Tibetan
་ཕྱོགས་ལ། ཤེས་སྒྲིབ་ཕལ་ཆེ་བ་དང༌། ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །དང་པོ་ཤེས་སྒྲིབ་ལ་ཐུན་མོང་བ་ནི། འཆད་པར་འགྱུར་བའི་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་རྣམས་སོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ནི། ས་བཅུ་པོ་རེ་རེ་ལ་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་གཉིས་གཉིས་དང༌། དེའི་གནས་ངན་ལེན་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རེ་རེ་སྟེ། འདི་ལྟར་ས་དང་པོ་ལ་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་མངོན་ཞེན་དང་ངན་སོང་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། གཉིས་པ་ལ་ལྟུང་བ་ཕྲ་མོའི་འཁྲུལ་པ་དང༌། ལས་ཀྱི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དང༌། གསུམ་པ་ལ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ས་དང༌། ཐོས་པའི་གཟུངས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལ་དང༌། །བཞི་པ་ལ་སྙོམས་འཇུག་ལ་སྲེད་པ་དང༌། ཆོས་ལ་སྲེད་པ་དང༌། ལྔ་པ་ལ་འཁོར་བ་ལ་གཅིག་ཏུ་མི་ཕྱོགས་ཤིང་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་་འདོད་པའི་་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། མྱང་འདས་ལ་གཅིག་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་ཏུ་མི་ཕྱོགས་ཅིང་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། དྲུག་པ་ལ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་འཇུག་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་ལ་དང༌། མཚན་མ་མང་པོ་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བ་དང༌། ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ། ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ། བདུན་པ་ལ་མཚན་མ་ཕྲ་མོ་ འབྱུང་བ་དང༌། མཚན་མེད་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཐབས་མཁས་དང༌། བརྒྱད་པ་ལ་མཚན་མེད་ལ་རྩོལ་བ་དང༌། མཚན་མ་རྣམས་ལ་མི་དབང་བ་དང༌། དགུ་པ་ལ་ཆོས་བསྟན་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་ཚིག་དང་ཡི་གེ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང༌། མ་པ་གཅིག་ཏུ་པས་ཐབས་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་བཅོས་་པ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང༌། གོང་ནས་གོང་དུ་ཤེས་རབ་དང༌། སྤོབས་པ་ལ་གཟུངས་ཀྱི་དབང་ལ་དང༌། སྤོབས་པའི་དབང་ལ་དང༌། བཅུ་པ་ལ་མངོན་ཤེས་ཆེན་པོ་ལ་དང༌། གསང་བ་ཕྲ་མོ་ལ་འཇུག་པ་ལ་དང༌། བཅུ་གཅིག་པ་ལ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཆགས་པ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་མོ་དང༌། ཐོགས་པ་ཤིན་ཏུ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང༌། རྨོངས་པ་གཉིས་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་་སོ། །གཉིས་པ་ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ལ་བཞི། མཐོང་སྤང་ལོག་ཞུགས་དང༌། སྒོམ་སྤང་སའི་སྒོ་ནས་དབྱེ། དེ་ལྟར་ཕྱེ་བའི་རྣམ་བཞག་དཔྱད། ཇི་ལྟར་སྤོང་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སྤྱིའི་གྲངས་དང༌། ལོག་པར་འཇུག་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་སྤྱིའི་གྲངས་ལ་བཤད་ཚུལ་གསུམ་ལས་ཀུན་བཏུས་སུ་ནི། ཁམས་གོང་གི་རྟེན་ལ་ཁོང་ཁྲོའི་ས་བོན་ཡོད་ཀྱང་མངོན་དུ་རྒྱུ་མེད་པའམ། ས་བོན་དེ་འཇོག་བྱེད་འདོད་པའི་སར་གཏོགས་ཁོ་ན་ཡིན་ཞིང་དེའི་རྣམ་སྨིན་ཀྱང་འདོད་པ་ཁོ་ནར་མྱོང་བ་ལ་དགོངས་ནས་གོང་མའི་ས་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བོར་ནས་འདོད་པ་དང་ཁམས་གོང་
Chinese
另一方面，主要是关于所知障和烦恼障。首先，关于所知障的共同部分是，即将要讲的能取所取的分别念一百零八种。不共的部分是，十地每一地都有两种极度的愚昧，以及各自的违品。例如，第一地对人我和法我执着，以及恶趣的烦恼；第二地有细微的堕罪和各种业的显现；第三地是贪欲之地，以及对听闻的陀罗尼不能圆满；第四地是贪着禅定和贪着法；第五地是对轮回不一心向往却显现向往的，想要完全愚昧的作意，以及对涅槃不一心向往却显现向往的作意；第六地是对有为法的行相不能现前，以及众多相的生起，完全愚昧，完全愚昧；第七地是细微的相生起，以及无相作意的方便；第八地是对无相的勤作，以及不能自在诸相；第九地是说法和法的词句和文字不可估量，以及对方便完全愚昧，以及无相的修饰完全愚昧；从高到高是智慧和，对于无碍辩才的陀罗尼自在，以及无碍辩才自在；第十地是对大神通，以及进入细微秘密；第十一地是对一切所知法的极细微的贪着，以及极度完全愚昧的障碍，以及二种愚昧完全愚昧等等。第二，关于烦恼障，有四种：见道所断的邪见，以及修道所断从地的角度来分。分析这样划分的名相，以及如何断除。首先，有两种：总的数目和邪见的进入方式。首先，总的数目有三种说法，在《摄类学》中说：上界的所依中有嗔恨的种子，但没有显现的因，或者种子是安立者，只属于欲界，并且它的异熟也只在欲界感受，考虑到上界没有嗔恨，所以是欲界和上界
English
On the other hand, it mainly concerns the obscurations of knowledge and afflictive obscurations. First, the common aspect of the obscurations of knowledge is the one hundred and eight conceptual thoughts of grasping and being grasped that will be explained. The uncommon aspects are that each of the ten bhumis has two kinds of extreme ignorance, and each of their opposing factors. For example, the first bhumi has attachment to the person and phenomena, and the afflictions of the lower realms; the second has subtle downfalls and the manifestation of various actions; the third is the ground of desire, and the inability to perfect the dharani of hearing; the fourth is craving for meditative absorption and craving for the Dharma; the fifth is not single-mindedly inclined towards samsara but appears to be inclined, wanting to be completely ignorant of mental activity, and not single-mindedly inclined towards nirvana but appearing to be inclined towards mental activity; the sixth is the inability to manifest the activity of conditioned phenomena, and the arising of many signs, completely ignorant, completely ignorant; the seventh is the arising of subtle signs, and the skillful means of signless mental activity; the eighth is exertion on the signless, and not having power over the signs; the ninth is the immeasurable teaching of the Dharma and the words and letters of the Dharma, and complete ignorance of skillful means, and complete ignorance of the adornment of the signless; from higher to higher is wisdom, and mastery of dharani for eloquence, and mastery of eloquence; the tenth is great clairvoyance, and entering into subtle secrets; the eleventh is extremely subtle attachment to all knowable objects, and extremely complete ignorance of obstructions, and two kinds of ignorance completely ignorant, and so on. Second, concerning afflictive obscurations, there are four: the wrong views to be abandoned on the path of seeing, and the abandonment on the path of meditation is divided from the perspective of the bhumis. Analyze the distinctions of such divisions, and how to abandon them. First, there are two: the general number and the way of entering into wrong views. First, the general number has three explanations, in the Compendium it says: Although the basis of the higher realms has the seed of anger, it does not have the cause for manifestation, or the seed is the establisher, belonging only to the desire realm, and its ripening is also only experienced in the desire realm, considering that there is no anger in the higher realms, so it is the desire realm and the higher realms.
Tibetan
གི་ ས་ལ་ཡོད་པའི་ཕྲ་རྒྱས་བཅུ་དང་དགུ་རྣམས་བདེན་པ་བཞི་ཀ་ལ་ཁྱད་མེད་པར་ལོགས་ཞུགས་སུ་བཤད་དེ་བརྒྱ་དང་བཅུ་གཉིས་སོ། །རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བར་ཁམས་གསུམ་ཀའི་སྡུག་བསྔལ་མ་གཏོགས་པའི་བདེན་པ་ལྷག་མ་གསུམ་ལ་ལྟ་བ་དང་པོ་གཉིས་འཇུག་པ་དོར་པས་གོ་བཞིའོ། །མཛོད་ལས་ནི། འདོད་པ་ན་སྡུག་བསྔལ་ལ་བཅུ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་འགོག་པ་གཉིས་ལ་ལྟ་བ་དང་པོ་གཉིས་དང༌། མཆོག་འཛིན་ཐ་མ་སྟེ་གསུམ་དང་ལམ་ལ་ལྟ་བ་དང་པོ་གཉིས་ཁོ་ན་དོར་བས་བདེན་བཞི་ལ་རིམ་པ་ལྟར་བཅུ་དང་བདུན་བདུན་བརྒྱད་ཡིན་ལ་གོང་མར་ཁོང་ཁྲོ་ཡང་དོར་བས་དགུ་དང་དྲུག་དྲུག་བདུན་ལོག་པར་འཇུག་པས་སྤྱིར་གྱ་བརྒྱད་དོ། །གཉིས་པ་ལོག་པར་འཇུག་ཚུལ་ནི། གལ་ཏེ་མཐོང་སྤང་རྣམས་ལོག་ཞུགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འཆད་ན། འཇུག་མཁན་ནི་དུ། འཇུག་ཡུལ་ནི་གང༌། འཇུག་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འཇུག་པ་པོ་ནི། རྩ་ཉོན་དང་མཚུངས་ལྡན་དུ་འབྱུང་བའི་ཉེ་ཉོན་དང༌། དེ་ལས་གཞན་པའི་སེམས་བྱུང་གཙོ་སེམས་དང་བཅས་པ་མཐའ་ཡས་ཀྱང་གཙོ་བོ་དང་རིགས་བསྡུ་ན་བཅུ་སྟེ། འདོད་ཆགས་ཁོང་ཁྲོ་ང་རྒྱལ་མ་རིག་པ་ཐེ་ཚོམ་འཇིག་ལྟ་མཐར་ལྟ་ལྟ་བ་མཆོག་འཛིན་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་འཛིན་ལོག་ལྟ་སྟེ་མདོར་ན་ལྟ་མིན་ལྔ་དང་ལྟ་བ་ལྔའོ། །འཇུག་པའི་ཡུལ་ཡང་གསལ་བའི་དབྱེ་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱང་བདེན་པ་ བཞིའོ། །འཇུག་ཚུལ་བདེན་བཞིའི་ཐུན་མོང་གི་མཚན་ཉིད་གང་ཟག་གི་བདག་གིས་སྟོང་པ་དེ་ཇི་སྲིད་མངོན་སུམ་དུ་མ་བྱས་པ་དེ་སྲིད་དུ་བཅུ་པོ་འདིས་ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་དངོས་སུ་སྐྱེད་ཅིང་རང་གི་རིགས་འདྲ་སྔ་མས་ཕྱི་མ་རྣམས་བསྐྱེད་པ་དང༌། ཕྱི་མའི་རྣམ་སྨིན་འཕེན་པ་དང་འགྲུབ་པར་བྱེད་པས་སྡུག་བསྔལ་འཕེན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། སྡུག་ཀུན་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུ་དང༌། དེ་གཉིས་ལ་དམིགས་ནས་ཀྱང་འདི་དག་འཕེལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་ཀྱང་བཅུ་པོ་འདིའི་རྒྱུ་དང་གཞི་བྱེད་ལ་གང་གི་ཚེ་བདེན་པ་བཞི་གང་ཟག་གི་བདག་གིས་སྟོང་པར་མངོན་དུ་བྱས་པ་དེའི་ཚེ་དེ་དག་གིས་ཕན་ཚུན་དུ་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་བཅུ་པོ་འདི་སྡུག་ཀུན་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་མཐོང་བས་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདེན་བཞིའི་བདག་མེད་པར་མ་མཐོང་ན་འཁོར་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་དབང་གིས་ཐར་བ་རྒྱུ་འབྲས་ལ་གཡང་སར་འདུ་ཤེས་ནས་སྐྲག་པར་འགྱུར་ལ། མཐོང་བ་ན་སྐྲག་པ་དེ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་བཅུ་སྤོང་བའི་སྒོ་ནས་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་འགོག་ལ་མ་སྐྲག་པ
Chinese
在地的十种和九种微细（烦恼），对于四谛没有差别地说是随行，总共一百一十二种。对于决定的归纳，除了三界的苦谛之外，其余三谛舍弃最初的两种见解的进入，所以是四十四种。《俱舍论》中说：在欲界，苦谛有十种，集谛和灭谛两种有最初的两种见解，以及最后的胜执，总共三种，道谛只有最初的两种见解被舍弃，因此对于四谛依次是十、七、七、八种，而在上界，因为嗔恚也被舍弃，所以是九、六、六、七种颠倒地进入，总共八十八种。第二，颠倒进入的方式是：如果从见断的角度来解释随行，那么进入者是谁？进入的处所是什么？进入的方式是怎样的呢？进入者是：与根本烦恼和相应而生的近烦恼，以及除此之外的心所、主心等无量，但如果归纳主要和同类，则有十种，即贪欲、嗔恚、我慢、无明、怀疑、坏聚见、边见、见取见、戒禁取见、邪见，总而言之，是非见五种和见五种。进入的处所，虽然有无量的显明差别，但就是四谛。进入的方式是，只要没有现量证悟四谛共同的体性——人无我，那么这十种就会真实地产生有漏的业，并且由先前的同类产生后来的，以及投生和成就后来的异熟果，因此是增长痛苦的原因。是苦谛和集谛的因，并且因为缘着它们也会增长，所以它们也是这十种的因和基础，当证悟四谛为人无我时，它们之间相互增长的作用就会停止，因此这十种是对于苦谛和集谛颠倒地进入，因为见到它们的自性而断除。同样，如果没有见到四谛的无我，就会因为对轮回的显现生起贪恋，将解脱的因果视为悬崖而恐惧，但如果见到，那么这种恐惧也会通过断除十种烦恼的方式而停止，因此不会对灭谛感到恐惧。
English
The ten and nine subtle (afflictions) that exist in the ground are said to be concomitant without difference to all four truths, totaling one hundred and twelve. In summarizing the ascertainment, the first two views are abandoned for the remaining three truths other than the truth of suffering in all three realms, so there are forty-four. According to the Treasury (Abhidharmakosha), in the desire realm, there are ten for the truth of suffering, and for the truths of origin and cessation, there are the first two views, and the final superior holding, totaling three, and for the path, only the first two views are abandoned, so for the four truths in order, there are ten, seven, seven, and eight, and in the higher realms, because anger is also abandoned, there are nine, six, six, and seven entering perversely, totaling eighty-eight. Secondly, the way of entering perversely is: If the abandonments by seeing are explained from the perspective of concomitant entry, then who is the enterer? What is the place of entry? What is the manner of entry? The enterer is: the near afflictions that arise in conjunction with the root afflictions and, other than that, the mental factors, main mind, etc., are limitless, but if the main ones are collected by type, there are ten, namely, desire, anger, pride, ignorance, doubt, view of the perishable aggregate, extreme view, holding views as supreme, holding ethics and vows as supreme, and wrong view, in short, the five non-views and the five views. The place of entry, although there are limitless clear distinctions, is the four truths. The way of entering is, as long as the common characteristic of the four truths, emptiness of self of person, is not directly realized, these ten will actually generate contaminated actions, and the previous similar type will generate the later ones, and the later ones will project and accomplish the ripening result, therefore, it is the cause of increasing suffering. It is the cause of the truths of suffering and origin, and because they are fixated upon, they will also increase, so they are also the cause and basis of these ten, and when the four truths are realized as empty of self of person, the action of mutual increase will cease, therefore these ten are entering perversely into the truths of suffering and origin, because they are abandoned by seeing their nature. Similarly, if the selflessness of the four truths is not seen, then due to being manifestly delighted in samsara, one will regard liberation, its cause and effect, as a precipice and become frightened, but when it is seen, that fear will also cease through the means of abandoning the ten afflictions, therefore, one will not be afraid of cessation.