Tibetan
ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་གྲུབ་པའོ། །འདི་དག་ལྡན་དུ་ལོངས་ སྐུ་ལ་བཤད་དོ། །བཅུ་པའི་སྟོང་གཞི་ཐོག་མཐའ་དབུས་དང་བྲལ་བར་འཁོར་བའོ། །ཐ་སྙད་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །རྒྱུ་མཚན་ཐོག་མ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་སྐྱེས་པའམ་ཆོས་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱུར་པའོ། །བཅུ་གཅིག་པའི་སྟོང་གཞི་ནི། འཁོར་བ་དེ་དག་པའི་ཕྱོགས་སམ་དག་ལྡན་ལས། དོར་བྱ་མ་ཡིན་པའི་ཐེག་ཆེན་ལ་བཤད་པ་དང༌། གནོད་འཇོམས་གཉིས་སུ་དོར་བ་ཕུང་པོ་ཡིན་ལ་དེ་མེད་པ་ལྷག་མེད་ཀྱི་མྱང་འདས་དེ། འོད་སྲུང་གི་གསུང་རབ་ལས་ཕུང་པོ་ལ་དོར་བ་ཞེས་འབྱུང་ལ། སྔར་གྱི་མྱང་འདས་ལྷག་བཅས་མྱང་འདས་ཡིན་པས་མི་ཟློས་སོ། །ཞེས་འཆད་དོ། །ཐ་སྙད་དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །བཅུ་གཉིས་པའི་སྟོང་གཞི་འདུས་བྱས་མ་བྱས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་དོ། །ཐ་སྙད་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །རྒྱུ་མཚན་ཡེ་ནས་སྟོང་པས་དེ་སྟོང་པར་འཕགས་པ་གང་གིས་ཀྱང་མ་བྱས་པས་འདུས་བྱས་འགྱུར་པ་དང༌། འདུས་མ་བྱས་མི་འགྱུར་བས་གནོད་པར་མི་ནུས་པའོ། །བཅུ་གསུམ་པའི་སྟོང་གཞི། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་རེག་པ་ཚོར་བ་གཟུགས་ཡོད་མེད་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་སོ། །ཐ་སྙད་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །རྒྱུ་མཚན་དེས་ཆོས་ཀུན་བསྡུས་པས་སོ། །བཅུ་བཞི་པའི་སྟོང་གཞི་སྐྱེ་བ་དང་འགགས་པ་སོགས་དང༌། གཟུགས་སུ་རུང་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སོགས་སོ། །ཐ་སྙད་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་བ་ཉིད་དོ། རྒྱུ་མཚན་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའོ། །བཅོ་ལྔ་པའི་སྟོང་གཞི་འདས་སོགས་དུས་གསུམ་མོ། །ཐ་སྙད་མི་དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། རྒྱུ་མཚན་དེ་དག་རེ་རེ་ལ་གཞན་གཉིས་མི་དམིགས་པའོ། །བཅུ་དྲུག་པའི་སྟོང་གཞི་རྒྱུ་རྐྱེན་དུ་མ་སྦྱོར་བའམ་འདུས་པ། ཐ་སྙད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །རྒྱུ་མཚན་འདུས་པའི་སྤྱི་ཚོགས་ཙམ་ཡང་དངོས་པོར་མེད་པས་སོ། །བཅུ་བདུན་པའི་སྟོང་གཞི་ཕུང་པོ་ལྔའོ། །ཐ་སྙད་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །རྒྱུ་མཚན་ཉེར་ལེན་གྱི་དངོས་པོ་ཡིན་པའོ། །བཅོ་བརྒྱད་པའི་སྟོང་གཞི་ནམ་མཁའ་དང་འགོག་པ་གཉིས་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །ཐ་སྙད་དངོས་མེད་སྟོང་པ་ཉིད། རྒྱུ་མཚན་དེ་དག་དངོས་མེད་ཡིན་པའོ། །འདིར་མཚན་གཞི་དང་གོང་དུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ངོས་ནས་བསྟན་པས་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་མི་ཟློས་སོ། །བཅུ་དགུ་པའི་སྟོང་གཞི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོའོ། །ཐ་སྙད་རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །རྒྱུ་
Chinese
没有丝毫的成就。这些在具有的受用身中宣说。第十种空性是远离初始、终结和中间的轮回。名相是无始无终的空性。理由是初始等等随法性而生，或者如法性一样转变。第十一种空性是：从轮回的清净方面或清净具有中，对于不应舍弃的大乘进行宣说；以及将损害和寂灭二者舍弃，蕴聚是，而无有蕴聚的无余涅槃。在持光（迦叶波）的教言中，说蕴聚是应舍弃的。先前的涅槃是有余涅槃，因此不会重复。这样解释。名相是无舍弃的空性。第十二种空性是有为和无为的空性。名相是自性空性。理由是，由于本来就是空性，所以任何圣者也没有使它成为空性，因此有为是变化的，无为是不变的，所以不能损害。第十三种空性是：蕴、界、处、触、受、有色无色、有为无为。名相是一切法空性。理由是它总摄了一切法。第十四种空性是生和灭等等，以及可感受和可体验等等。名相是自相空性。理由是它是总相和别相的体性。第十五种空性是过去等等三时。名相是不可得空性。理由是它们每一个都不可得另外两个。第十六种空性是不和合或不聚集的因缘。名相是无实事之自性空性。理由是即使只是聚集的总体也没有实事。第十七种空性是五蕴。名相是实事空性。理由是它是取受的实事。第十八种空性是虚空和二灭以及真如。名相是无实事空性。理由是它们是无实事。这里是从体性的角度指示，而上面是从法相的角度指示，因此与无为法空性不重复。第十九种空性是诸法的不颠倒之体性。名相是自本体性空性。理由
English
There is not even a little accomplishment. These are explained in the Sambhogakaya which possesses [qualities]. The tenth emptiness is the cycle that is free from beginning, end, and middle. The term is emptiness without beginning and end. The reason is that the beginning, etc., arise following the nature of phenomena, or transform according to the nature of phenomena. The eleventh emptiness is: from the pure aspect or pure possession of samsara, the Mahayana that should not be abandoned is taught; and the aggregates are what is abandoned as harm and cessation, and the nirvana without aggregates is the nirvana without remainder. In the teachings of Kashyapa, it is said that the aggregates are to be abandoned. The previous nirvana is the nirvana with remainder, so it is not repeated. This is how it is explained. The term is emptiness without abandonment. The twelfth emptiness is the emptiness of conditioned and unconditioned. The term is emptiness of inherent nature. The reason is that since it is empty from the beginning, no noble one has made it empty, therefore the conditioned is changing, and the unconditioned is unchanging, so it cannot be harmed. The thirteenth emptiness is: aggregates, elements, sources, contact, feeling, form, formless, conditioned, unconditioned. The term is the emptiness of all phenomena. The reason is that it encompasses all phenomena. The fourteenth emptiness is birth and cessation, etc., and what can be felt and experienced, etc. The term is emptiness of self-characteristic. The reason is that it is the nature of general and specific characteristics. The fifteenth emptiness is the three times, past, etc. The term is the emptiness of non-apprehension. The reason is that each of them does not apprehend the other two. The sixteenth emptiness is the non-combination or non-aggregation of causes and conditions. The term is the emptiness of the nature of non-things. The reason is that even just the general collection of aggregates is not a thing. The seventeenth emptiness is the five aggregates. The term is the emptiness of things. The reason is that it is the thing of appropriation. The eighteenth emptiness is space and the two cessations and suchness. The term is the emptiness of non-things. The reason is that they are non-things. Here, it is indicated from the perspective of the basis, and above it is indicated from the perspective of characteristics, so it does not repeat with the emptiness of the unconditioned. The nineteenth emptiness is the non-perverted nature of phenomena. The term is the emptiness of self-nature. The reason
Tibetan
མཚན་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་པ་དང་མཐོང་བས་གསར་དུ་མ་བྱས་པའོ། །ཤེས་པ་དང་མཐོང་བའི་དོན། གནོད་འཇོམས་ལས། ཤེས་པ་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་དང༌། མཐོང་བ་དེའི་རྗེས་ཐོབ་ལ་བཤད། ཉི་སྣང་ལས། རྗེས་དཔག་དང་འཁྲུལ་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་མཐོང་བ་དང་ཤེས་པ་སྨོས་ཞེས། མངོན་སུམ་པ་དང་མ་འཁྲུལ་བ་ལ་བཤད་དོ། འདི་ནི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དང་མི་ཟློས་པ་ནི་མདོར་བསྡུས་པ་དང༌། རྒྱས་པར་ཕྱེ་བ་ཐ་དད་པས་སོ། །ཉི་ཤུ་པའི་སྟོང་གཞི་ནི། ཆོས་གཞན་གྱི་ངོ་བོའོ། །ཐ་སྙད་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །རྒྱུ་མཚན་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་གམ། །ཡང་ན་གཞན་ནི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཡེ་ཤེས་དང་ངོ་བོ་ནི་དེའི་ཡུལ་ལམ། ཡང་ན་འཁོར་བ་ལས་གཞན་ནམ་ཕ་རོལ་ཡང་དག་པའི་མཐའོ་ཞེས་འཇུག་འགྲེལ་ལས་བཤད་ལ། དག་ལྡན་ལས། འདི་ནི་དམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་ཡང་ཡིན་ལ་གཞན་གྱིས་མ་བྱས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་འདི་ནི་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་སྟེ་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ་ཞེས་སོ། །འདིར་ནི་གཞན་དུ་འཇོག་ཚུལ་དེ་ལྟར་བྱས་ནས་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད་ལ་སྔ་མར་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་བྱས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བཤད་ནས། དེ་སྟོང་ཉིད་དུ་བཤད་པ་ཙམ་འདི་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ། །གཉིས་པ་ཡུལ་ཅན་ཡེ་ཤེས་ནི། ཡུལ་སྟོང་ཉིད་ཉི་ཤུས་ཤུགས་ཀྱིས་འཕང་བ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་ཉིད་དང་པོ་གསུམ་གྱིས་ཚོགས་ལམ་དང་ངེས་འབྱེད་དང་པོ་གསུམ་དང༌། བཞི་པས་ཆོས་མཆོག་འཕངས་སོ། །ལྔ་པ་དང་དྲུག་པས་ས་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་འཕེན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཆོས་དབྱིངས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་དང་མཆོག་གི་དོན་དུ་རྟོགས་པ་ན། ཆོས་དབྱིངས་དེ་སྟོང་པར་རྟོགས་ལ་དེའི་ཚེ་རང་བཞིན་ཅན་ཕྱོགས་བཅུ་དང་མྱང་འདས་ཀྱང་སྟོང་པར་རྟོགས་སོ། །འདུས་བྱས་མ་བྱས་སྟོང་ པ་ཉིད་ཀྱིས་ས་གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་འཕེན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཆོས་དབྱིངས་རྒྱུ་མཐུན་པའི་དོན་གྱི་མཆོག་དང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པའི་དོན་དུ་རྟོགས་པ་ན་དེ་སྟོང་པར་རྟོགས་ལ། དེའི་ཚེ་རང་བཞིན་ཅན་འདུས་བྱས་འཁོར་བ་དང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པའི་འདུས་མ་བྱས་ཀྱང་སྟོང་པར་རྟོགས་སོ། །མཐའ་འདས་དང་ཐོག་མཐའ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་གཉིས་ཀྱིས་ས་ལྔ་པ་དང་དྲུག་པ་འཕེན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཆོས་དབྱིངས་རྒྱུད་དང་ཐ་དད་པ་མེད་པ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་དག་མེད་པའི་དོན་དུ་རྟོགས་པ་ན་དེ་སྟོང་པར་རྟོགས་ལ། དེ་ལྟ་ན་དེའི་རང་བཞིན་ཅན་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་དང་བྲལ་བ་དབུས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང༌། འཁོར་བ་ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི
Chinese
名称是圣者们的智慧和见解所未新造的。智慧和见解的意义。《损恼摧毁》中说：智慧是非分别智，见解是它的后得智。《日光》中说：为了遣除随念和错乱，所以说了见解和智慧，这是指现量和不颠倒。 这与自性空性不相违背，是简略的和广为分别的差别。二十品的空性所依是：其他法的体性。其他名言的体性是空性。理由是诸法之胜，或者其他是殊胜的智慧，体性是它的境，或者轮回之外的他者或彼岸是真实的边际，如《入行论释》中所说。具足清净者说：此是殊胜的，所以也是他者，并且是他者所未造的体性，所以此是他者的体性，即是真如。此处是像那样安立为他者，然后说它是空性，而先前是说圣者们未造的自性，然后说它是空性，仅仅是这两者的差别。第二，有境智慧是：以二十种境空性之力而抛射，即前三种空性抛射资粮道和决择的前三种，第四种抛射法胜。第五种和第六种抛射第一地和第二地，那两种以法界周遍行和胜义而证悟时，证悟法界为空性，那时也证悟自性十方和涅槃为空性。有为无为空性抛射第三地和第四地，那两种以法界因相应的义之胜和无有执著的义而证悟时，证悟它为空性，那时也证悟自性有为轮回和无有执著的无为为空性。超边和无始无终空性两种抛射第五地和第六地，那两种以法界异体和无有染污和清净的义而证悟时，证悟它为空性，如果那样，它的自性远离常断之边的中观自性，以及轮回法界的
English
The name is not newly created by the wisdom and vision of the noble ones. The meaning of wisdom and vision. In 'Destroying Harm,' it says: Wisdom is non-conceptual wisdom, and vision is explained as its subsequent attainment. In 'Sunlight,' it says: In order to eliminate recollection and confusion, vision and wisdom are mentioned, which refers to direct perception and non-inversion. This is not contradictory to the emptiness of self-nature, it is the difference between brevity and extensive distinction. The basis of emptiness in the Twenty Verses is: the nature of other dharmas. The nature of other terms is emptiness. The reason is the excellence of all dharmas, or the other is the extraordinary wisdom, the nature is its object, or the other beyond samsara or the other shore is the true limit, as explained in the commentary on the 'Entering the Middle Way.' The one with purity says: This is excellent, so it is also the other, and it is the nature not created by the other, so this is the nature of the other, which is suchness. Here, it is established as the other in that way, and then it is said to be emptiness, while previously it was said to be the self-nature not created by the noble ones, and then it is said to be emptiness, that is merely the difference between these two. Second, the wisdom with an object is: projected by the power of the twenty emptinesses of objects, that is, the first three emptinesses project the accumulation path and the first three of discernment, and the fourth projects the Dharma Supreme. The fifth and sixth project the first and second grounds, when those two realize the Dharmadhatu's all-pervading activity and the ultimate meaning, they realize the Dharmadhatu as emptiness, and at that time they also realize the self-nature of the ten directions and nirvana as emptiness. Conditioned and unconditioned emptiness projects the third and fourth grounds, when those two realize the excellence of the meaning corresponding to the cause of the Dharmadhatu and the meaning of non-attachment, they realize it as emptiness, and at that time they also realize the self-nature of conditioned samsara and the unconditioned of non-attachment as emptiness. The two emptinesses of transcendence and beginninglessness project the fifth and sixth grounds, when those two realize the meaning of the Dharmadhatu's non-difference from the continuum and the absence of defilement and purity, they realize it as emptiness, if so, its self-nature is the middle way nature that is free from the extremes of permanence and annihilation, and the samsara of the Dharmadhatu.