Tibetan
སྐྱེས་པའི་སོ་བདུན་དང་སོ་བཞི་དང་རྗེས་མཐུན་པ་རྣམ་མཁྱེན་ལ་ཡོད་པ་དེ་དག་ལ་དེ་དག་གིས་མིང་གིས་བཏགས་ནས་བསྟན་པ་ཙམ་ཡིན་ཏེ་ལམ་གྱི་བདེན་པའི་རྗེས་མཐུན་པར་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཞེད། ཁ་ཅིག་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྒྱུའི་རྣམ་པར་བཞག་གི། དངོས་སུ་ན་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་དང་ལམ་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་གོང་དུ་དྲངས་ཏེ་བརྩིའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འོན་ཀྱང་རང་ལུགས་ནི། སོ་བདུན་དང་སོ་བཞིའི་རྣམ་པ་འདི་དག་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཤེས་རྣམ་དང་རྒྱུའི་རྣམ་པ་གཉིས་ཀར་མི་བཞེད་དེ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཡུལ་དོན་རྣམ་དུ་བཞེད་དོ། །དེ་ཡང་རྣམ་མཁྱེན་ནི་ཡུལ་གཞི་ལམ་རྣམ་གསུམ་དང་ཡུལ་ཅན་མཁྱེན་གསུམ་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་པ་མ་ལུས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པས་འདིའི་རྣམ་པ་སྟོན་པ་ན་གཞི་ཤེས་དང་ལམ་ཤེས་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡང་སྟོན་དགོས་ལ། སྔར་མཚན་ ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་པས་འདིར་ནི་དེ་གཉིས་མཚན་གཞིའི་སྒོ་ནས་བསྟན་ཏོ། །སྔར་གྱི་ཉེར་བདུན་དང་སོ་དྲུག་གི་དོན་རྣམ་དེ་གཉིས་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་པོ་ནི་འདིའི་སོ་བདུན་དང་སོ་བཞི་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །ཡུལ་ཅན་འདི་དག་དམིགས་པར་བཤད་པ་ན་དེ་དག་གི་ཡུལ་བདེན་བཞི་ཡང་འདིའི་དམིགས་པར་འགྱུར་ཏེ། ལམ་དེའི་དམིགས་ཡུལ་དང་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་མ་བཟུང་བར་དེ་ཤེས་པར་བྱེད་མི་ནུས་པས་སོ། །དོན་གྱི་དབང་འདི་གཟིགས་ནས་བསྟན་བཅོས་སུ་དངོས་སུ་ལམ་བདེན་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་པ་ཉི་ཚེ་བཤད་དོ། །སྔར་བཤད་པ་དང་ཟློས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། སྔར་ནི་དེ་གཉིས་རང་རང་གི་རྟོགས་བྱ་བསྟན་ལ་འདིར་ནི་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྟོགས་བྱར་བསྟན་པས་སོ། །དེས་ན་ལམ་གྱི་བདེན་པའི་རྗེས་མཐུན་པ་ཞེས་པ་ཡང་ཡིན་པ་ལ་བྱེད་ཀྱི་བཏགས་པ་ལ་བྱེད་ན་མི་འཐད་དེ། ལམ་གསུམ་ག་ལ་འབྱུང་བས་སོ་དགུ་ལ་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་གསུམ། །གཞི་ཤེས་དང༌། ལམ་ཤེས་དང༌། རྣམ་མཁྱེན་རྣམས་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་གཉིས། སྤྱི་དང་ཡན་ལག་གི་དོན་ནོ། །དང་པོ་སྤྱིའི་དོན་ལ་གསུམ། ལམ་གང་དུ་སྒོམ་པ། རྫས་བཏགས་ཀྱི་ཁྱད་པར། སྒྲ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལམ་གང་དུ་སྒོམ་པ་ནི། སྤྱིར་ ཐེག་ཆེན་གྱི་གཞུང་རྣམས་ལས། ཚོགས་ལམ་ན་སྡེ་ཚན་དང་པོ་གསུམ་དང༌། དྲོད་རྩེ་ནས་དབང་པོ། བཟོད་མཆོག་ན་སྟོབས། མཐོང་ལམ་ན་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་དང༌། སྒོམ་ལམ་ན་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་སྒོམ་པར་གསུངས་ལ། ཕྱི་མ་གཉིས་ནི་གཙོ་བོ་གཙོ་ཆེ་བ་ཡིན་གྱིས་མཐོང་ལམ་ན་ཡང་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་ཡོད་དོ། །མཛོད་ལས་ནི། ཚོགས་ལམ་ན་དྲན་ཉེ། སྦྱོར་ལམ་ན་ཡང་དག་སྤོང་བ་ནས་སྟོབས་ཀྱི་བར་བཞི། སྒོམ་ལམ་ནི་མཐོང་ལམ་ལས་བྱང་ཆུབ་ལ་ཉེ་བའི་ཕྱིར་དེ་ལ་བྱང་ལག་འཇིག་རྟེན་ན་ལམ་ནི་འགྲོ་བས་ཕྱེ་ལ་མཐོང་ལམ་ནི་སྒོམ་ལམ་ལས་ཆེས་མྱུར་བར་འགྲོ་བས་དེ་ལ་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་གོ་ཞེས་འཆད་ལ་གོ་རིམ་འདི་ནི་བྱེ་སྨྲའི་འདོད་པ་ཡིན་པས་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་ཀྱང་རང་འགྲེལ་དུ་བཀག་གོ། །ཁ་ཅིག་བཞེད་པ་སྔ་ཕྱི་འདི་གཉིས་བྱང་སེམས་དང་ཉན་ཐོས་སོ་སོའི་ཇི་ལྟར་སྒོམ་ཚུལ་དུ་འཆད་པ་ནི། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་མངོན་རྟོགས་སྐྱེ་ཚུལ་དང༌། གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བའི་སྒྲོ་བཏགས་མ་ཕྱེད་པ་སྟེ། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བས་ཀྱང་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་ལྟར་བཞག་ལ་ཐེག་ཆེན་ལས་ཀྱང་སྤྱིའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བྱེ་སྨྲའི་གྲུབ་མཐའ་ནས་བཤད་ཚད་ཉན་རང་ལ་དེ་ལྟར་འོང་བའི་ངེས་པ་ག་ལ་ཡོད་དེ། གཞན་དུ་ན་ཉན་རང་གི་བློ་ལ་རང་རིག་མེད་པ་དང༌། དེ་ལ་ ཀུན་གཞི་མི་སྲིད་པ་དང་དེའི་ཕུང་སོགས་དོན་དམ་པར་མི་སྟོང་པར་ཡང་འདོད་དགོས་ཏེ་མཐའ་ཡས་སོ། །གཉིས་པ་རྫས་བཏགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི། མཛོད་ལས། མིང་གི་སྒོ་ནས་རྫས་སུ་བཅུ། །དད་དང་བརྩོན་འགྲུས་དྲན་པ་དང༌། །ཤེས་རབ་ཏིང་འཛིན་བཏང་སྙོམ་དགའ། །རྟོག་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས། །ཞེས་ངག་ལས་མཐའ་འཚོ་བ་གསུམ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ནས་རྫས་བཅུར་བཤད་དོ། །རང་འགྲེལ་ལས། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་ན་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་དག་ཐ་དད་ཅིང་རིགས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་རྫས་གཉིས་ཡིན་པས་རྫས་བཅུ་གཅིག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཀྱང་འབྱུང་ངོ༌། །གསུམ་པ་སྒྲ་བཤད་པ་ནི། མཛོད་ལས། ཟད་དང་མི་སྐྱེ་ཤེས་པ་ནི། །བྱང་ཆུབ་དེ་དང་མཐུན་ཉིད་ཕྱིར། །སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་དེ་ཕྱོགས་མཐུན། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ཡན་ལག་གི་དོན་ལ་བདུན། དངོས་པོ་ལ་རྟོག་པ་དང༌། རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་སྦྱོང་བ་དང༌། མངོན་པར་རྟོགས་པར་སྦྱོར་བ་དང༌། མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་འབྲེལ་བ་དང༌། མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་རྣམ་དག་ངེས་པར་འབྱིན་པའི་ལམ་མོ། །སྡེ་ཚན་བདུན་གྱི་དང་པོར་ལུས་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་སྟེ་ཡུལ་ལ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པའི་ལམ་འཆད་དེ། དེ་ཡང་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་ པའི་རྣམ་པ་བཞིའོ། །འོ་ན་ཡུལ་གང་ལ། ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུས། ངོ་བོ་གང
Chinese
关于与生俱来的三十七和三十四与一切智相应，那些仅仅是用名称来表示，因为经中说“与道谛相应”。有些人认为，一切乘都是成佛之因，所以被安立为一切智之因。实际上，一切智和道智被提升到更高的层次来计算。然而，自宗的观点是，这三十七和三十四的相，既不认为是全知之识相，也不认为是因相，而是认为是全知之境相。也就是说，全知是依赖于境、基、道三种和有境、智三种的无余有境，所以在显示此相时，也必须显示基智和道智二者的相。以前是从体性的角度来显示，所以这里是从所依的角度来显示这二者。以前的二十七和三十六的意义，能证悟那二者的是这里的三十七和三十四。当详细解释这些有境时，它们的境，即四谛，也成为这里的所缘，因为如果不掌握“道的所缘和相是这样的”，就无法了解它。考虑到这个意义，论典中直接解释了依赖于道谛的相。这也不会与之前所说的重复，因为之前是显示那二者各自的所证，而这里是显示全知的所证。因此，“与道谛相应”是指真实存在，如果认为是假立则不合理，因为三道都会出现，也会导致出现三十九。第二，详细解释分为三部分：基智、道智和全知的详细解释。第一，详细解释基智的相分为两部分：总义和支分义。第一，总义分为三部分：在哪个道上修习，本体假立的差别，以及词义解释。第一，在哪个道上修习：一般来说，大乘的论典中说，在资粮道修习最初的三个部分，在暖位和顶位修习根，在忍位和胜位修习力，在见道修习菩提分，在修道修习道支。
English
It is held that the thirty-seven and thirty-four that are innate and correspond to omniscience are merely indicated by naming them, because it is said in the scriptures, "corresponding to the truth of the path." Some believe that all vehicles are the cause of Buddhahood, so they are established as aspects of the cause of omniscience. In reality, all knowledge and path knowledge are elevated to a higher level for calculation. However, the self-view is that these thirty-seven and thirty-four aspects are not considered to be either the cognitive aspect or the causal aspect of omniscience, but rather as the objective aspect of omniscience. That is, omniscience is the object of all phenomena, relying on the three aspects of object, basis, and path, and the three aspects of subject and wisdom. Therefore, when showing this aspect, it is also necessary to show the aspects of both the basis knowledge and the path knowledge. Previously, it was shown from the perspective of characteristics, so here, the two are shown from the perspective of the basis. The meaning of the previous twenty-seven and thirty-six is that the thirty-seven and thirty-four here are what realize those two. When these subjects are explained in detail, their objects, the four truths, also become the objects here, because it is impossible to know the path without grasping "the object and aspect of the path are like this." Considering this meaning, the treatise directly explains the aspects that rely on the truth of the path. This will also not be a repetition of what was said before, because before, it was showing the objects of realization of those two respectively, and here, it is showing the object of realization of omniscience. Therefore, "corresponding to the truth of the path" means that it is truly existent, and it is unreasonable to consider it as imputed, because all three paths will appear, and it will also lead to the appearance of thirty-nine. Second, the detailed explanation is divided into three parts: detailed explanations of the basis knowledge, the path knowledge, and omniscience. First, the detailed explanation of the aspect of the basis knowledge is divided into two parts: the general meaning and the meaning of the branches. First, the general meaning is divided into three parts: on which path to meditate, the difference between substance and imputation, and the explanation of the term. First, on which path to meditate: Generally, in the treatises of the Great Vehicle, it is said that on the path of accumulation, one meditates on the first three sections, from the heat and peak stages, one meditates on the faculties, in the forbearance and supreme stages, one meditates on the powers, in the path of seeing, one meditates on the limbs of enlightenment, and in the path of meditation, one meditates on the limbs of the path.
Chinese
其中二者是主要和最重要的，即使在见道中也有道的支分。在《俱舍论》中说：在资粮道中是正念，在加行道中是从正断到力之间的四者。修道因为接近于见道之菩提，所以在世间中它是菩提之支分，道是由行而来区分的，而见道比修道更快地行进，所以它是道的支分，这样解释，但这个次第是毗婆沙宗的观点，所以世亲论师也在自己的注释中遮止了。有些人认为前后这二者是菩萨和声闻各自如何修习的方式，这是没有区分圣者们相续中生起现观的方式和宗派论者的虚构。因为毗婆沙宗也是以一切圣者的补特伽罗为依据而这样安立的，而且大乘也是以共同的角度而说的缘故。因此，从毗婆沙宗的宗义中说出的，声闻缘觉就一定要那样成立的，哪里有这样的决定呢？否则，就必须也要承认声闻缘觉的心识没有自证，并且他们没有阿赖耶识，以及他们的蕴等在胜义中不是空性的，这是无边无际的。第二，实事和假立的差别。《俱舍论》中说：从名言的角度安立为实事，信和精进、念和慧、禅定、舍、喜、寻和戒律、极寂静。这样将语业中的边际、生活三者合为一体，宣说了十种实事。在自释中说：随顺毗婆沙宗的人，因为身语之业各不相同，而且种类不一致，所以戒律的支分是两种实事，因此是十一种实事。也有这样说的。第三，解释词义。《俱舍论》中说：知晓灭尽和不生，因为与菩提相顺，三十七（道品）与之同品。就像这样。第二，支分的意义有七种：对事物进行观察，从勤作中产生，修习禅定，与现观相结合，与现观相关联，以及现观和清净决定生起的道。在七个类别中，首先是对身体等事物，也就是对境进行完全观察的道，也就是四种正念住。那么，是对什么境，以什么方式，本体是什么呢？
English
Among these two, the former two are the main and most important, and even in the path of seeing, there are limbs of the path. In the Treasury of Knowledge, it says: In the path of accumulation, it is mindfulness. In the path of preparation, it is the four from right exertion to strength. The path of meditation is close to enlightenment from the path of seeing, so in the world it is a limb of enlightenment. The path is distinguished by going, and the path of seeing goes much faster than the path of meditation, so it is understood as a limb of the path. This order is explained, but this order is the view of the Vaibhashika school, so Master Vasubandhu also refuted it in his own commentary. Some people think that these two, earlier and later, are the ways of how Bodhisattvas and Shravakas practice separately. This is not distinguishing how realization arises in the minds of the noble ones and the fabrications of the proponents of philosophical systems. Because the Vaibhashika school also established it in this way based on all the noble individuals, and the Mahayana also does so from a common perspective. Therefore, from the tenets of the Vaibhashika school, there is no certainty that Shravakas and Pratyekabuddhas must be established in that way. Otherwise, it must also be admitted that the minds of Shravakas and Pratyekabuddhas do not have self-awareness, and that they do not have the Alaya consciousness, and that their aggregates, etc., are not empty in the ultimate sense, which is limitless. Second, the difference between substance and imputation. The Treasury of Knowledge says: From the perspective of names, establish as substance: faith, diligence, mindfulness, wisdom, samadhi, equanimity, joy, investigation, discipline, and extreme tranquility. Thus, the three of speech, boundary, and livelihood are combined into one, and ten substances are taught. In the self-commentary, it says: According to the Vaibhashikas, because the actions of body and speech are different and of different kinds, the limbs of discipline are two substances, so there are eleven substances. It also appears like this. Third, explaining the meaning of words. The Treasury of Knowledge says: Knowing exhaustion and non-arising, because it is in accordance with enlightenment, the thirty-seven (factors of enlightenment) are in accordance with it. It is like this. Second, the meaning of the limbs has seven aspects: contemplating objects, arising from effort, cultivating samadhi, combining with realization, being related to realization, and the path of realization and pure definite arising. Among the seven categories, the first is the path of completely contemplating objects such as the body, that is, the four mindfulnesses. So, what is the object, in what way, and what is the essence?