Tibetan
་སྔར་གྱི་ལྟ་བའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཡང་དག་ འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་གི་རྣམ་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་འཕགས་པའི་ཞེས་སོགས་ལྷག་མ་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །འདི་སྤྱིར་རྗེས་ཐོབ་འཇིག་རྟེན་པ་དེས་མཐོང་ལམ་མཉམ་གཞག་གི་དུས་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ཡིན་པས་སྒོམ་ལམ་ལ་བཞག་དགོས་ཀྱང༌། མཐོང་ལམ་ལ་གཞག་པའི་སྐབས་མཐོང་ལམ་མཉམ་གཞག་ཏུ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དངོས་མ་སྐྱེས་ཀྱང་དེ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མཐུ་ལྡན་ཐོབ་པ་ལ་དེ་ཐོབ་པར་བཞག་གོ། །ཡང་དག་པར་ལྟ་བས་རྟོགས་པའི་རྟོགས་པ་དེའི་རྣམ་བཞག་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་དང༌། རྣམ་པར་བཞག་པའི་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པ་གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་ལ་འཇུག་པའི་ཡང་དག་པའི་རྟོགས་པ་དང༌། རྫུན་དུ་སྨྲ་བ་སོགས་ངག་གི་ལས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡང་དག་པའི་ངག་དང༌། སྲོག་གཅོད་པ་སོགས་ལུས་ཀྱི་ལས་རྣམ་པར་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང༌། ཚུལ་འཆོས་པ་ལ་སོགས་པ་ལུས་ངག་གཉིས་ཀའི་ལས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་སྟེ། འདིར་ཡང་རྟོགས་པ་དང་ངག་གཉིས་ལ་དབུས་མཐའི་འགྲེལ་ཊཱིཀ་ཏུ། མཐོང་ལམ་དང་སྦྱར་ན་མཉམ་གཞག་ཏུ་དེ་འབྱུང་བའི་མཐུ་རྙེད་པ་ལ་བྱ་བར་གསུངས་སོ། །ཡུན་རིང་པོར་མི་སྐྱོ་བར་ཤེས་སྒྲིབ་བམ་སྒོམ་སྤང་གི་གཉེན་པོར་སྒོམ་པའི་ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་དང༌། ཞི་གནས་དང་རབ་ཏུ་འཛིན་པ་དང་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ རྒྱུ་མཚན་རྣམས་མ་བརྗེད་པས་བྱིང་རྒོད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞི་ལྷག་གི་ལམ་མངོན་དུ་བྱ་བའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་སྒོམ་པའི་ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང༌། མངོན་ཤེས་སོགས་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་སྒྲུབ་པ་ལ་གེགས་བྱེད་པའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་སྒོམ་པའི་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། རྒྱན་ལས། དེ་ཡི་འོག་ཏུ་ཇི་ལྟ་བུར། །རྟོགས་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་སྐྱེ། །རྣམ་བཞག་ཇི་བཞིན་རྟོགས་པ་དང༌། །རྣམ་པར་བཞག་ལ་འཇུག་པ་དང༌། །ལས་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པ་དང༌། །ཤེས་བྱ་དག་དང་ལམ་དང་ནི། །ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་ནི། །སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་སྒོམ་པའོ། །ཞེས་སོ། །འདིར་ལས་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་ངག་ལས་མཐའ་འཚོ་བ་གསུམ་ལུས་ངག་གི་ལས་སྨད་པ་དང་བྲལ་བའི་ལུས་ངག་གི་ལས་ལ་བཞེད་ལ། དེ་གཉིས་ཀྱང་བྱེ་སྨྲས་གཟུགས་ཅན་མཚན་ཉིད་པར་འདོད་པ་ལ་སངས་རྒྱས་གཉིས་པས་མཛོད་འགྲེལ་དང་ལས་གྲུབ་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པར་བཀག་ནས་སེམས་པ་ལ་བཞག་པས་འདི་དག་ཤེས་པ་ལ་བྱའི་བེམ་པོ་ལ་ནི་མི་བྱའོ། །འབྲས་བུ་ནི་སྒོམ་སྤང་སྤངས་པའོ། །ཡན་ལག་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་ཀྱང་ཡན་ལག་བཞིར་འགྱུར་ཏེ། ལྟ
Chinese
随顺于先前的见解，即是正见，是殊胜道支分之相。其余的，如“正殊胜”等，也应类推适用。总的来说，这（正见等八支）通常是由后得位的世间者来断除见道位等持时的证悟，因此必须安立于修道位。但在安立于见道位时，即使在见道等持中没有生起真正的正见，但由于获得了生起正见的强大能力，因此也安立为已获得正见。以正见来证悟的证悟之相的决断，以及趣入于如《分别》等经藏之义的正证悟，以及远离妄语等语业的正语，以及远离杀生等身业的业边，以及远离虚伪等身语二业的正命。此处，对于证悟和语二者，《中边分别论》的注释中说，如果与见道相结合，则应理解为在等持中获得生起它们的能力。不长久地感到厌倦，而是作为对治所知障或修断的对治而修习的正精进，以及不忘失止观和胜观以及舍的理由，因此为了现前止观双运道，作为对治沉掉之障而修习的正念，以及为了成就神通等殊胜功德，作为对治障碍的对治而修习的正定。如《庄严经论》中说：“彼之后如何，生起随证悟，如实证决断，趣入于分别，三业极清净，所知净与道，殊胜功德者，修习为对治。”此处所说的“三业极清净”，是指语业、业边、正命这三者，被认为是远离身语之业过患的身语之业。对于这两者，有部宗认为是有色法的自性，但圣天论师在《宝藏论》的注释和《业成就分别》中遮止了这种观点，而安立于心上，因此这些应理解为对识起作用，而不是对物质起作用。果是断除修断。这八支道也可以归纳为四支，即
English
Following the previous view is the correct view, which is an aspect of the noble path. The remaining ones, such as "correct noble," etc., should also be applied analogously. Generally, these (eightfold path) are usually used by those in the post-attainment worldly state to sever the realization during the samadhi of the path of seeing, so they must be established in the path of meditation. However, when establishing them in the path of seeing, even if the actual correct view does not arise in the samadhi of the path of seeing, it is established as having attained it because one has obtained the powerful ability to generate it. The determination of the aspects of the realization attained through the correct view, and the correct realization that enters into the meaning of the scriptures such as the Sutra of Distinctions, and the correct speech that is free from the karma of lying, etc., and the karma's end that is free from the karma of killing, etc., and the correct livelihood that is free from the karma of hypocrisy, etc., of both body and speech. Here, regarding both realization and speech, the commentary on the Madhyantavibhaga states that if combined with the path of seeing, it should be understood as obtaining the power to generate them in samadhi. Without being weary for a long time, but cultivating correct effort as an antidote to the obscuration of knowledge or the abandonment of cultivation, and without forgetting the reasons for calm abiding, insight, and equanimity, therefore, in order to manifest the path of calm abiding and insight, cultivating correct mindfulness as an antidote to the obscuration of sinking and excitement, and cultivating correct concentration as an antidote to the obscuration that hinders the accomplishment of special qualities such as clairvoyance. As the Ornament of Realization says: "How after that, does arising follow realization? Truly realizing the distinctions, entering into the distinctions, the three karmas are utterly pure, the knowable is pure, and the path, and special qualities, are cultivated as antidotes." Here, the "three karmas are utterly pure" refers to the three: speech, karma's end, and livelihood, which are considered to be the karma of body and speech that is free from the faults of body and speech. For these two, the Vaibhashikas consider them to be the nature of form, but Acharya Dignaga, in his commentary on the Treasury and in the Differentiation of Karma Accomplishment, refuted this view and established them on the mind, so these should be understood as acting on consciousness, not on matter. The result is the abandonment of what is to be abandoned by cultivation. These eight limbs can also be condensed into four limbs, namely:
Tibetan
་བ་ནི་མཉམ་གཞག་གི་རྟོགས་པ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཡན་ལག་དང༌། རྟོགས་པས་ཀུན་ནས་བསླངས་ནས་ངག་གིས་གོ་བར་བྱེད་པས་དེ་ནི་གོ་བར་བྱེད་པའི་ ཡན་ལག་དང༌། ངག་གིས་བསྙད་པ་དང༌། འབེལ་བའི་གཏམ་གྱིས་ལྟ་བ་རྣམ་དག་ཏུ་དང༌། ལས་ཀྱི་མཐས་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་མི་བྱེད་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་ཏུ་དང༌། འཚོ་བས་ཆོས་གོས་སོགས་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པས་ཡོ་བྱད་བསྙུང་བ་ལ་ཡིད་ཆེས་པས་དེ་གསུམ་གཞན་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་གོ། །རྩོལ་བས་སྒོམ་སྤང་གི་ཉོན་མོངས་དང་དྲན་པས་ཉེ་ཉོན་གྱི་བྱིང་རྒོད་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མངོན་ཤེས་སོགས་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་བསྒྲུབ་པའི་དབང་གིས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་བྱེད་པས་དེ་གསུམ་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་སྟེ། དབུས་མཐའ་ལས། ཡོངས་སུ་གཅོད་དང་གོ་བྱེད་དང༌། །རྣམ་གསུམ་གཞན་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོར་ནི། །ལམ་གྱི་ཡན་ལག་དེ་བརྒྱད་དེ། །ལྟ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོ་བྱད་བསྙུང་གཞན་ལ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་འདོད། །ཉོན་མོངས་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་དང༌། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོའོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལམ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་སྟོན་པ་ལ་དྲུག །གཉེན་པོ་དང༌། སྤྲུལ་པ་དང༌། མཐོང་ཆོས་ལ་བདེར་གནས་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དང༌། སྤོང་བ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་མོ། །དང་པོ་གཉེན་པོའི་ལམ་ལ་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །དེ་ཡང་ སྤྱིར་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་ལ་འཇོག་ཚུལ་དུ་མ་ཞིག་ཡོད་ཀྱང་ཀུན་བཏུས་ལྟར་ན། སྡུག་བདེན་གྱི་རྣམ་པའི་སྟོང་བ་དང་བདག་མེད་པ་གཉིས་ནི་དོན་གཞན་དང་བདག་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པར་རྟོགས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། འགོག་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་བརྒྱད་ནི་མཚན་མའི་རྣམ་རྟོག་དང་བྲལ་བའམ་འབྲལ་བྱེད་མེད་པས་མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྡུག་བདེན་གྱི་མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་གཉིས་དང༌། ཀུན་འབྱུང་གི་རྣམ་པ་བཞི་ནི་ཡིད་འབྱུང་བའི་གཞིར་རྟོག་པས་སྨོན་པ་མེད་པའོ། །དེ་གསུམ་ཡང་རིམ་པ་ལྟར། བདག་དང་བདག་གིར་ལྟ་བས་ཞེན་པ་དང༌། འཇིག་ལྟ་དེའི་འབྲས་བུ་མཚན་མའི་རྣམ་རྟོག་དང༌། ཁམས་གསུམ་ལ་སྨོན་པ་སྟེ་སྲེད་པ་དང་གསུམ་གྱི་གཉེན་པོ་བྱེད་པས་ན་གཉེན་པོའི་ལམ་མོ། །དེ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་དང་མཚན་མ་མེད་པ་དང་སྨོན་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱེ་བྲག་མེད་པར་གསུངས་པ་ནི་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་ལས་བྱུང་བ་སྤྱིར་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། དེ་དག་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒྲས་གསུངས་པ་ནི་སྒོམ་བྱུང་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་གཉིས་ཀ་དང
Chinese
是为成办等持之证悟的支分；由证悟策发，以语使之了知，故其为了知之支分；以语宣说，以善妙之语使见解清净，以业边不做非事，故使戒律清净，以生活受用如所显现之法衣等，于资具简朴生起信解，此三为使他人生起信解之支分。以精进断除修断之烦恼，以正念断除近烦恼之掉举与沉没，以等持之现量等成就殊胜功德之故，成为相违品之对治，故此三为对治之支分。如《中边论》云：“成办与能知，三种他信解，相违品对治，道支即此八，见戒资具简，于他起觉受，烦恼近烦恼，相违品对治。”如是说。第二，宣说道智之相有六：对治、幻化、现法乐住、出世间、断除、佛道。第一，对治道有三解脱门之相三种。彼亦是，总的来说，安立三解脱门的方式虽有多种，然如《摄类学》所说，苦谛之相的空性与无我二者，以异义与我之自性空之故，为空性；灭道之相八者，离戏论之分别念或无离之对治之故，为无相；苦谛之无常、痛苦二者，与集谛之相四者，以作为厌离之基而了知之故，为无愿。此三者亦次第，以我与我所见而执著，与坏聚见彼之果相之分别念，与欲界三有之希愿即贪欲三者之对治故，为对治道。彼亦是，空性与无相与无愿，如是无有差别而宣说者，乃是总的宣说由闻思修三者所生者，彼等以等持之语所说者，乃是修生世间与出世间二者。
English
It is a branch that completely accomplishes the realization of Samadhi; being motivated by realization and making it known through speech, it is a branch of making known; speaking with words, purifying the view with excellent speech, and not doing what is not to be done by the end of action, thus purifying the discipline, and having faith in the simplicity of resources by enjoying the Dharma robes and so on as they appear in life, these three are branches that make others have faith. By diligently abandoning the afflictions to be abandoned by meditation, by mindfulness abandoning the agitation and sinking of the near afflictions, and by the power of accomplishing special qualities such as the direct perception of Samadhi, it becomes an antidote to the opposing side, so these three are branches of the antidote. As the Madhyāntavibhāga says: "Accomplishment and knowledge, the three make others believe, the antidote to the opposing side, these are the eight branches of the path, view, discipline, simple resources, causing awareness in others, afflictions, near afflictions, antidote to the opposing side." Thus it is said. Secondly, there are six aspects of showing the nature of the path of knowledge: antidote, illusion, dwelling in happiness in this life, transcendence of the world, abandonment, and the path of the Buddha. First, the antidote path has three aspects of the three doors of liberation. That is, in general, although there are many ways to establish the three doors of liberation, according to the Abhidharmasamuccaya, the emptiness and selflessness of the aspects of the truth of suffering are emptiness because they are realized to be empty of other meanings and the nature of self; the eight aspects of the truth of cessation and the truth of the path are without characteristics because they are free from the conceptual thoughts of characteristics or without the antidote of separation; the impermanence and suffering of the truth of suffering, and the four aspects of the truth of origin, are without aspiration because they are understood as the basis of aversion. These three are also in order, clinging to the view of self and what belongs to self, the conceptual thoughts of characteristics which are the result of the view of the perishable aggregate, and the aspiration for the three realms, that is, the antidote to the three desires, hence it is the antidote path. That is, emptiness, signlessness, and wishlessness are said to be without distinction, which is a general teaching arising from the three of hearing, thinking, and meditating, and those spoken of in terms of Samadhi are both the mundane and the supramundane arising from meditation.