered in terms of the main and the subsidiary. Even so, the scriptures
Tibetan
་དང་ལྡན་པ་ཆོས་སྐུའི་མཚན་ཉིད། དབྱེ་ན་སྐུ་བཞིའོ། །གཉིས་པ་གྲངས་ངེས་པ་ནི། གང་ཟག་གཅིག་འཚང་རྒྱ་བ་ལ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་དང༌། ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ལམ་དང༌། ཐོབ་པར་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་གསུམ་དུ་གྲངས་ངེས་པས་དང་པོ་ལ་མཁྱེན་གསུམ། གཉིས་པ་ལ་སྦྱོར་བཞི། གསུམ་པ་ལ་ཆོས་སྐུར་ངེས། ཤེས་བྱ་མཁྱེན་གསུམ་དུ་ངེས་པ་ཡང༌། ཚོང་པ་ཚོང་གི་ཁེ་ཐོས་ན་དེའི་ཐབས་ལ་འཇུག་པ་ལྟར། དང་པོ་འབྲས་བུ་ལ་བྲོད་པ་སྐྱེད་པའི་དོན་དུ་རང་གཞན་གྱི་དོན་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་མཁྱེན་བསྟན། དེ་ཤེས་ན་དེའི་ཐབས་ལ་འཇུག་པས་དེའི་ཐབས་ལ་ལམ་ཤེས་དང༌། དེའི་གོལ་ས་ཤེས་པ་ཡང་གཞི་ཤེས་ལ་རག་ལས་པས་དེ་ནས་གཞི་ཤེས་བསྟན་ཏོ། །ཉམས་ལེན་སྦྱོར་བ་བཞིར་ངེས་པ་ནི། མཁྱེན་གསུམ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་པས་དེ་ཉམས་སུ་ལེན་དགོས་ལ། དེ་ལ་ཡང་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་རང་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང༌། སྐྱེས་ཟིན་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པ་གཉིས་སུ་ཡོད་པས་བཞིར་གྲངས་ངེས་ཏེ། རྣམ་ཀུན་ནི་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་བྱེད་དང༌། རྩེ་མོ་ནི་ཐོབ་པའི་སྐབས་དང༌། མཐར་ཕྱིན་པ་ནི་ཐོབ་ཟིན་ཁྱད་པར་དུ་སྐྱེད་བྱེད་དང༌། སྐད་ཅིག་མ་ནི་དེ་གྲུབ་པའི་སྐབས་ཙམ་ཡིན་པས་ སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་ལྟ་བུ་ནི། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྣམ་རིག་མིང་ཚིག་ཏུ་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་པས་ཤེར་ཕྱིན་མཚན་ཉིད་པ་མིན་ནོ། །དེས་ན་ལམ་ནི་ཕལ་པ་ཡིན་ཀྱང་མཚན་ཉིད་པར་མི་འགལ་ཏེ་མི་ཕལ་པ་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་ལམ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ལ་འདོད་ཅེ་ན། འདི་ལ་བཞི། མཚན་གཞི། མཚན་ཉིད། ས་མཚམས། ངེས་ཚིག་གོ། །དང་པོ་ནི། ཐེག་ཆེན་འཕགས་ལམ་གསུམ་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཆ་རྣམས་མཚན་གཞི། གཉིས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་བྲལ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་མཁྱེན་པ་གང་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་སུ་ཕྱིན་པའམ་ཕྱིན་བྱེད་དོ། །གསུམ་པ་ས་མཚམས་ནི། མཚན་ཉིད་པ་ཐེག་ཆེན་འཕགས་ལམ་གསུམ་ན་ཡོད་ལ་བཏགས་པ་བ་ཚོགས་སྦྱོར་ནས་ཡོད་དོ། །བཞི་པ་ངེས་ཚིག་ནི། ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རབ་ཡིན་པས་ན་ཤེས་རབ་སྟེ་དོན་དམ་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཤེས་རབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དམ་པ་ཡིན་པས་ན་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་སྟེ་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་སུ་ཕྱིན་པའམ་ཕྱིན་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་དབྱེ་བ་མིང་གིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཚུལ་ལ་ལྔ། དངོས་བརྒྱད་ཀྱི་མཚན་ཉིད། གྲངས་ངེས་པ། གོ་རིམ་ངེས་པ། ས་མཚམས། ཟློས་པ་སྤོང་པའོ། ། དང་པོ་ནི། ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་
Chinese
具有这种特征的是法身的体性。如果区分，有四身。第二是数量确定：一个人成佛，对于要了解的对境、要修习的道、要获得的果，数量确定为三，因此，第一是三智，第二是四加行，第三确定为法身。所知确定为三智，就像商人听到经商的利润就去那样，首先，为了生起对果的欢喜，宣说了具有自他二利的遍智。了解了它，就会去修习它的方法，了解它的歧途也依赖于基智，因此之后宣说了基智。修习确定为四加行：仅仅确定三智是不够的，因此需要修习它，对此，也有尚未在自相续中生起道的证悟，生起它，以及已经生起，使之更殊胜两种，因此数量确定为四，即，圆满一切相是使未获得获得，顶是获得之时，渐次是使已获得更殊胜，刹那是成就之时。 如十万颂般若，如前所说，仅仅是所化众生相续的能知显现为名言，因此不是般若波罗蜜多的体性。因此，道虽然是普通的，但与体性不相违，如普通人一样。那么，所说的道是怎样的呢？对此有四：定义、体性、界限、词义。 第一是：大乘圣道三者，通达一切法无自性的部分，是定义。第二是：体性，通达一切法离戏论现前的智慧，是趋入或使趋入不住涅槃。第三，界限是：具有体性者存在于大乘圣道三者中，假立者存在于资粮道和加行道。第四，词义是：因为是所有智慧中最殊胜的，所以是般若，因为是缘于胜义谛；因为是所有般若中最殊胜的，所以是波罗蜜多，因为是趋入或使趋入不住涅槃。第二，以名称区分的差别方式有五：八事的体性、数量确定、次第确定、界限、遣除重复。 第一是：如所有和尽所有。
English
That which possesses this characteristic is the nature of the Dharmakaya. If distinguished, there are four Kayas. Second is the determination of number: For a person to attain Buddhahood, the objects to be understood, the path to be practiced, and the fruit to be attained are determined to be three. Therefore, the first is the Three Wisdoms, the second is the Four Applications, and the third is determined to be the Dharmakaya. The knowable is determined to be the Three Wisdoms, just as a merchant who hears of the profits of business goes to it. First, in order to generate joy in the fruit, the Omniscient Wisdom, which possesses the benefit of both self and others, is taught. Knowing it, one will go to practice its method, and knowing its wrong paths also depends on the Basis Wisdom, therefore, the Basis Wisdom is then taught. Practice is determined to be the Four Applications: It is not enough to merely determine the Three Wisdoms, therefore it is necessary to practice it. Regarding this, there are two: generating the realization of the path that has not yet arisen in one's own continuum, and making the arisen more special. Therefore, the number is determined to be four, namely, All Aspects is to make the unobtained obtained, Peak is at the time of obtaining, Gradual is to make the obtained more special, and Instant is just the time of accomplishment. Like the Hundred Thousand Verse Prajnaparamita, as previously explained, it is merely the appearance of the knowable in the continuum of the beings to be tamed as names and words, therefore it is not the nature of Prajnaparamita. Therefore, although the path is ordinary, it is not contradictory to the nature, like an ordinary person. So, what kind of path is desired? There are four aspects to this: definition, nature, boundary, and etymology. First is: The parts of the three Great Vehicle Noble Paths that realize all phenomena as without self-nature are the definition. Second is: The nature, the wisdom that realizes all phenomena as free from elaboration and manifest, is that which goes to or causes to go to non-abiding Nirvana. Third, the boundary is: Those who possess the nature exist in the three Great Vehicle Noble Paths, and those who are imputed exist from the Accumulation Path and the Application Path. Fourth, the etymology is: Because it is the most excellent of all wisdoms, it is Prajna, because it is focused on the ultimate truth; because it is the most excellent of all Prajnas, it is Paramita, because it goes to or causes to go to non-abiding Nirvana. Second, there are five ways of distinguishing differences by name: the nature of the eight topics, the determination of number, the determination of order, the boundary, and the elimination of repetition. First is: As it is and as many as it is.