Tibetan
འབྲས་བུ་ལ་མཚན་འཛིན་གྱི་སྤང་གཉེན་ནོ། །དང་པོ་ལ་ཡང་སྤང་བྱ་དང་གཉེན་པོ་གཉིས། །དང་པོ་སྤང་བྱ་ནི། །གཞི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཕུང་པོའི་ཆོས་རྣམས་དང༌། དུས་གསུམ་དུ་གཏོགས་པའི་ཆོས་ལ་མཚན་མར་འདུ་ཤེས་པ་དང༌། ལམ་སྦྱིན་པ་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་མཚན་མར་འདུ་ཤེས་པའོ། །གཉིས་པ་གཉེན་པོ་ནི། བྱང་ཆེན་ཐབས་མཁས་པས་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་གཟུགས་ལ་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བར་འདུ་ཤེས་པ་མེད་དོ། །ཞེས་དང༌། འདས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ འདས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བར་འདུ་ཤེས་པ་མེད་དོ། །ཞེས་དང༌། བྱང་ཆེན་ཐབས་ལ་མཁས་པས་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་འདི་སྙམ་དུ་བདག་གིས་སྦྱིན་པ་ཞིག་བྱིན། འདི་ལ་སྦྱིན་པ་བྱིན། སྦྱིན་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་སྦྱིན་ནོ་ཞེའམ། ཞེས་པ་ནས་བདག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱའོ་ཞེའམ། །བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱའོ་ཞེའམ། །བདག་གིས་འདི་རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་མེད་དེ་ཞེས་པ་སྟེ་སྤང་བྱ་གསུམ་དང་གྲངས་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་སྤྱོད་པའི་སྤང་གཉེན་ལ་ཡང་གཉིས་ལས་དང་པོ་སྤང་བྱ་ནི། །སྔོ་བར་བྱེད་པའི་སེམས་དང་བསྔོ་བྱའི་དགེ་བ་ལ་མཚན་མར་ཞེན་ནས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བའི་མཚན་བཅས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཏེ་བྱང་ཆེན་བྱང་སེམས་སུ་འདུ་ཤེས་པ་དང༌། སྦྱིན་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང༌། ཞེས་པ་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་དུ་འདུ་ཤེས་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སུ་འདུ་ཤེས་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ལ་བསྐྱེད་པའི་དགེ་རྩ་གང་དག་ཏུ་འདུ་ཤེས་ནས། དགེ་རྩ་དེ་དག་མངོན་པར་བསྡུས་ཏེ་གཅིག་ཏུ་བསྡོམས་ཤིང་གཞལ་ནས་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་དུ་སྔོ་བར་བྱེད་པ་འདི། ཀཽ་ཤི་ཀ་བྱང་ཆེན་རྣམས་ཀྱི་ཆགས་པ་སྟེ་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་གཉེན་པོ་ནི། ཇི་ལྟར་བྱང་ཚེ་བདག་ནི་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པའོ། །ཞེས་པ་ནས་བདག་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་སྒོམ་མོ། །བདག་ནི་བྱང་ཆུབ་ལ་སྤྱད་པ་སྤྱོད་ དོ་ཞེས་བྱ་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་བྱང་ཆེན་གྱིས་གཞན་ལ་ཡང་དག་པར་བསྟན་པར་བྱ། ལེན་དུ་གཞུག་པར་བྱ། གཟེང་བསྟོད་པར་བྱ། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བར་བྱ་སྟེ། ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་འབྲས་བུ་ལ། མཚན་འཛིན་གྱི་སྤང་གཉེན་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མཚན་མར་བྱས་ནས་ལུས་ཀྱིས་ཕྱག་འཚལ་བ་དང༌། ངག་གིས་བསྟོད་པ་སོགས་བྱང་སེམས་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྣམས་སོ། །དེ་དག་གཉེན་པོ་ཡིན་པས་དེར་འགལ་ཞེ་ན། དེ་
Chinese
果上的执相断证。首先也有所断和对治两种。首先所断是：基蕴等蕴的法，以及属于三时的法执着于相，以及道布施到遍知之间的法执着于相。第二对治是：大菩萨以方便善巧享用佛母时，对色不执着于名为色。以及，对已逝的法 不执着于名为已逝的法。以及，大菩萨以方便善巧享用佛母时，不如此想：我已作布施，对此作布施，作如此布施，或者，我将清净佛土，或者，我将成熟众生，或者，我将获得此遍知，不如此想，这是所断三种，与数量相同。第二，行持的断证也有两种，首先所断是：以染污之心和所回向的善根执着于相，而回向菩提的有相之行，即执着于大菩萨为菩萨，执着于布施，从，执着于佛陀的十八不共法，执着于佛陀薄伽梵，执着于对佛陀所生的善根，将这些善根明显地收集，总合为一，衡量之后回向无上圆满菩提，这是， कौशिका (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) 乔尸迦，大菩萨的贪着。第二对治是：如是行持时，我不作布施。从，我不修佛陀的不共法。我不行菩提之行，不如此分别，如此大菩萨也应如实教导他人，使之接受，使之欢喜，使之非常高兴。第三，果上，执相的断证两种中的第一种是：以如来为相，以身体礼拜，以语言赞颂等菩萨道的不顺品。如果这些是对治，则与彼相违。
English
The severance and antidote of clinging to characteristics on the result. First, there are two: what is to be severed and the antidote. First, what is to be severed is: the phenomena of the aggregates, such as the basis of form, and clinging to the characteristics of phenomena belonging to the three times, and clinging to the characteristics of the phenomena from the path of generosity to omniscience. The second antidote is: When a great Bodhisattva skillfully uses the mother, he does not cling to form as being called form. And, regarding past phenomena, he does not cling to past phenomena as being called past phenomena. And, when a great Bodhisattva skillfully uses the mother, he does not think, "I have given a gift, I have given a gift to this, I have given such a gift," or, "I will purify the Buddha-field," or, "I will ripen sentient beings," or, "I will attain this omniscience." He does not think in this way. These are the three things to be severed, corresponding to the number. Second, there are also two types of severance and antidote in conduct. First, what is to be severed is: the conduct with characteristics of dedicating to enlightenment with attachment to the mind that dedicates and the merit to be dedicated, that is, clinging to the great Bodhisattva as a Bodhisattva, clinging to generosity, from, clinging to the eighteen unshared qualities of the Buddha, clinging to the Buddha Bhagavan, clinging to whatever roots of virtue are generated towards the Buddha, manifestly collecting those roots of virtue, combining them into one, measuring them, and dedicating them to unsurpassed perfect enlightenment. This is, कौशिका (kaushika, कौशिका, Kauśika, Kausika), the attachment of the great Bodhisattvas. The second antidote is: When practicing in this way, "I am not giving generosity." From, "I am not practicing the unshared qualities of the Buddha." "I am not engaging in the practice of enlightenment." He does not discriminate in this way. In this way, the great Bodhisattva should also truly teach others, cause them to accept it, cause them to rejoice, and cause them to be very happy. Third, on the result, the first of the two types of severance and antidote of clinging to characteristics is: taking the Thus-gone One as a characteristic, prostrating with the body, praising with speech, etc., are all unfavorable aspects of the Bodhisattva path. If these are antidotes, then they contradict that.
Tibetan
དག་ལས་སྒྲིབ་སོགས་འགའ་ཞིག་གི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཀྱང་ཆགས་པ་ཕྲ་མོའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གཉེན་པོ་མིན་ནོ། །གཉིས་པ་གཉེན་པོ་ནི། ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པར་རང་བཞིན་གཅིག་པར་ཤེས་པས་ཆགས་པ་སྤོང་བ་སྟེ། དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་གཉིས་མ་ཡིན་ཏེ། རབ་འབྱོར་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་ཟད་དོ། །ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ནོ། །གང་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་བཞིན་ནོ། །གང་རང་བཞིན་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདུས་མ་བྱས་པའོ། །རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆེན་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་གཅིག་པུ་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པ་ཤེས་ཤིང་མཐོང་ན་ཆགས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །བཞི་པ་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཚུལ་ལ་གཉིས། སྦྱོར་བའི་ངོ་ བོ་དང་རྣམ་པའོ། །དང་པོ་སྦྱོར་བའི་ངོ་བོ་ལ་གཉིས། དངོས་བསྟན་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་དང༌། ཤུགས་བསྟན་ཉན་རང་གི་སྦྱོར་བའོ། །དང་པོ་དངོས་བསྟན་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། །སྤྱིར་སྦྱོར་བའི་ལམ་ཞེས་པ་ཡུལ་དེ་དང་དེ་ལ་མི་དམིགས་པར་སྦྱོར་བའི་རྣལ་འབྱོར་ཙམ་ལ་ཟེར་གྱི་ལམ་ལྔའི་ཡ་གྱལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གཞི་ཤེས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་འདི་ནི་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དང་བཅས་པ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་གཉེན་པོར་སྒོམ་པ་ཡིན་པས་ཇི་སྲིད་མཚན་མ་དེ་དག་སྐྱེ་བ་དེ་སྲིད་དུ་བསྒོམ་དགོས་པས་ཚོགས་ལམ་ནས་ས་བཅུ་པའི་བར་ལ་བཞག་གོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གཞི་ཤེས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་བཅུ་སྟེ། བྱང་ཚེ་གལ་ཏེ་གཟུགས་ལ་མི་སྤྱོད་ན་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་དེ་ཞེས་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དང༌། གཟུགས་རྟག་ཅེས་བྱ་བའམ་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་མི་སྤྱོད་ན་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པའོ། །ཞེས་མི་རྟག་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བ་དང༌། བྱང་ཚེ་གཟུགས་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་དང་རྫོགས་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་སོགས་རྫོགས་མ་རྫོགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དང༌། བྱང་ཚེ་གཟུགས་ཆགས་པ་དང་བཅས་པ་དང་མ་ཆགས་པའོ། །ཞེས་ཆགས་མེད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དང༌། ཡུམ་ཟབ་མོ་འདི་བསྟན་ཀྱང་མི་འགྲིབ་མ་བསྟན་ཀྱང་མི་འགྲིབ་བསྟན་ཀྱང་མི་འཕེལ་མ་བསྟན་ཀྱང་མི་འཕེལ་ལོ། །ཞེས་མི་འགྱུར་བའི་སྦྱོར་བ་དང༌། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བསྟན་ཀྱང་དེ་བཞིན་མ་ བསྟན་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བྱེད་པ་པོ་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་དང༌། གང་གིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སླད་དུ་གོ་ཆ་བགོས་པ་དེ་དག་ནི་ནམ་མཁའ་ཡོངས་སུ་དགྲོལ་བར་འཚལ་བའོ་ཞེས་དང༌།
Chinese
虽然这些是某些障碍等的对治，但由于是微细贪执的体性，因此不是所有情况下的对治。第二，对治是：了知诸法无自性，为一体性，从而舍弃贪执。即是说，诸法的自性不是二元的。善现，法的自性归于一体。何为法的自性？即非自性。何为非自性？即是自性。何为自性？即是无为法。善现，如是菩萨大士若能知晓并证悟唯一的法自性，即非自性，显现为无为法，则能完全舍弃一切贪执的边际。如是说。第四，如何修持之理有二：修瑜伽的体性
English
Although these are antidotes to some obscurations, etc., they are not antidotes in all cases because they are the nature of subtle attachment. Second, the antidote is to abandon attachment by knowing that all dharmas are without self-nature and are of one self-nature. That is, the self-nature of dharmas is not dualistic. Subhuti, the self-nature of dharmas is exhausted in one. What is the self-nature of dharmas? It is non-self-nature. What is non-self-nature? It is self-nature. What is self-nature? It is the unconditioned. Subhuti, if a great bodhisattva knows and sees that the one self-nature of dharmas, which is non-self-nature, manifests as the unconditioned, then all extremes of attachment are completely abandoned. So it is said. Fourth, there are two ways to practice: the nature of yoga