Tibetan
རྟོགས་བྱ་བདེན་བཞི་དང་ རྟོག་པ་པོ་མཁྱེན་གསུམ་ལ་ཡོད་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གཉིས་ཏེ་ལས་དང་བྱེད་པའི་རྣམ་པའོ། །དེ་གཉིས་ལ་དོན་རྣམ་དང་ཤེས་རྣམ་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཀྱང་མཛད་དོ། །གཉིས་པ་མདོ་ནས་གསུངས་ཚུལ་ནི། །མདོ་ལས། ཡུམ་འདི་ནི་མ་མཆིས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་ནམ་མཁའ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པ་ནས། ཡུམ་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པའི་བར་དུ་རབ་འབྱོར་གྱིས་དམ་བཅའ་རྣམས་བཞག་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དེའི་འཐད་པ་རྣམས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །གསུམ་པ་བསྟན་བཅོས་སུ་བསྡུས་ཚུལ་ནི། མདོ་དེ་དག་ལ། རྗེ་བཙུན་གྱིས། མེད་པའི་རྣམ་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་འདི་ནས་འདིའི་བར་གྱིས་གཞི་ཤེས་དང་ལམ་ཤེས་དང་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྣམ་པ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་ས་གཅོད་མཛད་དོ། །དེ་ཡང་མཁྱེན་པ་དང་པོ་གཉིས་ལ་བདེན་པ་བཞི་ཀ་དང་ཐ་མལ་ལ་ལམ་བདེན་གྱི་རྣམ་པ་ཉི་ཚེ་གསུངས་ཏེ། ལམ་བདེན་ཉི་ཚེ་བཤད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་དེའི་རྣམ་པ་རྣམས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་དོན་རྣམ་དང་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་སྐབས་དེ་ཉིད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །བཞི་པ་ཇི་ལྟར་སྒོམ་ཚུལ་ནི། སྔ་མ་ངག་ཤེས་རྣམ་བརྒྱ་དོན་གསུམ་གྱིས་དོན་རྣམས་བརྒྱ་དོན་གསུམ་ལ་སྒྲོ་ འདོགས་བཅད་ནས་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་དོན་རྣམ་ཉིད་བསྒོམ་བྱའོ་ཞེས་འཆད་དོ། །འོན་ཀྱང་གཞུང་ནས་སྦྱོར་བས་རྣམ་པ་སྒོམ་པར་གསུང་པ་ནི་གཙོ་བོར་ཤེས་རྣམ་ཉིད་སྒོམ་པར་སྣང་སྟེ། ཡུལ་ཅན་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཡུལ་བདེན་བཞིའི་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཚུལ་འདི་ལྟར་རྟོགས་པའི་དམིགས་རྣམ་ཅན་གྱི་ལམ་རྣམས་མི་གནས་པའི་སྦྱོར་བ་དང་མི་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་གཉིས་ཀྱིས་ཐབས་ཤེས་ཟུང་འབྲེལ་དུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་སྦྱོར་བས་རྣམ་པ་སྒོམ་པའི་དོན་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་འབའ་ཞིག་དང༌། ཉན་རང་གི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་རྣམས་ལ་ནི་དེ་དང་རིགས་མཚུངས་པའི་ལམ་དེ་དང་དེ་དག་སྐྱེད་པ་ལ་དེ་སྒོམ་པ་དང༌། བསྐྱེད་པར་བཏགས་ཏེ། དཔེར་ན་བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཉན་རང་གི་ལམ་སྐྱེད་པར་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་སྐབས་འདིར་རྣམ་པ་རྣམས་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་དང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྟེན་ཐ་དད་པའམ། །ཡུལ་ལམ་ཡུལ་ཅན་གང་གི་སྒོ་ནས་བསྟན་ཀྱང་བྱང
Chinese
所证的四谛，以及 具有能证的三智的法的差别，即业和作用的形态。对于这二者，也使用了义相和识相的名称。第二，经中所说的方式是：经中说：‘此母是无有的波罗蜜多。’世尊说：‘善现，因为虚空没有。’从‘此母是佛的波罗蜜多。’世尊说：‘善现，因为一切法以一切方式现证圆满菩提。’之间，善现立下誓言，如来宣说了那些理由。第三，论典中归纳的方式是：对于那些经，至尊说：‘从没有的形态开始，’等等，以此从此处到此处显示了基智、道智和一切种智的形态，这样作了界定。其中，在前两个智中说了全部的四谛，而通常说了道谛的少分形态。解释道谛少分的原因以及那些形态，无论是遍智的义相还是识相，都将在彼时解释。第四，如何修习的方式是：先前以语识百三相断除对于百三相的增益而修习，因此义相本身是所修习的，这样解释。然而，经论中说以加行修习相，这主要显现为修习识相本身。以有境三智的智慧差别，如此了知有境四谛的法的差别的方式，具有所缘相的道，以不住的加行和不不加行的加行二者，生起方便智慧双运，这正是以加行修习相的意义。其中，仅仅是佛地，以及声闻独觉相续中具有的那些，对于生起和其同类的那些道，就假立为修习和生起。例如，就像菩萨生起声闻独觉的道那样。因此，此处的相，无论是大乘小乘，佛和菩萨的所依不同，还是从境或有境的任何方面显示，都是
English
The four truths to be realized, and The difference of the dharmas possessed by the three wisdoms that realize, namely the aspects of action and function. For these two, the terms "meaning-aspect" and "consciousness-aspect" are also used. Second, the way it is spoken of in the sutras is: In the sutra it says: 'This mother is the non-existent perfection of wisdom.' The Blessed One said: 'Subhuti, because space does not exist.' From 'This mother is the perfection of wisdom of the Buddha.' The Blessed One said: 'Subhuti, because all dharmas are manifestly completely awakened in all ways.' In between, Subhuti made vows, and the Thus-Gone One declared those reasons. Third, the way it is summarized in the treatises is: Regarding those sutras, the Lord said: 'Starting from the aspect of non-existence,' etc., from here to here, it shows the aspects of the base wisdom, the path wisdom, and the all-knowing wisdom, thus making a demarcation. Moreover, in the first two wisdoms, all four truths are spoken of, and in general, a small part of the aspect of the path truth is spoken of. The reason for explaining the small part of the path truth and those aspects, whether it is the meaning-aspect or the consciousness-aspect of the all-knowing, will be explained at that time. Fourth, how to meditate is: Previously, with the hundred and three aspects of verbal consciousness, one should cut off the superimpositions on the hundred and three aspects and meditate, therefore the meaning-aspect itself is what should be meditated on, thus it is explained. However, the scriptures say to meditate on the aspect with application, which mainly appears to be meditating on the consciousness-aspect itself. With the difference of the wisdom of the three wisdoms that are the subject, the way to realize the difference of the dharmas of the object, the four truths, is like this. The paths with the aspect of the object, with the two applications of non-abiding application and non-non-application, generate the union of skillful means and wisdom, which is the meaning of meditating on the aspect with application. Moreover, only the ground of the Buddha, and those that are present in the streams of hearers and solitary realizers, for generating those paths that are similar to them, it is labeled as meditating on that and generating. For example, just as it is said that a Bodhisattva generates the path of hearers and solitary realizers. Therefore, here, the aspects, whether they are shown from the perspective of the different bases of the Great Vehicle and the Small Vehicle, the Buddha and the Bodhisattva, or from the perspective of the object or the subject, are
Tibetan
་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་བྱའི་གཞི་ལམ་རྣམ་གསུམ་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཞིག་གི་དམིགས་རྣམ་མཚོན་པར་བཞེད་ནས་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བསྐྱེད་བྱའི་དམིགས་རྣམ་ཤེས་པ་ན་སྦྱོར་བས་སྔར་ལྟར་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་པ་ལ་ དགོངས་ནས་རྣམ་པ་ཡུལ་དུ་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་བདག་མེད་པ་དང་སྙིང་རྗེ་སྒོམ་ཞེས་པ་ལྟར་ཡུལ་སྒོམ་པ་དང་ཡུལ་ཅན་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་བློ་གོམས་པར་བྱེད་པ་གཉིས་ལས་འདིར་ཕྱི་མ་གཙོ་བོར་བཟུང་ངོ༌། །གཉིས་པ་ཡན་ལག་གི་དོན་ལ་གསུམ། གཞི་ཤེས་དང༌། ལམ་ཤེས་དང༌། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྣམ་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་ལ་ཡང་གཉིས། །བདེན་པ་དང་པོ་གསུམ་དང༌། ལམ་གྱི་བདེན་པའི་རྣམ་པའོ། །དང་པོ་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་འགོག་པ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ནི། མེད་པའི་རྣམ་པ་སོགས་ཐ་སྙད་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་གསུངས་ཏེ། རིམ་པ་ལྟར། རྟག་པ་མེད་པ་དང༌། ཐ་སྙད་དུ་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེ་ཡང་དེ་ཁོ་ནར་མི་སྐྱེ་བའམ་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལས་ལྷག་པར་མི་སྐྱེ་བ་དང༌། བྱེད་པ་པོའི་བདག་གིས་དབེན་པ་དང༌། བདག་མེད་པས་བདག་ཏུ་རྟོགས་པའི་སྐྱོན་གྱིས་མི་བརྫི་བ་དང་བཞི་ནི་སྡུག་བདེན་གྱིའོ། །ཐ་སྙད་དུ་མིང་གཟུགས་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཀྱང་དེ་ཁོ་ནར་དེ་སྐྱེད་པའི་གནས་མེད་པ་དང༌། ཐ་སྙད་དུ་འགྲོ་འོང་གི་བྱ་བ་དང་ལྡན་ཀྱང་དེ་ཁོ་ནར་དེ་གཉིས་མེད་པས་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པ་དང༌། ཐ་སྙད་དུ་ནང་གི་བརྗོད་པ་རྟོག་དཔྱོད་ཡོད་ཀྱང་དེ་ཁོ་ནར་དེ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་དང༌། ཐ་སྙད་དུ་མིང་བཞིའི་ནང་ཚན་ཚོར་བ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཡང་སྲིད་ཀྱི་རྐྱེན་སྲེད་པ་ཡོད་ཀྱང་དེ་ཁོ་ནར་མིང་མེད་པ་ དང་བཞི་ནི་ཀུན་འབྱུང་གིའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ལུས་ཀྱིས་མངོན་དུ་བྱ་བ་ཡིན་གྱིས་རྒྱུད་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་སོང་ནས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་འགྲོ་བ་མེད་པ་དང་གཟོད་མ་ནས་ཉེ་བར་ཞི་བས་མི་འཕྲོག་པ་སྟེ་བློས་ཡོངས་དཔྱོད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གཟུང་དུ་མེད་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་མི་ཟད་པ་དང༌། གཅིག་དང་དུ་མའི་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མེད་པས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་བཞི་ནི་འགོག་པའི་འོ། །གཉིས་པ་ལམ་བདེན་གྱི་རྣམ་པ་ལ། རྟེན་ལམ་དང༌། བརྟེན་པ་རྣམ་པའི་རབ་དབྱེ་གཉིས། དང་པོ་ལ་ལམ་གྱི་རབ་དབྱེ་དངོས་དང་མཐའ་དཔྱད་པ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ལམ་གྱི་
Chinese
认为是，为了表示在心中生起作为所生起之基、道、遍智三者无生之智慧的差别，所以才说三智的智慧的各个差别，其所缘和行相是这样这样的。知道所生起的所缘和行相后，是考虑到通过修习如前一样在心中生起，所以才说行相是境。这样的话，就像说修无我和慈悲一样，在此处，在修境和使心习惯于境之自性二者中，主要取后者。第二，支分之义有三：基智，道智，以及广说遍智之行相。第一，基智之行相也有二：前三个真谛，以及道之真谛的行相。第一，苦、集、灭三者之十二行相是，用无之行相等的十二种名相来说明的，次第是：无常，以及名言中虽然生起痛苦，但并非仅仅生起痛苦，或者不会生起超过一刹那，以及远离作者之我，以及由于无我而不会被执著为我的过失所欺骗，这四者是苦谛的。名言中，虽然是产生名色的因，但并非仅仅是产生名色的处所，以及名言中，虽然具有来去的行为，但并非仅仅没有来去，所以与虚空相同，以及名言中，虽然有内在的言说、分别，但并非仅仅是果和具有果的不可言说，以及名言中，虽然有从四名蕴中的受所生的后有的因贪爱，但并非仅仅没有名，这四者是集谛的。以智慧之身所能现证，所以没有从一个相续到另一个相续而获得的去处，以及从最初就寂灭，所以不会被夺走，也就是不能被心完全分析的对境所执取，以及由于是法界之自性，所以不会穷尽，以及由于没有产生一和多的生之因，所以没有生，这四者是灭谛的。第二，道谛之行相有二：所依之道，以及所依之行相的差别。第一，道有真实的差别和边际的观察二者。第一，道的
English
It is considered that, in order to represent the difference of the wisdom of realizing the unborn of the base, path, and omniscience to be generated in the mind, it is said that the objects and aspects of the various distinctions of the wisdom of the three knowledges are like this and that. After knowing the object and aspect to be generated, it is considered that it is generated in the mind as before through practice, so it is said that the aspect is the object. In this way, just as it is said to meditate on selflessness and compassion, here, in the two of meditating on the object and making the mind accustomed to the nature of the object, the latter is mainly taken. Second, the meaning of the limbs has three: the base knowledge, the path knowledge, and the detailed explanation of the aspects of omniscience. First, the aspects of the base knowledge also have two: the first three truths, and the aspects of the truth of the path. First, the twelve aspects of the three of suffering, origin, and cessation are explained by the twelve terms such as the aspect of non-existence, in order: impermanence, and although suffering arises in name, it does not only arise as suffering, or it does not arise more than a moment, and being devoid of the self of the agent, and not being deceived by the fault of being grasped as self due to selflessness, these four are the truth of suffering. In name, although it is the cause of producing name and form, it is not only the place of producing name and form, and in name, although it has the action of going and coming, it is not only without going and coming, so it is the same as space, and in name, although there is inner speech and discrimination, it is not only the fruit and the inexpressible with fruit, and in name, although there is craving, the cause of rebirth arising from feeling among the four aggregates, it is not only without name, these four are the truth of origin. Since it can be manifested by the body of wisdom, there is no place to go to be obtained from one continuum to another, and since it is peaceful from the beginning, it will not be taken away, that is, it cannot be grasped by the object that can be completely analyzed by the mind, and since it is the nature of the Dharmadhatu, it will not be exhausted, and since there is no cause of birth that produces one and many, there is no birth, these four are the truth of cessation. Second, the aspects of the truth of the path have two: the path of dependence, and the difference of the aspects of dependence. First, the path has two: the real difference of the path and the observation of the boundary. First, the path of